Tibetan
པོ་མཛད་པའི་ཕྱིར་གཏུམ་མོ། །སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས། མཆོག་གི་དགའ་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཏུམ་མོ། །སློབ་དཔོན་ཌོ་མྦི་པའི་གཞུང་གིས་ནི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་གཏུམ་མོ། །སློབ་དཔོན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལ་འཛུམས་པ། པདྨོ་ལ་དབྱེ་བ། ལྷ་ལྕམ་ལཀྴྨཱིའི་གཞུང་གིས། འཛུམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱེན་ལ་འགུགས་པ། དབྱེ་བ་ནི་འོག་ ཏུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ། དཔལ་ཨིནྤྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས། འཛུམས་པ་ནི་ཤུ་ཀྲ། དབྱེ་བ་ནི་རཀྟ། དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འདུས་པས་རྡོ་རྗེ་ཆེ། རྡོ་རྗེ་མེ་ལས་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་མཆོག་གི་དགའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་འབར་བ་དང༌། སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྩ་ལ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བྱ་བའི་མཆོད་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་རྩ་ཆེན་པོ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རང་བཞིན་ཅན། རྩ་ཐམས་ཅད་རྟེན་བྱས་ནས། ཤེས་རབ་དང་གཟུགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པར་མཛད་ཅེས་བཤད་དོ། །སྔར་བསྟན་པའི་གཞན་མ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་རང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་རྣམ་པར་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང༌། དེ་རང་བདེ་བ་ཆེན་པོ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྒྲ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དགོས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཕྱིའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། སྒྲུབ་ཐམས་ཙམ་ལ་འདོད་ཅེས་སློབ་དཔོན་སནྟ་གུཔྟའི་གཞུང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྟག་ཏུ་མའི་ཤེས་རབ་བསྙེན་པས། བསམ་གཏན་ལ་འགྲིབ་པ་འོད་བས། དེ་ལྟར་རྒྱུད་ཉིད་ལས་སྔར་འདི་ལྟར་བསྟན། བལྟ་བ་ཙམ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་མིན། །ཕྱེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བར་བྱེད། །དེས་ནི་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་རྣམ་པར་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲས་ནི་བདག་པོ་དེ་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ཤར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པ་དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་ངོ༌། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་བདེ་བ་ཆེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན
Chinese
为了成办事业故为拙火。导师毗瓦巴的论著说，为了增长殊胜的喜乐故为拙火。导师多弥巴的论著说是为了极大的光芒故为拙火。导师大乐的论著说是金刚上微笑，莲花上开敷。女神拉吉米的论著说，微笑是指向上牵引，开敷是指向下请降。吉祥因扎菩提的论著说，微笑是白分，开敷是红分，这些平等结合就是聚合，金刚大。金刚比火更寂静，虽然不是大乐的自性，但以殊胜喜乐的光芒遍布，故而燃烧，焚烧，使菩提心融化，令脉满足，为坛城作事业的供养。如是，大脉是无所缘的智慧灯的自性，以一切脉为所依，以智慧和色身成就胜义智慧的意义，如是宣说。先前所示的其他则如字面意义。彼自大乐智慧，于坛城中安住。这是说以圆满次第的智慧，智慧的自在，彼自大乐。生起次第的语词是以成办方便的必要而获得大乐。生起次第的方面是成办外在智慧，仅以成办为意，导师桑塔古布塔的论著如是说。因为何故呢？因为恒常亲近母之智慧，禅定会衰减，光会增长。如是续部自身先前如此宣说，仅仅观看是必要的，如是并非恒常于一切，分开则生起分别念，因此不能获得成就，于坛城中安住。这是说坛城的语词是指彼主，大乐恒常生起，是此之义。于坛城中也是大乐，所依和能依无有差别，吉祥因扎菩提的论著如是说。世俗和胜义，二者区分的大乐。这是说世俗的色身大乐是从智慧，智慧的自性中产生。因为什么呢？
English
For the purpose of accomplishing activities, it is Tummo. The treatise of Master Virupa says, "For the purpose of increasing supreme bliss, it is Tummo." The treatise of Master Dombipa says that it is Tummo for the sake of extremely great radiance. The treatise of Master Mahasukha says that it smiles on the vajra and blooms on the lotus. The treatise of the goddess Lakshmi says that smiling means pulling upwards, and blooming means requesting to descend downwards. The treatise of glorious Indrabhuti says that smiling is Shukra (semen), and blooming is Rakta (menstrual blood). The equal union of these is aggregation, the vajra is great. The vajra is more peaceful than fire, although it is not the nature of great bliss, it blazes because it is