Tibetan
འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྱ་རཱ་པཱ་ལ་པ་རི་པྲཱིཙྪཱ་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་འདི་ནུབ་པར་བགྱིད་པའི་སེམས་ཅན་གང་ལགས་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ཅིག་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གནས་འདི་གཉིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གི་གནས་དང་། ལྷོད་པའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་ དགེ་སློང་གི་གནས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷོད་པའི་གནས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པའོ། །ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ནི། གནས་འདི་གཉིས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་། བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱའི། ཕ་རོལ་ལ་ངེས་པར་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱའི། ཕ་རོལ་ལ་ངེས་པར་བསམ་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། དེས་འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་བདག་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཟད་པར་བྱེད་འདོད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམ་པར་བྱའོ
Chinese
《圣持国请问大乘经》 《圣持国请问大乘经》 印度语：Arya Rapala Pariprccha Nama Mahayana Sutra。 藏语：《圣持国请问大乘经》。 向所有佛和菩萨顶礼！ 我听闻如是，一时，世尊在王舍城（Rajagrha），鹫峰山（Grdhrakuta），与一千二百五十比丘的大比丘僧团在一起。然后，具寿持国从座位上起身，将上衣偏袒一肩，右膝着地，以头顶礼世尊之足，向世尊合掌恭敬，对世尊如是说道：世尊，哪些众生会使如来之教法衰败？他们是怎样的呢？ 如是说后，世尊对具寿持国如是说道：持国，这两种处所是世尊所说的。两种是什么呢？比丘的处所和懈怠的处所。 其中，比丘的处所是：任何具有戒律的一方。 懈怠的处所是：任何违犯戒律的一方。 持国，如果想要完全从痛苦中解脱的比丘，应当修学这两种处所。两种是什么呢？应当以戒律之蕴严加守护自己，并且应当专注于自身，而不应专注于他人。那么，如何专注于自身，而不专注于他人呢？他应当这样观察：我是想要使自己的痛苦之蕴灭尽呢？还是想要现证无上圆满菩提呢？如果他想要以声闻乘完全从痛苦中解脱，那么他应当只修学声闻的学处，并且应当以别解脱戒来约束自己。
English
The Noble Sutra of the Great Vehicle: The Questions of Dhrtarastra The Noble Sutra of the Great Vehicle: The Questions of Dhrtarastra In Sanskrit: Arya Rapala Pariprccha Nama Mahayana Sutra. In Tibetan: The Noble Sutra of the Great Vehicle: The Questions of Dhrtarastra. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas! Thus have I heard. At one time, the Blessed One was dwelling in Rajagrha, on Vulture Peak Mountain, together with a great community of monks, a sangha of twelve hundred and fifty monks. Then, the venerable Dhrtarastra rose from his seat, arranged his upper robe over one shoulder, knelt on his right knee, bowed his head to the feet of the Blessed One, and, with palms joined, said this to the Blessed One: "Blessed One, what kind of beings will cause the decline of the Tathagata's teachings? What are they like?" Having said this, the Blessed One said to the venerable Dhrtarastra: "Dhrtarastra, these two places are spoken of by the Blessed One. What two? The place of a monk and the place of laxity. Among these, the place of a monk is any side that possesses morality. The place of laxity is any side that violates morality. Dhrtarastra, a monk who wishes to be completely liberated from suffering should train in these two places. What two? One should very carefully guard oneself with the aggregate of morality, and one should focus on oneself, and not focus on others. How does one focus on oneself and not focus on others? One should examine oneself in this way: 'Do I want to exhaust my own aggregate of suffering? Or do I want to awaken to unsurpassed, perfect, complete enlightenment?' If one wishes to be completely liberated from suffering through the Hearer Vehicle, then one should only train in the training of the Hearers, and one should be restrained by the Pratimoksha vows."
