Tibetan
ཕྱག་ཆེན་ཞལ་གདམས། ཕྱག་ཆེན་ཞལ་གདམས། ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་པདྨ་འབྱུང་། །བླ་མ་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ། །གསོལ་བ་འདེབས་སོ་སྙིང་རྗེའི་དོན་རྟོགས་སྩོལ། །རང་སེམས་ངོ་བོ་རྫོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འགགས་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །བླ་མ་སྐུ་གསུམ་རང་གི་སེམས་ལ་རྫོགས། །གང་ཤར་མ་བཅོས་ལྷོད་པར་ཀློད་ལ་ཞོག །མ་ཡེངས་དྲན་རྫི་ཙམ་ཞིག་སྐྱོང་བ་ལས། །བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡོང་མེད་ན་བསྒོམ་པའི་མཆོག །དུས་གསུམ་བསགས་པའི་དགེ་བ་ཅི་ཡོད་མཐུས། །ཚེ་འདིར་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ཉམས་རྟོགས་འཕེལ། །ཕྱི་མ་བདེ་ཆེན་ཞིང་དུ་བརྫུས་སྐྱེས་ནས། །ཆོས་སྐུ་འོད་དཔག་མེད་དང་མི་འབྲལ་ཤོག ༈ །ལྟ་ལུགས་དེ་གཉིས་ལ་དང་པོ་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ད་ནི་དེ་འདྲ་མ་བྱེད། སེམས་གང་ཤར་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཡལ་ནས་ཡུད་ཙམ་སྟོང་སེང་ངེ་བ་དེ་བསྒོམ་ཡིན་བསམ། ཡང་ཅིག་ཤར་ཙ་ན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་སེམས་ལ་སེམས་མཐུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྒོམ་གྱི་གོ་མི་ཆོད། སེམས་ལ་བལྟ་དགོས་བསམ་ཧྲིག་གེ་བྱེད་མི་རུང་། སེམས་ཁོ་རང་གནས་ན་ཡང་རུང་། འགྱུ་ན་ཡང་རུང་། གསལ་ན་ཡང་རུང་། མི་གསལ་ན་ཡང་རུང་། མ་ཡེངས་དྲན་རྫི་སྐྱོང་ཙམ་གྱིས་ཆོག །དེ་ལ་ཡག་འདོད་ཉེས་དོགས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད། དེ་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། དེ་ཡིན་དོན་ནི་སེམས་ཁོ་རང་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་འདུག །དེ་ངོ་མ་ཤེས་ན་མ་རིག་པ་རེད། ངོ་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་རེད། འགྱུ་བ་ངོ་མ་ཤེས་ན་རྣམ་རྟོག་རེད། ངོ་ཤེས་ན་ཆོས་སྐུ་རེད། དེ་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག །རང་ཞི་རང་གྲོལ་མི་དགོས། དྲན་རྗེ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཁྱད་ཆེར་མི་གདའ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ན་དེས་ཆོག །དྲན་རྫི་མ་བྲལ་ཙམ་གྱི་ངང་ནས་ལྷ་བསྒོམ་པ་དང་འདོན་པ་བྱེད་པ་སོགས་ཅི་བྱས་ཀྱང་བསྒོམ་རེད། དྲན་རྫི་ཡང་མི་དགོས་པ་ནི་བསྒོམ་མེད་པ་འོང་རྒྱུ་མ་རེད། དྲན་རྫི་ཙམ་མ་གཏོགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལྷོད་ཅི་ཐུབ་གྱིས། ལྷོད་རབ་ལ་བསྒོམ་རབ་ཟེར་བ་ཡིན། འགྱུ་བ་མང་ན་ཡེ་ཤེས་མང་བ་ཡིན་པས་མི་དགའ་བ་མ་བྱེད་དགའ་བ་བསྒོམ། ཅི་འཕྲོ་འཕྲོ་ཆུག་ལ་ངོས་བཟུང་མི་དགོས་རང་བབས་ཞོག །བར་སྐབས་བརྗེད་པ་འོང་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མི་རུང་། ། དེའི་མཚམས་ནས་བཟུང་སྟེ་དྲན་པའི་རྩི་ཡིས་གཟུང་། བསྒོམ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྒྱལ་བ་བྱམས་པས།། འདི་ཡི་ད
Chinese
大手印口诀。 大手印口诀。 那摩咕噜贝玛悉地吽！（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་སིདྡྷི་ཧཱུྃ།，梵文天城体：नमो गुरु पद्म सिद्धि हुं，梵文罗马拟音：Namo guru padma siddhi hūṃ，汉语字面意思：顶礼 गुरु 莲花 成就 吽） 诸佛之本体莲花生。 །上师自心无别法身上。 །祈请赐予证悟慈悲义。 །自心本体圆满是法身。 །心之自性自明圆满报身。 །心之相状无碍化身。 །上师三身圆满于自心。 ། 任运而起不作整，放松宽坦安住吧！莫散乱，仅稍稍守护正念，除此之外，若无所修，即是最佳的修持。以三世所积的一切善根力，愿此生得长寿无病，证悟增长。来世于极乐净土化生，与法身无量光永不分离。 ༈ 两种见解，最初是这样，现在不要那样做了。看任何生起的心念，当空性消失，短暂地空荡荡时，就认为那是禅修。当另一个念头生起时，就观察它的本质，像这样做的行为被称为“心续于心”，但这不算禅修。不要认为必须观察心，而紧绷着。心自己安住也好，流动也好，清晰也好，不清晰也好，仅仅守护正念就足够了。不要对它有任何好恶或疑虑。这就是不造作的心。这就是大手印。其意义在于心本身本来就是智慧。不认识它就是无明。认识它就是智慧。流动不认识就是分别念。认识它就是法身。认识它就足够了。无需自息自解。除了忆念和不忆念之外，没有太大的差别。如果生起智慧，那就足够了。在不离忆念的状态下，无论修本尊、念诵等等做什么，都是禅修。不需要忆念，那是不可能有无修的。除了忆念之外，身语意三尽可能地放松。最放松就是最好的禅修。如果念头多，就表示智慧多，所以不要不高兴，要修高兴。让任何念头生起，不需要去执着，安住于自然状态。中间如果忘记了，也不要后悔。 从那时起，用忆念的胶水抓住它。没有什么需要修的，胜者弥勒说：此之义
