Tibetan
དབྱེ་བས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདིས་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །ད་ནི་སྔགས་དང་ལྷ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞི་གདིང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པ་པོ་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའོ། །སྒོམ་པ་འང་མེད་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ཡང་ན་སྒོམ་པ་པོ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གང་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་བོ་མེད་པའོ། །གསུངས་བ་རིགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་དེས་སྔགས་དང་ལྷ་ཡང་མེད་རེ་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འོན་སྔགས་དང་ལྷ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡང་རྟག་པར་ལྟ་བར་ལྟ་བའོ་སྙམ་པ་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ་སྤྲོས་པ་ནི་འཁྲུལ་པས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་སྟེ། གནས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ངེས་པར་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀུན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ དག་ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་མིང་ནི་ཅི། རིགས་དྲུག་ནི་གང་དག་སྙམ་པ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མི་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཨཱ་རོ་ལྀ་ཀ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། །རོ་ལྀ་ཀ་ནི་རྩོད་པའོ། །དེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཨཱ་རོ་ལྀ་ཀ་གོ །འདི་དག་ཉིད་ཀྱི་མིང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འདི་དག་གི་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་ཚངས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་བཞུགས་པ་སྟེ། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་ཁྱབ་འཇུག་ཅེས་གསུངས་སོ། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དགེ་བ་སྟེར་བར་བྱེད་པས་ཞི་བ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པས་ཐམས་ཅད་ནི་རིན་ཆེན་མཆོག་གོ །སོ་སོར་རྟོ
Chinese
以分别的极大安乐，来明显地宣说名为“种姓”。现在是为了建立显示真言和诸佛真实性的基础。没有禅修者，即是作者。所谓没有禅修，即是禅修的对象。或者说，没有禅修者，是因为什么、为了什么呢？因为没有五蕴自性的事物。所说合乎道理，即因为那个原因，真言和诸佛也没有，意思是说事物没有产生。如果真言和诸佛不存在，那么一切法都不存在，因此努力没有结果，如果这样想，就说了“有”。如果存在，又认为那是常，为了破除这种观点，就说“无所戏论”，戏论是由错觉所普遍设定的能取等等。因此，安住在空性中，以无住的瑜伽，安住在俱生本性之中。因此，必定要宣说：所有这些事物，都在如是性中完全清净。哪些是如来之名？六种姓是什么呢？说了“毗卢遮那、不动佛”。珍宝即是宝生。阿若利迦是无量光。若利迦是诤论。由于不是存在于极度喜悦的自性大贪欲中，所以是阿若利迦。为了用其他名称来理解这些，所以说了梵天、遍入天等等。如果想知道这些名称为什么是这样，就说了“梵天、涅槃”等等。涅槃是如镜之智。因此，以涅槃的自性，称佛毗卢遮那为梵天。由于极度清净的法界是一切法的自性，所以遍入是安住，称不动佛为遍入天。以成就事业的自性，因为给予所有这些有情世间和出世间的利益特征的善，所以是寂静，即义成。以平等性智的自性，一切法都是平等的，所以一切都是珍宝殊胜。个别地了
English
Through the great bliss of differentiation, the term "lineage" is explicitly proclaimed. Now, it is for the purpose of establishing the foundation for revealing the suchness of mantras and deities. The absence of a meditator is the agent. The statement "there is no meditation" refers to the object of meditation. Alternatively, the absence of a meditator, why and for what reason? Because there is no entity with the nature of the five aggregates. The statement is reasonable, that is, because of that reason, mantras and deities also do not exist, meaning that things do not arise. If mantras and deities do not exist, then all dharmas do not exist, therefore effort is without result. If one thinks like this, then it is said "there is." If it exists, and one thinks that it is permanent, to dispel this view, it is said "without elaboration," elaboration being the apprehended and so forth, which are universally imputed by delusion. Therefore, abiding in emptiness, with the yoga of non-abiding, abiding in the state of co-emergent suchness. Therefore, it must be explained: Certainly, all these things are completely pure in suchness. What are the names of those Tathagatas? What are the six lineages? It is said, "Vairochana, Akshobhya." Jewel is Ratnasambhava. Aroлика is Amitabha. Roлика is strife. Since it does not exist in the nature of extreme joy, great desire, therefore it is Aroлика. In order to understand these by other names, it is said, Brahma, Vishnu, and so forth. If one wonders why these names are such, it is said, "Brahma, Nirvana," and so forth. Nirvana is mirror-like wisdom. Therefore, with the nature of Nirvana, Buddha Vairochana is called Brahma. Since the extremely pure Dharmadhatu is the nature of all dharmas, therefore pervading is abiding, Akshobhya is called Vishnu. With the nature of accomplishing activities, because it gives the good qualities that characterize the benefit of all these sentient beings, both mundane and supramundane, therefore it is peaceful, that is, meaningful accomplishment. With the nature of equality wisdom, all dharmas are equal, therefore all are precious and supreme. Individually
