Tibetan
ཅད་ལས་བྱུང་བའི། །དེ་བཞིན་སྒྲ་ཡིས་དེ་འོག་བསྟན། །གལ་ཏེ་གསུམ་པ་ཉིད་ཐོས་པ། །ཕྱག་རྒྱའི་དབྱེ་བས་འདོད་པ་དང༌། །ཕྱག་རྒྱ་གྲངས་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། །ལྔ་པ་ལ་སོགས་ཁས་བླང་དགོས། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་ཕྱག་རྒྱ་ཡི། །དབྱེ་བས་ཕྱེ་བར་འདོད་ན་ཡང༌། །ཕྱི་རོལ་ཕྱག་རྒྱ་ལས་བྱུང་བའི། །གསུམ་པ་ཡིན་གྱི་བཞི་པ་མིན། དེ་ལ་ཟག་པ་དང་བྲལ་བ། །བཅོས་ཞེས་ཇི་ལྟར་རྗོད་པར་བྱེད། །ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ལ་དམིགས་དང༌། །སྒེག་པ་ལ་གོགས་ཉམས་དང་ལྡན། །གང་ཕྱིར་དགའ་བ་རྒྱས་བྱེད་པ། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནས། །བར་ཆད་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྒྱུན་མི་འཆད་པའང་དོན་བཞིན་ཅི། །དགའ་བ་དང་བྲལ་དགའ་བའི་མཐའ། །འབྲས་བུ་མཐའ་མེད་གང་ན་ཡོད། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁ་དོག་དབྱིབས། །ལྷ་མོའི་རྣམ་པར་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང༌། །ཕྱི་རོལ་ལས་གྱུར་ཇི་འདྲ་བ། །དགའ་བདེ་འདྲ་རྙེད་མ་ཡིན། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁ་དོག་དབྱིབས། ། རྟོགས་ན་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ལ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱུར་ན་ལྟ། །བདེན་ན་ལྷ་མོ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར། །བླ་མ་སློབ་མས་རྣམ་བརྟགས་པ། །བརྟགས་པ་དེ་ལས་དགའ་བ་གང༌། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་འོག་ཏུ། །མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། །འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བས། །གལ་ཏེ་ནུས་ན་དགོས་པ་ལ། །མཐའ་མེད་ཟག་པ་དང་བྲལ་ཞེས། །བྱ་བ་ལ་སོགས་མེད་པ་དང༌། །དམན་པའི་བུད་མེད་ཇི་ལྟ་བར། །དགའ་བ་དང་བདེ་བའང་དེ་བཞིན་དམན། མཆོག་ལ་དེ་བཞིན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སྒེག་པ་ལས་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་རམ། །གང་གིས་གྲངས་ཁྱད་གྱུར་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་འདྲེན་པ་བྱེད་པ་ཡི། །བཞི་པ་དེས་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ལོ་མ་ལྕི་བ་དང༌། །རྩྭ་སོག་ལ་སོགས་དུ་བ་གཅིག །ཨ་ག་རུ་དང་ག་པུར་དང༌། །ཙནྡན་ལ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི། །དུ་བས་མེ་ནི་དཔོག་བྱེད་པ། །སྤྱི་ཡིན་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །བར་བཅད་མེད་པའི་རྒྱུ་ལ་སོགས། །ཁྱད་པར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཁ་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞིའི་ངོ་བོ་ཡིས། །གང་གིས་དབྱེ་བརྗོད་བྱེད་པ། །ཀུན་གྲགས་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་བཤད། །མཚན་གཞིར་གྱུར་པའི་བཞི་པ་ནི། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་ཚིག་བྱིས་བ་དགའ་བྱེད་ཀྱི། །མཁས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་འཇིག་རྟེན་གང་དུ་ཡང༌། །མཚན་ཉིད་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །གང་ཕྱིར་མི་རྟག་ཟག་བཅས་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་པར
Chinese
皆从彼生起，如是声音示其下。 若彼第三者听闻，以手印之差别而欲求， 及手印观待于数量，第五等亦须承诺。 若以外内手印之，差别而欲分别者， 从外境手印所生之，是第三而非第四。 于彼离漏者，云何说为造作耶？ 专注天瑜伽，具娇媚之姿态与神韵， 何以故增长喜乐者，以真言之方式而安住。 如何能无有间断？恒常不绝亦如是耶？ 离喜乐与喜乐之尽头，无尽之果于何处有？ 纵然分别观察特殊之颜色形相，为天女之形象， 然从外境所变为何如？不得相似之喜乐。 特殊之颜色形相，若能证悟则无差别。 若成现量则观之，若真实则天女隐没。 上师弟子所分别，从彼分别生何喜乐？ 以修力故于其下，现量即能生起， 且生起特殊之果故，若能则于所需， 无尽离漏如是说，无有作为等， 下劣之妇女如何？喜乐与安乐亦如是下劣。 殊胜者如是殊胜也，何以故娇媚能成办。 于彼次第有差别耶？何者使数量有差别耶？ 引导佛陀之，第四者则非有。 如树叶之沉重，草芥等烟为一。 沉香与冰片，旃檀等所生之， 以烟能推测火，是总相而非特殊。 无间断之因等，非特殊之量。 仅以少许差别，不能生起一切差别。 以自相与法相之体性，何者能说差别耶？ 以世间共称之理，说为第三之体性。 成为法相之第四者，则欲为彼之相违。 彼语悦童稚，然非为智者。 论典于世间任何处，皆不作体性相违。 何以故无常有漏故，是故于第三者
English
All arise from that, likewise, the sound shows what follows. If that third is heard, desiring with the distinction of mudras, And the mudra depends on the number, the fifth and so on must also be acknowledged. If one wishes to distinguish by the distinction of outer and inner mudras, That which arises from the outer mudra, is the third, not the fourth. To that which is free from outflows, how can one speak of it as fabricated? Focus on the yoga of the deity, possessing graceful demeanor and charm, Why is it that which increases joy, abides in the manner of mantra. How can it be without interruption? Is it also truly continuous? Where