Tibetan
་བཞིན་དུ་ཡིད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མ་བྱུང་བ་དང་། འབྲུ་མར་གྱིས་གང་བའི་སྣོད་ཐོགས་པ་བཞིན་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་དུ་ལྟ་ཞིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། ཅི་འདི་ཚངས་པ་ཡིན་ནམ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནས། འོན་ཏེ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའམ། འོན་ཏེ་རིའི་ལྷ་འགའ་ཞིག་ཡིན་ནམ་སྙམ་མོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་གཟི་བརྗིད་མཐའ་ཡས་དྲི་མེད་ལྡན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་རབ་བྱུང་སྟེ། །སེམས་ནི་ཞི་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་རབ་དུལ་བར། །རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་སྐྱ་བོའི་ངོས་ལ་གནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནམ་ནངས་ཤེས་ནས་ནི། །མཆོག་ཏུ་བལྟ་ན་མཛེས་པར་ཤམ་ཐབས་བགོས། །ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་དམའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སུ། །དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ཞུགས། །གསེར་གྱི་ས་ལེ་སྦྲམ་བཞིན་རབ་དུལ་ལ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་གྱི་གོ་བགོས་པ། །སྐྱེས་པའི་ཚོགས་དང་བུད་མེད་ཀྱིས་མཐོང་ན། ། སུ་ཡང་ལྟ་བས་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྲང་དག་རིན་ཆེན་གོས་དང་འབྲུས་ཀྱང་བརྒྱན། །གང་གི་མཐུས་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་མཛེས་པའི། །སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་སེམས་ཅན་འདི་སུ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་སེལ་ཅིང་དེ་ཡི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་། །བུད་མེད་སྟོང་དག་ཁང་པའི་སྟེང་ འདུག་ཅིང་། །དེ་བཞིན་སྒོ་དང་དེ་བཞིན་སྐར་ཁུང་དང་། །སྲང་དག་བཀང་སྟེ་ཁྱིམ་ནི་སྟོང་བྱས་ནས། །དེ་དག་ལས་གཞན་མེད་པར་མི་མཆོག་ལྟ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་ཚེ། །ཉོ་དང་འཚོང་བ་དག་ཀྱང་མི་བྱེད་ཅིང་། །ཆང་དད་ཅན་ཡང་ཆང་ནི་མི་འཐུང་ལ། །ཁྱིམ་དང་སྲང་ན་འདུག་པར་མི་དགའོ། །རིངས་པར་མི་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་སོང་སྟེ། །དེ་དགའ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ། །གྲོང་འདིར་ཚངས་པ་བདག་ཉིད་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད། །ལྷ་ཁྱོད་བརྙེས་པ་དམ་པ་བརྙེས་ཞེས་ཟེར། །ཁ་ཅིག་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་རྒྱལ་ཞེས་ཟེར། །གཞན་དག་འཐབ་བྲལ་ལྷ་ཡི་བུ་ཞེས་ཟེར། །དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་དགའ་ལྡན་འཕྲུལ་དགའ་དང་། །གཞན་དག་རབ་འཕྲུལ་ལྷ་ཡི་བུ་ཞེས་ཟེར། །ཁ་ཅིག་ཉི་མ་ཟླ་བ་དེ་བཞིན་དུ། །སྒྲ་གཅན་སྟོབས་ལྡན་ཐགས་བཟངས་རིས་ཞེས་ཟེར། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་ཚིག་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། །རི་རྒྱལ་སྐྱ་ལ་འདུག་པ་འདི་ཡིན་ཟེར། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་ནི་དེ་དག་ཐོས་གྱུར་ནས། །ཡིད་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཞིང་སྐར་ཁུང་འདུག །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་གསེར་ལྟར་དཔལ་འབར་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་མཆོག་མཐོང་ངོ་། །
Chinese
