Tibetan
མ་གྲངས་དང་དབྱེ་བའི་ཆོས་ལ་རྟོག་པར་མི་མཛད་ཀྱང་འཁོར་འདུས་པ་འདི་དག་འདི་ལྟར་མོས་པ་དང་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་ཅི་ལས་གྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྦྱངས་པ་དང་མ་སྦྱངས་པའི་དབང་ལས་ཤེས་པ་དང་། མོས་པ་ཆེ་ཆུང་ལས་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྦྱངས་པ་དང་བསགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་རྩོལ་བ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ལས་མི་གཡོ་བ་གཅིག་པུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཆེར་སྦྱངས་པ་དང་ཅུང་ཟད་སྦྱངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་བརྒྱུད་པ་ལས་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་མོས་པ་དང་རྟོག་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཀུན་ཡང་དག་པ་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་དག་པ་ལགས་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་སམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་གཟུང་སྟེ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྱུང་བ་བཞི་དང་དེས་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་དུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོགས་པ་རྣམས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་བརྟགས་པའི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་ བཞག་པའི་མཐུས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་སུ་སྣང་བ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་ཡང་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད་དེ། སེམས་ཙམ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་བདག་ཅག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ་དབྱིབས་སམ། ཁ་དོག་གམ། དུས་གསུམ་འམ། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང་ཞིང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་མ་སྐྱེས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པ། ལས་དང་བྱ་བའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་པ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
即使不对数量和分类的法进行思辨，也会有人说，这些聚集的眷属为何会有如此不同的信仰和思辨？这是因为学习和未学习的程度不同，以及信仰的大小不同所致。诸佛因为有不可估量的学习和积累，所以无需努力，法性自身的本性不会动摇，是唯一的。这是所有佛的行境。而对于那些大量学习和少量学习的人来说，正确与否是通过传承获得的。因此，信仰和思辨会有所不同。文殊，你这样说，这五种关于法的思辨的终极观点都是正确的吗？或者，有些是正确的，有些是不正确的吗？据说，这五种关于法的思辨的终极观点都被认为是正确的。有些人认为，所有法都如其所显现般存在，并宣讲这样的法。为什么呢？因为四大和由其所造之物，以不同的方式如幻象般存在。有些人认为，所有法都只是唯心，除此之外别无他法，并宣讲这样的法。为什么呢？因为将各种法执着为常恒不变的习气留在心中，凭借这种力量，在所有时间里，显现为我和法，虽然只是名言上的显现，但实际上没有自性，因为只有心。有些人认为，心本身也是不生的，并向我们宣讲这样的法。为什么呢？因为它没有形状、颜色、三时，也没有边际和中心。有些人认为，所有法都如幻象般显现，但并不如幻象般成立，并宣讲这样的法。为什么呢？因为所有法都从因缘而生起和产生。有些人认为，所有法都是自性不生、本体不驻、远离一切业和行为的终极、超越思辨和思辨的对境、从无始以来就完全清净的法，并宣讲这样的法。为什么呢？因为所有法的自身本性就是那样如实不颠倒。
English
Even if one does not speculate on the nature of numbers and classifications, some might say, "Why do these assembled retinues have such different beliefs and speculations?" This is because of the influence of learning and not learning, and because of the magnitude of faith. The Buddhas, because of their immeasurable learning and accumulation, are without effort, and the very nature of reality itself is unwavering and unique. This is the realm of all Buddhas. For those who have learned extensively and those who have learned a little, what is correct and incorrect is obtained through transmission. Therefore, beliefs and speculations will differ. Manjushri, you say this: Are these five ultimate views on the investigation of the Dharma all correct? Or are some correct and some not correct? It is said that all five ultimate views on the investigation of the Dharma are considered to be correct. Some think that all dharmas exist as they appear and teach such dharmas. Why? Because the four elements and what is made by them exist differently, like illusions. Some think that all dharmas are only mind and nothing else, and teach such dharmas. Why? Because the habit of clinging to various dharmas as permanent and unchanging is left in the mind, and by the power of this, at all times, what appears as self and dharmas is only a nominal appearance, but in reality has no self-nature, because it is only mind. Some think that mind itself is also unborn, and teach us such dharmas. Why? Because it has no shape, color, three times, or beginning and end. Some think that all dharmas appear like illusions, but are not established like illusions, and teach such dharmas. Why? Because all dharmas arise and occur from causes and conditions. Some think that all dharmas are unborn by nature, do not abide by essence, are separated from all ends of action and activity, are beyond speculation and the object of speculation, and are dharmas that are completely pure from elaboration from beginningless time, and teach such dharmas. Why? Because the very nature of all dharmas is that which is truly non-inverted.
