Tibetan
།གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་དབང་བྱས་རྟེན་འབྱུང་ངོ་། །དང་པོ་གཞན་དབང་གཉིས་པ་ཀུན་བཏགས་ཡིན། ༢༥ །རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་བཅོས་མ་གློ་བུར་བ། །དུ་བའི་རྣམ་རིག་མེ་ཤེལ་ལས་སྐྱེས་དང་། །ཉོན་མོངས་སྣང་ལས་ལས་ཀྱི་རྣམ་རིག་སྐྱེ། །དེ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་བ་བཞིན། 2-197 ༢༦ །རྣམ་རིག་དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ཤེས་པ་འདྲ། །གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་ཡང་སྣང་མི་འགག །རྨི་ལམ་མེ་ལས་ཚིག་པར་སྣང་བ་བཞིན། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན། ༢༧ །དེ་འདྲའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་འདྲའི་སྣང་བརྙན་ཅན། །དེ་ནི་དོན་དམ་ཁོ་ནའི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། །གང་ལས་ཀྱང་ནི་མ་བྱུང་མ་ལྟོས་ལ། །མི་འགྱུར་སྤྲོས་བྲལ་རྟག་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། ༢༨ །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུམ་བདག་ལྟའི་གྲོགས་ཡིན་ཏེ། །བདག་ནི་རྟག་པའམ་རེ་ཞིག་གནས་འདོད་རྟག ། སྔར་གནས་བདེན་ལས་གཞན་དུ་ཆད་སྙམ་པ། །གང་ཟག་ལ་ལྟོས་རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའོ། ༢༩ ། འདུས་བྱས་ནམ་ཡང་རྟག་པའི་གོ་སྐབས་མེད། །མི་རྟག་པ་ལས་མེད་དང་སྡུག་བསྔལ་རྟོགས། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་ནི་བྱེད་པོར་མི་རུང་ཞིང་། །མི་རྟག་པ་ལ་བདག་དང་བྱེད་པོ་འགལ། ༣༠ །ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དངོས་པོར་ཞེན་པ་སྟེ། །བདེན་མིན་སྣང་བ་ཙམ་ལ་རྟག་ཆད་མེད། །ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མ་ཡིན། །འགག་གནས་མེད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་དང་། ༣༡ །ཐ་དད་མེད་དེ་གཅིག་པ་མེད་ཕྱིར་དང་། །འོང་བ་མེད་དེ་སོང་བ་མ་གྲུབ་དང་། །ཆད་པ་མེད་དེ་རྟག་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ༣༢ །དགག་བྱ་ལྡོག་ཚུལ་ཕྱོགས་ནས་ལྡོག་པས་དབྱེ། །གདུལ་བྱ་བཟུང་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་འདི་གཉིས་གསུངས། །སངས་རྒྱས་རྟག་པ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་། ། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཆོས་བདག་མེད་པའི་གཞི། ༣༣ །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཀྱི་བདག ། ནམ་ཡང་མེད་པ་བདག་མེད་དོན་དུ་གསུངས། །ངེས་པའི་དོན་དུ་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད། །གཅིག་དང་ཐ་དད་སྐྱེ་འགག་སྤྲོས་དང་བྲལ། ༣༤ །རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་སྟོང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ཡུལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་གྲུབ་འཕགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་བདེན་པར་གསུངས། ༣༥ །ཀུན་རྫོབ་ལ་ནི་ཡང་དག་ལོག་པ་གཉིས། །དོན་དམ་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཁྱད་པར་གཉིས། །སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུ་ཡོངས་གྲུབ་དགུ་ལ་སོགས། །རྫོགས་ལྡན་ 2-198 ཆོས་མཆོག་རྣམས་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས། ༣༦ ། ཐེག་གཅིག་ཉིད་དང་དགྲ་བཅོམ་སེམས་སླད་དང་། །གང་ཟག་བརྒྱད་མེད་ལ་སོགས་དྲང་དོན་ནོ། །མཐར་ཐུག་ཐེག་གསུམ་ཀྱང་དེ་ཐེག་གཅིག་ཉིད། །སྡེ་སྣོད་དགོངས་གཅིག་མཐར་ཐུག་བགྲོད་བྱ་གཅིག ༣༧ །ཆོས་སྐུ་གསུམ་ཤེས་ཆོས་ལ་མོས་པ་ཐོབ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ། །རིགས་གཉིས་ཤེས་ནས་དེ་ལ་བསམ་གཏན་བསྒོམ། །སྐ
Chinese
‘依赖于他者’是‘施作者’和‘所施作’，是‘主宰’，是‘缘起’。25. 第一是‘依他起’，第二是‘遍计所执’。一切的缘起都是虚假的、突发的，如同烟雾的显现、火镜中产生的影像，以及从烦恼显现中产生的业的显现，从中产生的显现如同四大一般。 26. 这种显现也如同梦中的意识，原本不存在，但显现却不停止。如同梦中因火而燃烧的显现，超越了存在与不存在、常与断的一切概念。27. 如此的法界，具有如此的显现，这是究竟真实的缘起。不依赖于任何事物，不依赖于任何条件，不变、无戏论、是常。28. 三种颠倒见是‘我见’的助伴，‘我’是常，或者希望暂时存在，认为是常。认为先前存在的事物会断灭，这是依赖于补特伽罗（梵文：Pudgala，人）的常断二边之见。29. 聚合的事物永远没有常住的机会，从无常中认识到空性和痛苦。具有痛苦的事物不能作为施作者，无常的事物与‘我’和‘施作者’相违背。30. ‘法我执’是对事物的执着，对于非真实的显现，没有常与断的概念。本智（梵文：Jñāna）的真实存在不是‘法我’，因为没有止息和存在，因为没有生起。31. 没有他异性，因为没有同一性；没有到来，因为没有离去；没有断灭，因为没有常。一切法都是无我的，虽然两者都是无我，32. 但遮遣的方式是从不同的角度遮遣，为了引导所化众生，佛陀宣说了这二者。佛陀是常，补特伽罗无我，以及具足一切相的法无我的基础。33. 如是，在如是性（梵文：Tathātā）中，世俗谛中没有法我，无我是究竟的意义。在胜义谛中，没有任何的破立，远离一与异、生与灭、戏论。34. 自性本空，显现的对境是世俗谛的特征。以自性真实存在的圣者的本智所行持的对境，是胜义谛的真实。35. 在世俗谛中，有正确和错误的两种，在胜义谛中，也有种类和差别的两种。二十空性、圆成实性（梵文：Pariniṣpanna）等在圆满的殊胜法中广说。36. 一乘、阿罗汉（梵文：Arhat）的发心、没有八种补特伽罗等是权宜之说。究竟的三乘也是一乘，三藏（梵文：Tripiṭaka）的意趣相同，最终的行进目标是一致的。37. 证悟三法身（梵文：Trikāya）能获得对法的信心，了知如是性是殊胜的智慧，了知二种姓后，对此进行禅定修习。 སྐ
