Tibetan
笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol52འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དང་པོའི་ཊཱི་ཀ་བཞུགས་སོ། ། 7-1 ༄༅། །འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དང་པོའི་ཊཱི་ཀ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དང་པོའི་ཊཱི་ཀ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཨོཾ་གུ་རུ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭེ་བྷྱོ་ན་མོ་ན་མཿ ཆོས་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཤིས་ལུགས་ཟབ་མོ་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་རྣམས་ སུ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་ དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ ཉིད་ནི། ཆོས་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་ལ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་ནས་མེད་པའི་མེད་ དགག་དང་སྒྲུབ་ཆོས་ཙམ་གྱིས་དོར་བ་སྟེ། འདི་ལ་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་མེད་པའི་གཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་མ་ ཡིན་པ་དགག་དང་། སྒྲུབ་ཆོས་ཀྱི་མ་དོར་བ་སྟེ་འདི་ལ་མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་དཔལ་སཾ་བུ་ཊིའི་ རྒྱུད་ཕྱི་མར་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གང་ཟག་ དང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་དངོས་མེད་པའི་དངོས་ ཡོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་སྟོང་ཉིད་གཞན། །ཞེས་དང་། གཉིས་དངོས་མེད་དང་དངོས་མེད་ པའི། །དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་ཁྱད་པར་དང་། 7-2 སྟོང་ཙམ་དང་སྟོང་གཞིའི་ཁྱད་པར་དང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ གསུངས་ཤིང་ཡང་། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་། ། དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད་ དང་། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །སྟོང་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་ཕྱེ་ན་ཀུན་བཏགས་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ བདེན་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། གཞན་དབང་དང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་རང་ བཞིན་གཉུག་མ
Chinese
笃补巴·喜饶坚赞大师全集JDol52《无垢光大疏》第一品释 7-1 《无垢光大疏》第一品释 《无垢光大疏》第一品释 嗡 咕噜 布达 菩提萨埵 贝哟 拿摩 拿嘛 (藏文：ཨོཾ་གུ་རུ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭེ་བྷྱོ་ན་མོ་ན་མཿ，梵文天城体：ओṃ गुरु बुद्ध बोधिसत्त्वेभ्यो नमो नमः，梵文罗马拟音：oṃ guru buddha bodhisattvebhyo namo namaḥ，汉语字面意思：嗡， गुरु गुरु，佛，菩萨) 我皈依于显现正法的薄伽梵应供正等觉观世音自在。我将略摄并解释他所说的《无垢光大疏》第一品。 其中，‘空性与大悲之自性’等句，是对甚深自性法界顶礼。所谓空性，正如各种清净论典中所说，有两种含义：自性空和异性空。自性空是指一切法皆自性空，即无实有之空性。异性空是指一切法皆空于法性之外，是为空性的基础之自性。无实有之自性即是空性。所谓无实有之空性，是指一切法在实相中，如兔角般根本不存在的无遮，以及仅仅通过破除和立宗来舍弃的空性。薄伽梵称此为空性的空性。无实有之自性空性，是指一切世俗之实有，从本初即不存在的基础之自性，既不破除，也不舍弃立宗，薄伽梵称此为非空之空性。 伟大的金刚持在《吉祥桑布扎》后续部中说道，胜者慈氏（弥勒佛）也曾说过：‘人与法，无实性故为空性，彼无实有之实有，彼空性异于彼。’以及‘二者无实与无实有，无实有之体性。’这里阐述了自空和他空的差别，空性与空性基础的差别，以及二谛空性的方式的差别。此外，‘知无之空性，如是知有之空性，若知自性之空性，是名为了知空性。’如果将世俗空性进行划分，那么分别念和颠倒的世俗，在世俗谛中也不成立。他空和真实的世俗，是本性清净。
English
Collected Works of Dolpopa Sherab Gyaltsen JDol52: Commentary on the First Chapter of the Great Commentary 'Stainless Light' 7-1 Commentary on the First Chapter of the Great Commentary 'Stainless Light' Commentary on the First Chapter of the Great Commentary 'Stainless Light' Oṃ guru buddha bodhisattvebhyo namo namaḥ (藏文：ཨོཾ་གུ་རུ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭེ་བྷྱོ་ན་མོ་ན་མཿ，梵文天城体：ओṃ गुरु बुद्ध बोधिसत्त्वेभ्यो नमो नमः，梵文罗马拟音：oṃ guru buddha bodhisattvebhyo namo namaḥ，Literal meaning: Om, Guru, Buddha, Bodhisattva, Homage, Homage) Having taken refuge in the Bhagavan, the Buddha of Manifestation, Avalokiteśvara, I shall briefly gather and explain the first chapter of the Great Commentary 'Stainless Light' spoken by him. In this context, 'The nature of emptiness and compassion,' and so forth, is a salutation to the profound nature of the Dharmadhatu. Emptiness, as explained in various pure treatises, has two meanings: emptiness of self-nature and emptiness of other-nature. Emptiness of self-nature