Tibetan
་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འོད་གསལ་གྱི་བསམ་གཏན་གསུངས་པ་དེར་ནི་བསམ་གཏན་པ་དང་བསམ་གཏན་བྱ་བ་དང་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་ཆར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདེ་བ་གང་གིས་འཆི་བ་འདིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཆི་བ་ནི་ཐར་པའོ། །དེ་ཉིད་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཆི་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདེ་བ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་རྣལ་འབྱོར་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་ལྔ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལྔ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།
Chinese
应当生起何为快乐之快乐。所谓“自己”，即是说不依赖于外在手印而行近。彼即是禅定，如是等等，于所说光明之禅定中，禅定者、禅定之所为、禅定，此三者皆不存在，如是应如何修习耶？“以何乐而死于此”等等如是说，死亡即是解脱。于彼之中，心与心所及无明之体性皆灭尽，彼即名为死亡。所谓“以何乐”，即是说烦恼及近烦恼无余灭尽之体性，名为大乐。吉祥喜金刚难解疏，瑜伽宝鬘中第五品，即是彼真实品之释。
English
One should generate the happiness that is whatever happiness there is. What is called "self" means to approach without depending on external mudras. That is meditation, and so on. In the meditation of luminosity that is spoken of, there is none of the three—the meditator, the object of meditation, and the meditation itself. How then should one meditate? "With what bliss does one die here?" and so on is said. Death is liberation. In that very state, when the mind and mental factors and the nature of ignorance have ceased, that is called death. What is called "with what bliss" is the nature of the great bliss in which all afflictions and secondary afflictions are exhausted. The fifth chapter of the Vajraharsa Difficult Explanation, the Precious Garland of Yoga, is the commentary on the chapter on Thatness.