Tibetan
ག་པ་མཐོང་ནས་འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྨྲས་པ་ཁ་ཟས་ནི་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། ལུས་བརྒྱན་པའི་གོས་མེད་དེ། འདི་དག་ནི་བགོ་བའི་གོས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་དབང་ཐང་ཞིག་ཡོད་ན་བགོ་བའི་གོས་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏེ། དབུལ་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གོས་ཀྱིས་ཆོག་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལས་བགོ་བའི་གོས་ཁ་དོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་རང་སྐྱེས་ཏེ། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགོས་ཀྱང་ཟད་མི་ཤེས་པར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱལ་པོ་འཆག་ཅིང་སོང་སོང་བ་ལས། མི་དག་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཐོགས་པ་མཐོང་ནས། འདི་དག་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། སྨྲས་པ་ཁ་ཟས་དང་བགོ་བའི་གོས་ནི་ཆོག་པར་ཡོད་ན། རོལ་མོ་མང་པོ་བྱེད་དེ་འདི་དག་རང་དགའ་ཞིང་རྩེ་བའི་རོལ་མོ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ལ་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཐང་ཞིག་ཡོད་ན། རོལ་མོ་དང་དམ་པའི་ཆ་བྱད་ཐམས་ཅད་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡལ་ག་ལས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་མང་པོ་འཕྱང་སྟེ། རོལ་མོ་འདོད་པ་ཞིག་ཡོད་ན། རང་འཁྲོལ་ཞིང་སྙན་པ་དང་། ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་ཆེན་པོས་ནམ་མཁའ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཆར་བཞིན་དུ་བབས་ནས། ཡུལ་ཀུན་གང་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་དག་ལ་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་འདི་སུའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་ དྲིས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་ན། རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་ཀུན་ཏུ་འབབས་པར་གྱུར་ཅིག།གལ་ཏེ་ང་འབའ་ཞིག་གི་དབང་ཐང་ཡིན་ན་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འབབ་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞན་ཀུན་ནས་འབབ་པ་ནི་ཆད་ཀྱི། ཕོ་བྲང་གི་ནང་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བབ་བོ། །རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས། གཞན་ཞིག་ན་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་གནོད་སྦྱིན་ཞིག་བྱུང་སྟེ། སྐད་ཆེན་པོར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ན་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཡང་བདེ་སྐྱིད་ལ་དཔེ་མེད་པར་བཟང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེར་ཡང་རོལ་ཅིང་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡང་དེར་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་དང་། བློན་པོ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་འཕགས་ཏེ། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །རྒྱལ་ཕྲན་ཕྱག་མ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཕྱག་འཚལ་ནས། ལུས་འཕགས་ཀྱི་གླིང་ན་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ན་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཡང་རབ་ཏུ་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་དེར་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་དེར་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་དུ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཕྱོགས་ན་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་གནས་པའི་མི་དག་འབྱོར་པ་ལོ་ལེགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཡུལ་དེར་གཤེགས་པའི་རིགས་ སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་འདོད་པ་ལྔའི་དམ་པ་ལ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་རྒྱལ་པོའི་གནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བདེ་བ་ནི་ཚད་བྱར་ཡང་དཀའོ། །རྒྱལ་པོ་དེར་ཡང་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་དཔུང་གི་ཚོགས་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པོས་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་བ་དང་། འཇིགས་སྐྲག་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཤམས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ཅི་བྱར་ཡང་མེད་ནས་ཕྱིར་གནས་སུ་དོང་ངོ་། །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དེར་ཡང་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་འགྲོ་བར་བསམས་ནས། འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་རི་རབ་ལྷུན་པོའི་སུལ་ན་གནས་པ་ལས་རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟའི་གཅིན་རྟུག་ལྷུང་བས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་རེག་པར་གྱུར་པས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་མཁས་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་གཞན་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཡར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་རིས་སུ་སོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་གྱིས། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་དག་གི་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟའི་མི་གཙང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་གསང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བཅིངས་པས་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དང་འཁོར་མང་པོ་འགྲོར་མེད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་རིག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་ཞིག་ཡོད་ན། དྲང་སྲོང་དེ་དག་ངའི་ཐད་དུ་ལྷགས་ཏེ། ང་ལ་མཆོད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བའི་བྱིན་དང་། ཤུགས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ རིལ་གྱིས་དེར་ལྷགས་ནས། གཡོག་བྱས་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་རིས་སུ་དོང་ངོ་། །ཡར་མ་ཕྱིན་པར་རྒྱང་མ་ནས་ལྷའི་ཕོ་བྲང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཤིན་ཏུ་བཀྲ་བར་སྣང་བ་ལྷང་ངེ་ལྷམ་མེར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་ཕོ་བྲང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སྒོ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལྷ་རྣམས་འཇིགས་དངངས་ནས། སྒོ་རྣམས་བཅད་དེ། ལྕགས་ཀྱི་གཏན་པ་སུམ་རིམ་བཅུག་གོ །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་སུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དུང་བུས་ཏེ་གཞུ་བདུངས་པས་གཞུ་རྒྱུད་སྦྲིངས་པ་དང་། ལྷའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་རང་བྱེ་བ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསུས་ཏེ། ལྷའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་གོ །ལྷའི་དབང་པོ་དང་མིའི་དབང་པོ་གཉིས་བྱད་གཟུགས་འདྲ་སྟེ། དབང་པོ་མཐོང་བ་དག་གིས་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་ན། ལྷའི་མགྱོགས་བུལ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ལྷའི་ཕོ་བྲང་དུ་འདོད་པ་ལྔའི་དམ་པ་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བརྗེས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ལྷའི་དབང་པོ་ནང་གི་མཐའ་མ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོས་ལྷ་རྣམས་ལ་དམག་དྲངས་ནས། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཐབ་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མ་ཐུབ་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་ཕྱིར་གནས་སུ་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། དུང་བུས་གཞུ་རྒྱུད་སྦྲིངས་པས། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དམག་ཀུན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱེར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གི་མཐུའི་སྟོབས་ནི་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཐུན་མོང་དུ་འདུག་པ་ལྟ་ཅི་རུང་། གཉིས་ན་བསད་ལ་ང་འབའ་ཞིག
Chinese
看到一些人在做什么，就问他们在做什么。他们回答说：“食物已经足够了，但是没有装饰身体的衣服，这些是用来做衣服的。”然后国王又这样说：“如果我拥有成为国王的权力，那么衣服自然就会有了，愿所有贫困的人都能有足够的衣服。”他刚说完，所有的树上都自然生长出各种颜色和款式的衣服，足够所有人穿，而且永远不会用完。然后国王又走啊走，看到一些人拿着乐器，就问：“这些是什么？”他们回答说：“食物和衣服已经足够了，所以我们演奏很多音乐，这些是让我们自己快乐和玩耍的乐器。”国王说：“如果我拥有国王的权力，那么所有的乐器和神圣的物品都自然会出现吧！”他刚说完，所有的树枝上都垂下了许多乐器。如果有人想要音乐，它们就会自动演奏，声音美妙动听，仅仅听到就能让人感到快乐。由于国王的功德和伟力，天空中像下雨一样降下七宝，充满了整个国家。国王问大臣们：“变成这样是谁的功德？”大臣们回答说：“这是国王的功德和众生的福报所致。”国王又说：“如果是众生的福报所致，那么这些珍宝就应该到处降落！如果仅仅是我的权力，那么就降落在王宫里吧！”结果，其他地方的降落都停止了，只有王宫里连续七天都在降落。国王顶生王在赡部洲享受五欲八万四千年。后来，王宫的门口来了一个夜叉，大声说道：“东方有东方胜身洲，那里也无比美好快乐，那位伟大的国王也在享受。”
English
Seeing some people doing something, he asked what they were doing. They replied, "Food is already sufficient, but there are no clothes to adorn the body, so these are used to make clothes." Then the king said again, "If I had the power to be king, then clothes would naturally be available, and may all the poor have enough clothes." As soon as he said that, all the trees naturally grew clothes of various colors and styles, enough for everyone to wear, and they would never run out. Then the king walked on and on, and saw some people holding musical instruments, and asked, "What are these?" They replied, "Food and clothes are already sufficient, so we play a lot of music, these are instruments for our own happiness and play." The king said, "If I had the power of a king, then may all the musical instruments and sacred objects naturally appear!" As soon as he said that, many musical instruments hung down from the branches of all the trees. If someone wanted music, they would play automatically, with beautiful and pleasant sounds, and just hearing them would make people happy. Due to the king's merit and great power, seven treasures rained down from the sky like rain, filling the whole country. The king asked the ministers, "Whose merit is it that this has happened?" The ministers replied, "This is due to the king's merit and the merit of sentient beings." The king said again, "If it is due to the merit of sentient beings, then these jewels should fall everywhere! If it is only my power, then let them fall in the palace!" As a result, the falling stopped everywhere else, and only in the palace did it fall continuously for seven days. King Spyi bo skyes enjoyed the five desires in Jambudvipa for eighty-four thousand years. Later, a yaksha came to the gate of the palace and said loudly, "In the east there is Eastern Videha, which is also incomparably beautiful and happy, and that great king is also enjoying it."
