Tibetan
ལེའུ་གཉིས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བདུན་རྣམ་པར་དཀྲོལ་བ། ལེའུ་གཉིས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བདུན་རྣམ་པར་དཀྲོལ་བ། ད་ནི་ཡན་ལག་བདུན་སོ་སོར་བཤད་པ་ཡིན་པས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྨོས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཚངས་པ་དང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལས་སྤྲོས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལག་དང་པོ་བཤད་ནས་གཉིས་པ་ཁ་སྦྱར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་སྦྱར་གྱི་སྒྲས་ནི་ཉིད་དང་མཚུངས་པའི་ལྷ་མོ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་སྦྱར་སྦངས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཙམ་ཞིག་ཉེ་བར་བཟུང་ན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་གསུངས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བས་དེ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་ཁ་སྦྱར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྒོམ། །ཞེས་བྱ་བའི་གཟུང་མེད་ལ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་ནི་ཡོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་ཡང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྤྱི་དགོས་མ་ཡིན་ནམ། ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྷག་པར་ཆགས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་ཆགས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་རྒྱ་ཆེར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁ་སྦྱོར་ཡོད་ན་ཡང་སྒྱུ་
Chinese
第二章，阐释修持的七支。 第二章，阐释修持的七支。 现在要分别解说七支，因此说了“圆满受用”等等。圆满受用身是具足大丈夫三十二相和八十随好，自然形成的色身。说了圆满受用身，也就涵盖了法身和化身，因为三身没有差别。法身有两种，即从四念住等，到佛陀的十八不共法等，以及真如的体性。化身也有两种，即圆满受用身本身，因应所化众生的根器，显现为梵天和自在天等各种形象的体性，以及从圆满受用身化现出佛和菩萨等各种形象，这是化身的体性。这样，第一支解说完毕，接着说第二支“交合”等等。交合之语是指与自身同等的神女入定，如果仅仅执取交合所生的圆满受用身，就与般若波罗蜜多中所说的圆满受用身相同，因此为了能如实受用，才说了交合。在般若波罗蜜多中说：二根交合故，一切事物皆观想。对于无所执着，是为了庄严密集金刚。对于密集金刚来说，难道不需要交合吗？仅仅以遍布全身的喜乐自性，就能成就一切众生的利益吗？不是这样的，因为欲界众生特别执着，为了能摄受这些行为，所以薄伽梵才示现了合和的入定，也是为了通过二根的交合，广大受用清净的贪欲大乐，从而成就佛果。即使有交合，也是幻
English
Chapter Two: Elucidating the Seven Limbs of Practice. Chapter Two: Elucidating the Seven Limbs of Practice. Now, as the seven limbs are to be explained individually, it is stated, "Complete Enjoyment," and so on. The Complete Enjoyment Body is the naturally formed form body adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks of a great being. By mentioning the Complete Enjoyment Body, the Dharma Body and the Emanation Body are also included, as the three bodies are without difference. The Dharma Body is of two types: from the four close placements of mindfulness, etc., to the eighteen unshared qualities of the Buddha, etc., and the nature of suchness. The Emanation Body is also of two types: the Complete Enjoyment Body itself, appearing in various forms such as Brahma and Ishvara according to the capacity of those to be tamed, and the manifestation of various forms such as Buddhas and Bodhisattvas emanating from the Complete Enjoyment Body, which is the nature of the Emanation Body. Thus, the first limb having been explained, the second, "Union," and so on, is then stated. The word "Union" refers to entering into samadhi with a goddess equal to oneself. If one were to merely grasp the Complete Enjoyment Body born from union, it would be the same as the Complete Enjoyment Body spoken of in the way of the Perfection of Wisdom. Therefore, "Union" is mentioned in order to truly enjoy it. In the Perfection of Wisdom, it is said: Through the union of the two faculties, all things are contemplated. For the ungrasping, it is for the sake of the glorious Guhyasamaja. For the glorious Guhyasamaja, is union not also necessary? Is it that merely by the nature of bliss pervading the entire body, all the benefit of sentient beings is accomplished? It is not so, because beings of the desire realm are particularly attached, and in order to guide these behaviors, the Bhagavan demonstrated the samadhi of union, also for the sake of achieving Buddhahood by extensively enjoying the pure great bliss of desire through the union of the two faculties. Even if there is union, it is illusory.