English
Mahamudra Oral Instructions. Mahamudra Oral Instructions. Namo Guru Padma Siddhi Hum! Padma Sambhava, the essence of all Buddhas. To the Dharmakaya, the indivisible Lama and one's own mind. I pray, grant the realization of the meaning of compassion. The essence of one's own mind is the complete Dharmakaya. The nature of mind is self-illuminating, the complete Sambhogakaya. The appearance of mind is unceasing, the Nirmanakaya. The Lama's three bodies are complete in one's own mind. Whatever arises, leave it uncorrected, relax and loosen it. Without being distracted, just maintain mindfulness. If there is nothing to meditate on, that is the best meditation. By the power of whatever merit has been accumulated in the three times, may this life be long, healthy, and may experience and realization increase. In the next life, may I be born miraculously in the Sukhavati pure land, and may I never be separated from Dharmakaya Amitabha. ༈ These two ways of looking, the first is like this, but now don't do it that way. When looking at whatever arises in the mind, when emptiness vanishes and there is a momentary empty stillness, one thinks that is meditation. And when something arises again, one looks at its essence, doing it that way is called "connecting mind to mind," but that is not meditation. Don't think that you have to look at the mind and become tense. It is fine whether the mind stays, moves, is clear, or unclear. It is enough to just maintain mindfulness. Don't have any liking or disliking, or doubts about it. That is the uncorrected mind. That is Mahamudra. The meaning of that is that the mind itself is primordially wisdom. If you don't recognize that, it is ignorance. If you recognize it, it is wisdom. If you don't recognize movement, it is conceptual thought. If you recognize it, it is Dharmakaya. Recognizing that is enough. No need for self-pacification or self-liberation. There is not much difference except for whether there is mindfulness or not. If wisdom arises, that is enough. While not separated from mindfulness, whatever you do, whether it is deity meditation, recitation, etc., is meditation. Not needing mindfulness is not the way to have no meditation. Except for mindfulness, relax the body, speech, and mind as much as possible. The most relaxed is called the best meditation. If there are many movements, that means there is much wisdom, so don't be unhappy, meditate on happiness. Let whatever arises arise, no need to grasp, leave it in its natural state. If you forget in between, don't regret it. From that point on, hold it with the glue of mindfulness. There is nothing to meditate on, as the Victorious Maitreya said: The meaning of this
Tibetan
མིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀྱི་ལེ་གནས་དུས་ཞི་གནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་། འགྱུ་བ་གང་ཤར་ངོས་བཟུང་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཡ་ལེ་དེ་འགྱུ་བའི་སྟེང་ནས་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་དེ་རྣམས་དང་པོ་ངོ་སྤྱད་དུས་དེ་ལྟར་རེད་དེ་ད་དེ་མི་དགོས་གནས་དང་འགྱུ་བ་ངོས་བཟུང་མི་དགོས། འགྱུ་བ་ཕྲ་ཞིབ་དེ་ཚོའང་ངོས་བཟུང་མི་དགོས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཧྲིག་གེར་བྱེད་ནས་བལྟ་ཡང་མི་དགོས། སེམས་མ་བཅོས་པར་ཞོག་ཟེར་བའི་ཚིག་གཅིག་པོ་དེ་གོ་བའི་སྐྱོན་ཡིན། མ་བཅོས་པ་དེ་གང་ཡིན་ན་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡིན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་གང་ཡིན་ན། ནམ་དྲན་དུས་སུ་སེམས་ལ་བལྟ་སྙམ་པའི་དྲན་རྫི་མ་བརྗེད་ཙམ་དེ་བས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། རང་གར་ཁ་རོག་ཡེངས་ནས་འདུག་པ་འདྲ་བ། ཡེངས་པ་རང་ནི་མིན་ཏེ་སེམས་བསྲུང་བའི་དྲན་རྫི་མ་བརྗེད་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། དེ་མ་བཅོས་པ་ ཡིན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན། སེམས་ཁོ་རང་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་རེད་པས་དེ་མ་བརྗེད་ཙམ་དུ་བསྲུང་བ་དེས་ཆོག །ཡག་འདོད་པ་དང་ཉེས་དོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་བློས་བཏང་ལ་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་ཙམ་མ་གཏོགས་ཅི་ཡང་གཏད་སོ་མེད་པར་ལྷོད་ཅི་ཐུབ་གྱིས་དང་སྐྱེད་ཆེ་བ་ཡིན། བདེ་ཉམས་གསལ་ཉམས་ཅི་ཤར་ཡང་དེ་བློ་གཏད་མེད། མགོ་གཡོགས་བྱེད་མི་འདྲ། དེ་བས་ཐ་མལ་ཤེས་པ་དང་རང་ཚོ་མ་ཡེངས་ཙམ་འདི་བསྒོམ་ཡིན་པས་ལྷག །བར་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཡེངས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད། སེམས་ལ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད། གཏད་སོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ངང་ནས་ལྷོད་ཅི་ཐུབ་བྱ། སྐབས་སྐབས་སུ་དྲན་རྫི་ཡང་ཡང་གསལ་འདེབས། དེ་མ་འགྱོགས་དུས་དམིགས་པ་ཕུར་ཚུགས་སུ་བསྒོམ། ། ཡེངས་སྐབས་སུ་དྲན་རྫི་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་དམིགས་པ་བསྒོམ་ཨེ་ཐུབ་ཚད། དེའི་གནད་ནི་དམིགས་པ་བསྒོམ་པ་དེ་འགྱུ་བ་ཡིན། འགྱུ་བ་དེ་རྣམ་རྟོག་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་འཕྲོའི་ངང་ནས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། དེ་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག །བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནམ་རེད་བསྒོམ་ཆོག་ཐུན་མཚམས་མི་དགོས། ཁྱེད་རང་གི་ད་ ནས་བཟུང་སྟེ། སེམས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བློ་ཐག་རྦད་ཀྱིས་ཆོད། དེ་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག་པར་ཐག་ཆོད། བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་རྫི་བརྟེན་ཙམ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་ཐག་ཆད་ཀྱིས་ཆོད། སེམས་ལ་བཟང་ངན་ཅི་ཤར་ཡང་ཁྱད་མེད་པར་ཐ
Chinese
显现无实有，认为主人是忆念，如是说。至于何时何地修习止观，观察止观的自性，见到空性即是胜观。无论生起什么动摇，都去识别，观察它的自性，见到空性，从动摇之上生起胜观，这些最初认识的时候是那样的，现在不需要那样了，不需要识别处所和动摇。细微的动摇也不需要识别。也不需要紧盯着心的自性看。说“让心不作改变地安住”这一句话是理解上的错误。什么是不作改变呢？就是庸常的意识。什么是庸常的意识呢？就是无论何时忆念，心中想着要看心，不要忘记忆念守护者，除此之外，没有什么要修的。就像自然地沉默、散乱地安住一样。虽然不是真正的散乱，但是心中守护的忆念守护者不要忘记，这就是大手印。这就是不作改变。 这就是庸常的意识。心本身就是法身，所以只要守护着不要忘记就足够了。不要希求好，也不要怀疑坏，放下一切，除了不散乱的忆念之外，什么也不执着，尽可能地放松，这样增长得更快。无论生起什么乐受、明觉，都不要执着。不要自欺欺人。因此，庸常的意识和不散乱的自性就是修习，除此之外没有其他的了。即使中间稍微散乱也没有关系。心中没有什么要修的。在什么也不执着的状态中，尽可能地放松。时不时地反复提醒忆念守护者。在没有昏沉的时候，专注地修习目标。在散乱的时候，在不散乱的状态中，能修习目标到什么程度呢？其中的关键是，修习目标就是动摇。动摇就是分别念。分别念本来就是法身，分别念生灭的同时，自性就是空性。认识到这一点就足够了。什么时候修上师瑜伽都可以，不需要座间休息。从现在开始。 因为心是法身大手印，所以要彻底下定决心。下定决心认识到这一点就足够了。对于没有什么要修的，只要依靠不散乱的忆念守护者，这就是大手印，要彻底下定决心。心中无论生起什么好坏，都没有关系，要