is the joyless and the end of joy? Where is the endless fruit? Even if one distinguishes and observes the special color and form, as the form of a goddess, How is it transformed from the outer realm? It is not to be found as similar joy and bliss. The special color and form, if realized, are not different. If it becomes manifest, then look at it, if it is true, then the goddess disappears. What joy arises from the distinctions made by the guru and disciple? By the power of meditation, below that, manifestation itself arises, And because a special fruit arises, if possible, then for what is needed, Endless, free from outflows, thus it is said, without actions and so on, How is an inferior woman? Joy and bliss are also similarly inferior. The supreme is also similarly supreme, why is it that gracefulness accomplishes. Is there a gradual distinction in that? What makes the number different? The fourth that leads the Buddha, is therefore not present. Like the heaviness of a leaf, grass and so on, the smoke is one. Agarwood and camphor, sandalwood and so on, arising from, With smoke, fire can be inferred, it is general and not special. The cause of non-interruption and so on, is not a special measure. With only some distinctions, all distinctions cannot arise. With the nature of characteristic and basis, what can express the distinction? With the reason of common knowledge, it is explained as the nature of the third. The fourth that has become the basis, is desired to be the opposite of that. That word pleases children, but not the wise. Treatises in any place in the world, do not contradict the nature. Why is it impermanent and with outflows, therefore, in the third
Tibetan
་འདོད་པ་ཡིན། །མཐའ་ཡས་ཟག་བཅས་དགེ་བའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཏུ་བཞི་པ་གཙོ་བོ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མཆོག །མངོན་དུ་སངས་རྒྱས་སྟེར་བྱེད་པ། །གང་དེ་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང༌། །འཆད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མི་ཤེས་པ་ཞིག་སེང་གེ་ཡི། །མཚན་ཉིད་གལ་ཏེ་སྟོན་བྱེད་ན། །གྲགས་པ་ཅི་འདྲ་བུ་དེ་ལ། །དེ་འདྲའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་བཞིན་བརྗོད་པས། །དེ་བཞིན་འདི་ལས་སྨྲ་བྱེད་དེ། །གཞན་དག་ སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན། །གཞན་ཞིག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྲག་བཅས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན། །ཟག་མེད་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཟག་མེད་གལ་ཏེ་སྒོམ་ན་ཡང༌། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་མེད། །རྗེས་སུ་མྱོང་ན་གྲུབ་ཟིན་པས། །དེ་ལ་སྒོམ་པ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཟག་པ་མེད་ལ་མོས་པ་ཡིས། །ཟག་བཅས་གལ་ཏེ་སྒོམ་ན་ཡང༌། །བདུད་རྩི་འཐུང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །རྩ་དག་ཅི་ཕྱིར་འཇིབ་མི་བྱེད། །མི་གསལ་བ་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡིས། །ཅི་ཕྱིར་གསལ་བ་རྙེད་པར་འགྱུར། །མི་གསལ་བ་ཉིད་སུ་ཡིས་བསྒོམ། །སྒོམ་བཞིན་པ་ན་དེ་མི་གསལ། །གང་གསལ་བ་དེ་བསྒོམ་བྱ་མིན། །སྒོམ་བཞིན་ན་ཡང་མི་གསལ་པའོ། །གསལ་བར་མོས་ནས་སྒོམ་ན་ཡང༌། །དང་པོ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གལ་ཏེ་འདིར་འདོད་ནའང༌། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་གསལ་བ་མེད། །མི་གསལ་བ་ལས་གསལ་འགྱུར་ཏེ། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས། །ཉོན་མོངས་མེད་པ་བསྒོམས་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བ། །ཉེ་བར་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ། །རྣམ་ངེས་འགྲེལ་བ་ཡང་དག་པར། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྤྱོད་པས་ན། །དེར་ནི་དེ་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། །གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བཞི་པ་ཡི། །དཔེ་མིན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་མིན་ནད་པེ་ཙམ་གྱིས། །བསྒྲུབ་བྱ་བ་སྒྲུབས་པ་གང་ན་མེད། །བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་འགྲོ་གཏན་ཚིགས་མེད། །དཔ་ཡིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ། །ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་བསྒྲུབས་ནས། །འབྲལ་བ་ཡང་དག་དྲན་པར་བྱེད། །དཔེ་ཡིས་ཉེ་བར་ཤེས་གྱུར་ལ། །གཏན་ཚིགས་ཉམས་པས་གང་དུའང་མིན། །གཅིག་གིས་ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས། །སྨྲ་བ་ལྟར་ནའང་རྟོག་གེ་མིན། །ཚེས་དང་ཆོས་ཅན་གྲུབ་ན་ནི། །འབྲེལ་པའང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །གནས་བཞིར་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ། །སྒྲུབ་པ་འཇུག་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གྲུབ་དོན་དུ། །སྒྲུབ་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ན
