Tibetan
ཞིང་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཇམ་དཔལ་སུས་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་བཤིག་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་མི་ལེན་མི་འདོར་བ་འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཇམ་དཔལ་སུས་དགའ་བ་དང་། མི་དགའ་བ་རྣམ་པར་བཤིག་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བ་མི་སྐྱེད་པ་འདི་ནི་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཇམ་དཔལ་སུས་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཇམ་དཔལ་སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཞིག་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཇམ་དཔལ་སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད། རྟེན་པར་མི་བྱེད། ཆགས་པར་མི་བྱེད། འཆིང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་དེ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་བཏང་སྙོམས་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། དགའ་བ་ཐོབ་པ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དག་ནི་དེ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་གང་ལ་ལས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་དག་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དག་དང་། དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དག་དེ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་འདི་ནི་རྒལ་བའོ་ཞེས་ང་སྨྲ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའོ། །ཐང་ལ་གནས་པའོ། །བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པའོ། །ཁུར་བོར་བའོ། །རྡུལ་དང་བྲལ་བའོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །ལེན་པ་མེད་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེའོ། །བཀྲུས་པའོ། །རིག་པའོ། །རིང་དུ་སོང་བའོ། །གཙང་མའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་སོ། །ཤཱཀྱའི་སྲས་སོ། །ཚེར་མ་དཀྲུགས་པའོ། །འོབས་ལས་རྒལ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའོ། །རིམས་ནད་མེད་པའོ། །དགེ་སློང་ངོ་། །འཕགས་པའོ། །རྒྱལ་མཚན་རྫོགས་པའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འཇམ་དཔལ་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྦྱིན་གནས་ཡིན་ཏེ་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིའི་འོས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟ་བས་ན། དགེ་སློང་ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་དོན་ཡོད་པར་ཡོངས་སུ་བཟའ་བར་འདོད་པ་དང་། བདུད་འདུལ་བར་འདོད་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་།
Chinese
不缘于境，此乃择法正等觉支。文殊，若人因彻底摧毁界之想，故不取不舍三界，此乃精进正等觉支。文殊，若人因彻底摧毁喜与不喜，故于一切行不生喜乐，此乃喜正等觉支。文殊，若人因不缘所缘之事物，故于一切法心极调柔，此乃极调柔正等觉支。文殊，若人因随觉悟摧毁一切法，故心不缘，此乃等持正等觉支。文殊，若人不住于一切法，不依，不著，不缚，且彼 成为不以正见随见一切法之舍性者，获得喜乐，此乃舍性正等觉支。文殊，当如是观此七菩提分。文殊，于何者见如是殊胜之四圣谛，四念住，八圣道支，五根，七菩提分，我言此乃超越，乃至于彼岸，乃安住于地，乃获得安乐，乃获得无畏，乃卸下重担，乃远离尘垢，乃一无所有，乃无有烦恼，乃无有取著，乃阿罗汉，乃沙门，乃婆罗门，乃沐浴者，乃智者，乃远行者，乃清净者，乃佛子，乃释迦子，乃拔除荆棘者，乃超越深渊者，乃极坚固者，乃无有疫病者，乃比丘，乃圣者，乃圆满胜幢者。文殊，具足如是忍辱者，乃天人世间之应供处，亦是利养与恭敬之应处。文殊，是故，若比丘欲使行乞之食有意义而受用，欲调伏魔，欲从轮回中真实解脱，欲获得涅槃，
English
Not focusing on objects, this is the discriminating awareness of Dharma, a branch of perfect enlightenment. Manjushri, if someone, due to utterly destroying the notion of realms, neither takes nor abandons the three realms, this is the diligence of perfect enlightenment. Manjushri, if someone, due to utterly destroying joy and displeasure, does not generate joy in all conditioned things, this is the joy of perfect enlightenment. Manjushri, if someone, due to not focusing on the object of focus, has a mind that is extremely tamed towards all phenomena, this is the extreme taming, a branch of perfect enlightenment. Manjushri, if someone, due to realizing the destruction of all phenomena, does not focus the mind, this is the samadhi of perfect enlightenment. Manjushri, if someone does not abide in all phenomena, does not rely on them, does not cling to them, does not bind to them, and that becomes one who has equanimity, not seeing all phenomena as truly seen, and obtains joy, this is the equanimity of perfect enlightenment. Manjushri, these seven branches of enlightenment should be viewed in this way. Manjushri, whoever sees in this way the four noble truths that are superior to deeds, the four mindfulnesses, the eightfold noble path, the five faculties, and the seven branches of enlightenment, I say that this is crossing over, reaching the other shore, abiding on land, obtaining happiness, obtaining fearlessness, casting off burdens, being free from dust, being without anything, being without afflictions, being without grasping, being an Arhat, being a Shramana, being a Brahmin, being a washed one, being a wise one, being a far-gone one, being a pure one, being a son of the Buddha, being a son of the Shakya, being one who has pulled out thorns, being one who has crossed over the abyss, being extremely steadfast, being without disease, being a Bhikshu, being a noble one, being one who has perfected the victory banner. Manjushri, one who possesses such patience is a worthy recipient of offerings in the world with gods, and is also worthy of gain and respect. Manjushri, therefore, if a Bhikshu wishes to consume alms from the countryside meaningfully, wishes to subdue Mara, wishes to truly transcend from Samsara, and wishes to attain Nirvana,
Tibetan
སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་འདི་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བསྟན་པ་ན་ལྷའི་བུ་སུམ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མན་ད་ར་བའི་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏེ་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཅོས་ལྡན་འདས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་སུ་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལེགས་པར་འགྱུར་ན། གང་དག་ཐོས་ནས་མོས་པ་དང་། དད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དག་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་སུ་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། ཛྙཱ་ན་སིདྡྷི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ། སྐད་གསར་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།
Chinese
欲求解脱诸痛苦，应勤奋修持此等法。此法门开示时，三万二千天子证悟了法，他们以曼陀罗花供养世尊，并说了这样的话：世尊，此法之开示，凡是听闻者，若能于如来之教法中善妙出家，则甚为善妙。 听闻之后，生起欢喜、信心，并如实受持者，更何须多言？世尊，此法之开示，凡是听闻者，将不会有骄慢之心。世尊如是开示后，文殊童子，以及诸大声闻，天、人、阿修罗、乾闼婆等世间众生皆大欢喜，对世尊所说之法深表赞叹。《圣妙菩提分品》大乘经圆满。 印度堪布吉那弥扎、智悉地，以及校对者译师班智达益西德翻译校订，并以新术语修订后确定。 《圣妙菩提分品》大乘经。
English
Those who desire to be liberated from all sufferings should diligently practice these dharmas. When this Dharma discourse was taught, thirty-two thousand sons of the gods attained realization of the Dharma, and they scattered Mandarava flowers upon the Bhagavan, and spoke these words: O Bhagavan, those who hear this Dharma teaching, if they go forth well into the teachings of the Tathagata, it will be very good. What need is there to say of those who, having heard it, generate joy, faith, and hold it as it is? O Bhagavan, those who hear this Dharma teaching will not have pride. After the Bhagavan spoke thus, Manjushri, the youth, and those great Shravakas, and the world with gods, humans, asuras, and gandharvas rejoiced, and greatly praised what the Bhagavan had spoken. Thus concludes the Mahayana Sutra called "The Noble Exposition on the Aspects of Enlightenment." Translated and revised by the Indian Abbot Jina Mitra, Jnana Siddhi, and the reviser, the monk Yeshe De, and established after being revised with new terminology. The Mahayana Sutra called "The Noble Exposition on the Aspects of Enlightenment."