Tibetan
ག་གིས་ཤེས་བྱ་ལ། །དམིགས་དང་བཅས་པ་ཐོས་པར་འདོད། །དམིགས་དང་བཅས་པ་འཁོར་བ་སྟེ། །དམིགས་སུ་མེད་པ་མྱ་ངན་འདས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དབུགས་དབྱུང་ཆེ། །མྱ་ངན་འདས་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་ཆེ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཁོར་བར་རོ། །ཁ་སྦྱོར་དང་ནི་ཕྱེ་བའི་ ༄། །གཟུགས། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་ཡིན། །འདིར་ནི་མང་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །མདོར་བསྡུས་ནས་དེ་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །ཁུ་བ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཁྲག །དེ་བཞིན་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང༌། །ནུབ་པ་དང་ནི་འཆར་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་མཚན་མོ་ཉིན་མོ་དང༌། །སྡུད་པ་དང་ནི་སྤྲོ་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྟེང་དང་འོག །བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དེ་བཞིན་ནོ། །བུད་མེད་དང་ནི་སྐྱེས་པའང་རུང༌། །ཆུ་དང་མེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བདག་གིས་ཤེས་པ་ཞེས་བཤད་པ། །བདེ་བ་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བས་རབ་གསུངས་པའི། །ཚིག་ནི་མཛེས་པ་གཉིས་པོ་དག །ལྡོག་པ་དང་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ནི་རབ་འཇུག་པའོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག །དེ་ཉིད་ལས་ནི་གཞན་པ་དག །དུས་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་འགྲོ་བའོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཚིག་གཉིས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་བཤད་པར་བྱ། །ས་མ་ཡ་ནི་དུས་གསུམ་སྟེ། །དུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །དུས་བཟང་དང་ནི་དུས་ངན་དང༌། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དུས་ཉིད་དོ། །སྣ་ཡི་བུ་གའི་སྒོ་གཉིས་ནས། །འོང་བ་དུས་བཟང་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་དུས་ངན་ནོ། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །གཅིག་པུ་ཟླ་མེད་པར་གྱུར་པ། །དུས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འགྱུར། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བྲལ་བ་སྟེ། །དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་པ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །འགྲོ་དང་འོང་བ་ལས་གྲོལ་བ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་ཆགས་བྲལ་མིན། །དབུ་མར་ཡང་ནི་མི་དམིགས་པ། །འདོད་ཆགས་དང་ནི་ཆགས་བྲལ་དག །གཉིས་བོ་འདྲེས་པ་མི་དམིགས་པ། །མར་ལ་མར་བླུགས་ཇི་ལྟ་བུར། །འདྲེས་པར་གྱུར་པ་རྙོག་པ་མེད། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་དག །གཅིག་པུར་རོ་མཉམ་པ་ཡི་དུས། །འགོག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང༌། །དཔྱིད་ཉིད་དུའང་བསྟན་པ་ཡིན། །དུས་གསུམ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས། །དུས་ནི་གཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། །འདི་ནི་ཉི་མ་ཟླ་བ་དང༌། །འཆར་བ་དང་ནི་ནུབ་བ་དང༌། །སྙིང་སྟོབས་དང་ནི་རྡུལ་ལོག་བ། །མུན་པ་མེ་ཡི་རང་བཞིན་ས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བརྟན་གྱུར་པ། །དུས
Chinese
谁知晓呢？我想听有相之法，有相即是轮回，无相即是涅槃。金刚持者大舒气，诸佛宣说入涅槃，如来舒气亦甚大，如是亦复入轮回。结合与分离之 ༄。形。我所听闻即如是。此处何须多言说？略而言之即是彼，精液以及彼之血，如是月亮与太阳，没落以及升起等，如是夜晚与白昼，收摄以及舒放等，如是上方与下方，自身以及他者等，一与众多亦如是，女人以及男人皆可，水与火亦是如此，我所知晓如是说，安乐以及痛苦等，如是诸佛善宣说，此二词句甚美妙，退还以及进入等，功德过失善进入。所谓“于一时”，彼即异于其他，所谓“时”是随行者，其他则为所诠释。二词如何生起般，如实如是当宣说。萨玛雅乃三时，时被认为有三种，善时以及恶时，不可思议之时也。从鼻孔之二门，来者名为善之时，去者即是恶之时。彼等合一而说时，成为唯一无侣者，时即转为不可思议。生命与勤奋分离时，气息呼出吸入皆舍弃，解脱于来与去者，即说为“于一时”。非贪欲亦非离贪欲，于中脉亦不执着，贪欲以及离贪欲，二者混合不执着，如酥入酥中一般，混合已成无浑浊，如是贪欲离贪欲，于唯一味等同时。于止息中亦如是想，亦诠释为春天时。三时平等结合时，即说“时为一”，此乃太阳与月亮，升起以及没落等，勇气以及尘土返还，黑暗火焰自性地，菩提心即坚固时，时。
English
