Tibetan
་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །ལུང་ནས་སྐུ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་དུ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཕྱིར། བདག་རང་གི་གནས་སུ་ཧཱུཾ་དང་ཨཱཾ་དང་ཨོཾ་ལས་རང་རང་གི་ཕྱག་མཚན་དུ་གྱུར། དེ་གཉིས་ལས་སྐུར་བསམས་ཏེ། སྐུའི་ཐུགས་ཀའི་ཕྱག་མཚན་དང་ཡིག་འབྲུ་ལས་ལྷ་མོ་སྤྲོས་ནས་རང་རང་གི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་མཆོད་པར་བསམ་ཞིང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྐུལ་བས། ཐིམ་པ་དང་སོ་སོའི་སྔགས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་སྒྲུབ་པ་སྐྱེས་བུས་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །ལུང་ནས་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམ། དེའི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་ རྣམས་བསྐུལ་ནས། ལུས་ལ་ཐིམ་ནས་ལྷ་མོ་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་མང་པོར་སྤྲོས་པས་དབང་བསྐུར་བར་བསམ། སྤྱི་བོའི་དབུ་རྒྱན་ལ་མི་བསྐྱོད་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཆུང་ངུའི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུའོ། །འབྲིང་གི་ཡན་ལག་བཞི་ནི་བདག་གཙོ་བོའི་སྐུར་བསྐྱེད་ཙམ་ན། ཡུམ་ཡང་མྱུ་གུ་དང་གྲིབ་མའི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་པ་ནི་འབྲིང་གི་བསྙེན་པ། བདག་དང་འདྲ་བར་ཡུམ་གྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་གོང་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་འབྲིང་གི་ཉེ་བའི་སྒྲུབ་པ། དེ་ཉིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་འབྲིང་གི་སྒྲུབ་པོ། །ཡུམ་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམས་ལ་དབུ་རྒྱན་ལ་བདག་པོས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་འབྲིང་གི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །འབྲས་བུ་བཞི་ནི་གོང་མ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །ལྷ་བཅུ་དགུའི་གདན་དང་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་གསལ་བར་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཆེན་པོའི་བསྙེན་པའོ། །ལྷ་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ཆེན་པོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོའི་ཉེ་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །གསོལ་པ་གདབ་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཆེན་པོའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པའོ། །ལྷ་བཅུ་དགུའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྒོམས་ནས། དབུ་རྒྱན་ལ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཆེན་པོའི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །སྦྱོར་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། སྒྲུབ་པ་པོ་གཉིས་ཀྱི་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ལྷན་ཅིག་ཞུགས་པ
Chinese
应当修习。那是小小的近边修和异熟果。经文中说，为了以身语意三者清净，为了加持身语意三者，我于自处，从吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和阿（藏文：ཨཱཾ，梵文天城体：आं，梵文罗马拟音：āṃ，汉语字面意思：阿）和嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）中化为各自的法器。从那二者观想为身，从身的中心的法器和字中，化出天女，观想供养属于各自的部族，并以音声劝请。融入和念诵各自的咒语等，是小小的修法，是修行者所作的果。经文中说，于心中的月亮之上修习智慧勇识。以那心中的种子的光芒劝请诸佛，融入身体，观想化出许多手持甘露宝瓶的天女进行灌顶。于头顶的头饰上修习不动佛。如是灌顶是小小的修法，是脱离大的果。中等的四支是，仅仅生起我主尊的身时，也以嫩芽和影子之相生起佛母，是中等的近修。如我一般，加持佛母的眼睛等如前，是中等的近边修。那加持为身语意，是中等的修法。于那佛母的心中修习智慧勇识，于头饰上主尊进行灌顶，是中等的大的修法。四种果如前连接。清楚生起十九尊神的坐骑和身色和法器，是大的因相应的果和大的近修。对那些神一一加持眼睛等，是大的异熟果，大的近边修。无需祈请，全部加持为身语意，是大的修行者所作的果和大的修法。于十九尊神的心中修习智慧勇识，于头饰上部主进行灌顶，是大的脱离的果，和大的修法。结合的近修四种是，所修之境和修行者二者的莲花和金刚结合是近修。金刚和莲花一同进入
English
Should be practiced. That is the small close practice and the result of maturation. It is said in the scriptures that in order to purify the three kayas, in order to bless the three doors of body, speech, and mind, I, in my own place, transform from Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Āṃ (藏文：ཨཱཾ，梵文天城体：आं，梵文罗马拟音：āṃ，汉语字面意思：阿) and Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) into their respective emblems. From those two, contemplate as the body, from the emblem and letters in the heart center of the body, emanate goddesses, contemplate offering to those belonging to their respective families, and urge with sound. Dissolving and reciting their respective mantras, etc., is the small practice, the result of what the practitioner does. It is said in the scriptures that on the moon above the heart, meditate on the wisdom being. With the light of the seed syllable in its heart, urge all the Buddhas, dissolve into the body, and contemplate emanating many goddesses holding nectar vases, bestowing empowerment. On the crown of the head, meditate on Akṣobhya. Such empowerment is the small practice, the result of being free from the great. The four branches of the intermediate are that when merely generating the body of the main deity, the consort is also generated in the form of a sprout and a shadow, which is the intermediate approach. Like myself, blessing