Tibetan
འོན་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་མི་བྱེད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་གསུངས་པ། མི་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་བླངས་ནས་ནི། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཡི། །དངོས་གྲུབ་ཡོ་གིའི་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་གྲུབ་པ་ཡང་ཅི་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་འགྱུར་རམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ཆགས་དང་འཇིག་པ་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་སེམས་སོ། །གནོད་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་འཇིག་པ་དེ་དག་གི་མི་སྦྱོར་བ་དང་མི་བསྐྱེད་པ་དང་མི་འགག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཕྱིར་ཐབས་ནི་འབྱུང་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ནི། འདིར་མདོར་བསྡུས་ནས་སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་དམ་ཚིག་རྣམས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་ཟད་པ་སྤངས་པ་ནི་སྒྲའོ། །འཇིག་པ་ནི་འདིར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་གང་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེ་བ་ དང་འགག་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཡང་རིག་མའི་སྐྱེས་བུ་གྲུབ་པ་དེ་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར། ཅི་ཞིག་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་པ། རིག་མའི་སྐྱེས་བུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་གར་ཡང་མི་གནས། ཐོག་མ་དང་ཐ་མལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་གནས་གསུམ་དུ་སྣང་བ། ཐམས་ཅད་དུ་གཤེགས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་གནས་པ། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ། དགེ་བ་མཚུངས་པ་མེད་པ། ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་འབྱུང་བ་མགོན་པོ་སྐྱོབ་པ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། རྒྱལ་པོས
Chinese
然而不一起做的成就，就是叫做手印成就的意思。又说，取了人的手印后，就在那上面好好地分别法，和它一起就变成成就，很好地宣说手印的成就，不退转的自性手印的成就，瑜伽的差别殊胜。等等。这个世界怎么样，那样手印成就也怎么样，会生起或灭亡吗？不是这样的疑惑。贪著和毁灭等等也，这样说了。方便和智慧就是方便和智慧，空性和大悲无分别的心。不损害叫做贪著和毁灭那些的不结合，不生起和不灭亡叫做多少。因为什么那样也是，等等。因为什么方便就是生起，等等说的是，这里简略地说，咒语和续和誓言等等，一切法生起的原因是方便就是生起，断绝生和灭是声音。毁灭是这里一切分别念都变成毁灭的原因。智慧是大乐。因此变成那样的方便和智慧无二，无实物的菩提心的实物法什么生起和灭亡，是这个意思。生起和灭亡的法不是已经确定了吗，又明妃的士夫成就那个会去哪里？会在哪里住？会做什么？等等。薄伽梵说的续中明显而广大地开示，明妃的士夫成就叫做等等，哪里也不去，哪里也不住，抛弃初始和庸俗等等，亲近的支分显现于三处，去往一切处，遍知一切，一切者，一切的意义，安住于一切的心中，从一切恶趣中解脱，用一切功德庄严，利益一切，无等同的善，不是一次出现怙主救护，抛弃一切分别念，离开颜色和形状，不是出生的行为境，国王。
English
However, the accomplishment that is not done together is the meaning of what is called the mudra accomplishment. Again, it is said, having taken the mudra of a person, on that, one should properly distinguish the Dharma, and together with it, it becomes an accomplishment, and the mudra accomplishment is well proclaimed, the accomplishment of the non-retreating nature mudra, the difference of yoga is superior. And so on. How is this world, how is that mudra accomplished, will it arise or cease? It is not such a doubt. Attachment and destruction, etc., are also spoken of. Skillful means and wisdom are skillful means and wisdom, the mind of emptiness and great compassion without distinction. Not harming is called the non-combination of those attachments and destructions, not arising and not ceasing is called how much. Because of what is it so, etc. Because of what skillful means is the arising itself, etc., it is said, here briefly, mantras and tantras and vows, etc., the reason for the arising of all dharmas is that skillful means is the arising, the abandonment of birth and cessation is sound. Destruction is the reason why all discriminations become destruction here. Wisdom is great bliss. Therefore, the skillful means and wisdom that have become like that are non-dual, what arises and ceases is the object of the object of the mind of enlightenment without objects, is this meaning. Even though the Dharma of arising and ceasing is not certain, where will the accomplished male of the vidya go? Where will he dwell? What will he do? And so on. The Bhagavan clearly and extensively taught in the tantra, the accomplished male of the vidya is called etc., he does not go anywhere, he does not dwell anywhere, abandoning the beginning and the vulgar etc., the limbs of closeness appear in three places, going everywhere, knowing everything, the all, the meaning of all, dwelling in the mind of all, liberated from all evil destinies, adorned with all qualities, benefiting all, unequaled goodness, not appearing once, protector and savior, abandoning all discriminations, free from color and shape, not the realm of the behavior of birth, the king.
