Tibetan
རྟོག་གི་རླུང་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །འཛིན་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ངོ་བོ་ལའོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་གང་བ་ཉིད། ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཟླ་བས་གང་བ་ཉིད་དོ། །བདེ་ཆེན་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དང༌། བཅས་པ་དག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ། ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་བརྗོད་ནས། བསྡུས་ཏེ་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཡན་ལག་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མིང་གི་སྒྲས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བརྗོད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །བདེ་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དངོས་པོ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དབུས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་མིང་གིས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ཅན་ཞེས་དེ་ལ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དམ་པའི་བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཐོབ་པའི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངག་དེ་བདེ་བར་གནས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་དབུས་མའི་རྣམ་པ་གང་ལའོ། །བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་བཟློག་པའི་རྣམ་པས་སོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་གང་ལའོ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ངེས་ཚིག་བསྟན་ནས། དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་མིང་ཅན་ནོ། །ཞིང་ཁམས་ནི་གནས་སོ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་གཞི་ཡི་མཆོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོག་གི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་ངེས་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚེ་དཔག་མེད་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིའོ། །གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གང་ལས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །འོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོད་ཟེར་རྣམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དེས་སོ། །འོད་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མིང་གིས་སོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མ་ལུས་པའི་རྟེན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་དང་ཕྱག་དང་དབྱིབས་སྤངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་ལྔས་བསྡུས་ནས། ཚིགས་གཉིས་བཤད་པའི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག
Chinese
思维之风得以平息。执着是以不缘的形态而执着。所谓“彼性”，是指具有自性的体性。如是，在彼性上开显了以佛土自性而广大的解说之后，现在为了广为开显智慧之语，宣说了“智慧”等。所谓“彼性”，即是空性，是阿瓦杜提的体性。所谓“大乐”，即是胜义谛大乐的体性，以及充满菩提心。所谓“充满”，即是充满世俗菩提心的月亮。所谓“大乐果位”，即是智慧的差别，因为是大乐两种形态的所依。所谓“彼性”，是因为二谛的真如。所谓“智慧”，是因为体验的自性。所谓“菩提心”，是指总的菩提心的体性之义。如是，开显了以三种意义而广大的解说。现在，如是以两种形态的区分，以及所立之法等善加区分之后，宣说了以二句的解说，然后通过总摄以二句解说的支分，以总摄之门开显空性之体性。为此，宣说了“彼”等，即是以紧接着开显的大乐之语，如是等等。所谓“以名之声”，即是以名称的种种异名。所谓“所说”，即是应当善加开显。所谓“唯一”，即是无二。所谓“大乐”，即是遣除一切痛苦的自性，两种形态的菩提心。所谓“具有一物”，即是与中脉一起成为一味。或者说，二句成为一体的空性智慧，即是“说”，意思是应当以其名称来开显。如是，通过总摄之门，开显了空性智慧的体性之后，为了唯独在空性上开显佛土的体性，所以说“安乐世界即是对它的解说”。这就是空性。
English
The wind of thought is calmed. Attachment is attached by the form of non-objectification. That which is called "Thatness" is that which has the nature of self-nature. Thus, after showing that the explanation of being vast with the nature of the Buddha-field is explained in Thatness, now, in order to explain the words of wisdom in detail, "Wisdom" and so on are spoken. That which is called "Thatness" is emptiness, which is the nature of Avadhuti. That which is called "Great Bliss" is the nature of the great bliss of ultimate truth, and the state of being filled with Bodhicitta. That which is called "filled" is the state of being filled with the moon of conventional Bodhicitta. That which is called "Great Bliss State" is the distinction of wisdom, because it is the basis of the two forms of great bliss. That which is called "Thatness" is because of the suchness of the two truths. That which is called "Wisdom" is because of the nature of experience. That which is called "Bodhicitta" is the meaning of the nature of the general Bodhicitta. Thus, the explanation of being vast with three meanings is shown. Now, after distinguishing in two forms in this way, and distinguishing well with the established laws, etc., after expressing the explanation with two sentences, then summarizing and gathering the branches of the explanation with two sentences, in order to show the nature of emptiness through the gate of summarizing. For this reason, "That" and so on are spoken, that is, with the words of great bliss that are immediately revealed, and so on. That which is called "by the sound of name" is by the various synonyms of name. That which is called "to be expressed" is that which should be well revealed. That which is called "alone" is non-duality. That which is called "great bliss" is the nature of repelling all suffering, the two forms of Bodhicitta. That which is called "having one thing" is that which has become one taste together with the central channel. Or, the emptiness wisdom in which the two sentences have become one is called "to be said," meaning that it should be revealed by its name. Thus, through the gate of summarizing, after showing the nature of emptiness wisdom, in order to show the nature of the Buddha-field only in emptiness, it is said, "The world of bliss is the explanation of it." That is emptiness.
