Tibetan
་དག་པར་བསགས་པའོ། །སླར་ཡང་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་ལངས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའོ། །རིགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐུགས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། གསུང་དང་དོན་ཡོད་པ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་ཅན་ཏེ་རིགས་དྲུག་གོ །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྡུས་ན་རིགས་ལྔའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྟག་པ་དང་གསུང་གི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་ བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་དྲུག་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །ཡང་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་གསུམ་མོ། །སྒོམ་པ་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་པོ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གསུམ་དོན་དམ་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྲོས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །རྣམ་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཡོད་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རིན་ཆེན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་འཁོར་འདས་ཏེ། དེ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ཉིད་ནི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། སྒྲིབ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་བྲལ་བ་ནི་ཐར་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །འཇུག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཉིད་དུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའོ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་ཏུ་དགེ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ ཕྱིར་འདིས་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱའོ། །དམ་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་དཀའ་བའི་ཚོ་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོར་བསྟན་པའི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་ན། འདི་ཇི་ལྟར་གོམས་པར་བྱ་བར་ནུས། །གང་དུ་ནི་གོམས་པར་བྱ་ཞེས་སོམ་ཉི་ཟ་ན་དེའི་ཕྱིར། གང་ཕྱིར་ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ད་ནི་ལུས་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལུས་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། ལྷ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་ལུས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མ་ཞེས་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྲིང་མོའོ། །བཙོ་བླག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བཙོ་བླག་མའི། །བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འགེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བུ་མོའོ། །ལས་དང་པོའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གར་མའོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཡུང་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་
Chinese
是清净积聚的缘故。再次，“逝去”是指从光明中起身，利益众生。关于“种姓”等，是指心、常、珍宝、语、有义、具精进力，这六种种姓。如果将金刚萨埵归纳，则是五种种姓。如果再归纳，则称为不动者、常者和语之主。如此这般 将会开示：眼、耳、鼻、舌、身、意这六种种姓，简而言之，即是色、受、想、行、识，这五者即是五如来。此外，那也是瑜伽士的身、语、意这三种种姓。关于“无有禅修者”等，由于一切法皆是如是性的自性，因此禅修者、所禅修和禅修之三者，在胜义谛中不会成为所缘境。如此一来，如果世间将会见到呢？因此宣说了“从无戏论的自性中”。戏论是具有种种相状的。远离其一和多的自性，即是彼等无生之相，即是如是性。意指存在于那样的形态中。关于“遍照”等，那光明本身就是遍照的自性。那本身是不动者，因为无法被烦恼所动摇。那本身是有义的，因为以各种方式利益众生。那本身是珍宝，因为成为一切珍贵的佛法的所依。那本身是轮回和涅槃，因为完全享用彼等一切形态。那本身是菩萨，因为是五种智慧的自性。关于“梵天”等，应当说那本身就是梵天等。如何做到呢？宣说了“离垢”，完全脱离烦恼就是解脱，因为是智慧的形象。佛的真如就是佛，因此那本身就是佛。关于“为了进入”，在那本身中
English
It is because of the accumulation of purity. Again, "gone" means rising from the clear light and benefiting sentient beings. Regarding "lineage" etc., it refers to mind, permanence, preciousness, speech, meaningfulness, and diligence, these six lineages. If Vajrasattva is summarized, then there are five lineages. If they are further summarized, they are called the immovable one, the permanent one, and the lord of speech. In this way it will be shown that the six lineages of eye, ear, nose, tongue, body, and mind, in short, are form, feeling, perception, formation, and consciousness, these five are the five Tathagatas. Furthermore, that is also