the eyes, etc., of the consort as before is the intermediate close practice. That itself is blessed as body, speech, and mind, which is the intermediate practice. In the heart of that consort, meditate on the wisdom being, and the lord bestows empowerment on the crown, which is the intermediate great practice. The four results are connected as before. Clearly generating the seats, body colors, and emblems of the nineteen deities is the result corresponding to the great cause and the great approach. Blessing the eyes, etc., of each of those deities is the great result of maturation, the great close practice. Without making requests, all are blessed as body, speech, and mind, which is the result of the great practitioner's action and the great practice. In the hearts of the nineteen deities, meditate on the wisdom being, and the lord of the family bestows empowerment on the crown, which is the great result of liberation, and the great practice. The four joining approaches and practices are that the union of the lotus and vajra of both the object to be practiced and the practitioner is the approach. The vajra and lotus entering together
Tibetan
འི་དེ་མ་ཐག་གང་རེག་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཧཱུཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་ལ། ཕཊ་སེར་པོས་སེམས་བྱུང་བ་དགག་པའི་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་བསྐྱོད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །དེའི་དེ་མ་ཐག་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །འདིར་དང་པོའི་རིམ་པས་དང་པོའི་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་ནས། ཨ་ནུ་རཱ་གས་ རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དབྱུང་བ་ནས། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་དེ་མ་ཐག་ཐིག་ལེའི་སྦྱོར་བ་ནས། བསྡུས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སྨོན་ལམ་དང་ཁྲུས་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། སྡོམ་པ་བཟུང་བ་དང༌། ཉལ་བ་དང་ལངས་པ་དང༌། བཟའ་བའི་ཆོ་ག་དང༌། སྤྲོ་བསྡུ་དང་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླ་བས་གཞུང་བསྙེག་གོ །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པ་གཞག་གོ །ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བས། གཙོ་བོའི་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བསྙེན་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་རེ་ཞིག་གཅིག་གསུངས་པ། འོག་ནས་ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་བཞི། །ཞེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་ཐུན་མོང་སྟེ། །ཞེས་པའོ། །ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆོག་གི་བསྙེན་པ་གཉིས་ནི་མཆོག་ནི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའོ་ཞེས་པ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པར་སྦྱོར་པ་ལ་འབྱུང་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གང་གྱུར་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །བདག་པོ་བསྒོམ་པས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས། འོད་ཟེར་དང་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་དང་བདག་པོ་ཉིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཚེ་ན་བདག་གང་གྱུར་པའི་དབུ་རྒྱན་ལ་ས་བོན་ལས་གྱུར་པའི་བདག་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བསམ་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་ཀའི་ངོ་བོ་གསུངས་བ། བསྙེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་སྟེ། གཙོ་བོའི་ས་བོན་ཞུ་བའི་ངོ་བོ་དེའི་གནས་ནི་དགོན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཞེས་ པ་
Chinese
唉，那之后立刻接触到的就是近修。从金刚和莲花吽（ཧཱུྃ，hūṃ，吽）中生起，以呸（ཕཊ，phaṭ，发）黄色以特殊作用的体性来阻止心生起，那就是修。在那之后立刻无二，从中生起大乐就是大修。这里以最初的次第从最初的空性观修开始，阿努拉嘎（ཨ་ནུ་རཱ་གས，Anurāga）随之生起，最终就是最初结合的等持。从请出坛城开始，品尝甘露到最终就是胜者的殊胜等持。在那之后立刻从明点的结合开始，到收摄的最终就是事业的胜者的殊胜等持。发愿和沐浴和灌顶，受持律仪和睡觉和起床，饮食的仪轨和舒展收缩和成就悉地等等，因为容易理解所以依随经文。舍弃过多的繁琐。以方便智慧的等持来结合，应当观修具有主尊菩提种子。近修的差别是：以共同殊胜的差别，近修变成四种。也就是说，共同的近修暂时说了一种，下面说或者金刚四种，说金刚四种是共同的。共同的近修第二种是六支等等。殊胜的近修两种是殊胜是智慧甘露，和所修与修结合时产生这两句话。近成就就是对于种姓殊胜的眼等诸根，以金刚自性的方式来观察，是加持的誓言。以观修本尊在修的时候，诸位胜者以光芒和偈颂来劝请，并且本尊自己加持成为身语意。在大修的时候，对于自己所变成的头饰，观想从种子所变出的本尊，也就是金刚持自己的形象。瑜伽士自己就是智慧金刚，由此就能成就。说了身语意三者的体性，叫做近修的智慧，主尊种子融化的体性的处所就是寂静处等等。或者说
English
