Tibetan
笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol184ཡིག་དྲུག་བཀའ་མ་བཞུགས་སོ། ། 8-644 ༄༅། །ཡིག་དྲུག་བཀའ་མ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཡིག་དྲུག་བཀའ་མ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ དབང་ཕྱུག་ཡི་གེ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འདིའི་བྱུང་ཚུལ་ནི། བོད་མུན་པའི་སྨག་རུམ་འདྲ་བ་ལས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་སྤྲུལ་ནས། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་ ཤར་བར་མཛད་དེ། ཆོས་རྒྱལ་མེས་དབོན་རྣམ་གསུམ་གྱི་སྐུ་རིང་ལ་དམ་པའི་ཆོས་དབུ་ བརྙེས། སྲོལ་བཏོད། དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ ལས། དང་པོ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་སྙན་བཙན་ཕོ་བྲང་ཡུ་བུ་གླ་སྒང་ན་བཞུགས་དུས། ཐོག་མར་ཟ་ མ་ཏོག་བཀོད་པའི་མདོ། ཤེལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཁ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནམ་ མཁའ་ལས་རང་བབས་སུ་བྱོན་བྱུང་། དེ་དུས་ཁ་ཆེའི་མཁས་པ་ལེགས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་བསྒྱུར་བར་ཞུས་པས། བོད་ན་ཡི་གེ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྱུར་མ་ནུས། ཆོས་ཟབ་ མཐར་ཐུག་བྱིན་རླབས་ཅན་དུ་འདུག་པས། དད་གུས་དང་ཕྱག་མཆོད་བྱས་ན་ལེགས་ པར་འོང་གསུངས་ནས། པཎྜི་ཏ་རྒྱ་ནག་ཏུ་གཤེགས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གསེར་སྐྱེམས་ དང་། གཡུ་སྔོན་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་དང་། དད་གུས་མཛད་ པས་ཤིན་ཏུ་བྱིན་རླབས་ཆེ་ཞིང་། བཀྲ་ཤིས་པར་བྱུང་ནས། ཆོས་དེ་ལ་གཉན་པོ་གསང་ བ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒོམ་པོའི་སྐུ་རིང་ལ་བསྒྱུར་བས། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་ཡི་གེ་ དྲུག་པའི་མདོར་ཤེས་ནས་སྲོལ་བཏོད། དེ་ནས་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་པས། ལྷ་འདི་དང་ཆོས་འདི་ བོད་ཀྱི་ལྷ་སྐལ་དང་། ཆོས་སྐལ་དུ་གྲགས་ཤིང་ས་ཆ་མང་པོར་ཁྱབ་པས་ཀུན་གྱིས་ངོ་མི་ ཤེས་པ་མེད་པར་མཛད་པས་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐུ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་གསུངས། 8-645 སྐུ་བཞེངས་པ་དང་། ཐུགས་བསྒོམ་པ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་མང་པོ་བྱུང་བས་གྲུབ་པ་ ཐོབ་པ་དང་། ནུས་པ་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་། མཁས་བཙུན་མཁས་གྲུབ་མང་པོ་རིམ་པ་ ལྟར་བྱོན་ནས། རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དང་བཀྲ་ཤིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ ལྡན་པར་མཛད་པས་བྱིན་རླབས་དང་སྐུ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་གསུངས། སྔགས་ཟློ་བར་བྱེད་པ་ལ་འཛབ་ཅེས་དང་པོར་གྲགས་ཏེ། དེ་ནི་འཛབ་ཅེས་པ་སཾ་སྐྲྀ་ ཏའི་སྐད་ཡིན། བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བ་བཟླས་པ་ཞེས་པར་འགྱུར་བས། འཛབ་བྱེད་ཟེར་ ན་བཟླས་པ་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་གོ་དགོས་ཀྱི། བོད་བློན་པོ་ལ་ལས་གྱེར་མ་བྱེད་པ་ལ། འདོད་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས། འཛབ་བྱེད་ན་སྔགས་དབང་པོ་ཤ་ར་ ར་ཟློས་དགོས་ཞེས་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞལ་མཐ
Chinese
《六字真言续部》 顶礼上师与三宝！顶礼圣观自在，六字真言金刚语！ 此法之缘起：在西藏犹如黑暗的深渊中，诸佛菩萨的慈悲化现为藏王，开启了圣法的太阳。 तीनों 宗教之王（祖孙三代）在位期间，圣法得以开创、建立、弘扬和发展， यह सब कुछ प्रसिद्ध है। 最初，拉脱脱日年赞居住在雍布拉冈宫殿时， सबसे पहले，装在盒子里的经书、《宝箧经》、水晶佛塔和手印等从天而降。 当时，请求克什米尔的学者雷吉班扎翻译，但因西藏没有文字而未能翻译。 他说，此法深奥且具加持力，若能虔诚供养，必将吉祥。 班智达便前往中国。 之后，国王用金酒和青金石等供养，并虔诚地顶礼和绕行，因此加持力极大，非常吉祥。 因此，此法被称为‘念波桑瓦’（秘密神圣之法）。 之后，在松赞干布国王在位期间，翻译了《宝箧经》，得知是六字真言的经典，并开始弘扬。 之后，赤松德赞弘扬并发展了此法，因此，此本尊和此法被称为西藏的本尊和法， распространилась во многих местах，使 सभी लोग जानते हैं，对众生恩德极大。 建造佛像、修习禅定、念诵咒语等诸多善行，成就者辈出，出现了具能力和加持力者，以及许多智者、持戒者和成就者，使整个国家充满佛法和吉祥，功德圆满，加持力和恩德极大。 念诵咒语最初被称为‘匝’，‘匝’是梵语，翻译成藏语是‘念诵’。 因此，念‘匝’意味着念诵。 有些藏族官员大声念诵，但这并非佛陀的本意。 念‘匝’时，必须清晰地念诵咒语。 这是以前的大学者译师们一致的观点。
