Tibetan
འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྱ་བོ་དྷི་པཀྵ་ནིར་དེ་ཤ་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་། བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་པོ་དག་གིས་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་དམིགས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བ་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་དང་། བདག་གིར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་སུ་བདག་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དེ་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་དུ་དམིགས་སོ། །དམིགས་ནས་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་མེད་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བདག་འདོད་ཆགས་སོ། །བདག་ཞེ་སྡང་ངོ་། །བདག་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། བདག་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། བདག་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་བྱའོ། །བདག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །བདག་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལས་ཐར་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བ་དག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་བ་དག་གོ་སྙམ་དུ་
Chinese
《圣者菩提分品》名为大乘经。 《圣者菩提分品》名为大乘经。 印度语：阿雅·菩提帕克沙·尼尔德舍·纳玛·玛哈亚那·苏特拉。藏语：《圣者菩提分品》名为大乘经。 顶礼一切佛陀和菩萨！我曾听闻一时，薄伽梵住在王舍城（今比哈尔邦的拉杰吉尔）的鹫峰山，与五百比丘众的比丘僧团，以及慈氏（弥勒）和妙吉祥（文殊）等菩萨摩诃萨们在一起。然后，薄伽梵对妙吉祥童子说道：妙吉祥，由于四颠倒，心颠倒的众生们没有如实见到四圣谛，因此无法脱离这种非真实的轮回。说完之后，妙吉祥童子对薄伽梵说道：薄伽梵，如果这样执著，请您开示众生们如何不能脱离轮回。薄伽梵说道：妙吉祥，众生们因为执著于我和我所，所以不能脱离轮回。为什么呢？妙吉祥，谁能如实见到我和他人，就会从中产生显现的造作。妙吉祥，不具备闻思的凡夫俗子不能完全理解一切法都已彻底寂灭，所以执著于我和他人。执著之后，就会显现身、语、意的三种行为。对不存在的事物妄加分别，认为我是贪欲，我是嗔恨，我是愚痴。如果他们在那如来教法中出家，他们会这样想：我是具有戒律的，我是梵行的，我要脱离轮回，我要获得完全的寂灭，我要从痛苦中解脱。他们会认为这些法是善的，那些法是不善的。
English
The Noble Teaching on the Aspects of Enlightenment, called the Great Vehicle Sutra. The Noble Teaching on the Aspects of Enlightenment, called the Great Vehicle Sutra. In Sanskrit: Arya Bodhipaksa Nirdesa Nama Mahayana Sutra. In Tibetan: The Noble Teaching on the Aspects of Enlightenment, called the Great Vehicle Sutra. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas! Thus have I heard at one time. The Blessed One was dwelling in Rajagriha (present-day Rajgir in Bihar) on Vulture Peak Mountain, together with a great community of monks, about five hundred monks, and with Bodhisattva Mahasattvas such as Maitreya and Manjushri. Then, the Blessed One spoke to Manjushri, who had become a youth, saying: Manjushri, because of the four inversions, sentient beings whose minds have become inverted do not see the four noble truths as they truly are, and therefore they do not escape from this unreal cycle of existence. After he had spoken thus, Manjushri, who had become a youth, said to the Blessed One: Blessed One, if one clings in such a way, please explain how sentient beings do not escape from samsara. The Blessed One said: Manjushri, sentient beings do not escape from samsara because they cling to self and what belongs to self. Why is that? Manjushri, whoever truly sees self and other will arise from that and engage in manifest actions. Manjushri, ignorant ordinary people who lack learning do not fully understand that all phenomena are completely and utterly extinguished, so they cling to self and other. Having clung, they manifest the three kinds of actions of body, speech, and mind. They fabricate what does not exist, thinking, 'I am desire, I am hatred, I am delusion.' If they go forth into the teachings of the Tathagata, they think to themselves: 'I am virtuous, I am practicing celibacy, I shall escape from samsara, I shall attain complete extinction, I shall be liberated from suffering.' They think, 'These dharmas are virtuous, and those dharmas are non-virtuous.'