English
Appearances are unreal, it is held that the master is mindfulness, so it is said. As for when and where to practice calm abiding and insight, observing the nature of calm abiding, seeing emptiness is insight. Whatever movement arises, recognize it, observe its nature, seeing emptiness, from the movement arises insight, these were like that when first recognized, but now it is not needed, it is not necessary to recognize the place and movement. Subtle movements also do not need to be recognized. Also, there is no need to stare intently at the nature of the mind. Saying "leave the mind without alteration" is a mistake in understanding. What is without alteration? It is ordinary consciousness. What is ordinary consciousness? It is that whenever one remembers, thinking of looking at the mind, do not forget the mindfulness guardian, besides that, there is nothing to practice. Like naturally being silent, dwelling in distraction. Although it is not true distraction, but the mindfulness guardian guarding the mind should not be forgotten, this is Mahamudra. This is without alteration. This is ordinary consciousness. The mind itself is Dharmakaya, so it is enough to guard it without forgetting. Do not desire good, nor suspect bad, let go of everything, except for the non-distracted mindfulness, without clinging to anything, relax as much as possible, and it will grow faster. Whatever bliss or clarity arises, do not cling to it. Do not deceive yourself. Therefore, ordinary consciousness and the non-distracted nature are practice, there is nothing else besides that. Even if there is slight distraction in between, it does not matter. There is nothing to practice in the mind. In a state of not clinging to anything, relax as much as possible. From time to time, repeatedly remind the mindfulness guardian. When there is no dullness, focus on practicing the object. When distracted, in a non-distracted state, to what extent can one practice the object? The key to that is that practicing the object is movement. Movement is conceptual thought. Conceptual thought is originally Dharmakaya, the nature of conceptual thought arising and ceasing is emptiness. Recognizing this is enough. Whenever you can practice Guru Yoga, you don't need session breaks. From now on. Because the mind is Dharmakaya Mahamudra, you must make a firm decision. Make a firm decision that recognizing this is enough. For that which has nothing to practice, relying only on the non-distracted mindfulness guardian, this is Mahamudra, you must make a firm decision. Whatever good or bad arises in the mind, it does not matter,