English
The Collection of Writings of Dolpopa Sherab Gyaltsen JDol184 The Six Syllable Teachings Homage to the Guru and the Three Jewels! Homage to the noble Avalokiteśvara, the six-syllable vajra sound! The origin of this is as follows: From what was like a dark abyss in Tibet, the compassion of the Buddhas and Bodhisattvas emanated as the Tibetan kings, and the sun of the holy Dharma dawned. During the reigns of the three religious kings (grandfather, son, and grandson), the holy Dharma was initiated, established, propagated, and developed, all of which is widely known. Initially, when Lha Thothori Nyantsen was residing in Yumbu Lhakang Palace, first, the scripture in a box, the *Zamatok*, the crystal stupa, the hand seals, and so forth, appeared spontaneously from the sky. At that time, when a request was made to the Kashmiri scholar Lekjin to translate it, he was unable to translate it due to the lack of writing in Tibet. He said that this Dharma was profound and had great blessings, and that it would be good to have faith, respect, and offerings. The *pandita* then went to China. After that, the king made offerings with golden chang and lapis lazuli, and with faith, respect, prostrations, and circumambulations, it became very blessed and auspicious. Therefore, that Dharma became known as 'Nyenpo Sangwa' (Secret Sacred Dharma). After that, during the reign of King Songtsen Gampo, the *Zamatok* was translated, and it was understood to be the scripture of the six-syllable mantra, and it began to be propagated. After that, Trisong Detsen propagated and developed this Dharma, and therefore, this deity and this Dharma became known as the deity and Dharma of Tibet, spreading to many places, so that everyone knew it, and it was said that it was of great benefit to sentient beings. Many good deeds such as building statues, practicing meditation, and reciting mantras occurred, and many accomplished ones arose, as well as those with abilities and blessings, and many wise, virtuous, and accomplished ones appeared in succession, making the entire kingdom full of Dharma and auspiciousness, complete with merit, and it was said that the blessings and kindness were very great. Reciting mantras was initially called 'dzap', and 'dzap' is a Sanskrit word, which translates into Tibetan as 'recitation'. Therefore, saying 'do dzap' means to do recitation. Some Tibetan officials recite loudly, but that is not the intention of the Buddha. When doing 'dzap', the mantra must be recited clearly. This is the unanimous opinion of the great scholar translators of the past. -------------------------------------------------------------------------------- ུན་པར་གསུངས།
Tibetan
