Tibetan
ལེའུ་དྲུག་པའི་བཤད་པ། ལེའུ་དྲུག་པའི་བཤད་པ། ད་ནི་དྲུག་པ་ལ་ཟབ་པའི་ཚིགས་སུ་བཤད་པ་བྲི། དུས་ནི་གནས་དབྱེ་ཞེས་སུ་བསྟན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ནག་པོའི་གཞུང་གིས་ནི་རྩ་བའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་འཇུག་པ་དང་འདྲ་བའོ། །སློབ་དཔོན་ས་ར་ཧའི་གཞུང་གིས་ནི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་པ། གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ། དུས་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གིས་བྲམ་ཟེ་མོ་བཛྲ་བ་ཏིའི་གཞུང་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །བསམ་དུ་མེད་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷ་ལྕམ་ལཀྵྨཱིའི་གཞུང་གིས། རྩེ་རོ་མ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་མོ་དཔལ་ མོ་བཟང་མོའི་གཞུང་གིས་སྲོག་གི་རྩ་ལས་བྱུང་བའི་སྲོག་གི་རླུང་ལས་རང་བཞིན་ཆད་པའི་དགའ་བ། བཟང་པོའི་དུས་ནི་གནས་སྐབས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ལྷ་ལྕམ་ལཀྵྨཱིའི་གཞུང་གིས་ནི་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེ་བའི་སྲོག་གི་རང་བཞིན་རེག་བྱའི་དགའ་བ། བཟང་པོའི་དུས་ལྟ་ངན་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱལ་པོ་དཔལ་མོ་བཟང་མོའི་གཞུང་གིས་མཆོག་དང་ཆད་པ་ཞེས་བཤད། ལྷ་ལྕམ་ལཀྵྨཱིའི་གཞུང་གིས་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་ཕྱིར་ངན་དུས། ཤིན་ཏུ་བླ་མའི་ཕྱིར་བཟང་དུས་སོ། །སྣ་ཡི་འཕར་མ་གཉིས་བུག་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པ་བཛྲ་ཀརྐ་ཏི་རིའི་གཞུང་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་སུ་ཤུ་ཀྲ་དང་རཀྟ་འབབ་པའི་གང་ཞིག་སྒོའི་ལམ་དེ་ནི་སྣའི་འཕར་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལམ་གྱིས་གང་ཞིག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་དུས་ཞེས་དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་པོ་སྔོན་དུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལག་སྨིའི་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ལྷ་ལྕམ་ལཀྵྨཱིའི་ཐབས་དང་མ་རེག་ཀྱང་ད་ལྟ་གསུངས་པའི་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་མི་ཏྲས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསྟན་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་མ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་གཞུང་ངོ༌། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་དབང་ཕྱུག་པས་བསྟན་བཅོས་པའི་དོན་དཔྱད་དེ། འཇིགས་པ་དེ་ནི་དུས་ངན་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རོལ་གྱིས་སོན་གྱིས་སྐབས་སུ། སྣའི་འཕར་མ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཞིག་སྲོག་དང་ཉེ་བའི་སྲོག་གཉིས་ལ་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བཞིན་ནོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་དེ་ནི། ཤིན་ཏུ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་མན་ཆད་ནས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་ཡན་ཆད། སྲོག་གི་རླུང་ལ་ཞོན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོང་བའོ། །འགྲོ་བ་ངན་དུས་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གནས་གཞན་སླེབ་བ་ཞེས་ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟིའི་གཞུང་ངོ༌། །ངན་དུས་དགའ་བྲལ་ཤེས་པར་བྱ། །བཟང་དུས་རབ་མཆོག་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྟན་པའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་གསུངས་སོ། །གཉིས་ཀྱི་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་འབྱུང་བ་ དང་དེ་ཟད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དགའ་བ། པདྨ་ཤཁའི་གཞུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ནི། དེ་ལྟར་དུས་ནི་སྔོན་མེད་ཉིད། །ཅེས་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །བལྟ་བར་དགའ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་བཞིན་རླུང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ལ་སོགས་མཆན་ཉིད་ཀྱིས། །ཐར་པ་དཀའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་མི་རྙེད་མཚན་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆད་པའི་སྐད་ཅིག་རང་གི་ཡན་ལག་གིས། རྣམ་པར་བྲལ་ཞེས་སློབ་དཔོན་བི་ལ་ས་བཛྲའི་གཞུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་དུས་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་དུས་ཡིད་ནི་གཞན་མར་མིན། །རྣལ་འབྱོར་ནི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔལ་མཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲའི་གཞུང་གིས། མཆོག་དང་ཆད་པ་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནས། གང་ཚེ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ན། །དེའི་ཚེ་ངེས་པར་བསྐྱོད་མི་ཟད། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་དང་འདྲ་བར་འབྱུང༌། །ཞེས་དངོས་པོའོ། །དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི། མཆོག་དང་ཆད་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང་གནས་པ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཚོར་བ་དེའི་ཚེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་འབྱུང་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་པྲ་ཧ་སྟི་སྟ་བཛྲོ་ད་ཡའི་གཞུང་གིས་ནི་འདི་ལྟར་གསུངས་སོ། །ཨཱ་ལི་སྒྲ་ནི་ཤེས་རབ། ཀཱ་ལི་སྒྲ་ནི་ཐབས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང༌། བསྲུབ་ཐབས་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གཞན་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་གསང་བ་ཆེན་པོའི་དོན་གྱིས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་ནི། །འོད་རབ་གནས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡི། །སྣང་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན།
Chinese
第六品的解释 第六品的解释 现在写第六品甚深之句的解释。时间是指处所分别。等等，黑师的论典与根本的行持相似。萨拉哈师的论典说，时间是指不可言说的修持之精进，处所是指同时生起菩提心。时间分为二的论典，婆罗门女金刚瓦提的论典是生起次第和圆满次第的结合。不可思议的时间，吉祥天女的论典说，从顶端生出的自性风的体性，仅仅是大乐。国王吉祥善女的论典说，从命脉生出的命风，自性断绝的乐。好的时间是指处所。吉祥天女的论典说是从金刚界自在母生出的近命的自性，触觉的乐。好的时间看作坏的时间，国王吉祥善女的论典说是殊胜和断绝。吉祥天女的论典说是极为欢喜的缘故是坏的时间，极为殊胜的缘故是好的时间。鼻子的两个脉孔，国王金刚羯羯吒日的论典说是大乐感受之处，赤白明点降落的任何门道，就是鼻子的脉搏的意思。通过那条道路，任何体验离戏的大乐，那就是时间，吉祥因陀罗菩提自己最初获得成就的瑜伽母拉格斯米的教言。那也是吉祥天女的方法，虽然没有接触，但现在所说的释迦弥扎师所造的论典所说，金刚上师亲口所说。那是暂时瑜伽母获得成就的论典。现在瑜伽母自在母的论典意义进行分析，恐怖就是坏的时间，这是指外境的种子的时候，鼻子的两个脉搏，任何对命和近命二者到来和去往，那就是如是。内部自性的进入，是极
English
Explanation of Chapter Six Explanation of Chapter Six Now I will write the explanation of the profound verses of the sixth chapter. Time is indicated as place differentiation. Etc., the treatise of the Black Teacher is similar to engaging in the root conduct. The treatise of the teacher Sarahā says that time refers to the effort of unspeakable practice, and place refers to the arising of bodhicitta at the same time. The treatise that divides time into two, the treatise of the Brahmin woman Vajravati, is the combination of the generation stage and the completion stage. Regarding the unthinkable time, the treatise of the goddess Lakshmi says that the nature of the self-nature wind arising from the crown of the head is merely great bliss. The treatise of the queen Auspicious Good Woman says that the bliss of the severed self-nature from the life-wind arising from the life-channel. Good time refers to the place. The treatise of the goddess Lakshmi says that the nature of the near-life arising from the Vajradhatu自在母, the bliss of tactile sensation. Considering good time as bad time, the treatise of the king Auspicious Good Woman says that it is supreme and severed. The treatise of the goddess Lakshmi says that it is bad time because of extreme joy, and it is good time because of extreme excellence. The two pulse openings of the nose, the treatise of the king Vajra Karkatahari says that the place where great bliss is felt, the path of whatever red and white drops fall, that is the meaning of the pulse of the nose. Through that path, whatever experiences the great bliss free from elaboration, that is time, the instructions of the yogini Lagshmi who attained accomplishment for the first time by the glorious Indrabhuti himself. That is also