Chinese
名为“极乐”是指世间的界。如何理解呢？因此说：“一切圣妙乐之基。” 所谓“圣妙乐”是指无漏的大乐。所谓“获得之基”是指具有获得的体性。这样，在那上面显示了佛土的自性之后，现在为了解释决定义，说了“语彼安乐住”等。是指空性的根本中观的任何形态。所谓“安乐”是指安乐的形态，以遣除一切痛苦的形态。所谓“住”是指住。所谓“彼”是指在哪个处所。所谓“彼名极乐”是指因为安乐而住的意思。这样显示了它的决定义之后，为了解释那是薄伽梵自己的体性，说了“是无量寿之刹土”。是指名为如来无量光。刹土是处所。所谓“一切乐之基之胜”是指一切超世间的无余安乐。所谓“胜”是指因为是如来至胜的所依。这样显示了薄伽梵的体性之后，现在为了解释它的决定义，说了“无量寿之”等。所谓“无量寿”是不可测量的。所谓“菩提心”是指世俗谛的。所谓“彼”是指从哪个菩提心的明点。所谓“从彼生”是指产生。所谓“光”是指光芒。所谓“因此”是指因为那个因。所谓“无量光”是指以他的名字。所谓“知”是指应当了知。所谓“一切乐之基”是指如前一样，是一切超世间无余安乐的所依。所谓“胜”是指舍弃了面容和手和形状的缘故。这样以五种意义归纳，显示了二句解释的支分体性之后，现在为了宣说以特别超胜的方便智慧的自性，空性和智慧的词语，说了“空性”等。所谓“金刚界自在”是指金刚界自在。
English
The term "Sukhavati" refers to the realm of the world. How is it understood? Therefore, it is said, "The basis of all sacred bliss." The so-called "sacred bliss" refers to the great bliss without outflows. The so-called "basis of attainment" refers to having the nature of attainment. Thus, after showing the self-nature of the Buddha-land on that, now, in order to explain the definitive meaning, it is said, "Speech dwells in bliss," and so on. It refers to any form of the root Madhyamaka of emptiness. The so-called "bliss" refers to the form of bliss itself, in the form of dispelling all suffering. The so-called "dwelling" refers to dwelling. The so-called "that" refers to in which place. The so-called "that is called Sukhavati" means because of dwelling in bliss. Thus, after showing its definitive meaning, in order to explain that it is the self-nature of the Bhagavan himself, it is said, "It is the realm of Amitayus." It refers to the Tathagata named Amitabha. The realm is the place. The so-called "supreme basis of all bliss" refers to all the unsurpassed, non-residual bliss. The so-called "supreme" refers to because it is the support of the Tathagata, the supreme. Thus, after showing the self-nature of the Bhagavan, now, in order to explain its definitive meaning, it is said, "Of Amitayus," and so on. The so-called "Amitayus" is immeasurable. The so-called "Bodhi-mind" refers to the conventional truth. The so-called "that" refers to from which bindu of the Bodhi-mind. The so-called "born from that" refers to arising. The so-called "light" refers to rays of light. The so-called "therefore" refers to because of that cause. The so-called "Amitabha" refers to by his name. The so-called "know" refers to should be known. The so-called "basis of all bliss" refers to, as before, the support of all the unsurpassed, non-residual bliss. The so-called "supreme" refers to because of abandoning the face, hands, and form. Thus, after summarizing with five meanings, after showing the nature of the limbs of the explanation of the two lines, now, in order to proclaim the words of emptiness and wisdom with the self-nature of the particularly supreme skillful means and wisdom, it is said, "Emptiness," and so on. The so-called "Vajradhatu Lord" refers to the Vajradhatu Lord.