the three lineages of the body, speech, and mind of the yogi. Regarding "no meditator" etc., since all dharmas are the nature of suchness, therefore the meditator, the meditated upon, and the object of meditation do not become objects of focus in the ultimate sense. In this way, how will the world see it? Therefore, it is said, "From the nature of non-proliferation." Proliferation is characterized by various characteristics. The nature of being separate from its one and many, that is, the characteristic of their unborn nature, is suchness. It is meant to exist in such a form. Regarding "Vairocana" etc., that very clear light is the nature of Vairocana. That itself is the immovable one, because it cannot be moved by afflictions. That itself is meaningful, because it benefits sentient beings in all ways. That itself is precious, because it becomes the basis of all precious Buddhist teachings. That itself is samsara and nirvana, because it completely enjoys all those forms. That itself is a bodhisattva, because it is the nature of the five wisdoms. Regarding "Brahma" etc., it should be said that that itself is Brahma etc. How is it done? It is said, "Free from obscurations," complete separation from afflictions is liberation, because it is the image of wisdom. The suchness of the Buddha is the Buddha, therefore that itself is the Buddha. Regarding "in order to enter," in that itself
Chinese
是“的”之自性的进入。所谓“恒常的善”，即是那本身是极善的如是性，因此是寂静性。在“一切诸”等中，如果问：那如何是一切？因为此遍及一切能动与不能动者，故称其为一切。所谓“圣妙乐”，因其是无漏之乐的自性。那本身即是真如。所谓“遍正觉”，因其本身是无上的稀有之聚。对“梵”等的简略开示是广说。如果此是遍及一切事物者，此如何能习惯？若生于何处习惯之疑问，因此说：何以故从身生。现在，因为是从身体本身所生，所以应该在身体本身上习惯。因此，应明显地说“天”。即喜金刚和金刚瑜伽母等诸天，彼等本身是大乐之自性的无二智慧。那本身是安住于身体本身。那本身在胜义谛中称为佛薄伽梵。如果问：如何称说薄伽梵？则说了“摧坏”等。现在，为了要以“生者”等语词来表示无上智慧，为了要特别显示与内外自性者的差别，故说了“称为母”等。因为能生起这些各种大乐之相，故称为母。为了能辨别世俗谛和胜义谛，故为姐妹。在“浣女”等中，因为以无上之乐使一切有情生起贪着，故为浣女。因为以无上的佛之功德圆满充满，故为女儿。因为最初的众生不能安住，故为舞女。因为不是诸根的对境，故以“少女”之语词来表示。如果一切圆满的……
English
It is the entry of the self of 'of'. The so-called 'constant virtue' is the very nature of the supreme virtue, therefore it is the nature of peace. In 'all beings' and so on, if asked: How is that all? Because it pervades all moving and non-moving things, it is called all. The so-called 'holy bliss' is because it is the very nature of unpolluted bliss. That itself is suchness. The so-called 'perfectly enlightened' is because it itself is the supreme rare collection. The brief explanation of 'Brahma' and so on is an extensive explanation. If this is something that pervades all things, how can this be accustomed to? If there is a doubt as to where to get used to it, therefore, it is said: Why is it born from the body? Now, because it is born from the body itself, it should be accustomed to the body itself. Therefore, the 'deity' should be clearly stated. That is, the deities such as Hevajra and Vajrayogini, etc., are the non-dual wisdom of the nature of great bliss. That itself is the very dwelling in the body. That itself is called Buddha Bhagavan in the ultimate truth. If asked: How should Bhagavan be spoken of? Then 'destroying' and so on were said. Now, in order to express the supreme wisdom with words such as 'generator', and in order to specifically show the difference from the inner and outer self-nature, 'called mother' and so on are said. Because it generates these various aspects of great bliss, it is called mother. In order to be able to distinguish between conventional truth and ultimate truth, therefore it is a sister. In 'washerwoman' and so on, because all sentient beings are attached to the supreme bliss, therefore it is a washerwoman. Because it is completely filled with the supreme qualities of the Buddha, therefore it is a daughter. Because the first sentient beings cannot be stable, therefore it is a dancer. Because it is not the object of the senses, it is expressed by the word 'young girl'. If everything is complete...