Tibetan
མ་མཁན་གྱི་སྤྲུལ་ པའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཁ་སྦྱོར་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་ལ། འདི་ལ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བས་ཡན་ལག་གསུམ་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་དེ་ཡང་གྲོག་སྦུར་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པས་ཤིན་ཏུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པས་ཆེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཡན་ལག་བཞི་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གང་ལ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་གང་ལ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཟབ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ ཉིད་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས། སྦྱིན
Chinese
从母续的幻化 男女交合不会变成大乐，因为这个的缘故，称为大乐，说了第三支。其中，身体的安乐受用称为安乐，从心所生的安乐受用称为意乐。那个安乐，蚂蚁等一切有情众生都非常希望得到。所谓“大”就是非常广大，没有漏失，非常富饶，乃至轮回存在时也存在等等，因为具有这些差别，所以称为大乐。大手印的自性，连佛陀也必须通过无自性来成就，因此说了第四支。所谓无自性，就是指没有自性，舍弃自性的那个本身就是无自性。空性，虚假，如干闼婆城和水月。如是，薄伽梵在《般若波罗蜜多》等经中说：“佛陀也如梦如幻。”为什么呢？因为涅槃与幻化没有差别。涅槃也如幻如梦。如果涅槃之外还有更殊胜的法，也如梦如幻。”这样说。所谓无自性是什么呢？如果说如前所说的佛陀也必须通过无自性来成就，那么，具足一切种殊胜的空性本身就是无自性。那个本身就是如是性，真实之际，法无我性，法甚深性，法平等性，法决定性，法如实性，法性，胜义谛，无上菩提和无二智慧等等，可以用那些名称来表达。其中，这里所说的一切种殊胜的空性是什么呢？回答说，如薄伽梵在《宝顶经》等大乘经部中说：布施
English
Great bliss does not arise from the union of a male and female emanation from the Mother Tantra. Because of this, it is called great bliss, and the third branch is mentioned. Among these, experiencing bodily pleasure is called bliss, and experiencing pleasure arising from the mind is called mental bliss. All sentient beings, including ants, greatly desire that bliss. "Great" means very vast, without leakage, very rich, and existing as long as samsara exists, etc. Because it possesses these distinctions, it is called great bliss. The nature of Mahamudra, even Buddhahood, must be accomplished through no-self-nature, so the fourth branch is mentioned. No-self-nature means that which has no self-nature, and that which abandons self-nature is itself no-self-nature. It is empty of self-nature, such as one and many, and is false, like a city of gandharvas and a moon in water. As the Bhagavan said in the Prajnaparamita and other sutras, "Even the Buddha is like a dream, like an illusion." Why? Because nirvana is no different from illusion. Nirvana is also like an illusion, like a dream. Even if there is another dharma that is more excellent than nirvana, it is like a dream, like an illusion." So it is said. What is this no-self-nature? If it is said that even the Buddha, as mentioned before, must be accomplished through no-self-nature, then emptiness itself, which possesses all kinds of excellence, is no-self-nature. That itself is suchness, the ultimate reality, the selflessness of phenomena, the profoundness of phenomena, the equality of phenomena, the certainty of phenomena, the reality of phenomena, the nature of phenomena, the ultimate truth, unsurpassable bodhi, and non-dual wisdom, etc., which can be expressed by those names. Among these, what is the emptiness that possesses all kinds of excellence mentioned here? The answer is, as the Bhagavan said in the Ratnakuta Sutra and other Mahayana sutras: Generosity
Tibetan
་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་མ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་མ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དང་བྲལ་བས་མ་ཡིན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བར་དང་བྲལ་བས་མ་ཡིན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དང་བྲལ་བས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་དང༌། ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་གི་ནང་ནས་གང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཆོག་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་བ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གམ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པར་མི་རུང་བར་སུན་ཕྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་འདི་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཡང་ལྟ་བ་དམན་པས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ལས། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །གང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་ནི་སྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་ལྡན་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ ན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དེ་ལ་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན།
Chinese
不是与布施的波罗蜜多分离，不是与戒律的波罗蜜多分离，不是与智慧的波罗蜜多之间分离，不是与圆满受用身等之间分离，不是与念住等一切佛法之间分离，这被称为具足一切殊胜之空性。决定之词是，一切也是它，瓶子和粗布和车辆等属于三地的形相也是，所以是一切形相。那些之中，哪一个特别超胜呢？圆满受用身等的体性和布施的波罗蜜多等是殊胜，与此具有并富饶，那就是以自性而住的空性，那就是具足一切殊胜之空性。不是虚空之花或兔角等的空性，因为那是无有之体性，所以世尊不能现见而驳斥。然而，如果对于具足一切殊胜之空性也执着于此即是真如和心要等的形相，那么那时，那也会因为低劣的见解而成为堕入地狱之因。如是世尊说：空性见地胜一切，生起诸有者所说，谁之空性见地，彼则无可救药。若于空性见错谬，少慧之人将败坏，如蛇执持不当，明咒修持错误般。如是说。如果广为人知的世间诸众认为无有差别的空性，佛等事物不会变成空性，如果变成事物，如果那是相异的，那么佛等事物不会变成空性，因为与事物相异的空性的事物之义，以具有自性的体性，不能使一切非空者变成空性。如是说：于彼亦非真亦非非真。
English
It is not separate from the perfection of generosity, not separate from the perfection of discipline, not separate from the interval of the perfection of wisdom, not separate from the interval of the enjoyment body, and not separate from the interval of all the Buddha's teachings such as mindfulness. This is called the emptiness that possesses all aspects of excellence. The definitive word is that everything is it, and the forms belonging to the three realms, such as vases, woolen cloths, and chariots, are also all forms. Among them, whatever is particularly superior, such as the nature of the enjoyment body and the perfections of giving, is supreme, and that which possesses and is rich in it is the emptiness that abides by itself, which is the emptiness that possesses all aspects of excellence. It is not the emptiness of sky flowers or rabbit horns, because it is the nature of non-existence, so the Blessed One cannot directly realize it and refutes it. However, if one clings to the emptiness that possesses all aspects of excellence as being the same as suchness and essence, then at that time, that will also become a cause for going to hell due to inferior views. As the Blessed One said: Emptiness is said by those who arise from all views. Whoever has a view of emptiness, that is incurable. If one has a wrong view of emptiness, a person with little wisdom will be ruined, like holding a snake improperly or practicing a mantra incorrectly. Thus it is said. If the well-known world thinks that emptiness is without distinction, then things like Buddhas will not become emptiness. If it becomes a thing, if it is different, then things like Buddhas will not become emptiness, because the meaning of emptiness, which is different from things, with the nature of having self-nature, cannot make all non-empty things empty. Thus it is said: In that, it is neither truly true nor truly untrue.