Tibetan
གང་དང་གང་ལ་ལྷག་མོས་པ། །དེ་དང་དེ་ཡིས་དབང་བསྐུར་བྱ། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་ཏུ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བཤད། །གང་ཞིག་སྔར་ནི་བཤད་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྣལ་མའི་སྦྱོར་བ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །བཅོས་མ་ཡི་ནི་སྒོམ་པ་དང་། །བཅོས་མ་ཡི་ནི་བཟླས་པ་བྱ། །རྣལ་མའི་སྦྱོར་བ་རྟོགས་གྱུར་ན། །བཅོས་མའི་སྦྱོར་བ་ཕྱི་རོལ་ནས། །རྣལ་མའི་སྦྱོར་བ་རྟོགས་གྱུར་པས། །བཅོས་མ་དག་ནི་མི་བྱའོ། །དཔེར་ན་གཟིངས་ལ་འཇུས་ནས་ནི། །ཆུ་ཡི་ཕ་རོལ་འགྲོ་བར་བྱེད། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ནས་འདོར་བ་ལྟར། །བཅོས་མ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ལས་གང་ནི། །བཅོས་མའི་སེམས་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ། །ཕྱི་རོལ་ལས་རྣམས་གསལ་བྱེད་པས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྔགས། །དངོས་གྲུབ་དེ་ཀུན་འདིར་གནས་པས། །རྒྱལ་ བའི་དངོས་ཉིད་རིག་ལ་མིན། །གང་ཡང་སྒྲ་ཤེས་བསྟན་བཅོས་རྣམས། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལྟར། །རང་གི་སེམས་ནི་འཇུག་བྱེད་པའི། །སྐྱེས་བུའི་བཅོས་མའི་བྱ་བ་རྣམས། །རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི། །འབད་པས་སྡུག་བསྔལ་སློང་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་ལ་འབད་པ། །ཐར་པ་དང་བྲལ་ཕྱི་རོལ་ཏེ། །སྐྱེས་བུ་ཉོན་མོངས་འབའ་ཞིག་བྱེད། །མི་རྟོག་པས་ནི་འཚང་མི་རྒྱ། །རྟོག་དང་བཅས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཡོངས་ཤེས་ན། །ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་འགྱུར། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ནི། །དམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་མིན་ཅིང་། །རང་བཞིན་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྣམ་པ་དག་ནི་རྣམ་གནས་པ། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་རིན་ཆེན་བཞིན། །ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་རྟག་ཏུ་ཐ་སྙད་སྤྱོད། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་དེ་དང་འགལ། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མིན། །འདི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་རབ་རྟོགས་པ། །རྫོགས་དང་བྲལ་བས་གྲོལ་བ་མིན། །རྣལ་མའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནི། །ཐམས་ཅད་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བྱེད་པའི། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །བདེ་བ་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་དངོས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་ཡང་དག་གནས། །མཁའ་འགྲོ་ཀུན་དང་མཉམ་སྦྱོར་བའི། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདེ་བའི་མཆོག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་གསུངས། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་
Chinese
于何何者增上喜，即以彼彼作灌顶。灌顶即是四种相，再三于彼各别说。何者先前所说诸，彼等一切皆应说。为悟真实之结合，故作造作之禅修，造作之念诵亦作。若悟真实之结合，造作之结合于外，若悟真实之结合，造作诸事不应作。譬如执持于船筏，能渡水之彼岸处，如彼岸已弃舍般，造作诸事亦如是。坛城等等诸事业，以造作心所成办者，以外境事业作明示，故赞最初业者诸士夫。成就彼等皆住此，胜者真实非于识。任何声明论典诸，如是正士所作者，自心趣入所为之，士夫造作事业诸。随顺续部之后者，勤奋生起诸痛苦。是故坛城等等事，勤奋事业之仪轨，远离解脱于外境，士夫唯作诸烦恼。以无分别不能证，有分别者亦如是，若能通达极清净，意欲诸法即转变。因与果之自性者，非为胜妙之自体，以自性光明之故，亦非空性之自体。自性差别一切之，形相诸法各安住，如海之中有珍宝，是为无始无终之相。世间恒常用名言，超离世间与彼违，有与无者名为此，非为自性而了知。以此之理而善悟，非以圆满离系而解脱。依于真实之道者，纵然作诸亦解脱。能增过失与功德，轮回以及于涅槃，安乐以及痛苦实，俱生之中亦安住。与诸空行作合和，金刚空行安乐胜，金刚萨埵如来者，薄伽梵金刚持所说。大续之王吉祥金刚空行母
English
Whatever and whatever is particularly pleasing, empower with that and that. Empowerment is in four aspects, repeatedly explained separately in each case. Whatever has been said before, all of those should be spoken. In order to realize the true union, practice artificial meditation, and perform artificial recitation. Once the true union is realized, the artificial union is external. Once the true union is realized, artificial actions should not be done. For example, holding onto a boat, one goes to the other shore of the water. Just as one abandons the boat after reaching the other shore, so too are artificial actions. Whatever activities such as mandalas are accomplished with an artificial mind, by clarifying external activities, praise is given to those who are the first to engage in activities. All those accomplishments reside here, the true nature of the Victorious Ones is not in consciousness. Whatever treatises on sound and knowledge, as done by the righteous ones, the artificial actions of individuals who cause their own minds to enter, following after the tantras, diligently bring forth suffering. Therefore, diligently engaging in the rituals of activities such as mandalas, being external and separate from liberation, individuals only create afflictions. One does not attain enlightenment through non-conceptualization, nor is it the same with conceptualization. If one fully understands perfect purity, the very nature of desired things will change. The nature of cause and effect is not of a superior self, and because of the clarity of self-nature, it is also not of the nature of emptiness. All the distinctions of self-nature, the forms of all phenomena abide distinctly, like jewels in the ocean, it is of a nature without beginning or end. The world always uses terminology, transcending the world is contrary to that. The terms "exists" and "does not exist" are not understood as self-nature. By thoroughly understanding in this way, one is not liberated by completeness or separation. Relying on the true path, even having done everything, one is completely liberated. Samsara and nirvana, which increase faults and virtues, happiness and suffering, truly abide together in co-emergence. Uniting with all the dakinis, Vajra Dakini is the best of bliss. Vajrasattva, the Tathagata, is spoken by the Bhagavan Vajradhara. The Great King of Tantras, Glorious Vajra Dakini.
Tibetan
རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། །རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་པའོ།། །།རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ག་ཡ་དྷ་ར་དང་། །བོད་ཀྱི་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོཙྪ་བ་འགོས་ལྷས་བཙས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ། དཔེ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ།
Chinese
金刚萨埵之舒息，与自性之决定显示次第分别第五十品竟。 རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་（梵文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）圆满。印度大班智达伽耶达拉与，藏地ཞུ་ཆེན་（地名）之译师འགོས་ལྷས་བཙས་（人名）翻译校订，对照两部范本而确定。 名为རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་（梵文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）之大续王。
English
The fiftieth chapter, which distinguishes the order of exhaling Vajrasattva and determining the nature itself, is completed. The great king of tantras, glorious Vajra Dakini, is complete. The great Indian Pandit Gayadhara and the Lotsawa Gö Lhas Tsé of Zhuchen in Tibet translated and revised it, and finalized it by comparing two copies. This is called the Great King of Tantras, Glorious Vajra Dakini.