Tibetan
ང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པར་ ཡང་། དོན་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། གང་ གིས་སྟོང་པ་དང་སྟོང་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་ལེགས་ པར་ཟིན་པ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དུ་ འདོད་ན། སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཟིན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །སྟོང་ཉིད་ ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཡང་། གང་ཞིག་གང་ན་མེད་པ་དེ་དེས་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལ་ ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་དང་། མཚན་ཉིད་ངོས་འཛིན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ པར་བྱས་ནས་འདིར་ཕྱག་གི་ཡུལ་དུ་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་ དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང་། ཡུམ་ཆེན་མོ་དང་། སྣ་ཚོགས་ཡུམ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕག་ མོ་དང་། རྡོ་རྗེ་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་ 7-4 པའི་མཐའ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་ཆོས་ དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། ཨེ་གསང་མཁའ་ཁམས་བྷ་ག་དང་། །ཆོས་འབྱུང་ཆུ་ སྐྱེས་སེང་གེའི་ཁྲི། །ཞེས་སོགས་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་གཞི་དང་མ་ཡིན་དགག་སྒྲུབ་ ཆོས་མང་པོས་མ་དོར་བ་དང་། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྟོང་པ་ ཉིད་དང་། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཙམ་དང་མེད་ དགག་དང་། སྒྲུབ་ཆོས་ཙམ་གྱིས་དོར་བ་དང་རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཕུང་པོ་རྣམ་པར་ དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བེམ་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་ཡང་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་དགོས་ཏེ་ཐུན་མོང་ དུ་གྲགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པ་ མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་ ཚུལ་ལ་གྲགས་པའི་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཉིད་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ ཆེན་པོ་མཁའ་ཁྱབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགྱུར་མེད་མཆོག་གམ། གཞན་ནམ་ཕ་རོལ་གྱི་ བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེ
Chinese
在《楞伽经》(Lankavatara Sutra)中，也宣说了同样的意义。圣者无著(Asanga)也说：‘如果能理解空性(sunyata)和空性之基础(the basis of sunyata)的区别，那就是很好地把握了空性。’如果不是这样，而认为一切都是自性空(inherently empty)，那就是错误地把握了空性。’这与‘如果错误地看待空性，智慧浅薄者将会毁灭’的意义相同。在《大空性经》(Maha-sunyata Sutra)等经典中也善妙地宣说了：‘某物在某处不存在，因此该处即为空。在那里剩余的任何东西，则恒常存在于此。这就是正确进入空性的方式，而不是颠倒的。’ 因此，要精通空性的区分、差别和特征的识别。这里所说的作为顶礼之境的空性，是基、果、体无别的“大手印”(Mahamudra)，以及“大母”(Yum Chenmo)、“杂色母”(Snatsok Yum)、“金刚亥母”(Vajravarahi)、“金刚无我母”(Vajra Nairatmya)等等，以及“真如”(Tathata)、“真实之边际”(the limit of reality)、“无相之界”(the realm of signlessness)、“胜义谛”(ultimate truth)、“法界”(Dharmadhatu)等等，还有“E sang khakhaam bhaga”和‘法生莲花狮子座’(chos 'byung chu skyes seng ge'i khri)等等，因为意义相同，所以没有舍弃空性之基础和非否定之肯定(ma yin dgag sgrub)。还有其他事物的空性，以及无事物之自性空性，以及非空之空性，以及具备一切殊胜之空性，以及在各自自证智慧中显现的空性，以及具有所缘之空性。这些都不是仅仅是空，也不是否定，也不是仅仅肯定，也不是舍弃自己的事物之空性，也不是无事物之空性，也不是空性的空性，也不是分析五蕴之空性，也不是物质之空性，也不是断灭之空性。 对于慈悲(karuna)，也需要了解二谛(two truths)的区分，即通常所说的缘众生之慈悲，缘法之慈悲，以及无所缘之慈悲，这些都是世俗谛(conventional truth)。而非共同的，在甚深密咒(secret mantra)的修法中被称为无缘慈悲，这是胜义谛(ultimate truth)，也就是法界自证智慧，不造作的、自性俱生的大乐(great bliss)，遍布虚空、任运成就、不变的至高无上，或者是其他或他者的安乐。因此，胜义谛的安乐...
