Tibetan
་མེད་པར་ང་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དང་འབྲལ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་གང་གིས་དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། དེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པ་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་བརྟགས་པས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤང་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པར་འཛིན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་བསྒོམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ན་བརྫུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་གིས་ཤེས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་ཏོ། །དབུ་མའི་བྱང་ཆུབ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡི་ཕྱི་ནས་དབུ་མ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་གོང་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ། གཅི
Chinese
如果有人毫无功德却说“我有功德”，这叫做邪慢。无明，是指遮蔽智慧，所以叫做无明。或者，不了解苦谛等叫做无明。这些烦恼，是指使众生与轮回分离。或者，身语意三的自性使人烦恼，所以叫做烦恼。 之后，讲述了瑜伽行。现在要阐述瑜伽行的菩提。为了阐述它，对于色等境，是谁执着它们在胜义上是外在的呢？那就是，执着如来以意趣所说的教法为胜义。那不是通过对一和多的考察而成立的胜义。如果那不是胜义，那么境和时等决定的相状是什么呢？对此的回答是，由于无始以来颠倒分别的习气未断，所以执着识为外在。其意义是如来所说的。如何说的呢？在《圣大方广佛华严经》中说：‘诸佛子，此三界唯是心。’因此，修习唯心就能获得菩提。识是识的自性，所以叫做真实。外境的相状不是识的自性，所以叫做虚假。因为外在不是真实，所以苦和集的自性五蕴也不是真实。产生它们的烦恼也不是真实。这样了知就能远离烦恼障。因为色等在胜义上不存在，所以不是所取。这样，通过什么了知就能远离所知障呢？远离这二者就叫做如来。这阐述了瑜伽行的菩提。要阐述中观的菩提，在它之后阐述中观。这样说了。对此，上面说识是识的自性，所以叫做真实，那么那是存在的事物呢？还是不存在的事物呢？那是存在的自性吗？
English
To say "I have qualities" when one has no qualities is called wrong pride. Ignorance is that which obscures knowledge, hence it is called ignorance. Or, not knowing the truth of suffering, etc., is called ignorance. These afflictions are said to separate beings from samsara. Or, the nature of body, speech, and mind causes affliction, hence it is called affliction. Then, the practice of yoga is spoken of. Now, the enlightenment of the practice of yoga is to be shown. In order to show it, by what are objects such as form grasped as being truly external? It is by grasping the teachings taught by the Tathagata according to his intention as truly real. That is not truly real because it has not been examined as one or many. If that is not truly real, then what is the definite aspect of objects and times, etc.? The answer to that is that because the habit of inverted conceptualization from beginningless time has not been abandoned, consciousness is grasped as being external. The meaning of that is what the Tathagata has said. How has he said it? In the Noble Buddha Avatamsaka Sutra, it is said: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." Therefore, by meditating on mind-only, enlightenment will be attained. Consciousness is the nature of consciousness, therefore it is called true. The aspect of external objects is not the nature of consciousness, therefore it is called false. Because external reality is not true, therefore the five aggregates, which are the nature of suffering and origin, are also not true. The afflictions that produce them are also not true. By knowing this, one will be separated from the obscuration of afflictions. Because form and so on do not exist in reality, they are not to be grasped. Thus, by what knowledge will one be separated from the obscuration of knowledge? Being separated from these two is called Tathagata. This has shown the enlightenment of the practice of yoga. The enlightenment of the Middle Way is to be shown, and after that, the Middle Way is shown. This has been said. Regarding that, above it was said that consciousness is the nature of consciousness, therefore it is called true. Is that something that exists? Or is it something that does not exist? Is that the nature of existence?
Tibetan
ག་པར་ཡོད་དམ། དུ་མའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཅེ་ན། གཅིག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ན་ནི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར། ཐ་དད་པར་སྣང་པའི་གཏན་ཚིག་དེའི་ཕྱིར་ན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་བརྫུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་ཕྱིར་བརྫུན་ཡིན་ཞེ་ན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལ་གཅིག་པའི་མཚན་མ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་བ་ལ་ནི་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་དང་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཡིན་ནམ། ཐ་དད་པ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཁྱེད་བདེན་གྱི། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་བརྟགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྣམས་གཅིག་དང་དུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ན་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའོ། །གཞན་ཡང་རང་གིས་གོ་ལ་གཞན་ལ་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཐོས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསམ་པར་བྱ་བ་དང༌། རྟག་པར་དྲན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། རང་བཞིན་གྱི་ཞིབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དོན་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གང་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར། དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། དེའི་བདག་པོ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། གང་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་བདག་པོ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀུན་ཤེས་བྱས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔགས་ནི་ས་བོན་ནོ། །དེ་བསྒྱུར་བས་ལྷའི་སྐུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐུ་དེས་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་སོ། །གང་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་བརྩམ་པར་བྱའོ། །བརྩམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཉན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་མི་གོ་བ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པར་གོ་བ་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གྲུབ་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །པདྨའི་མྱུ་གུ་རྡོ་རྗེས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། བརྒྱད་པ། འདུལ་བའི་ལེའུའི་བཤད་པ།
Chinese
在哪里？如果说存在于多体的自性中， 如果存在于一体的自性中，就会有这个过失：例如绘画等为何会变成各异？因为显现为各异的理由，所以不是一体。如果是一体，那么绘画等显现为各异就是虚假的。为何是虚假的呢？因为显现为多种多样。显现为多种多样也是因为多种原因所致。其中没有一体的特征。所谓的一，是指在一刹那间看到多种多样才称为一。那一刹那和多种多样是一体的吗？是各异的吗？如果是各异的，那么您是对的。如果不是各异的，那么就不是真实的。那不是真实的，因为过去等不存在于它之外。因此不是一体。也不是多体，因为通过考察一体的自性也无法成立，所以多体也不是真实的。因为外境诸法无法通过一体和多体的理由成立。同样，识也没有。那么如何存在呢？就像镜中的影像等一样存在。如果那样存在，那么谁会成佛呢？回答是，消除内外分别念，但自性并非不存在。所谓的自性是什么样的呢？自性是远离垢染的。此外，自己无法用语言向其他世界描述。也就是说，内外诸法自性空性，对此进行听闻、思考、恒常忆念等，远离戏论，对自性的细微之处进行现观，就称为一切智智。其含义在《二万五千颂般若经》中说：善现，具备何种条件才能成为一切智智？其自性是什么样的？其所有者是谁？具备何种条件才能成为一切智智，是指具备空性才能成为一切智智。其自性是什么样的，是指寂静的自性。其所有者是谁，是指忆念。通晓一切咒语续部之后。这里所说的咒语是种子字（藏文：སྔགས།，梵文天城体：मंत्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言）。之后修持。
English
Where is it? If it exists in the nature of multiplicity, If it exists in the nature of oneness, there is this flaw: for example, why do paintings and the like become different? Because of the reason for appearing as different, it is not one. If it is one, then the appearance of paintings and the like as different is false. Why is it false? Because it appears as diverse. The appearance of diversity is also due to various causes. There is no characteristic of oneness in it. What is called one is seeing various things in an instant, which is called one. Are that instant and the various things one? Are they different? If they are different, then you are right. If they are not different, then it is not true. That is not true, because the past and so on do not exist apart from it. Therefore, it is not one. Nor is it many, because the nature of one cannot be established by examination, so many are also not true. Because external phenomena cannot be established by the reasons of one and many. Likewise, there is no consciousness either. Then how does it exist? It exists like reflections in a mirror and so on. If it exists like that, then who will become a Buddha? The answer is, eliminating the discriminations of inner and outer, but the nature is not non-existent. What is the nature like? The nature is free from defilements. Furthermore, one cannot describe it in words to other worlds. That is, the emptiness of the nature of inner and outer phenomena, to hear, think, constantly remember, etc., free from elaboration, and to directly realize the subtle aspects of the nature, is called omniscience. Its meaning is stated in the Twenty-Five Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: "Subhuti, with what does one become omniscient? What is its nature like? Who is its owner?" With what does one become omniscient, means that one becomes omniscient by possessing emptiness. What is its nature like, means the nature of peace. Who is its owner, means mindfulness. Having known all the tantric lineages. Here, mantra is the seed syllable. (藏文：སྔགས།，梵文天城体：मंत्र，梵文罗马拟音：mantra，汉语字面意思：真言) Then practice.
Chinese
因此，将圆满天神的身体。那个身体讲述了五蕴、十八界、十二处以及所有如来清净的法。在哪里讲述的呢？从吉祥金刚藏庄严续和法界语自在的坛城等中所讲述的那样去了解。为了了解无上的法，将要撰写《喜金刚续》的简略本。将要撰写的意思是，听闻的意思。像这样了解，就不会具有不理解、颠倒理解、以及伴随疑惑的理解这三种情况。因此，将变得精进。也将获得成就。莲花芽金刚所著的《喜金刚续》第八品释圆满了。 第八品，调伏品的解释。
English
Therefore, the body of the deity will be perfected. That body speaks of the pure Dharma of the five aggregates, the eighteen realms, the twelve sources, and all the Tathagatas. Where is it spoken? From the glorious Vajra Heart Ornament Tantra and the mandala of the Lord of Speech of the Dharma Realm, etc., understand as it is spoken. In order to understand the unsurpassed Dharma, a concise version of the Hevajra Tantra will be composed. To be composed means to be heard. Understanding in this way, one will not have the three situations of not understanding, understanding perversely, and understanding with doubt. Therefore, one will become diligent. One will also attain accomplishment. The commentary on the eighth chapter of the Hevajra Tantra, written by Padma Myugu Dorje, is completed. Chapter Eight: Explanation of the Chapter on Subduing.