མདོ་སྡེ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་དང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱ་གཞུང་བཟླས་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ ནའང་། འཛབ་ཅེས་བཟླས་པར་བསྒྱུར་བ་ཤ་སྟག་ཡོད་ཀྱི། གྱེར་མར་བསྒྱུར་བ་གཅིག་ ཀྱང་མེད། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་བ་དེ་མེད། བླུན་པོ་རྣམས་ འཁྲུལ་བའི་གཞི་ནི། དང་པོ་བོད་ན་ཆོས་མེད་ལ་བོན་པོ་མང་བས། ཕྱིས་ཆོས་བྱོན་དུས་ གྱེར་མ་མེད་པ་ལ་མི་རྣམས་མ་དད་ནས། གཤེ་སྐུར་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ལས་ངན་བསོགས་པ་ མང་དུ་བྱུང་། དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་གྱེར་མ་ལ་བསྐྱོན་ པ་འགའ་རེ་བྱས་པས། དེ་མཆེད་ཅིང་འཇགས་ནས། སྔགས་ལའང་གྱེར་མ་བྱེད་པ་ འགའ་རེ་བྱུང་ཞིང་། སྔགས་པ་གྱེར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཟེར་བ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་རྙིང་མ་པར་ གྲགས། དེ་ནས་གསར་མ་བ་ལ་ལས་ཀྱང་དེའི་ལན་མོ་བྱས་པ་ཐལ་ནས་སྔགས་ལའང་གྱེར་མ་ བྱེད་པ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉམས་པ་མ་ཚོར་བས་བྱིན་རླབས་དང་མཐུ་ སྟོབས་ཆུང་ངུ་སོང་ནས་གྲུབ་ཐོབ་ནུས་པ་ཅན་ཉུང་དུ་སོང་། ས་གཞི་བྱིན་ཆུང་ངུ་སོང་ ནས་འབྲུ་བཅུད་དང་རྩི་ཐོག་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་མི་སྨིན། མི་ནད་དང་། ཕྱུགས་ནད་ དང་། འཐབ་རྩོད་འཁྲུག་ལོང་ལ་སོགས་པ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་དར་བ་ནི། རིགས་ 8-646 སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གསུངས། སྔགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཅན་འོང་བ་ལ་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་དགོས། དེ་ལ་ཡི་གེ་ཐུང་ བ་རིང་བ་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་རྣམས་མ་ནོར་ཞིང་མ་འཁྲུགས་དགོས། ཐུང་བ་ནི་མིག་ འཛུམས་པའི་ཚད་དོ། །རིང་བ་ནི་དེའི་གཉིས་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ཞིག་གསུམ་ འགྱུར་ཏེ། ཡི་གེ་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང་། །མིག་འཛུམ་ཚང་དུ་གནས་པ་ ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྔགས་གྱེར་མ་བྱས་ན། ཐུང་ངུ་ལ་ རིང་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་རིང་པོར་སོང་བ་དང་། དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་དང་། དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རིང་བ་ལས་ཀྱང་རིང་བར་སོང་བ་ལ་སོགས་སྐྱོན་ མང་པོ་འདྲེན་འོང་བས་སྔགས་བཟླ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྱེར་མ་སྤངས་ནས། བགྲང་འཕྲེང་ བཟུང་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཤ་ར་ར་བཟླས་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱང་། ཇི་སྐད་བཤད་ པ་བཞིན་འབྱུང་ངོ་། །འོ་ན་སྐབས་སྐབས་སུ་འཛབ་བསྟོད་དང་། མཆོད་བསྟོད་བྱ་བར་ གསུངས་མོད་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་བཟླས་པས་སྐྱོ་བ་དང་། བྱིང་བ་དང་། རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་སྔགས་ལས་གཞན་བསྟོད་པའི་ ཚོགས་ལེགས་པོ་དག་གིས་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས། འདོད་པའི་དོན་ཞུ་ཞིང་གསོལ་བ་ གདབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ཀྱི། སྔགས་ཉིད་གྱེར་མར་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་ པ་ནི་གཏན་ནས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྐྱེས་མཆ
Chinese
如实宣说。 无论是大小乘的经部，还是密咒的仪轨，所有关于念诵的教法中，都将‘འཛབ་’（藏语，念诵）翻译为‘བཟླས་པར་’（藏语，重复），而没有一个翻译成‘གྱེར་མར་’（藏语，吟诵）。凭借这一力量，所有智者都不会有疑惑。愚者产生疑惑的根源在于：最初在西藏没有佛教，苯教盛行。后来佛教传入时，因为没有吟诵，人们不相信，从而以各种谩骂造下了许多恶业。为了逐渐纠正这些，有些人甚至将经文的词句也改为吟诵。这种做法蔓延开来并固定下来，以至于密咒中也出现了一些吟诵的情况，出现了密咒士以吟诵为修持的说法，这就是所谓的宁玛派（藏语，旧派）。 之后，一些新派人士也效仿这种做法，以至于密咒中也出现了吟诵的情况，却没有意识到密咒的特质已经丧失，导致加持和力量减小，有能力成就的上师也变得稀少。地力衰减，粮食和草木等也不再丰收。人病、畜病、争斗冲突等各种不祥之事盛行，这就像是修持邪咒一样。正如圣者龙树所说，以及后来者所赞同的： ‘རིགས་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན།’（藏语） 要使密咒具有加持力，必须具备密咒的特质。为此，字母的长短和极长都不能错乱。短音是眨眼的时间，长音是短音的两倍，极长音是短音的三倍。字母的自性，一切的终点，都存在于眨眼之间。等等，都已明确说明。因此，如果吟诵密咒，就会导致短音变长音，长音变得极长，甚至变得更长，比极长音还要长等等，会产生许多过失。因此，念诵密咒的人应该避免吟诵，手持念珠，如前所述，以‘ཤ་ར་ར་’（藏语，清晰）的方式重复念诵，这样才能获得如前所述的加持。那么，有人会问，为什么经文中说有时要进行念诵赞颂和供养赞颂呢？这是为了消除念诵时的疲倦、昏沉、迟钝、睡眠和散乱等，通过念诵密咒以外的赞颂词，供养美好的供品，祈求愿望实现等等。这些都是为了这些目的，而不是为了吟诵密咒本身。这是绝对不赞成的。’这是སྐྱེས་མཆོ（藏语，圣者）所说。