就像这样，心没有向外散乱，就像拿着装满酥油的容器一样，稍微看着轭木的范围，为了乞食而进入了。然后，王舍城（Rajagriha，今比哈尔邦拉杰吉尔）的人们看到我后感到惊奇，心想：这难道是梵天（Brahmā）吗？或者是天帝帝释（Indra）？或者，是毗沙门天（Vaiśravaṇa）之子？或者，是某个山神？他们这样想着。对此，应该这样说：之后，具有无边光辉和无垢之身，菩萨（bodhisattva）自愿出家，心 शांत，行为极其调顺，安住在雪山之巅。菩萨知道天亮后，穿上最美丽的裙子，拿着钵，以谦逊的心，进入王舍城乞食。像金色的沙丽树一样极其调顺，具备三十二相的庄严，男子和妇女们看到他，没有人能看够。街道上装饰着珍贵的衣服和珠宝，凭借他的力量，整个城市都变得美丽。人们议论纷纷：“以前从未见过这样的众生，这是谁啊？”并跟随在他身后。成千上万的妇女坐在房屋的顶上，同样地在门和窗户边，街道都挤满了人，房屋都空了，他们只看着这位人中之尊。当他们看着这位最胜男子的身姿时，买卖的人也不再进行交易，爱喝酒的人也不再喝酒，他们不喜欢待在家里和街道上。有人迅速前往王舍城，高兴地对国王频婆娑罗（Bimbisāra，形身）说：“梵天之身在城中乞食，天啊，您找到了，您找到了圣者！”有些人说：“这是天帝帝释。”另一些人说：“这是无诤天之子。”同样，有些人说：“这是兜率天（Tuṣita）的喜悦和欢愉。”还有些人说：“这是极度欢愉的天之子。”有些人说：“这是太阳和月亮，以及罗睺（Rāhu）和强大的巧匠花环。”有些人甚至这样说：“这是住在雪山之巅的那位。”国王听到这些话后，心中非常高兴，坐在窗户边，看到了像精炼黄金一样闪耀光芒的菩萨，这位众生之尊。
English
Just like that, the mind did not wander outward, and like holding a vessel filled with butter, looking just so far as the yoke, he entered for alms. Then, the people of Rajagriha were amazed when they saw me, and thought: "Is this Brahmā? Or Indra, the lord of the gods? Or is it the son of Vaiśravaṇa? Or is it some mountain deity?" They thought like this. To that, it should be said like this: Then, endowed with boundless glory and stainlessness, the Bodhisattva himself renounced the world, his mind is peaceful and his conduct is very subdued, he dwells on the face of the white king of mountains. When the Bodhisattva knew that dawn had arrived, he put on the most beautiful robes, took his alms bowl, and with a humble mind, entered the royal city for alms. He is very subdued like a golden Sal tree, adorned with the thirty-two marks, when seen by groups of men and women, no one is ever satisfied by looking. The streets are adorned with precious clothes and jewels, by whose power the whole city is beautiful. People ask each other, "Who is this being we have never seen before?" and follow after him. Thousands of women sit on the roofs of houses, likewise at the doors and likewise at the windows, the streets are filled and the houses are emptied, they look at the best of men without anything else. When they look at the form of the best of men, those who buy and sell do not trade, and those who are fond of alcohol do not drink it, and they do not like to stay in houses and streets. Someone quickly went to the royal palace and happily said to King Bimbisāra, "A Brahmā himself is practicing alms in this city, O god, you have found him, you have found the holy one!" Some say, "This is Indra, the king of gods." Others say, "This is the son of the No-Conflict God." Likewise, some say, "This is the joy and delight of Tuṣita." And others say, "This is the son of the greatly delightful god." Some say, "This is the sun and the moon, as well as Rāhu and the powerful weaver's garland." Some even say this: "This is the one who dwells on the white king of mountains." When the king heard these words, his mind was greatly pleased, and he sat at the window and saw the Bodhisattva, the best of beings, shining like refined gold.