Tibetan
་དབྱེ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཉེ་བར་གདུང་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཟླ་བ། དོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེང་གེ །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་འདིའི་དོན་དུ་གཉེར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་ཉིད་འདིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ཡང་སྤྲོས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བསྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུས་པའི་ལུས་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བྱིན་རླབས་ཏེ། གང་དཀྱིལ་ འཁོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཅི་ཞིག་འགལ་བར་འགྱུར། དེ་ལས་གཞན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བ་གསུངས་པ། བདེ་བ་གནག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་སྐད་དུ་དྲི་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ལྟ་བུར་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ལན་གདབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དངོས་ང་དངོས་པོ་ང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དངོས་ང་ནི་རང་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་མེ་ཏོག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་རྟོགས་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཏེ་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ར
Chinese
因为难以区分，故为金刚。为了从烦恼的近处痛苦中解脱，故为月亮。因为没有疑惑，故为狮子。因为深不可测，故为水之蕴等等，因此，对于那些寻求此意义的人，如何能成就如此之悉地生起疑惑。故说了生起次第的瑜伽等。有戏论和无戏论的果，如梦等所说。如果曼荼罗的场合本身不在这里，但即使如此，为了将戏论用于修习，而修习曼荼罗的轮转。故说了曼荼罗。或者，神自身的轮，即集合之身的曼荼罗，以这两种方式也没有过失。如果具有戏论之相的曼荼罗的自性，如何也能变成无戏论呢？对于这个疑惑，说了大手印的灌顶等。如何知晓的大乐是加持，即所谓的曼荼罗。因此，也会那样转变，因为自性转变，所以这里有什么相违背的呢？因为没有从那之外产生，所以以一切方式说了自性的伟大，快乐黑暗等。如果那些寻求意义的人像花一样寻求快乐，那些寻求形象的人会接受形象，那么那时，因为那产生，世尊也是事物本身吗？虽然是回答，但说了事物我不是事物我等。事物我是因为自明，并且安住于形象等之中。事物我不是，是因为所有显现的执着都完全寂灭，产生快乐，就像那朵花不是一样。即使快乐不是事物，但佛陀又是如何呢？对于这个疑惑，说了为了证悟事物。事物是外境，即蕴和处等。证悟是那些的，从那原因产生的蕴等的自性，因为没有分别，所以是自己的
English
Because it is difficult to distinguish, hence Vajra. To be liberated from the suffering near afflictions, hence Moon. Because there is no doubt, hence Lion. Because it is unfathomable, hence a mass of water, etc. Therefore, for those who seek this meaning, how can such a siddhi be achieved? Therefore, the yoga of the generation stage, etc., is spoken of. The fruit of with and without elaboration is spoken of as in dreams, etc. Even if the occasion of the mandala itself is not here, even so, in order to apply elaboration to practice, one practices the wheel of the mandala. Therefore, the mandala is spoken of. Or, the wheel of the deity itself, the mandala of the collected body itself, is also without fault in these two ways. If the nature of the mandala with the aspect of elaboration, how can it also become without elaboration? For this doubt, the empowerment of the great seal, etc., is spoken of. How the great bliss of knowing is a blessing, which is called the mandala. Therefore, it will also transform in that way, because the nature transforms, so what contradicts here? Because it does not arise from anything else, the greatness of self is spoken of in all ways, such as happy darkness. If those who seek meaning seek happiness like a flower, those who seek form will accept form, then at that time, because that arises, is the Bhagavan also a thing itself? Although it is an answer, it is said that the thing I am not the thing I, etc. The thing I is because it is self-luminous, and abides in form, etc. The thing I am not is because all manifest attachments are completely pacified, and happiness arises, just like that flower is not. Even if happiness is not a thing, how is the Buddha? For this doubt, it is said to realize things. Things are external objects, namely aggregates and places, etc. Realization is of those, the nature of the aggregates, etc., arising from that cause, because there is no distinction, so it is one's own.