Chinese
是所欲求。为了无边有漏善，四合一者是主要。为了圣者的意义而存在，是殊胜的。能直接给予成佛，那成就它的特征是什么？向解说它的那位顶礼。如果有人显示不了解的狮子的特征，那个孩子会如何出名？他会显示那样的特征。正如所知那样说，同样地，从这之中进行讲述，当其他人进行禅修时，不会找到其他的东西。当进行有石头的禅修时，不会找到无漏。即使禅修无漏，那也没有随后的体验。如果随后体验已经完成，那还禅修什么呢？如果以对无漏的渴望，即使禅修有漏，如果想要喝甘露，为什么不去吮吸树根呢？以禅修不清晰本身，为什么会变得清晰呢？谁会禅修不清晰本身？当正在禅修时，它是不清晰的。清晰的不是禅修的对象，即使正在禅修，它仍然是不清晰的。即使渴望清晰而禅修，一开始也不会变得清晰。同样地，如果在这里想要，有烦恼者没有清晰。从不清晰中变得清晰，这个行为是禅修的力量。从禅修无烦恼中，不会变成有烦恼者。以禅修的力量，像这样的，不会轻易找到。第四个叫做无分别。在正确地解释《决择分释》时，由于瑜伽现前行持，在那里应该如是证悟。因为那样非常困难，第三个叫做第四个的，非例子应该知道，因此应该平等安住。如果不是那样，仅仅以疾病，在何处没有所要证成的被证成？没有所要证成的随行因。应该以例子来充分显示。以两种量充分证成后，应该正确地忆念分离。以例子而接近了解，由于因的退化，在任何地方都不行。如果说一个稍微能证成，那样也不是辩论。如果立宗和有法成立，那么关系也应该被证成。在四个位置成立时，还需要说什么能成立的进入呢？为了成立未成立本身，进入能成立不是那样。
English
That is what is desired. For the sake of limitless contaminated virtue, the combination of four is the main thing. Existing for the sake of the noble ones, it is supreme. That which directly bestows enlightenment, what is the characteristic of accomplishing it? I prostrate to the one who explains it. If someone shows the characteristics of a lion that he does not know, how will that child be famous? He will show such characteristics. Just as one speaks according to what one knows, similarly, speaking from this, when others meditate, one will not find anything else. When meditating with stones, one will not find the uncontaminated. Even if one meditates on the uncontaminated, there is no subsequent experience of it. If the subsequent experience is already complete, then what is there to meditate on? If with desire for the uncontaminated, even if one meditates on the contaminated, if one wants to drink nectar, why not suck the roots? By meditating on the unclear itself, why would one become clear? Who would meditate on the unclear itself? When one is meditating, it is unclear. What is clear is not the object of meditation, even while meditating, it is still unclear. Even if one meditates desiring clarity, one will not become clear in the beginning. Similarly, if one wants this here, those with afflictions have no clarity. From the unclear, clarity arises, this action is the power of meditation. From meditating on the unafflicted, one will not become afflicted. By the power of meditation, something like this is not easily found. The fourth is called non-conceptualization. In the correct explanation of the *Vyavasthāpana-vyākhyā*, because of the manifest practice of yoga, there one should realize it as such. Because it is so very difficult, the third, called the fourth, the non-example should be known, therefore one should abide in equanimity. If it is not like that, merely with disease, where is there no accomplishment of what is to be accomplished? There is no reason that follows what is to be accomplished. It should be fully shown by example. Having fully proven with two valid cognitions, one should correctly remember the separation. Having become close to understanding by example, it is not possible anywhere due to the deterioration of the reason. If one says that one can prove it slightly, that is not an argument either. If the thesis and the subject are established, then the relationship should also be proven. When it is established in four places, what need is there to mention the entry of what can be established? For the sake of establishing the unestablished itself, entering into what can be established is not like that.