Tibetan
ག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། རིགས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས། །ཡང་ཤེས་རབ་ཉིད་རིགས་ཏེ་རིགས་སུ་བྱ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་འདིས་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་མཚོན་པར་བྱ་བ་དང་མཚོན་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུའོ། །སྒོམ་པ་པོ་མེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པར་དམིགས་པ་ མེ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའང་མེད་ཅེས་པ་དེ་ལྟར་དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་སྔགས་མེད་པ་དང་ལྷ་མེད་པའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལས་ནི་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྔགས་སོ། །ལྷ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོལ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དམ། ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ལྷ་སྟེ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་མཛེས་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་རིན་ཆེན་མཆོག་གོ །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་རྩོད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཨཱ་རོ་ལྀ་ཀ་གོ །དེ་དང་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པའི་ཚུལ་ཅན་དེས་གནས་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ཚངས་པ་ཞེས་པའོ། །གང་ལས་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། །ཞེས་པ་སྟེ། །ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཚངས་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གོ །ཐམས་ཅད་དུ་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞི་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ན་ཐམས་ཅད་དོ། །བདེ་བའི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་དེའོ། །དགའ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ལུས་ལས་ཡ
Chinese
何处的智慧的自性，以其各自证悟真实，大乐犹如虚空般，真实即是无量光。喜悦是俱生的大乐，仅以证悟的自性状态，现证即是金刚萨埵，如果总集一切种姓，即是六如来。以其现证之名，即是殊胜的佛陀是现证。又是智慧本身是种姓，因此是种姓，并且是应当观察的，因此是种姓。对于其本身，因为没有能诠释和所诠释，因此是空性。没有修行者，即是没有观想瑜伽士。同样没有修习，如是其状态的咒语，即是没有咒语和没有本尊。从无戏论中，即是其本身大乐之意的自性即是咒语。本尊也是大乐嬉戏的自性吗？从身体中生起本身即是本尊，以其方式庄严，即是毗卢遮那佛。无二的智慧本身，以无分别本身即是不动佛。具有果实本身，即是成办义成就佛。一切佛陀的功德，珍宝生起的因本身，即是珍宝胜佛。无戏论本身，没有诤论的事物，即是阿若利迦。彼与彼一切，以总集的方式本身，菩萨即是金刚萨埵，具有三有合一的方式，因此是具处者。其本身以梵天等词语也应当宣说，如是所说。从何处而言，如是所说。梵天寂灭。如是说，极其寂静且无二的智慧，寂灭的自性本身即是梵天。因为周遍一切法，即是遍入天。以一切寂静的方式即是寂静。因为是一切的自性和安住于一切法的自性中，因此是一切。以安乐之最，以无所缘的大乐本身，真实也是如此。喜悦是以智慧和方便无二的结合而证悟，因此证悟的自性本身是现证，即是以特殊而证悟。或者其本身从身体中
English
The very nature of wisdom, by individually realizing suchness, great bliss is like the sky, suchness itself is immeasurable light. Joy is the great bliss that is co-emergent, just by the state of realizing its nature, the manifestation of enlightenment is Vajrasattva. If all lineages are gathered, they are the six Tathagatas. By that very name of manifestation of enlightenment, the particularly excellent Buddha is the manifestation of enlightenment. Again, wisdom itself is the lineage, therefore it is the lineage, and it is to be examined, therefore it is the lineage. For that very one, since there is no expresser or expressed, therefore it is emptiness. There is no meditator, which means there is no focus on the yogi. Similarly, there is no meditation, thus the mantra of that state is without mantra and without deity. From non-elaboration, that very great bliss, the nature of mind itself is the mantra. Is the deity also the nature of the play of great bliss? The very arising from the body is the deity, adorned by its manner, it is Vairochana. The very non-dual wisdom, by its very indivisibility, is Akshobhya. The very one with fruit, it is Amoghasiddhi. The qualities of all Buddhas, the very cause of the arising of jewels, is Ratnasambhava. The very non-elaboration, without the object of dispute, is AroLikA. That and all of that, by the very manner of gathering closely, the bodhisattva is Vajrasattva, possessing the manner of the oneness of the three existences, therefore it is the possessor of place. That very one should also be explained by the words Brahma and so on, thus it was said. From where, it was said. Brahma is nirvana. Thus it is said, the extremely peaceful and non-dual wisdom, the very nature of nirvana is Brahma. Because it pervades all dharmas, it is Vishnu. By the manner of peace in everything, it is peace. Because it is the self of everything and abides in the nature of all dharmas, therefore it is everything. By the supreme of bliss, by the very great bliss without object, suchness is also that. Joy is realized by the union of wisdom and skillful means without duality, therefore the very nature of realization is manifestation of enlightenment, that is, enlightenment by specialty. Or that very one from the body