Tibetan
རྟོག་གོ །དེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བ་དག་གོ །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །ལམ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་གོ །དེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་འབར་བ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བདག་འབྲོས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་གོ །དེས་དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་མཚན་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ། མཚན་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་སྐྱེའོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་ཆོས་འདི་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེན་ཏེ་མ་རྟོགས་སོ། །སྐྲག་གོ །དངང་ངོ་། །དངང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དེ་དག་གིས་ཉེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤོང་བའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེས་ཆོས་དེ་དག་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་ཤེས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞི་གནས་འཐོབ་བོ། །དེ་ཡིད་འབྱུང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དང་ཞི་གནས་འཐོབ་པ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སེམས་འགྲས་སོ། །འབྲལ་ལོ། །ལྡོག་གོ །ལོག་ནས་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་ཏེ། བདག་གིས་ཡང་གོང་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས་བདག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ་སྙམ་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལས་དེ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ནས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་དོགས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཐེ་ཙོམ་ཟའོ། །དེ་ཐེ་ཙོམ་དུ་ལྟུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་སྐྱེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འ
Chinese
思惟。彼等此等法是应断者。此等法是应现前者。痛苦是应遍知者。集起是应断者。灭尽是应现前者。道是应修习者如是思惟。彼等诸行是无常者。诸行是痛苦者。诸行是普皆燃烧者。我应从诸行中逃离如是思惟。彼如是观察故，与相先行之厌离相应。 相先行之作意意识生起。彼如是思惟，何者遍知此等法，彼是遍知痛苦者如是思惟。彼如是思惟，我应断集起如是思惟，彼为一切法所逼恼而未证悟。恐怖。战栗。将战栗。彼如是思惟，何者现前彼等法，及何者逼恼彼等法，彼是断集起者如是思惟。彼如是思惟，我应现前灭尽如是思惟，彼观察彼等法而知是灭尽如是思惟。彼如是思惟，此等是现前灭尽者如是思惟。彼如是思惟，我应修习道如是思惟，彼独自往诣寂静处，由作意彼等法而获得止住。彼作意厌离，彼与获得止住者，与一切法及心相违。分离。退还。退还后生起不悦意之心。彼如是思惟，我已从一切痛苦中解脱，我复有何者应更向上作耶，我乃阿罗汉如是自知，彼于临终之时，如实随见生，彼于如来之菩提生起疑惑，及二意与犹豫。彼以堕入犹豫之心而命终，生于诸大有情地狱中。何以故？彼于一切未生之法而作分别故。尔时，童子文殊师利于薄伽梵前作如是请白。薄伽梵啊！
English
He contemplates. He thinks, 'These dharmas are to be abandoned. These dharmas are to be manifested. Suffering is to be fully known. The origin is to be abandoned. Cessation is to be manifested. The path is to be cultivated.' He contemplates, 'All conditioned things are impermanent. All conditioned things are suffering. All conditioned things are always burning. I should flee from all conditioned things.' By contemplating in this way, he is endowed with aversion that precedes signs. Perceptions that precede signs and mental activities arise. He thinks, 'Whoever fully knows these dharmas fully knows suffering.' He thinks, 'I should abandon the origin.' He is afflicted by all dharmas and does not realize it. He is afraid. He trembles. He will tremble. He thinks, 'Whatever manifests those dharmas and whatever afflicts those dharmas is the abandonment of the origin.' He thinks, 'I should manifest cessation.' He examines those dharmas and knows that it is cessation. He thinks, 'These are the manifestation of cessation.' He thinks, 'I should cultivate the path.' He goes alone to a solitary place and attains calm abiding by attending to those dharmas. By attending to aversion and attaining calm abiding, his mind clashes with all dharmas. He separates. He retreats. Having retreated, he generates a mind of displeasure. He thinks, 'I am liberated from all suffering. What else should I do further? I am an Arhat.' Knowing this himself, at the time of his death, he sees rebirth as it really is, and he doubts the enlightenment of the Buddha, and has dualistic thoughts and hesitation. Having died with a mind fallen into hesitation, he is born in the great hells of sentient beings. Why? Because he has discriminated all unarisen dharmas. Then, Manjushri, who had become a youth, said to the Blessed One, 'Blessed One...'