Tibetan
རིམ་པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ན། བཟླས་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གང་དག་གསུངས་པ་ དེ་དག་ཅི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་འདུལ་བའི་ལས་དང་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། སྔགས་དང་ལྷ་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བཟླས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བརྗོད་པ་བཟླས་པར་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཞེ་ན། ཨཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་སྣའི་སྦུབས་ཀྱི་རླུང་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཟླས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ནི་འཁོར་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རྐང་པའི་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྐང་པའི་མཐེ་བོང་དག་དམ་དུ་བསྐུམས་པའོ། །ཉིད་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིད་ཅིང་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །མན་དག་འདི་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལག་པ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐེ་བོ་གཉིས་ཀྱིས་མིང་མེད་གཉིས་བསྡམས་པ་ནི་ལག་པ་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཕྱག་རྒྱར་འགྱུར་བའོ། །སོར་མོ་ཉིད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་སོར་མོའི་སྒྲ་ནི་ལིངྒ་དང་ལྕེའོ། །དེ་དག་གིས་ཉེད་པ་ནི་གྱེན་དུ་སྦྱོར་བའོ། །གང་བསམས་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་གང་དུ་བསམས་པ་མ་ལུས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་སྙིང་པོ་འགྱུར་བ་དེ་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བསམ་པར་བྱ་བའོ། །ཕ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་གསུམ་པའི་དོན་ གྱི་བདུན་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བརྙེས
Chinese
如果包含在次第之中，那么所说的念诵、禅定、手印、坛城等等，这些是完全没有的吗？还是说有的呢？答：因为其在调伏的最初行中已显示其存在，所以这些应当完全 গ্রহণ。因此说：从无戏论的自性中，真言和天神真实存在。如果那样，那么在圆满次第方面，念诵和禅定等应当如何做呢？因此说：语言是念诵，如是正确宣说。语言应当理解为现观和执持。什么呢？即ཨཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），理解为左右鼻孔中的气息，是为 निश्चित 理解。这也要从上师的口诀中 निश्चित 执持。念诵即从金刚念诵之声中宣说。坛城是，等等，坛是心要，即大乐的智慧。取彼者为轮，即坛城。那是什么呢？说是脚印，即脚的大拇指紧紧收缩。因此说坛城应当宣说。即以执持和持有的声音的界限，执持大乐者，称为坛城。此口诀是执持大乐之相的方法。手印转变，即两拇指压住两无名指，是为手印转变。彼即转为手印。手指自身亦如是。此处手指之声是指 लिंग伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，阳具）和舌头。以彼等揉捏即向上结合。所思即是，等等。彼即指在彼真实性之品中，所思的一切无余，皆是无生之体性，应当修习。因此，因为何者成为最胜心要，彼应当如是思维。光明之体性彼自身应当如是思维，因此彼自身应当思维。父亲即金刚持，是第三之义的第七，即金刚持所证得。
English
If it is included in the sequence, then are the recitations, meditations, mudras, mandalas, etc., that are spoken of, all completely non-existent? Or are they existent? Answer: Because it has shown its existence in the first actions of taming, these should be completely taken up. Therefore it is said: From the nature without elaboration, mantra and deities truly exist. If that is the case, then how should recitations and meditations, etc., be done on the side of the completion stage? Therefore it is said: Speech is truly explained as recitation. Speech should be understood as realization and holding. What is it? It is called Āli (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), which is understood as the breath in the nostrils on the right and left, which is definitely understood. This should also be definitely taken from the guru's instructions. Recitation is expressed by the sound called Vajra Recitation. Mandala is, etc., the center is the essence, which is the wisdom of great bliss. That which takes it is the wheel, which is called mandala. What is that? It is said to be the footprint, which is the tight contraction of the big toes. Therefore, the mandala should be spoken of. That which holds and possesses, by the sound of the sphere, holds the great bliss, is called mandala. This instruction is the method of holding the aspect of great bliss. The turning of the hands is the pressing of the two nameless fingers with the two thumbs, which is the turning of the hands. That itself becomes a mudra. The fingers themselves are the same. Here, the sound of fingers refers to the lingam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，阳具) and the tongue. Kneading them is joining upwards. What is thought is, etc. That refers to the chapter of Suchness, where everything that is thought is without remainder, is the nature of non-arising, which should be meditated upon. Therefore, because what becomes the supreme essence, that should be thought of in that way. The nature of clear light itself should be thought of in that way, therefore that itself should be thought of. The father is Vajradhara, the seventh of the third meaning, which is attained by Vajradhara.