Tibetan
བཅུ་གཅིག་པ། ཞིང་པའི་གྲོང་གི་ལེའུ། བཅུ་གཅིག་པ། ཞིང་པའི་གྲོང་གི་ལེའུ། དགེ་སློང་དག་གཞོན་ནུ་དེ་དེ་བས་ཀྱང་ཡ་ཟད་སྐྱེས་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཞོན་ནུ་དེ་གཞོན་ནུ་གཞན་དག་དང་ཞང་བློན་གྱི་བུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞིང་པའི་གྲོང་ལྟ་ཞིང་དོང་སྟེ། གྲོང་བལྟས་ནས་ཞིང་བླས་ཀྱི་མཐའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཕ་ཟད་འཁྱམ་ཞིང་སོང་སོང་བ་དང་། འཛམ་བུའི་ཤིང་ལྗོན་པ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་གྲིབ་མ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་གོ །འདུག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་རྙེད་དེ་རྙེད་ནས་ཀྱང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྟོག་པ་ དང་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ། དཔྱོད་པ་མེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཤིང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དེ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་གནས་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ་སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡོད་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་ནམ་མཁའ་ལས་དོང་བ་ལྔ་ཞིག་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་དོང་དོང་བ་ལས་དེ་དག་ཚལ་སྟུག་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱིར་ཕུལ་བ་ལྟར་འདོང་མ་ནུས་ནས། དེ་དག་མི་དགའ་ཞིང་བ་སྤུ་གཡོས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་འདི་ན་རི་རབ་ནོར་བུ་རྡོ་རྗེ་བརྩེགས་རི་ཤིན་ཏུ་རྔམས་སྟུག་པ་ཡང་ཐལ་ཕྱུང་སྟེ། །གླང་པོ་ཨ་མྲའི་ཤིང་རློན་ཡལ་གས་གཟིངས་པ་མང་པོ་བཅོམ་ནས་འགྲོ་བཞིན་དོང་དོང་ལ། །བདག་ཅག་འདི་ན་ལྷ་ཡི་ཁྱིམ་ནའང་ཐོགས་མེད་གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟའི་ཁྱིམ་སྟེང་ནམ་མཁར་གནས་གནས་ན། །ཚལ་
Chinese
第十一，农夫村之章。 第十一，农夫村之章。 诸比丘，那位年轻人更加出类拔萃地成长，在另一个时期，那位年轻人与其他年轻人以及大臣之子们一同去观看农夫村。观看村庄后，他们来到农夫田地尽头的花园。在那里，菩萨独自一人无二无别地四处游荡。他看到一棵美丽的阎浮树，赏心悦目。菩萨就在那棵树的树荫下结跏趺坐。坐下后，菩萨找到了心一境性，找到后，他远离了罪恶和不善之法，具有寻，具有伺，从远离中生起的喜和乐，证得并安住于初禅。他远离了寻和伺，内心完全平静，心流成为一体，无寻，无伺，从定中生起的喜和乐，证得并安住于二禅。他远离了喜的贪著，安住于舍，具有正念和正知，身体感受乐，圣者们说：“他具有正念，安住于乐，是舍。”证得并安住于无喜之三禅。他舍弃了乐，之前也舍弃了苦，意乐和不乐也已灭尽，既非乐也非苦，舍和念完全清净，证得并安住于四禅。当时，有五位外道仙人，具有五种神通，具有神变，从空中穿行，从南方朝北方穿行。当他们来到那片茂密的树林上方时，却无法像被抛出去一样离开。他们不高兴，汗毛竖立，说了这首偈颂：我们在此处，即使是须弥山、珍宝、金刚堆积的山，极其险峻稠密，也能将其粉碎。 大象、芒果树、潮湿的树枝、脆弱的船只，摧毁众多后，我们正在行走穿行。 我们在此处，即使是天人的住所，也能毫无阻碍，夜叉、乾闼婆的住所上方，在空中安住。 树林
English
Eleventh, the chapter of the farmer's village. Eleventh, the chapter of the farmer's village. Monks, that young man grew up even more outstandingly, and at another time, that young man went with other young men and the sons of ministers to see the farmer's village. After viewing the village, they went to a garden at the end of the farmer's fields. There, the Bodhisattva wandered alone, without duality. He saw a beautiful Jambudvipa tree, pleasing to the eye. The Bodhisattva sat in the lotus position in the shade of that tree. After sitting down, the Bodhisattva found one-pointedness of mind, and after finding it, he was separated from sinful and unwholesome dharmas, possessing investigation, possessing analysis, with joy and happiness born of separation, he attained and dwelt in the first dhyana. He was separated from investigation and analysis, his inner being was completely calmed, his mind-stream became one, without investigation, without analysis, with joy and happiness born of samadhi, he attained and dwelt in the second dhyana. He was separated from the attachment of joy, dwelling in equanimity, possessing mindfulness and awareness, experiencing happiness with his body, the noble ones said, "He possesses mindfulness, dwells in happiness, is equanimous." He attained and dwelt in the third dhyana, which is without joy. He abandoned happiness, and previously abandoned suffering, and pleasure and displeasure had also ceased, neither happiness nor suffering, equanimity and mindfulness were completely purified, he attained and dwelt in the fourth dhyana. At that time, there were five non-Buddhist hermits, possessing five kinds of supernormal knowledge, possessing magical powers, traveling from the sky, traveling from the south to the north. When they came above that dense forest, they could not leave as if they had been thrown out. They were unhappy and their hairs stood on end, and they spoke this verse: We are here, even Mount Meru, jewels, mountains piled with vajra, extremely steep and dense, we can crush them. Elephants, mango trees, wet branches, fragile boats, after destroying many, we are walking and traveling. We are here, even the abode of the gods, without hindrance, above the abode of yakshas and gandharvas, dwelling in the sky. Forest