Chinese
说：“国王也适合去那里。”国王听了很高兴，金轮腾空而起，大臣和七宝等也随之升起，前往东胜身洲。没有朝拜的诸小国王也都全部朝拜，在胜身洲享受五欲，长达八万年。之后，夜叉又说道：“西方有西牛贺洲，那里也适合伟大的幸福国王前往。”国王听了很高兴，在西牛贺洲享受幸福长达一万年。之后，夜叉又说道：“北方有北俱卢洲，那里的居民富裕，享受丰收的快乐，国王也适合去那里。”国王听了很高兴，在北俱卢洲享受五种美好的欲望，长达八千年。之后，在后来的某个时候，夜叉说道：“四大天王所居之处，其极乐难以衡量，国王也适合去那里。”国王与大臣以及军队的四种队伍一起，腾空而起。四大天王从远处看到，惊恐地布置军队，出来迎战，但无计可施，只好退回自己的住所。颅生王在那里也享受欲望长达一万年，然后心想，应该去三十三天众神之中。于是带着眷属腾空而起，前往三十三天众神之中。当时，大约有五百位仙人住在须弥山的山谷中，国王的象和马的尿液落下来，接触到那些仙人的身体。他们互相询问这是什么，一位聪明有智慧的仙人对其他仙人说道：
English
Saying, "The king is also fit to go there." The king was delighted to hear this, and the golden wheel rose into the sky, followed by the ministers and the seven precious things, and they went to the Eastern Continent of Superior Body. All the minor kings who had not paid homage also paid homage, and in the Continent of Superior Body they enjoyed the five desires for eighty thousand years. Then the Yaksha said again, "In the west there is the Western Continent of Cow Usage, and there also the great king of happiness is fit to go." The king was delighted to go there, and in the Western Continent of Cow Usage he enjoyed happiness for ten thousand years. Then the Yaksha said again, "In the north there is the Northern Continent of Unpleasant Sound, and the people who live there are rich and enjoy the pleasure of a good harvest, and the king is also fit to go to that land." The king was delighted to go, and in the Northern Continent of Unpleasant Sound he enjoyed the best of the five desires for eight thousand years. Then, at a later time, the Yaksha said, "The abode of the kings of the four great kings is also extremely happy and difficult to measure. The king is also fit to go there." The king, together with the ministers and the fourfold host of the army, rose into the sky and went. The four great kings saw them from afar, and in fear and dread they arrayed their armies and came out to meet them, but having no recourse, they retreated to their own dwellings. The Crown-Born King also enjoyed desires there for ten thousand years, and then thought, "I should go to the Thirty-three Gods." So, together with his retinue, he rose into the sky and went to the Thirty-three Gods. At that time, about five hundred hermits were living in the valleys of Mount Sumeru, and the urine and dung of the king's elephants and horses fell and touched the bodies of those hermits. They asked each other, "What is this?" And a wise and intelligent hermit said to the other hermits:
Chinese
如此说道。国王顶生王前往三十三天神众之中，他们说：‘这并非鬼怪，而是那些大象和马的不净之物。’如此说道后，众仙人忿怒，以秘密真言和手印束缚，使顶生王和众多眷属无法动弹。国王也如此知晓并明白后，如此立誓：‘如果我具有福德和权势，愿那些仙人来到我面前，供养我。’如此说道后，凭借国王功德的伟大加持和力量，五百仙人全部来到那里，服侍他，前往三十三天神众之中。尚未到达之前，从远处就能清楚地看到天宫，它美丽而极其耀眼，清晰明亮。那美丽的天宫有百余十二个大门，众神惊恐害怕，关闭了所有门，并上了三重铁闩。顶生王率领军队毫无阻碍地到达那里，国王也吹响海螺，拉满弓，弓弦震动，天宫的百余十二个门同时自动打开，帝释天在外面迎接，引领他进入天宫，让他坐在帝释天座位的一半。天神之王和人王二者形貌相似，如果不明辨诸根，就通过天神的快慢来辨别。国王在天宫中享受五妙欲，直至更换了三十六位天神之王。天神之王中的最后一位名为菩萨光护，当时非天之王向众神发动战争，与帝释天交战，帝释天无法战胜，率领军队逃回驻地。之后顶生王出来，吹响海螺，拉满弓弦，所有非天军队立即溃散。当时顶生王如此心想：我的威力与任何人都不同，更何况与帝释天共同居住，不如杀死他，我独自为王。
English
Thus he spoke. King Mandhata went to the assembly of the Thirty-three Gods, and they said, 'This is not a demon, but the impurity of those elephants and horses.' Having said this, the sages became angry and bound Mandhata and his many attendants with secret mantras and mudras, making them unable to move. The king, knowing and understanding this, made a vow, saying, 'If I have merit and power, may those sages come to me and offer me worship.' Having said this, by the great blessing and power of the king's virtues, five hundred sages all came there, served him, and went to the assembly of the Thirty-three Gods. Before they arrived, from afar they could clearly see the heavenly palace, which was beautiful and extremely radiant, clear and bright. That beautiful heavenly palace had one hundred and twelve large gates, and the gods were frightened and closed all the gates, and put on three layers of iron bolts. King Mandhata, with his army, arrived there without hindrance, and the king blew the conch and drew the bow, and the bowstring vibrated, and the one hundred and twelve gates of the heavenly palace opened automatically at the same time, and Indra greeted him outside, led him into the heavenly palace, and had him sit on half of Indra's seat. The king of the gods and the king of men were similar in appearance, and if one could not distinguish the senses, one would distinguish them by the speed of the gods. The king enjoyed the five supreme desires in the heavenly palace until thirty-six kings of the gods were replaced. The last of the kings of the gods was named Bodhisattva Light Protector, and at that time the king of the Asuras waged war against the gods, fighting with Indra, and Indra was unable to defeat him and fled back to his residence with his army. Then King Mandhata came out, blew the conch, and drew the bowstring, and all the Asura armies immediately scattered. At that time, King Mandhata thought to himself, 'My power is unmatched by anyone, let alone living with Indra, I might as well kill him and be king alone.'