Tibetan
་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལྡན་པ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་ཡང་ཞུས་པ། །བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དེ་ལྟར་ན། །ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི། །རྟོག་པ་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་གནས། །རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བ་དང་། །རབ་ཏུ་གསང་དང་གསང་བ་ཆེ། །ང་ཡིས་བཤད་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཉོན། །དེ་ལ་ཕྱི་ཡི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཕྱིའི་ཡེ་ཤེས། །ནང་གི་ཕུང་སོགས་ལྷ་རུ་རྟོགས། །དེ་ཉིད་དང་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེར་རྟོགས། །རྟོག་པ་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི། །གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་བཤད། །དགའ་བ་མཆོག་དང་བྲལ་བའི་དགའ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་གང་ཡིན་པ། །བདེ་བར་རྟོག་པ་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །དེ་སྤོང་རབ་གསང་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བཞི། །དང་པོ་རོ་མཉམ་མཐའ་སྤངས་པའི། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་སྤོང་སྟེ་དེ་བཞིན་འཇོག །དེ་ཉིད་རང་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་རྡོར་འཛིན་གྱི། །ས་ནི་ངེས་པར་ཐོབ་པའོ། །དཔལ་སྟོབས་པོ་ཆེའི་རྒྱུད་ལས་ཡེ་ཤེས་བརྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡི། །བརྟག་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །དང་པོར་རོ་མཉམ་གྱུར་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་མཉམ་ལ། །སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སོགས། །རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང་། །དགའ་དང་མཆོག་དགའ་བྲལ་བ་དང་། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་གཞན་རིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། །རང་རིག་སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ། །མཐར་ཕྱིན་བརྟག་པ་རྫོགས་པའོ། །དཔལ་སྟོབས་པོ་ཆེའི་རྒྱུད་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བརྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དཔའ་བོ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མ་དང་། མ་མོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་ནས། གཡོན་ཕྱོགས་ནས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དཔལ་སྟོབས་པོ་ཆེའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྫོགས་སོ།། །།པཎྜི་ཏ་ག་ཡ་དྷ་ར་དང་། ལོ་ཙྪ་བ་དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་
Chinese
具大悲者薄伽梵，于彼顶礼已，金刚藏复问，如是守护轮，智慧差别为何？薄伽梵告曰：以智慧而于彼，当善说分别。彼之智慧之处，当知有五种，外与内与秘密，极秘密与大秘密，我当说之善谛听。彼之外之智慧者，与身色手印相联也。如是了知外之智慧，内之蕴等了知为天，彼与无别即智慧。彼后秘密之智慧者，了知脉与风与明点，与彼分别即，说为秘密之智慧。离喜与胜喜之喜，俱生喜为何，于乐了知为分别，舍彼极密智慧也。彼后四大智慧，初味等舍边际之，智慧彼有者，舍分别而如是住。彼即大自证，彼即大智慧。如是知已金刚持之，地 निश्चित (梵文天城体：niścita，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：决定) 必得也。《吉祥力大续》中智慧观察品第四竟。彼后大智慧之，观察彼当说，初味等性也。于空性之味等性，身色手印等，蕴界与处等，脉与风与明点与，喜与胜喜离喜与，彼等一切皆，当知如幻。彼即名为他觉，于自觉心之彼性，无二而修者，彼即大智慧，究竟观察圆满。《吉祥力大续》中大智慧观察品第五竟。如是薄伽梵所说与，金刚藏等勇士与，空行母与，瑜伽母与，母曜众一切随喜已，以内外秘密之供养而供养已，由左方绕三匝已，没入不见矣。《吉祥力大续王》圆满。班智达 嘎雅达惹与，译师比丘释迦智所译
English
O Bhagavan, great compassionate one, having prostrated to that one, Vajragarbha again asked: If the protection wheel is like that, what are the specific wisdoms? The Bhagavan said: With wisdom, about that, I will explain the distinctions well. Therein, the abodes of wisdom, are to be known as fivefold: outer, inner, secret, extremely secret, and great secret. I will explain, listen well. Therein, the outer wisdom is related to body color and hand symbols. Thus, understanding the outer wisdom, the inner aggregates etc. are understood as deities; being inseparable from that is wisdom. Then, the secret wisdom is understanding the channels, winds, and bindus. Being separate from that understanding is said to be the secret wisdom. The joy that is separate from bliss and supreme joy, whatever co-emergent joy is, understanding happiness is conceptualization; abandoning that is the extremely secret wisdom. Then, the four great wisdoms: first, the equality of taste, abandoning extremes; in that very wisdom, abandoning conceptualization, one remains thus. That itself is great self-awareness; that itself is great wisdom. Knowing thus, the ground of the Vajra Holder is definitely attained. Thus ends the fourth chapter, "Examining Wisdom," from the Glorious Mighty Tantra. Then, the examination of great wisdom itself will be explained. First, becoming equal in taste. In the equality of taste of emptiness, body color, hand symbols, and so on, the aggregates, elements, and sense bases, and so on, channels, winds, and bindus, joy, supreme joy, and separation from joy, all of those, should be known as merely illusion. That is called "other-awareness"; meditating non-dually on the very nature of self-aware mind is that very great wisdom. The ultimate examination is complete. Thus ends the fifth chapter, "Examining Great Wisdom," from the Glorious Mighty Tantra. Thus, as the Bhagavan spoke, Vajragarbha and the heroes, dakinis, yoginis, and the entire assembly of Matris, rejoiced and, having made offerings with outer, inner, and secret offerings, circumambulated three times from the left and disappeared. The King of the Glorious Mighty Tantra is complete. Translated by Pandit Gayadhara and the translator, the monk Shakya Yeshe.