Tibetan
ར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་བཟུང་སྟེ། སྦྱངས་པ་ཆུང་བ། མོས་པ་དམན་པ། ཤེས་རབ་ཞན་པ་དག་གིས་རྟོག་པའོ། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་དང་མོས་པ་དང་ཤེས་རབ་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་མཚུངས་སམ་ཟེར་བ་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པ་ལས་ལྷག་མ་བཞི་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཉེ་རིང་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐོབ་པར་མཚུངས་པར་བལྟའོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་གང་ཟག་གི་རིགས་ནི་མཆིས་ལགས་སམ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་རིགས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་གཉིས་ཀས་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་ལས་བཞི་ལས་བརྒྱུད་ནས་ལྷག་མ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་འཐུན་པའི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཞི་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པར་རྟོག་པའི་དཔེ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཉི་མ་འཆར་བས་བསྟན་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཉི་མ་འཆར་བ་དཔག་ཚད་བཞི་ཁྲིའི་ནམ་མཁའ་ལས་འཆར་བའི་ཚེ་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དང་རི་འདི་ལས་ཤར་བར་སོ་སོ་ནས་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་གྱི་འཁོར་འདུས་པ་འདི་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་གཞི་གཅིག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གོ །སོ་སོར་མཐོང་ངོ་། །སོ་སོར་འཛིན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་ཚེ་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རི་ལས་མི་འཆར་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་འདི་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་མ་ལྟོས་པ་གཞན་བཞི་པོ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་། །འཇམ་དཔལ་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རི་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འཆར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པོ་ནི་རྟོགས་པའི་ཐབས་བློའི་རིམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་སྟེ། དོན་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་བརྟག་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མཚུངས་པ་ཐོབ་པའི་དཔེ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་བསྟན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་ལས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ཡོད་དེ། གང་ཟག་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ལ་བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་ལ་མི་བརྟེན་པ་སྟེ།
Chinese
如是。文殊，又有些人执持为非真实，是由于学习少、信心薄弱、智慧浅薄者的分别念。有些人是学习、信心和智慧中等者所证悟的。其余的是真实，是殊胜的证悟。文殊，你这样说，以这五种观察法的边际，获得解脱是相同的吗？我认为，从智慧殊胜的真实证悟，其余四种通过各自相传的差别，有远近之别，但获得解脱是相同的。文殊，你这样说，这五种观察法的边际，有补特伽罗的种类吗？小乘种姓和大乘种姓两者，都应通过观察法的五种边际中的四种，在剩余的一种中，如实不颠倒地证悟佛的行境。文殊，你这样说， 这五种观察法的边际，显现为不同的相合之譬喻是怎样的呢？对于一个法的基，以不同方式证悟的譬喻，是以瞻部洲日出所显示的。瞻部洲日出时，从四万由旬的虚空中升起时，人们各自认为是从自己的城市和这座山升起的。同样，现在聚集的这些眷属，对于一个法的基，各自进行证悟。各自见到。各自执持。文殊，在没有分别观察时，如同太阳不是从自己的城市之山升起一样，这些观察法的边际，也同样显现为，不是依赖于真实不颠倒的诸佛行境，而是依赖于其他的四种。文殊，如同太阳不是真实地从自己的城市之山升起一样，这四种显现为证悟之方便的智慧次第，但意义并非真实本身。文殊，从这五种观察中，获得相同解脱的譬喻，是以如意宝珠来显示的。那如意宝珠，也有众生依止而行事业和不行事业的差别。无分别念和邪分别念的补特伽罗，是不依赖于五种观察法的边际的。
English
So it is. Manjushri, some also grasp as not being true, due to the conceptualizations of those with little learning, weak faith, and shallow wisdom. Some are realized by those with moderate learning, faith, and wisdom. The rest is true, it is the supreme realization. Manjushri, you say, are the attainments of liberation the same through these five limits of examining the Dharma? I think that from the true realization of supreme wisdom, the other four, through the differences of each being transmitted, have differences of near and far, but the attainment of liberation is seen as the same. Manjushri, you say, are there types of individuals among these five limits of examining the Dharma? Both the Lesser Vehicle lineage and the Great Vehicle lineage should, through four of the five limits of examining the Dharma, in the remaining one, realize the Buddha's realm of activity, truly and without inversion. Manjushri, you say, What is the example of the agreement that appears different among these five limits of examining the Dharma? The example of realizing differently on one basis of Dharma is shown by the rising of the sun in Jambudvipa. When the sun rises in Jambudvipa, rising from the sky of forty thousand yojanas, people each think that it rises from their own city and this mountain. Similarly, these assembled retinues now each realize on one basis of Dharma. Each sees differently. Each grasps differently. Manjushri, when there is no discriminating examination, just as the sun does not rise from the mountain of one's own city, so too, these limits of examining the Dharma also appear as not relying on the true and non-inverted realm of activity of the Buddhas, but relying on the other four. Manjushri, just as the sun does not truly rise from the mountain of one's own city, so too, these four appear as the order of wisdom of the means of realization, but the meaning is not the truth itself. Manjushri, the example of attaining the same liberation from these five examinations is shown by the wish-fulfilling jewel. That wish-fulfilling jewel also has the difference of beings relying on it and doing deeds and not doing deeds. Individuals with no conceptualization and wrong conceptualization do not rely on the five limits of examining the Dharma.