Alas, that which is immediately contacted thereafter is the near accomplishment. From the Vajra and Padma, arising from Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，吽), with Phaṭ (ཕཊ，phaṭ，发) in yellow, moving with the nature of a special action to prevent the arising of mind, that is the accomplishment. Immediately after that, being non-dual, from which great bliss arises, that is the great accomplishment. Here, starting with the initial emptiness meditation in the first order, Anurāga (ཨ་ནུ་རཱ་གས，Anurāga) arises subsequently, and the ultimate is the first union's samādhi. From drawing the mandala, tasting the nectar to the ultimate is the supreme samādhi of the victorious ones. Immediately after that, from the union of bindus, to the ultimate of gathering, is the supreme samādhi of the victorious ones of action. Aspiration prayers, bathing, and empowerment, taking vows, sleeping and rising, the ritual of eating, stretching and contracting, and accomplishing siddhis, etc., are easily understood, so follow the scriptures. Abandon excessive elaboration. By combining with the samādhi of skillful means and wisdom, one should meditate on having the Bodhi seed of the main deity. The distinctions of approach are: By the distinctions of common and supreme, the approach becomes fourfold. That is to say, the common approach is temporarily said to be one, and below it says either four Vajras, saying that the four Vajras are common. The second common approach is the six branches, etc. The two supreme approaches are that the supreme is wisdom nectar, and the two phrases that arise when the object to be accomplished is joined with accomplishment. Near accomplishment is that the sense organs, such as the eyes, which have become supreme in their lineage, are examined in the form of the nature of Vajra, which is the word of blessing. When meditating on the master during accomplishment, the victorious ones urge with rays and verses, and the master himself blesses into body, speech, and mind. During the great accomplishment, for the headdress that one has become, one should contemplate the master transformed from the seed, that is, the form of Vajradhara himself. The yogi himself is wisdom Vajra, and by that, it will be accomplished. The nature of all three, body, speech, and mind, is spoken of, called the wisdom of approach, and the place of the nature of the melting seed of the main deity is a solitary place, etc. Or
Tibetan
ལ་སོགས་པས་ནི་ཆེན་པོའི་བསྙེན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་ཅིག་གི་དེ་མ་ཐག་པའི་དགུའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྙེན་པ་ཁོ་ནས་གཞན་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འབྲིང་པོ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་མངོན་ནོ། །འདིར་གོང་དུ་རིམ་པར་བཀོད་པ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་བཞི་ནི་དང་པོ་སྟོང་པ་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཞེས་པ་རྣམས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་པདྨའི་ནང་དུ་དང་པོ་ས་བོན་ཞུ་བ་དང༌། དེ་ནས་དེ་ལས་གྱུར་པའི་གཉིས་པ་གཙོ་བོའི་ས་བོན་སེམས་ཀྱི་ཡིག་འབྲུ་དང༌། ཡང་དེ་ལས་གྱུར་པའི་གསུམ་པ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པ་དང༌། དེ་ནས་བཞི་པ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་པའོ། །གནས་ལྔ་ཞེས་པ་རིག་མའི་གནས་སོ། །དེར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིགས་ལྔའི་ས་བོན་ཨོཾ་བསྒོམས་ན་མི་འདའ་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་དུས་ནི་ཞག་བདུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་དོན་རྫོགས་སོ།། །། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་གསུངས་པ།
Chinese
等等是为了说明大的修持及其果报。为了说明拉吉的紧接着的九个意义。仅仅通过修持，也能了解其他，中等的也通过暗示显现。这里以上面依次排列的，要知道是小的支分。四个金刚是最初的“空性菩提”等等。在结合的莲花中，首先是种子融化，然后从那之中形成的第二个是主尊的种子，心的字，又从那之中形成的第三个是圆满的轮，然后第四个是“班杂 德日嘎”等等的咒语。五处是指明妃的处所。在那里，如果观想智慧的自性五部种子“嗡”（藏文：ཨོཾ་，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），就是不退转的誓言。那些的时间是七天等等。其中“这是”等等，是说身语意加持的偈颂。加持是成就为佛。如果不是那样，金刚持等等也是。第十二章的意义圆满了。 第十二章，宣说一切如来咒语的誓言，即是明智之士殊胜之义。
English
Etc., are to show the great practice and its result. It is to show the immediately following nine meanings of Lhacig. By practice alone, one can also know others, and the intermediate also appears by implication. Here, what is arranged in order above should be understood as a small branch. The four vajras are the first "emptiness, bodhi," etc. In the lotus of union, first the seed melts, then the second formed from that is the seed of the main deity, the letter of the mind, and again the third formed from that is the complete wheel, and then the fourth is the mantra of "Vajra Dhrika," etc. The five places are the places of the vidya. There, if one meditates on the seed syllable "Om" (藏文：ཨོཾ་，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om) of the five families, which is the nature of wisdom, it is an irreversible vow. The time for those is seven days, etc. Among them, "This is," etc., speaks of the verses of blessing of body, speech, and mind. Blessing is to accomplish Buddhahood. If it is not so, Vajradhara, etc., are also. The meaning of the twelfth chapter is complete. Chapter Twelve: The teaching on the meaning of the supreme being of knowledge, which is the very samaya of the mantras of all the Tathagatas.