Who knows? I wish to hear the Dharma with characteristics. Having characteristics is samsara, having no characteristics is nirvana. Vajra-holder greatly exhales. The Buddhas proclaim entering nirvana. The Tathagata's exhalation is also very great. Thus, it also enters samsara. The form of union and separation. ༄. I have heard it said. What need is there to say much here? Briefly speaking, it is that, semen and also that blood, like the moon and the sun, setting and rising, like night and day, gathering and releasing, like above and below, self and other, one and many are also like that, women and men are all right, water and fire are also like that, what I know is said like that, happiness and suffering, like that the Buddhas have well proclaimed, these two words are very beautiful, retreating and entering, merits and faults well enter. The word "at one time" is different from others. The word "time" is the follower. Others are what is explained. How do the two words arise? Truly, it should be explained like that. Samaya is the three times. Time is considered to be of three types, good time and bad time, and inconceivable time. From the two doors of the nostrils, what comes is called good time, and what goes is bad time. When they are spoken of as one, becoming the only one without a companion, time becomes inconceivable. When life and effort are separated, all exhalation and inhalation of breath is abandoned, liberation from coming and going, is said to be "at one time". Not desire nor non-desire, not clinging to the central channel, desire and non-desire, the two are mixed and not clung to, like ghee poured into ghee, mixed and without turbidity, like that desire and non-desire, at the time of equal taste in oneness. It is thought to be in cessation, and it is also explained as springtime. When the three times are equally combined, it is said that "time is one", this is the sun and the moon, rising and setting, courage and the return of dust, darkness, the nature of fire, earth, when the bodhichitta is firm, time.
Tibetan
་གཅིག་ན་ཞེས་བརྗོད་པ་ ༄། །ཡིན། །དུས་གཅིག་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དུའང༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞུགས་སོ་ཞེས། །ཇི་སྙེད་གཉིས་མེད་འགྲུབ་པ་ཡིས། །བདུད་རྣམས་ཉིད་ནི་བཞི་པོ་དང༌། །ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དྲ་བ་ནི། །འཇོམས་པས་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཁའ་དབྱིངས་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཨེ་ཡིག་བྷ་ག་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །སུ་ལ་དེ་ཡོད་རྟག་པ་སྟེ། །ཐོག་མཐའ་མེད་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །འདེབས་པས་ཀྱང་དེ་ཕྱག་བྱའོ། །བྱང་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་གང་ཡིན། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་དུ་གནས་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། །དེས་ན་དེ་འདྲར་འདི་རུ་བརྗོད། །སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་གང་ཡིན་ཉིད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་དེ་ལ་བཤད། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱར་གང་གསུངས་པ། །གནས་པར་གྱུར་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་རེ་སྐོང་བྱེད། །སེམས་ཅན་སྣོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས། །གཡོ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན་དེ། །དེ་བཞིན་གནས་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་དང་ནི་སྐལ་ངན་གཉིས། །རེ་རེ་ཞིང་ཡང་གཉིས་སུ་དབྱེ། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་རླུང་གིས། །རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བརྗོད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་རྣམས་རེ་བ་སྐོང་བར་མཛོད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། །སེམས་དཔའ་དགའ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་བཞི་ལས་བྱུང་བས་ན། །དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བསྟན། །དགའ་བ་དང་ནི་མཆོག་དགའ་དང༌། །དགའ་བྲལ་གྱི་ནི་དགའ་བ་དང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྐད་ཅིག་བཞི་ལས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་སྨིན། །རྣམ་པ་མེད་དང་མཚན་ཉིད་བྲལ། །དེ་དག་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་གང༌། །དགའ་བ་བཞི་ནི་དམ་པ་བརྟེན། །དགའ་བར་ལྷན་ཅིག་གྱུར་བའི་སེམས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འདི་བརྗོད་དོ། །འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་ ༄། །གྲོལ། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཕ་རོལ་སོན། །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱར་རྣམ་པར་གྲགས། །ཐམས་ཅད་སྒྲ་རུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ལྷ་སོགས་འགྲོ་བ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་དངོས། །འདོད་པའི་ངོ་བོས་ཡང་དག་གནས། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གང་བྱུང་དེ། །མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཞེས་བྱར་གསུངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་སྒྲར་བརྗོད
Chinese
说为唯一 ༄། །是。唯一之时即是彼时，世尊安住如是说，以如所有二无成就故，魔等四者自身与，贪等烦恼之网，摧灭故名摧灭者。虚空界之体性，亦名埃字婆嘎（藏文：ཨེ་ཡིག་བྷ་ག་，梵文天城体：एव，梵文罗马拟音：eva，汉语字面意思：埃字婆嘎）。于谁彼有常恒故，为无始无终而生故。由彼生与灭之故，种植故亦敬彼。菩提心宝为何？除虚空界之外，未见于他处安住，故于此处如是说。身语意为何，未以戏论所戏论，生一切佛陀，于彼说为薄伽梵。所说名为安住者，是说已成安住。佛陀菩提萨埵与，于一时中成办时，金刚萨埵自性中，成办世间诸希愿。以有情器之理，说世间为二种。动摇所成有情者，是如是安住之器。贤善与恶劣二者，一一亦分二。地水火风，说自性为四种。金刚萨埵自性中，成办彼等诸希愿。显示为金刚心，说心为悦意。由四刹那所生故，显示喜为四种。喜与胜喜及，离喜之喜与，俱生喜之自性中，真实生于四刹那。种种相状极成熟，无相与离特征，由彼等所生者，四喜乃依止胜妙。与喜俱生之心，于此说为金刚萨埵。贪欲离贪极 ༄། །解脱。自性清净无垢染，已渡轮回之大海，名声普闻名为安住。一切说为声音，天等六道众生之，色等境之事物，以欲之体性真实住。于三界中所生者，说为无余一切。说为如来之声
English
Said to be One ༄། །It is. The single time is also that very time. It is said that the Bhagavan abides. Because of accomplishing as many non-dualities as there are, the demons themselves and the four, the net of afflictions such as attachment, are called 'destroyed' because they destroy them. The nature of the space realm is also called the letter E Bhaga (藏文：ཨེ་ཡིག་བྷ་ག་，梵文天城体：एव，梵文罗马拟音：eva，汉语字面意思：Letter E Bhaga). Because it is always present in someone, it arises without beginning or end. Because of its arising and ceasing, one also pays homage to it by planting it. What is the precious Bodhicitta? Other than the space realm, it is not seen abiding elsewhere, therefore it is spoken of here as such. Whatever body, speech, and mind are, not elaborated by elaborations, it generates all Buddhas. It is explained as Bhagavan to that. Whatever is said to be 'abiding', it is said to have become abiding. When Buddhas and Bodhisattvas become one in the same time, in the nature of Vajrasattva, they fulfill the hopes of all the worlds. In the manner of sentient beings as vessels, the world is spoken of as two kinds. Those sentient beings who have become moving are the vessels of those who abide in that way. The two, good fortune and misfortune, are each divided into two again. Earth, water, fire, and wind are said to be of four kinds of nature. In the nature of Vajrasattva, may they fulfill the hopes of all of them. It is shown as the Vajra Mind, and the mind is said to be joyful. Because it arises from the four moments, the joy is shown as four kinds. Joy and Supreme Joy, and the Joy of Separation from Joy, and in the nature of Co-emergent Joy, they truly arise from the four moments. Various aspects are fully ripened, without aspects and devoid of characteristics. Whatever arises from those, the four joys rely on the noble. The mind that is co-emergent with joy, this is said to be Vajrasattva. Desire, detachment from desire, extremely ༄། །Liberated. Its nature is pure and without defilement. Having crossed the ocean of Samsara, it is renowned as 'abiding'. Everything is said to be sound. The objects of the senses, such as forms, of the six kinds of beings, such as gods, truly abide in the nature of desire. Whatever arises in the three realms is said to be 'all without exception'. It is spoken of as the sound of the Tathagata.