English
'Depending on others' is 'the agent' and 'the acted upon', is 'the master', is 'dependent arising'. 25. The first is 'other-powered', the second is 'completely imputed'. All dependent arisings are false, sudden, like the appearance of smoke, the image arising from a fire crystal, and the appearance of karma arising from afflictions, from which the arising appearance is like the four elements. 26. This appearance is also like consciousness in a dream, originally non-existent, but the appearance does not cease. Like the appearance of burning from fire in a dream, it transcends all concepts of existence and non-existence, permanence and annihilation. 27. Such a Dharmadhātu (realm of phenomena), with such appearances, is the ultimate true dependent arising. It does not depend on anything, does not rely on any conditions, is unchanging, free from elaboration, and is permanent. 28. The three inversions are companions of 'self-view', 'self' is permanent, or wishes to exist temporarily, thinking it is permanent. Thinking that something that existed before will be annihilated, this is the view of permanence and annihilation depending on the Pudgala (person). 29. Aggregated things never have the opportunity to be permanent, from impermanence one realizes emptiness and suffering. Things with suffering cannot be agents, and impermanent things contradict 'self' and 'agent'. 30. 'Dharma self-grasping' is attachment to things, for non-true appearances, there is no concept of permanence and annihilation. The true existence of Jñāna (wisdom) is not 'Dharma self', because there is no cessation and existence, because there is no arising. 31. There is no otherness, because there is no oneness; there is no coming, because there is no going; there is no annihilation, because there is no permanence. All dharmas are selfless, although both are selfless, 32. but the way of negation is negated from different angles, in order to guide the beings to be tamed, the Buddha spoke of these two. The Buddha is permanent, Pudgala is selfless, and the basis of Dharma selflessness with all aspects. 33. Thus, in Tathātā (suchness), there is no Dharma self in conventional truth, selflessness is the ultimate meaning. In ultimate truth, there is no establishment or negation, free from one and other, arising and ceasing, elaboration. 34. The nature of self is empty, the object of appearance is the characteristic of conventional truth. The object practiced by the Jñāna of the noble ones who truly exist by nature is said to be the truth of ultimate truth. 35. In conventional truth, there are two types of correct and incorrect, in ultimate truth, there are also two types of types and differences. The twenty emptinesses, Pariniṣpanna (perfected nature), etc. are widely spoken of in the perfect supreme Dharma. 