the method of the goddess Lakshmi, although there is no contact, but as stated in the treatise composed by the teacher Shakyamitra who is now speaking, the Vajra Master spoke in person. That is temporarily the treatise of the yogini who has attained accomplishment. Now, the meaning of the treatise of the yogini自在母 is analyzed, fear is a bad time, this refers to the time of the external seed, the two pulses of the nose, whatever comes and goes to the two lives of life and near-life, that is as it is. The entry of the inner self is extremely
Chinese
所谓“时”是从大乐轮以下，到感受大乐的处所以上，乘着命气而来菩提心。所谓“说恶时行”是指从那处所到达其他处所，这是智贤论的观点。恶时应知离乐，善时应具最胜，这是说为了教法之义而极度明亮即是最胜自在。所谓“二者分离的彼性”，是指行、来、生 和其灭尽、分离的自性之乐，这是莲花生的观点。因此，如是之时乃前所未有。这是世尊所说。所谓“乐于观看等”，因为自性是风的体性，以相等等的注释，脱离了解脱困难的特征。所谓“脱离了解脱困难的特征”，是指通过禅修等无法获得，脱离一切恶相，是断灭的刹那，以自己的肢体，完全分离，这是学士毗拉萨瓦哲的观点。所谓“如是时等”，是如字面意思般地教导。彼时心非他物，瑜伽若行持，对此，吉祥大乐金刚的观点是：在出现殊胜和断灭之时，瑜伽士具有心的行相之识的菩提心，从大乐的处所，何时摇动，彼时必定行持不尽，将如金刚持般出现，这是实物。吉祥因陀罗菩提的观点是：从殊胜和断灭中产生，以及坏灭和安住，进入和行走，到来等等的分别念脱离，何时瑜伽士感受心，彼时即是金刚持之意。所谓“阿哩嘎哩生等”，对此，帕拉哈斯提斯塔瓦哲乌达雅的观点是如此说的：阿哩之声是智慧，嘎哩之声是方便的生起，所谓菩提心从何处来，是指通过修持和搅拌大方便的结合。其他则是如字面意思。这暂时是以大秘密之义圆满次第。在生起次第方面，从光极处生起，具有大光明之自性。
English
The so-called "time" is from below the great bliss wheel to above the place of experiencing great bliss, riding on the life-force wind, the coming of the Bodhi mind. The so-called "speaking of evil times" refers to arriving at another place from that place, which is the view of Jnanamurti. In evil times, one should know separation from joy, and in good times, one should possess the supreme excellence, which means that being extremely clear for the sake of the Dharma is the supreme mastery. The so-called "that nature of separation of the two" refers to the joy of the nature of going, coming, arising, and its exhaustion and separation, which is the view of Padmasambhava. Therefore, such a time is unprecedented. This is what the Bhagavan said. The so-called "joy in seeing, etc." is because the nature is the essence of wind, with annotations such as aspects, separated by the characteristics of difficult liberation. The so-called "separation from the characteristics of difficult liberation" means that it cannot be obtained through meditation, etc., and is separated from all evil signs, is the moment of annihilation, with its own limbs, completely separated, which is the view of the scholar Vilasavajra. The so-called "such time, etc." is taught as it is in the literal sense. At that time, the mind is not another object, if yoga is practiced, on this, the view of Glorious Mahasukhavajra is: at the time of the appearance of the supreme and annihilation, the Bodhi mind of the yogi possessing the consciousness of the aspect of the mind, from the place of great bliss, when it moves, at that time it will surely practice inexhaustibly, it will appear like Vajradhara, this is the reality. The view of Glorious Indrabhuti is: arising from the supreme and annihilation, as well as destruction and abiding, entering and walking, the conceptual thoughts of coming, etc. are separated, when the yogi feels the mind, at that time it is the meaning of Vajradhara. The so-called "Ali Kali arising, etc.", on this, the view of Prahasthitastavajrodaya is said as follows: the sound of Ali is wisdom, the sound of Kali is the arising of means, the so-called Bodhi mind comes from where, refers to the combination of practice and churning great means. The rest is as it is in the literal sense. This is temporarily the completion stage with the meaning of great secret. In terms of the generation stage, arising from the extreme of light, possessing the nature of great luminosity.