Tibetan
ཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་སུས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་ མཐོང་བ་དེས་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་སོ། །སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བ་དེས་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །འཇམ་དཔལ་སུས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་འདི་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བ་དག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་བ་དག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །ཆོས་འདི་དག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དག་གོ །སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །ལམ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ་སྙམ་དུ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ཆགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་བ་དང་། གཏི་མུག་པའི་ཆོས་དེ་མ་སྐྱེས་པར་དེས་མཐོང་ཞིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་དེ་གང་ཡང་མི་ལེན་ཏོ། །མི་འདོར་རོ། །དེ་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་སེམས་མི་ཆགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་། བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་མཐོང་ངོ་། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེས་གང་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། ཆོས་གང་དག་ལའང་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟའོ། །ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་མི་ལེན་པས་ལེན་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །འཇམ་དཔལ་དགེ་སློང་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་མི་འོང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡ
Chinese
如何看待这四圣谛？ 答：文殊，谁若见一切有为法皆无生，彼即遍知痛苦。 谁若见一切法皆无生，彼即已断集谛。 谁若见一切法皆寂灭，彼即现证灭谛。 谁若见一切法皆无实体，彼即修道谛。 文殊，谁若如是见此四圣谛，则知此等法是善法，此等法是不善法，此等法是应断之法，此等法是应现证之法。 痛苦是应遍知之法，集谛是应断之法，灭谛是应现证之法，道谛是应修习之法，如是既不思，亦不分别。 何以故？ 凡愚夫俗子生起贪、嗔、痴之法，彼见此等法皆无生，且见一切皆是虚妄分别与增益，故于诸法既不取，亦不舍。 彼心不染著三界，因彼见三界一切皆无生，如幻、如梦、如响、如阳焰。 彼如是见一切法之自性，故能远离对一切有情的贪著与嗔恚。 何以故？ 彼不见任何能生起贪著与嗔恚之法，故彼以等同虚空之心，亦不真实现见佛陀，亦不真实现见法与僧伽。 彼不真实现见一切法皆是空性，故于任何法皆不生疑惑。 因不生疑惑，故不执取。 因不执取，故于无取中证入涅槃。 文殊，善现比丘如是了知一切法之体性，故不来顶礼如来之足。 何以故？ 若自性亦不可得，何况能得如来？ 此非处也。 尔时，世尊
English
How should one view the four noble truths? The Buddha replied: Manjushri, whoever sees all conditioned phenomena as unborn, that one fully knows suffering. Whoever sees all dharmas as unarisen, that one has abandoned the origin. Whoever sees all dharmas as utterly pacified, that one has realized cessation. Whoever sees all dharmas as without substance, that one has cultivated the path. Manjushri, whoever sees these four noble truths in this way knows that these dharmas are virtuous, these dharmas are non-virtuous, these dharmas are to be abandoned, these dharmas are to be realized. Suffering is to be fully known, the origin is to be abandoned, cessation is to be realized, the path is to be cultivated. One does not think or discriminate in this way. Why is that? Because the childish ordinary beings have attachment, hatred, and delusion, and that one sees that these dharmas are unborn, and sees all that is untrue as imputation and elaboration. Therefore, one does not take up any dharma, nor does one abandon it. One's mind is not attached to the three realms, because one sees all the three realms as unborn, like an illusion, like a dream, like an echo, like a mirage. Because one sees the nature of all dharmas in that way, one will become free from attachment and anger towards all sentient beings. Why is that? Because one does not perceive the dharma that causes attachment and anger. Therefore, with a mind equal to space, one does not truly see even the Buddha, nor does one truly see the Dharma and the Sangha. One does not truly see all dharmas as empty, so one does not doubt any dharma. Because one does not doubt, one will not cling. Because one does not cling, one will attain nirvana without clinging. Manjushri, the monk Subhuti, knowing all dharmas in that way, does not come to bow at the feet of the Tathagata. Why is that? If self is not perceived, what need is there to perceive the Tathagata? That is not the place. Then, the Blessed One