36. The One Vehicle, the aspiration of Arhats, the absence of eight Pudgalas, etc. are expedient teachings. The ultimate Three Vehicles are also the One Vehicle, the intent of the Tripiṭaka is the same, and the ultimate goal of progression is the same. 37. Realizing the Trikāya (three bodies of Buddha) can gain faith in the Dharma, knowing suchness is supreme wisdom, after knowing the two lineages, meditate on this. སྐ --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུ་གསུམ་ཤེས་ནས་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག ༣༨ །ཤེས་རབ་ཡུལ་ལ་སྤྲོས་པ་འགོག་པ་དང་། ། ཡུལ་ཅན་མཚན་མ་འགོག་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན། །སྡིག་གྲོགས་སྤངས་ནས་བཤེས་གཤེན་དམ་པ་བསྟེན། ༣༩། སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་བླངས། །བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་མི་གནས་སྦྱོར། །སྒོམ་ཚུལ་ཐབས་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྦྲེལ། །ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་པ་ཆོས་སྤྱོད་དགུ་དང་སྦྱར། ༤༠ ། གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་པ་ལས། །སྤྱོད་པའི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ། ༤༡ །དམན་པའི་མྱང་འདས་རྒྱལ་བའི་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ། །ཡིད་ལུས་དེ་དག་བཅོ་བརྒྱད་ཁམས་དང་བྲལ། །ཡེ་ཤེས་དབང་པོས་ཡེ་ཤེས་འདོད་ཡོན་སྤྱོད། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་སྟོན། ༤༢ །བཟོད་པ་གསུམ་ཐོབ་རིམ་པར་ལུང་སྟོན་ཅིང་། །ས་བརྒྱད་ཐོབ་ནས་མཚན་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དབང་བསྐུར་ཐོབ་ནས་སྟོན་པ་གཉིས་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་མཐའ་ལ་སྦྱོར། ༤༣ །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ། ། སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་རྣམ་ཀུན་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་པ། ། ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ༤༤ །སྟོང་དང་གསལ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ལས། ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་སྤྲུལ་པ་ཤར། །རྣམ་ཤེས་རིགས་རྒྱུན་གཞན་སྣང་འགྲོ་དོན་རྒྱུ། །དུས་མཉམ་འདྲེས་ཤིང་ཕྱི་ནས་གསར་ཐོབ་འདྲེས། 2-199 ༤༥ །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་ཉག་གཅིག་སྟེ། །གཞན་རྣམ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་དབྱེ། །དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག །ཕུང་ཁམས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ནར་གནས། ༤༦ །ཟབ་མོ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་མཐར་ཐུག་ལས། །འཁོར་བ་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་རྒྱུ་ནི་ལས་རླུང་ཁོ་ན་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ལས་རླུང་འགག་པ་གཙོ་བོར་བཟུང་། ༤༧ །ལས་རླུང་འགགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་ཐོབ། །དེ་ལ་གོམས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ལས་རླུང་འགོག་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག ༤༨། བྱེད་བཅིངས་ཟབ་མོའི་གནད་དང་ལྡན་པ་ཡི། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ལ་འབད་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཆོས་སྐུ་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་མཐོང་། ༤༩ །རྒྱལ་མཆོག་རྣམས་དང་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཡི། །མན་ངག་ཟབ་མོ་དབུ་མ་ཁྱད་འཕགས་འདི། །འདོད་པ་མང་ཉུང་གཙོ་བོར་མ་བྱས་ཏེ། །རྫོགས་ལྡན་ཆོས་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སུ་བཀོད། ༥༠ ། དབུ་མའི་མན་ངག་ཁྱད་འཕགས་མདོ་ཙམ་དུ་བྲིས་པ་འདི་ནི། དོན་གྱི་སླད་དུ་མཚན་ནས་སྨོས་ཏེ་
Chinese
通达三有，于众生起慈悲心。38 以智慧之境，止息戏论，以境与有境，止息相状之别。恒常守护戒律之誓言，远离恶友，亲近殊胜善知识。39 皈依三宝，发起菩提心，修习空性、慈悲、无住之结合。修习之法，乃止观双运。座间之行，与九种法行相结合。40 从舍弃能取与所取之分别念中，获得不可思议之行持秘密，迅速获得意生身。依此，最终成就圆满菩提。41 以胜者的光明，策励下劣之涅槃。彼意生身，远离十八界。以智慧之自在，享用智慧之欲乐。示现不可思议之死亡、转移与出生。42 获得三种忍，次第受记，获得八地，无相任运成就。获得灌顶，成为第二佛陀，将金刚喻定推向极致。43 成为无量功德之基础，远离戏论之智慧，具足胜义谛之诸般功德。虽无世俗显现，却遍知一切。法性本初即是法身。44 从空性、光明与慈悲之智慧中，显现法身、报身、化身。分别识之习气，乃是外境显现与利益众生之因。同时融合，并融合从外新得之觉受。45 法界智是唯一的胜义谛，其余皆可分为世俗谛与胜义谛。五种胜义智，本体为一。蕴、界等诸法，皆安住于法界之中。46 从甚深殊胜之极顶法门中，轮回乃是自心之显现。分别念之因，唯是业风。因此，止息业风至关重要。47 因业风止息，获得无二之智慧，获得无色之殊妙色身。于此串习，则转为金刚萨埵。因此，止息业风是最佳之方法。48 应努力修持具足甚深要诀之作缚金刚瑜伽。即使是最初之有情众生，亦能以肉眼亲见殊胜法身之智慧。49 此乃诸佛之王与十地菩萨之甚深窍诀，殊胜中观之教法。不以欲望之多少为主，而是依循圆满具足功德者之方式而著述。50 此乃简略撰写之中观殊胜窍诀，为利他故，特此具名。