means that all dharmas are empty of their own self-nature, that is, emptiness of non-substantiality. Emptiness of other-nature means that all dharmas are empty of anything other than the Dharmata, which is the nature of the basis of emptiness. The nature of non-substantiality is emptiness. Non-substantial emptiness refers to the negation of all dharmas in reality, like a rabbit's horn, being completely non-existent, and the abandonment by merely refuting and establishing. The Bhagavan called this the emptiness of emptiness. The emptiness of the nature of non-substantiality refers to the nature of the basis in which all conventional substantialities are non-existent from the beginning, neither refuted nor abandoned by establishment. The Bhagavan called this the non-empty emptiness. The great Vajradhara said in the later Tantra of the Glorious Sambuṭa, and Lord Maitreya also said: 'Persons and dharmas, are empty due to non-substantiality, that non-substantial substantiality, that emptiness is different from that.' And 'The two, non-substantial and non-substantiality, are the characteristics of non-substantiality.' Here, the differences between self-emptiness and other-emptiness, the differences between emptiness and the basis of emptiness, and the differences in the ways of emptiness of the two truths are explained. Furthermore, 'Knowing the emptiness of non-existence, likewise knowing the emptiness of existence, if one knows the emptiness of self-nature, it is said to know emptiness.' If conventional emptiness is divided, then imputed and distorted conventions are not established even as conventional truths. Other-powered and accurate conventions are naturally pure. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འི་གནས་ལུགས་ལ་མ་གྲུབ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ཀུན་རྫོབ་ལ་རེ་ཞིག་སྟོང་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་ཀྱང་། མཐར་ཡང་སྟོང་ཚུལ་གཉིས་སུ་ འདུ་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བཅོས་མ་གློ་བུར་བའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་མ་ གྲུབ་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཡང་རང་བཞིན་གཉུག་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གཞན་དབང་དང་ ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་པའི་གཞིའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ གསུམ་གྱི་སྟོང་ཚུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་མེད་ཙམ་དང་། མེད་པའི་གཞིའི་དོན་དུ་རྟོགས་ ཤིང་དེའང་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་དོན་དང་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མི་སྟོང་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་རྟོགས་ན། སྟོང་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་ཉིད་དམ། ཐམས་ཅད་གཞན་སྟོང་ཉིད་དུ་ཁ་ཚོན་གཅོད་ན་ནི་ སྟོང་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་ པའི་དགོངས་པ་ཡང་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་། ཆོས་ ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་རང་ལས་གཞན་པ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་གསུང་སྟེ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ དབེན་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ དབྱིངས་སྟོང་གི། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ཚུལ་སྟོང་ཙམ་དང་སྟོང་པའི་གཞི་གང་ 7-3 ཡིན་པ་དེ་མེད་དགག་དང་། མ་ཡིན་དགག་གི་ཚུལ་འདི་དག་ལ་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་ དཔྱད་པ་ཆད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ པ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་གསུང་སྟེ། མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཕུང་པོ་རྣམ་ དཔྱད་སྟོང་པ་རྣམས། །ཆུ་ཤིང་ཇི་བཞིན་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་ པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པ་མེད་པ་འགག་མེད་པ། །ཤེས་བྱ་གང་ ཞིག་འདིར་མཐོང་བ། །སྟོང་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཕུང་པོ་རྣམ་མེད་དཔྱད་པ་ མིན། །ཞེས་དང་། རྗེ་བཙུན་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དོན་ འདི་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་ཤིང་། གསང་བདག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། འཕགས་ པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ ཀྱང་། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྟོང་ཉིད་གཅིག །གཅིག་ནི་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ སྟོང་ཉིད་མཆོག །སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་འཇིག་པ་ཡིན། །ཞེས་ད