Tibetan
། །ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དག་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པར་བྱའོ། །བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ། །འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སྨད་དུ་མེད་པར་ཡང་བྱའོ། །བརྐམ་པ་མེད་ཅིང་རོ་རྣམས་ལ་འཆུམས་པ་མེད་པ་དང་། ཆོས་གོས་ལ་ཚོད་ཟིན་པར་ཡང་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་ལ་ཚོད་ཟིན་པར་ཡང་བྱའོ། །དེས་ཁ་ཟས་ཡོག་དྲོད་ཀྱིས་བཟའ་བར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། ལྟོ་མ་བཀྲེས་ཙམ་དུ་ཁ་ཟས་བསྙུངས་པ་དེས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེས་ཁ་ཟས་ལ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱི་ས་དང་། གཅིན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣག་གི་འདུ་ཤེས་དང་། སྐྱུགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྨ་བསྐུ་བ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། དམན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། མི་འཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། བུའི་ཤ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་དང་། དོར་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། སྤང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། དྲི་མི་ཞིམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བཟའ་ཞིང་ཚོད་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། སྡང་བ་མེད་པ་དང་། རྨོངས་པ་མེད་པ་དང་། རྟག་ཏུ་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་སྟེ། བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །རི་དགས་འཆི་བ་ལྟ་བུར་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །དབེན་པར་བྱའོ། །དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱའོ། །དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་མོས་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེས་པ་དང་འགྲོགས་ན་བདེ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་གཏམ་ལ་མི་རྟེན་པར་བྱའོ། །ཉོ་ཚོང་སྤྱོད་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །སྨན་དཔྱད་ལ་དགའ་བ་དང་། ཕྲིན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པར་མི་བྱའོ། །འདུག་པ་དང་། འགྲེང་བ་དང་། འཆག་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་། དགོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཞི་བའི་གནས་མལ་སྒྲ་ཆུང་བ། སྐད་ཆུང་བ། འཇིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ། སྡིག་སྦྲུལ་མེད་པ། མི་མང་པོ་མེད་པ། མིས་དབེན་པ། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་དང་འཚམ་པ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །བདག་བསྟོད་པར་ཡང་མི་བྱ། གཞན་སྨད་པར་ཡང་མི་བྱའོ། །ཚུལ་འཆོས་པ་དང་ཁ་གསག་མི་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྐྱོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེས་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་འདུ་ཞིང་འདྲིས་པར་མི་བྱའོ། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བ
Chinese
应当使仪轨和行持圆满。对于极其微小的过失，也要视为可怖，从而如实受持并学习。对于所学的基础，也要使身业、语业、意业完全清净。应当使生活完全清净，且无可指责。应当无贪婪，不耽著于各种味道，对于法衣也应适量。对于钵也应适量。不应用余热来食用食物，应当通过减少食物来学习，仅仅使肚子不饿。应当恒常不断地对食物生起不净想。例如，生起大便想、小便想、脓想、呕吐物想、不净物想、涂抹伤口之想、下劣想、不悦意想、儿子之肉想、丢弃之想、抛弃之想、气味难闻之想，应当如此食用并知量。应当无贪、无嗔、无痴，恒常喜好寂静，不应喜好戏笑之语。应当像野兽死去一样接受。应当寂静。应当喜好寂静。应当喜好寂静，且具足信心和忍耐。与他人交往时应当安乐。不应依赖世间之语。应当舍弃买卖行为。不应喜好医药、信使，不应与家事相关联。应当擅长于坐、立、行、卧。应当依止极其寂静、喜好寺院、寂静的住所、声音小、言语轻、没有恐怖的作意、没有毒蛇、没有很多人、人迹罕至、适合于内在如实安住的地方。也不应自我赞扬，也不应诽谤他人。不应虚伪和谄媚。应当恒常不断地生起厌离之心。不应与在家者和出家者聚集和亲近。应当普遍地
English
One should make the rituals and conduct complete. Even for the slightest faults, one should regard them as fearful, and thus take them up properly and learn. Regarding the bases of learning, one should also purify the actions of body, speech, and mind completely. One should make one's livelihood completely pure and blameless. One should be without greed, without attachment to various tastes, and one should also be moderate with robes. One should also be moderate with the alms bowl. One should not eat food with residual heat; one should learn by reducing food just enough to not be hungry. One should constantly and continuously generate the perception of impurity towards food. For example, generate the perception of feces, the perception of urine, the perception of pus, the perception of vomit, the perception of impurity, the perception of smearing a wound, the perception of inferiority, the perception of unpleasantness, the perception of the flesh of a son, the perception of discarding, the perception of abandoning, the perception of an unpleasant smell; one should eat in such a manner and know the measure. One should be without attachment, without hatred, without ignorance, and always rejoice in solitude; one should not rejoice in frivolous talk. One should accept it like the death of a wild animal. One should be solitary. One should rejoice in solitude. One should rejoice in solitude and be endowed with faith and patience. One should be comfortable when associating with others. One should not rely on worldly talk. One should abandon the practice of trade. One should not be fond of medicine, messengers, and one should not be involved in household affairs. One should be skilled in sitting, standing, walking, and lying down. One should rely on places that are extremely solitary, fond of monasteries, peaceful dwellings, with little noise, soft speech, without fearful thoughts, without poisonous snakes, without many people, secluded from people, and suitable for internal proper abiding. One should also not praise oneself, nor should one disparage others. One should not be hypocritical or flattering. One should constantly and continuously generate a mind of weariness. One should not gather and associate with householders and renunciates. One should universally