English
Having understood the three realms, instill compassion in beings. 38 With the realm of wisdom, cease elaboration, and with realm and the one possessing realm, distinguish the difference in characteristics. Constantly uphold the conduct of vows of discipline, abandon evil friends, and rely on noble spiritual friends. 39 Take refuge and generate the mind of enlightenment, cultivate emptiness, compassion, and the union of non-abiding. The method of cultivation is the combination of calm abiding and insight. Combine the conduct between sessions with the nine practices of Dharma. 40 From abandoning the conceptual thoughts of grasping and being grasped, the secret of conduct, which is inconceivable, the mind-body will be quickly attained. Relying on that, ultimately accomplish perfect enlightenment. 41 The inferior nirvana is urged on by the light of the victorious ones. Those mind-bodies are separated from the eighteen elements. With the power of wisdom, enjoy the desired objects of wisdom. Demonstrate inconceivable death, transference, and birth. 42 Obtain the three tolerances, sequentially receive prophecies, and upon obtaining the eighth ground, the signless is spontaneously accomplished. Having received empowerment, become the second teacher, applying the vajra-like samadhi to the extreme. 43 Becoming the basis of immeasurable qualities, wisdom free from elaboration, possessing all aspects of ultimate truth. Although there is no conventional appearance, it is omniscient. That primordial nature of reality is the Dharmakaya. 44 From the wisdom of emptiness, clarity, and compassion, the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya arise. The habitual patterns of consciousness are the cause of other appearances and the benefit of beings. Simultaneously merging, and merging with newly acquired experiences from the outside. 45 The wisdom of the Dharmadhatu is the sole ultimate truth, while others are divided into two: conventional truth and ultimate truth. The five ultimate wisdoms are one in essence. The aggregates, elements, etc., abide solely within the Dharmadhatu. 46 From the ultimate of the profound supreme vehicle, samsara is the manifestation of one's own mind. The cause of conceptual thought is solely karmic wind. Therefore, stopping karmic wind is of utmost importance. 47 By stopping karmic wind, the non-dual wisdom is attained, and the excellent formless body is obtained. By familiarizing oneself with that, one transforms into Vajrasattva. Therefore, stopping karmic wind is the supreme method. 48 One should strive in the supreme Vajra Yoga, which possesses the profound key points of action and binding. Even the first sentient beings with karma can see the wisdom of the noble Dharmakaya with their own eyes. 49 This is the profound instruction of the king of victors and the bodhisattvas of the ten grounds, the extraordinary Madhyamaka teaching. Not focusing on the amount of desire, but composing it according to the tradition of those who are complete and possess supreme qualities. 50 This is a brief writing of the extraordinary Madhyamaka instruction, named for the sake of benefit. --------------------------------------------------------------------------------