Chinese
事物的实相并非以名言安立，而是在世俗谛中成立。因此，虽然在世俗谛中暂时说了两种空性，但最终还是归结为两种空性。胜义谛是指任何虚假的、偶然的法都不成立，因此，虽然它空掉了这些，但其自性、本初的法性本质不会改变，完全成立，所以是不空的空性。他起和真实世俗谛也是空性的基础。因此，如果理解了二谛和三自性的空性状态，仅仅是‘不存在’和‘不存在的基础’的含义，并且理解了自空和他空的含义，以及空性的空性和不空的空性的含义，那么就可以说是理解了空性。如果不是这样，而是断言一切都是自空，或者一切都是他空，那么就不是很好地理解了空性，并且会变成对空性的错误见解。这就是其含义。 同样，说一切法无自性的含义是指遍计所执和他起没有自己的体性，而法性圆成实谛也没有与自己不同的、由所有和合事物组成的体性。如云：‘真实之边是，一切和合相，皆远离。’以及‘具有分别之相者，为客尘所空之界。不具分别之相者，非无上法所空。’因此，二谛的空性状态，以及什么是空性的基础，这些以遮无和非遮无的方式，也被称为分析蕴的断灭空性，以及具有一切殊胜相的空性。至尊文殊菩萨曾说：‘分析蕴的空性，如水树般无有实义。具有一切殊胜相的空性，不会那样改变。无生无灭，于此所见之所知，空性之事物即是空性，非分析蕴。’ 至尊观世音自在也曾多次宣说此义，秘密主金刚手和圣金刚藏等也曾宣说。圣龙树菩萨也曾说：‘未生之空性为一，一生之空性为一。未生之空性为胜，生之空性为坏灭。’
English
The reality of things is not established by names, but is established in conventional truth. Therefore, although two kinds of emptiness are temporarily spoken of in conventional truth, they ultimately come down to two kinds of emptiness. Ultimate truth refers to the fact that any false, accidental dharma is not established. Therefore, although it empties these, its nature, the original nature of Dharma, does not change, and is completely established, so it is the emptiness of non-emptiness. Other-powered and true conventional truths are also the basis of emptiness. Therefore, if one understands the state of emptiness of the two truths and the three natures, merely the meaning of 'non-existence' and 'the basis of non-existence', and understands the meaning of self-emptiness and other-emptiness, and the meaning of the emptiness of emptiness and the emptiness of non-emptiness, then it can be said that one understands emptiness. If not, but asserts that everything is self-empty, or that everything is other-empty, then it is not a good understanding of emptiness, and it will become a wrong view of emptiness. That is its meaning. Similarly, the meaning of saying that all dharmas are without self-nature refers to the fact that the imputed and other-powered do not have their own nature, and that the Dharma-nature perfectly established truth also does not have the nature of all compounded things that are different from itself. As it is said: 'The edge of truth is, all compounded aspects, are all separated.' And 'Those with distinguishing characteristics are the realms emptied by adventitious dust. Those without distinguishing characteristics are not emptied by the supreme Dharma.' Therefore, the state of emptiness of the two truths, and what is the basis of emptiness, these in the way of negation and non-negation, are also called the annihilation emptiness of analyzing the aggregates, and the emptiness with all the excellent aspects. The venerable Manjushri said: 'The emptiness of analyzing the aggregates, like water trees, has no real meaning. The emptiness with all the excellent aspects will not change like that. No birth, no death, whatever is seen here, the object of emptiness is emptiness, not the analysis of the aggregates.' The venerable Avalokiteshvara also repeatedly declared this meaning, and the secret master Vajrapani and the holy Vajragarbha and others also declared it. The holy Nagarjuna also said: 'The unborn emptiness is one, and the emptiness of one life is one. The unborn emptiness is superior, and the emptiness of life is destruction.' --------------------------------------------------------------------------------