English
Thus it was spoken. In all the Sutras, both large and small, and in all the Tantric texts that teach recitation, the term 'འཛབ་' (Tibetan, recitation) is invariably translated as 'བཟླས་པར་' (Tibetan, repetition), and never as 'གྱེར་མར་' (Tibetan, chanting). By virtue of this, all scholars are free from confusion. The basis for the confusion of fools is this: initially, there was no Dharma in Tibet, and the Bon religion was prevalent. Later, when the Dharma came, people did not believe in the absence of chanting, and thus accumulated much negative karma through various slanders. To gradually correct these, some even altered the words of the Dharma to include chanting. This practice spread and became established, to the extent that some chanting also appeared in Mantras, and there arose the saying that Mantra practitioners meditate by chanting, which is known as the Nyingma (Tibetan, Old School). Thereafter, some of the New School also excessively imitated this practice, to the extent that chanting also appeared in Mantras, without realizing that the characteristics of Mantras had been lost, resulting in a decrease in blessings and power, and fewer accomplished masters with abilities. The earth's power diminished, and grains and vegetation, etc., no longer ripened well. Human and livestock diseases, conflicts, and other inauspicious events became prevalent, which is like practicing perverse Mantras. As the noble Nagarjuna said, and as later ones agreed: 'རིགས་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན།' (Tibetan) For Mantras to be blessed, they must possess the characteristics of Mantras. For this, the short, long, and very long syllables must not be mistaken or confused. A short syllable is the time it takes to blink an eye. A long syllable is twice that, and a very long syllable is three times that. The nature of the syllables, the end of all, exists within the blink of an eye. And so on, it has been clearly stated. Therefore, if one chants Mantras, it will lead to short syllables becoming long, long syllables becoming very long, and even longer than that, and even longer than very long, and even longer and longer than long, and so on, leading to many faults. Therefore, those who recite Mantras should abandon chanting, hold a rosary, and as previously stated, repeat clearly in a 'ཤ་ར་ར་' (Tibetan, clear) manner, so that blessings will also arise as previously stated. Now, one might ask, why do the scriptures say that sometimes one should perform recitation praises and offering praises? This is to dispel weariness, dullness, lethargy, sleep, and excitement during recitation, by offering excellent praises other than Mantras, offering beautiful offerings, and requesting the fulfillment of desires, etc. These are for these purposes, and not for chanting the Mantras themselves. This is absolutely not approved.' This was said by སྐྱེས་མཆོ (Tibetan, holy being). --------------------------------------------------------------------------------