pervaded by the radiance of supreme bliss, burns, melts the bodhicitta, satisfies the channels, and makes offerings for the activities of the mandala. Thus, the great channel is the nature of the lamp of non-conceptual wisdom, relying on all the channels, it is said that it accomplishes the meaning of transcendent wisdom through wisdom and the form body. The other teachings previously shown are as they are in the words. That self-great bliss wisdom, abides in the mandala. This means that with the wisdom of the completion stage, the mastery of wisdom, that is self-great bliss. The words of the generation stage are that great bliss is attained through the necessity of accomplishing the means. The aspect of the generation stage is to accomplish external wisdom, and it is intended only for accomplishment, as the treatise of Master Shantagupta says. Why is that? Because constantly approaching the wisdom of the mother, meditation will diminish and light will increase. Thus, the tantra itself previously taught in this way: "Just looking is necessary, but it is not always the same for everyone. Separating causes conceptual thoughts to arise, therefore one does not attain accomplishment, abides in the mandala." This means that the word "mandala" refers to that lord, great bliss always arises, that is the meaning. In the mandala also, there is great bliss, there is no difference between the support and the supported, as the treatise of glorious Indrabhuti says. Conventional and ultimate meaning, great bliss that distinguishes the two. This means that the conventional form of great bliss arises from wisdom, the nature of wisdom. Why is that?
Tibetan
་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལས། ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ཤར་པའི་དུས། དགའ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་ལས་ འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནོ། །སྣང་བ་རེག་བྱ་འདུས་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དེ་ནི་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདག་ཉིད། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་བདག་མེད་མའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་མ་ལ་སྤྱན་གཟིགས་པར་བྱེད་པའི་བྱིན་རླབས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཤ་བ་རིའི་གཞུང་གིས་ནི་དགའ་བ་བཞི་པ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རྩ་བར་གྱུར་པ། རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་སྣང་བ་ནི་ལམ། རེག་བྱ་ནི་བྱེད་པ་པོ། འདུས་པ་ནི་བྱ་བ། འགྲོ་བ་ནི་འབྲས་བུ། གཞན་མ་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་མཐའ་ཡན་ཆད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱིས་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དགའ་བ་བཞིའོ། །དེ་ནི་རེ་གཞིག་དགའ་བ་བཞི་ལ་བསྟན་པ་ཙམ། ད་ནི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས། གང་ཞིག་དགའ་བ་བཞི་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་དང་པོའི་དགའ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས། སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟིའི་གཞུང་གིས་འདི་སྐད་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་མ་ལ་སྤྱན་གཟིགས་པ་དང༌། འཁྱུད་པས་དང་པོའི་སྦྱོར་བའི་དང་པོ་འདོད་པའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་འདར་བའི་དགའ་བ། གསུམ་པ་འགྲོ་བའི་དགའ་བ། བཞི་པ་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ནི་རང་པོའི་དགའ་བའོ། །པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་འདུས་པའི་འདོད་པ་རྒྱས་པ་ལས། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རྒྱས་བའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་སྟོབས་ཀྱི་དགའ་བ། གསུམ་པ་འབྱུང་བའི་དགའ་བ། བཞི་པ་མཆོག་གི་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་གཉིས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བའི་སྐབས་སུ་གསུམ་པའི་སྦྱོར་བའི་དང་པོ་འབར་བའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་ཐིག་ལེའི་དགའ་བ། གསུམ་པ་མྱོངས་པའི་དགའ་བ། བཞི་པ་ཆད་པའི་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་བཞི་པའི་དང་པོ། ཨུ་ཏའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་ཚུལ་གྱི་དགའ་བ། གསུམ་པ་ཉིད་ལོག་པའི་དགའ་བ། བཞི་པ་རང་བཞིན་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་རྩ་བས་ནི་དགའ་བ་བཞི། དེ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་མ་ལས་སྤྱན་གཟིགས་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ཞིག་འདོད་པའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་དགའ་བ་རྣམས་ངེས་པར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག་གཙོ་རབ་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་ སོ་སོར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཨུ་
Chinese
从智慧明觉中，在并非凡俗的喜乐生起之时，从喜乐等中了知大乐之相。所谓“究竟”是指，从自身 变化而来的那些等等。所谓“如是”是指，声音如同其本身一样。显现、触觉、聚合以及行进，这被称为第四种，所谓显现是指，世俗的自性。在智慧明觉灌顶之时，观视无我母的自性智慧母的加持之义。夏瓦日大师的论典中说，第四喜，显现等四者成为根本，成为因之义。吉祥印札菩提的论典中说，显现是道，触觉是作者，聚合是所作，行进是果。其他与不存在和分离，直至终结，声音如其本身一样，生起次第的四喜。这仅仅是略微示现四喜，现在以十六喜的差别来解释。无论何者与四喜结合，对于最初的喜乐，按照传承的顺序。智贤大师的论典中这样说道：观视智慧母并拥抱，最初结合的第一个是欲乐，第二个是颤抖的喜乐，第三个是行进的喜乐，第四个是喜乐本身。那是自性的喜乐。莲花和金刚二者的聚合欲望增长时，结合二者的第一个是增长的喜乐，第二个是力量的喜乐，第三个是产生的喜乐，第四个是殊胜的喜乐本身。那是第二个结合。在菩提心行进之时，第三个结合的第一个是燃烧的喜乐，第二个是明点的喜乐，第三个是体验的喜乐，第四个是断绝的喜乐本身。第四个结合的第一个是乌达的喜乐，第二个是规律的喜乐，第三个是自身颠倒的喜乐，第四个是自性喜乐本身。像这样的结合的十六喜。毗若跋大师的论典中说，根本是四喜，其中也从观视智慧母的传承中产生。无论何者是欲乐等，那是喜乐必定示现的相，无论何者是最主要的意义，那是 分别示现的相。那是乌
English
From the wisdom of awareness, when joys that are not ordinary arise, from joys and so forth, knowing the aspect of great bliss. The so-called "ultimate" refers to those that come from self- transformation, and so on. The so-called "as it is" refers to the sound being just as it is. Appearance, touch, aggregation, and movement, this is called the fourth, the so-called appearance refers to the nature of conventionality. At the time of the wisdom awareness empowerment, the meaning of the blessing of gazing upon the wisdom mother, the nature of the selflessness mother. The treatise of Master Shawa Ri says that the fourth joy, the four, appearance and so on, become the root, the meaning of becoming the cause. The treatise of glorious Indrabhuti says that appearance is the path, touch is the agent, aggregation is the action, movement is the fruit. Others, without existence and separation, until the end, the sound is as it is, the four joys of the generation stage. This is just a slight indication of the four joys, now explaining with the distinctions of the sixteen joys. Whichever combines with the four joys, for the initial joys, according to the order of the lineage. The treatise of Master Jnanamurti says this: gazing upon the wisdom mother and embracing, the first of the initial union is desire joy, the second is trembling joy, the third is moving joy, the fourth is joy itself. That is the joy of self-nature. When the desire of the union of the lotus and vajra increases, the first of the two unions is increasing joy, the second is power joy, the third is arising joy, the fourth is supreme joy itself. That is the second union. When the bodhicitta moves, the first of the third union is burning joy, the second is bindu joy, the third is experiencing joy, the fourth is ceasing joy itself. The first of the fourth union is uta joy, the second is discipline joy, the third is self-reversal joy, the fourth is self-nature joy itself. Such are the sixteen joys of union. The treatise of Vira Bhuti says that the root is the four joys, which also arise from the lineage of gazing upon the wisdom mother. Whatever is desire joy and so on, that is the characteristic of the joys being definitely shown, whatever is the most important meaning, that is the characteristic of being shown separately. That is U