Tibetan
རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་མི་དེ་ལ། །བསོད་སྙོམས་བྱིན་ལ་གར་སོང་ལྟོས་ཤེས་བསྒོ། །རི་ཡི་མཆོག་ལ་དེ་ནི་སོང་མཐོང་ནས། །ཁ་ཅིག་རི་ཡི་ངོས་ལ་དེ་མཆིས་སྨྲས། །གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ནམ་ནངས་ཞེས་ནས་ནི། །མི་དབང་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཡོངས་བསྐོར་ཏེ། །རི་ཡི་རྒྱལ་པོ་སྐྱ་བོའི་དྲུང་དུ་སོང་། །རི་དེ་དཔལ་ནི་རབ་ཏུ་འབར་བར་མཐོང་། །བཞོན་པ་ལས་ནི་བབས་ཏེ་རྐང་གིས་སོང་། །ཇི་ལྟར་ལྷུན་པོ་བཞིན་དུ་མི་གཡོ་ཞིང་། །རྩྭ་བཏིང་སྟེང་ན་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་འདུག་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་ཏུ་གུས་པས་མཐོང་། །རྒྱལ་པོས་རྐང་པར་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གི་གཏམ་བྱས་ནས། །ཁྱོད་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་གྱི་ཕྱེད་སྦྱིན་གྱིས། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་སྤྱོད་མ་འཕྱན་སྨྲས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འཇམ་པོའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །ས་ཡི་བདག་པོ་ཡུན་རིངས་ཚེ་སྲུངས་ཤིག །ཁོ་བོས་རྒྱལ་སྲིད་སྡུག་པ་བོར་ནས་སུ། །རེ་བ་མེད་པར་ཞི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་། ། གཞོན་ནུ་ཐོར་བུ་དར་ལ་བབ་དང་ལྡན། །ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་མཛེས་ཤིང་ཤུགས་ལྡན་ན། །ནོར་མང་དག་དང་བུད་མེད་ཚོགས་བཞེས་ཏེ། །བདག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདིར་བཞུགས་འདོད་པ་སྤྱོད། །མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཁྱོད་མཐོང་བས་མཆོག་ཏུ་དགའ། །བདག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་གྱི་གྲོགས་མཛོད་ཅིག །བདག་ནི་ཁྱོད་ལ་མངའ་འབུལ་འདོད་པ་སྤྱོད། །ནགས་ཚལ་སྟོང་པ་དག་ཏུ་མ་བཞུགས་ཤིག །སླན་ཆད་ས་གནས་རྩྭ་སྟེང་མ་བཞུགས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་གཞོན། །བདག་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདིར་བཞུགས་འདོད་པ་སྤྱོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འཇམ་ཞིང་གྱ་གྱུ་མེད། །དགའ་འགྱུར་ཕན་ཞིང་སྙིང་བརྩེའི་ཚིག་སྨྲས་པ། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ནི་རྟག་ཏུ་བཀྲ་ཤིས་གྱུར། །ཁོ་བོ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དུག་འདྲ་ཉེས་པ་མཐའ་ཡས་ལྡན། །སེམས་ཅན་དམྱལ་དང་ཡི་དགས་དུད་འགྲོར་ལྟུང་། །མཁས་པས་སྨད་ཅིང་འདོད་པས་འཕགས་མ་ཡིན། །ཁོ་བོས་ངར་སྣབས་རུལ་པ་བཞིན་དུ་བོར། །འདོད་པ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ལྟུང་། །ཇི་ལྟར་སྤྲིན་དང་ཆར་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ། །མི་བརྟན་འགྱུར་ལ་ཇི་ལྟར་རླུང་བཞིན་འགྲོ། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཐོར་ཞིང་སླུ། །དེ་བཞིན་འདོད་པ་མི་རྙེད་ཕྱིར་ཡང་གདུང་། །རྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོག་པར་འཛིན་མི་འགྱུར། །གང་ཚེ་དབང་མེད་མ་རུང་རབ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་འདོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་ཆེན་བསྐྱེད། །རྒྱལ་པོ་ལྷ