Tibetan
ང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེ་རུ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་དེ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་དང༌། གསོལ་བ་གདབ་པར་དཀའ་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ང་མི་ཤེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པར་ནུས་ཀྱང་ནི་རྨོངས་པ་དང༌། ལེ་ལོ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ན་གང་ཁོ་ན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་འགྱུར། ཡིན་མོད་ཀྱི་བདག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ཡང་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་སྒྲོགས་ཤིག་ ཅེས་བྱ་བར་དོགས་པ་ལ། བདེ་བ་ཅན་ན་ང་རྟག་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་མཛད་པས་བཞུགས་སྙམ་པ་ལ། འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ང་ལས་འབྱུང་བས་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ང་ནི་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང་ཆོས་སོ། །རང་གིས་ཚོགས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཤེར་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་མཆོག་གི་མཐའ་དང༌། དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དངོས་བོ་རྟོགས་པར་འགྱུར། གང་གིས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ང་ནི་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་བཞིན་པུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཀྱང་ནི་བསྡུ་བའོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདིས་དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མར་མེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མར་མེ་འདིས་མུན་པ་འཇོམས་ཤིང་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མུན་པ་ལྟ་བུའི་མི་ཤེས་པ་རྩེད་ནས་འཇོམས་ཏེ། དེས་བསྒྲིབས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཇི་ལྟར་མཚོན་པར་
Chinese
是如我之事物而了悟。因此，为了了悟事物，必须不错乱地了悟，除此之外，没有其他的佛陀的特征。因此，在彼处和此处如此宣说。佛陀是为了如实了悟不错乱的诸法。此乃不错乱地了悟，即是说一切法皆为一味性。我所说的佛陀，是难以知晓和难以祈请的，如果这样理解，那么如果仅凭了悟事物的特征，世尊怎么会变得难以知晓和难以祈请呢？对于这个疑问，宣说了“我不了解”等等。即使能够了解，但愚痴和懒惰之人也无法了解，那么应该向谁祈请呢？即使如此，我所要了解的事物，以及向世尊祈请之事，又将安住于何处呢？请宣说。对于这个疑问，宣说了“在极乐世界我常住”等等。在那里，世尊以何作为而安住呢？对于这个问题，宣说了“我是宣说者”等等。因为从我而生，没有从其他地方产生的缘故。我既是宣说者，又是听闻者和法。所谓“自己具有眷属”，是指完全转变为法界滋润之自性的如来眷属和天女眷属。如果至高之边和离喜之初的安乐自性世尊，仅凭喜悦之身，如何能了悟事物呢？因为什么才是佛陀呢？对于这个疑问，宣说了“如是儿子也请相信”等等。儿子是金刚藏。如何呢？“我乃喜乐之自性，如是子亦请信之。”其中的“也”是总摄之义。相信，是指以这个智慧来了悟事物的意义。如何了悟呢？如灯火一般，是指如同灯火驱散黑暗并照亮事物一般，我的智慧驱散并摧毁了如黑暗般的无知，从而照亮了被其遮蔽的自性事物。如果世尊的智慧之身如何象征呢？
English
It is to realize things as they are, like me. Therefore, in order to realize things, one must realize them without error; there is no other characteristic of a Buddha. Therefore, it is said in this and that place. The Buddha is for realizing the non-erroneous dharmas as they are. This is the non-erroneous realization, which is to say that all dharmas are of one taste. What I call the Buddha is difficult to know and difficult to entreat. If one understands it this way, then if only by the characteristic of realizing things, how would the Bhagavan become difficult to know and difficult to entreat? To this doubt, it is said, "I do not know," and so on. Even if one is able to know, the foolish and lazy will not be able to know, then to whom should one entreat? Even so, what I am to know, and where will the entreaty to the Bhagavan reside? Please declare. To this doubt, it is said, "In Sukhavati, I always abide," and so on. There, what does the Bhagavan do to abide? To this question, it is said, "I am the speaker," and so on. Because it arises from me, there is no arising from elsewhere. I am the speaker, the listener, and the Dharma. The so-called "self-possessed assembly" refers to the Tathagata assembly and the goddess assembly that have completely transformed into the nature of the moistening element of the Dharma realm. If the Bhagavan, the nature of bliss at the supreme end and the beginning of joylessness, how can he realize things with just a body of joy? Because what is the Buddha? To this doubt, it is said, "Likewise, son, please believe," and so on. The son is Vajragarbha. How so? "I am the nature of joy, likewise, son, please believe." The "also" in this is a summary. To believe is to realize the meaning of things with this wisdom. How to realize? Like a lamp, it means that just as a lamp dispels darkness and illuminates things, my wisdom dispels and destroys ignorance like darkness, thereby illuminating the nature of things obscured by it. If the Bhagavan's body of wisdom, how is it symbolized?