English
In the Lankavatara Sutra, the same meaning is also explained. The noble Asanga also said: 'If one can understand the difference between emptiness (sunyata) and the basis of emptiness (the basis of sunyata), then one has a good grasp of emptiness.' If it is not like this, and one thinks that everything is inherently empty, then one has a wrong grasp of emptiness.' This is the same meaning as 'If one looks at emptiness wrongly, those with little wisdom will be destroyed.' In the Maha-sunyata Sutra and other scriptures, it is also well explained: 'That which is not in a certain place, therefore that place is empty. Whatever remains there, always exists here. This is the correct way to enter emptiness, and not the opposite.' Therefore, one should be proficient in distinguishing, differentiating, and identifying the characteristics of emptiness. The emptiness spoken of here as the object of prostration is the 'Mahamudra' (Great Seal) in which the base, result, and essence are inseparable, as well as 'Yum Chenmo' (Great Mother), 'Snatsok Yum' (Various Mothers), 'Vajravarahi' (Diamond Sow), 'Vajra Nairatmya' (Diamond Selfless Mother), etc., as well as 'Tathata' (Suchness), 'the limit of reality,' 'the realm of signlessness,' 'ultimate truth,' 'Dharmadhatu' (the realm of phenomena), etc., and 'E sang khakhaam bhaga' and 'the lotus lion throne of Dharma origin' (chos 'byung chu skyes seng ge'i khri), etc., because the meanings are the same, so it has not abandoned the basis of emptiness and non-negation affirmation (ma yin dgag sgrub). There is also the emptiness of other things, and the emptiness of the essence of non-things, and the emptiness of non-emptiness, and the emptiness that possesses all excellence, and the emptiness that appears in one's own self-aware wisdom, and the emptiness with an object. These are not just emptiness, nor negation, nor just affirmation, nor abandoning one's own emptiness of things, nor the emptiness of non-things, nor the emptiness of emptiness, nor the emptiness of analyzing the aggregates, nor the emptiness of matter, nor the emptiness of annihilation. Regarding compassion (karuna), it is also necessary to understand the distinction between the two truths (two truths), that is, the commonly known compassion focused on sentient beings, the compassion focused on phenomena, and the compassion without focus, these are all conventional truths (conventional truth). The uncommon, known in the practice of profound secret mantra (secret mantra) as objectless compassion, is the ultimate truth (ultimate truth), that is, the self-aware wisdom of the Dharmadhatu, the uncreated, the naturally co-emergent great bliss (great bliss), all-pervading space, spontaneously accomplished, immutable supreme, or the happiness of others or another. Therefore, the happiness of ultimate truth... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ འགྱུར་མེད་ལྔ་དང་། ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་འགྱུར་མེད་དྲུག་གདོད་ནས་དབྱེར་མེད་ཅིང་རོ་ མཉམ་པ། ཨེ་ཝཾ་གི་ཡི་གེ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་དེ། རང་བཞིན་གཉུག་ མ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེའི་བདག་ཅེས་པ་དོན་དམ་པའི་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ བདག་ཉིད་ནམ་ཡང་མ་ཆད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་དག་པའི་བདག །གཅིག་པུ་སྲ་ མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའི་བདག །རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེས་རྡོ་རྗེའི་བདག །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ 7-5 བདག །ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་པའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་གང་ཡིན་པ་ དེ་ཉིད། སྲིད་གསུམ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་དངོས་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་སྲིད་པ་གསུམ། ། ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་ན། ཐུབ་པའི་བཀའ་ལས་མི་རྨོངས་ཤིང་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། སྲིད་ གསུམ་ལ་ཡང་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་དགོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྲིད་གསུམ་ནི་ འདུས་བྱས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྲིད་གསུམ་ནི་ རང་བཞིན་གཉུག་མ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྐད་ཅིག་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་འདས་པ་དང་། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ གཞན་ཡང་རྒྱ་ཆེར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་ལྡན་ས་བཅུའི་མན་ངག་ཟབ་མོ་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། ། འདིར་དོན་དམ་པའི་སྲིད་གསུམ་ཤེས་བྱར་མེད་སྙམ་དུ་ བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་མ་ལུས་པའི། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ནི་བསྒོམ་ པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རང་བྱིན་རླབས་པ་དག་གི་སྟོང་པ་ལ། །ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་མཐོང་ བར་འགྱུར་བའི་མཚན། །ཞེས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྲིད་ གསུམ་བདག་ཉིད་དག་ལ་གནས། །ཞེས་དང་། རྩ་ལྕུག་འཁྲི་ཤིང་ལ་སོགས་དང་། །བརྟན་ དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཀུན། །བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །དམ་པའི་དེ་ ཉིད་ངེས་བསྒོམ་བྱ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་ གསུམ་གཅིག་པུ། །ཞེས་དང་། སྐད་ཅིག་རྣམ་བྲལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གི་སྲིད་པ་ ཡོད། །ཅེས་དང་། འཁོར་ལོ་སྲིད་གསུམ་ཀུན་ནས་དང་བ་ཞེས་དང་། ཁམས་གསུམ་པ་ཡི་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོགས་དང་། སྲིད་མེད་སྲིད་པ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་དུ་མར་གསུངས་ པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་སྲིད་གསུམ་གྱིས་སྟོང་ཞིང་དབེན་ལ་དག་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་ ཆོས་ཉིད་སྲིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དང་། བདེན་བཞི་ དབྱེར་མེད
Chinese
空性大悲即是大空性，五种不变和六种不变的明点空性，原本无别且味道相同。ཨེ་ཝཾ་（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），如是。的字母是金刚萨埵，非男非女的地位，是自性本初、安住实相之神、咒语、续部、坛城和手印一切之自性。因此，称其为‘彼之主’，即是胜义谛四身五智之自性，永不间断，是真如之主，清净之主，唯一坚硬金刚之主，金刚所生金刚之主，刚出生便行走之主等等，皆是广说之内容。 如是甚深究竟之空性大悲无别之主，即是无三有生灭之实有，即是‘无生灭之三有’之义。若能知晓一切法之二谛差别，则不会迷惑于能仁之教言，并能获得二资粮之果。因此，对于三有也必须了解二谛之差别：世俗谛之三有是因缘和合、暂时性之故，故有生灭；胜义谛之三有是自性本初、非因缘和合之故，故无生灭。同样地，刹那、不离缘起和已逝等等差别，也应广为知晓，因其具有具种性者十地之甚深不共口诀。在此，不应认为胜义谛之三有是不可知晓的，如云：‘三界一切处，当观想佛身。’以及‘自加持之空性中，三界将显现。’以及‘俱生喜乐之自性，安住于三有自性中。’以及‘根茎蔓草等，以及 स्थिर（梵文天城体），sthira（梵文罗马拟音），坚固和动摇之事物，皆从我之事物自性中， निश्चित（梵文天城体），niścita（梵文罗马拟音），决定修持胜义谛。’以及‘名为金刚不坏，勇士三有唯一。’以及‘刹那离戏自性无有之三有存在。’以及‘轮涅三有皆清净。’以及‘三界之法身。’等等，以及‘无有三有’等等广说之义，即是远离世俗三有，空寂清净之 आधार（梵文天城体），ādhāra（梵文罗马拟音），基础，即是法性三有之相，轮涅无别，真谛四谛无别。
English
Emptiness and great compassion are great emptiness; the five immutable and the six immutable bindu emptinesses are primordially inseparable and of the same taste. The letter ཨེ་ཝཾ་（藏文），एवं（梵文天城体），evam（梵文罗马拟音），Thus. is Vajrasattva, the status of neither male nor female, the self-nature, the primordial abiding reality of the deity, mantra, tantra, mandala, and the nature of all mudras. Therefore, calling it 'the Lord of That' is the nature of the four kayas and five wisdoms of ultimate truth, which is never interrupted, the Lord of Suchness, the Lord of Purity, the Lord of the one and only solid Vajra, the Lord of the Vajra-born Vajra, the Lord who walks immediately after birth, and so on, which are all extensively spoken about. Thus, the Lord of inseparable emptiness and great compassion, which is profound and ultimate, is the reality without the arising and ceasing of the three realms, which is the meaning of 'the three realms without arising and ceasing.' Here, if one knows the distinction between the two truths of all dharmas, one will not be confused by the teachings of the Thubpa (Buddha), and one will obtain the fruit of the two accumulations. Therefore, one must also know the distinction between the two truths of the three realms: the three realms of relative truth are impermanent because they are compounded and adventitious; the three realms of ultimate truth are without arising and ceasing because they are self-nature and uncompounded. Similarly, other distinctions such as क्षण（梵文天城体），kṣaṇa（梵文罗马拟音），moment, not deviating from dependent origination, and past, should also be widely known, because they possess the profound and uncommon instructions of the ten bhumis of the lineage holders. Here, one should not think that the three realms of ultimate truth are unknowable, as it is said: 'In all the three realms, one should contemplate the Buddha's form.' And 'In the emptiness of self-blessing, the signs of the three realms will be seen.' And 'By the nature of co-emergent joy, one abides in the nature of the three realms.' And 'Roots, stems, vines, and so on, and स्थिर（梵文天城体），sthira（梵文罗马拟音），stable and moving objects, all from the nature of my objects, निश्चित（梵文天城体），niścita（梵文罗马拟音），definitely contemplate the sacred Suchness.' And 'Called the indestructible Vajra, the hero is the one and only three realms.' And 'The three realms of क्षण（梵文天城体），kṣaṇa（梵文罗马拟音），moment-free, self-natureless exist.' And 'The wheel of the three realms is completely pure.' And 'The Dharmakaya of the three realms.' And so on, and 'Without the three realms,' and so on, the meaning of which is extensively spoken about, is that which is empty of the three realms of relative truth, the basis of emptiness and purity, the aspect of the three realms of Dharmata, the inseparability of samsara and nirvana, and the inseparability of the four truths. --------------------------------------------------------------------------------