Chinese
国王相好心对那个人说： “布施食物后，去看看他去了哪里。” 看到他去了最高的山顶， 有些人说：“他在山坡上。” 相好心从第二天早上开始， 国王被许多人包围着， 去了灰色的山王那里， 看到那座山的光辉无比闪耀。 从坐骑上下来，步行前往， 像须弥山一样毫不动摇， 在草垫上结跏趺坐的， 以极大的敬意见到了菩萨。 国王用头顶礼他的双足， 说了各种各样的话， “我将把所有王国的半壁江山献给你， 享受这些欲望的妙处，不要游荡。” 菩萨说了温和的话： “土地的主人，愿你长寿！ 我舍弃了痛苦的王国， 为了无所求的寂静而出家。” “年轻人，你正值青春鼎盛， 身体美丽，充满力量， 接受大量的财富和众多的女人， 留在这里享受我的王国吧！” 摩揭陀国王对菩萨说： “我见到你非常高兴， 请做我所有王国的挚友吧！ 我想把我的统治权献给你，请享用吧！ 不要住在空旷的森林里， 以后不要坐在草地上了， 你的身体非常年轻， 留在这里享受我的王国吧！” 菩萨温和而真诚， 说了令人喜悦、有益、充满爱心的话： “国王，愿你永远吉祥！ 我不想要欲望的妙处。 欲望像毒药一样，充满无尽的罪过， 使众生堕入地狱、饿鬼、畜生道。 智者鄙视欲望，欲望不能使人高尚， 我像丢弃腐烂的鼻涕一样丢弃了它。 欲望像树上的果实一样坠落， 像云和雨一样消逝， 像风一样不稳定和变化， 摧毁和欺骗所有的善行。 同样，因为得不到欲望而痛苦， 即使得到了，也不会满足。 当它变得不受控制和极端时， 欲望会带来巨大的痛苦。 国王啊！”
English
King Endowed Heart said to that person: "After giving alms, go and see where he went." Having seen that he went to the top of the highest mountain, Some said, "He is on the mountainside." Endowed Heart, starting from the next morning, Surrounded by many people, Went to the gray mountain king, And saw the glory of that mountain shining exceedingly. Having dismounted from the vehicle, he went on foot, Unwavering like Mount Meru, Sitting in the lotus position on the grass mat, He saw the Bodhisattva with great reverence. The king bowed his head at his feet, And spoke various kinds of words, "I will give you half of all the kingdom, Enjoy these qualities of desire, do not wander." The Bodhisattva spoke gentle words: "Lord of the earth, may you live long! I have abandoned the painful kingdom, And have renounced for the sake of desireless peace." "Young man, you are in your prime, Your body is beautiful and full of strength, Take much wealth and many women, Stay here and enjoy my kingdom!" The King of Magadha said to the Bodhisattva: "I am very happy to see you, Be a friend to all my kingdom! I want to offer you my dominion, please enjoy it! Do not dwell in empty forests, Do not sit on the grass anymore, Your body is exceedingly young, Stay here and enjoy my kingdom!" The Bodhisattva, gentle and without deceit, Spoke joyful, beneficial, and loving words: "King, may you always be auspicious! I do not desire the qualities of desire. Desire is like poison, full of endless faults, Causing beings to fall into hell, hungry ghosts, and animals. The wise despise desire, desire does not ennoble, I have abandoned it like rotten snot. Desire falls like a fruit from a tree, It goes like clouds and rain, It goes like the wind, unstable and changing, Destroying and deceiving all virtues. Likewise, one suffers because one does not find desire, Even if one finds it, one will not be content. When it becomes uncontrolled and extreme, Desire creates great suffering. King!"