Tibetan
ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཤེས་རབ་ལ། །ཤོག་བུ་མང་པོ་མི་གདའ་བས། །མི་རྒན་གཅོས་གཏམ་གང་དྲན་འགའ། སྣག་སྨྱུག་འཕྲོ་བརླག་ཤོག་བུ་བརྫད། །འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་བཞག་ན་ཕན། ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཤེས་རབ་ལ། །ཤོག་བུ་མང་པོ་མི་གདའ་བས། །མི་རྒན་གཅོས་གཏམ་གང་དྲན་འགའ། སྣག་སྨྱུག་འཕྲོ་བརླག་ཤོག་བུ་བརྫད། །འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་བཞག་ན་ཕན། ། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཤེས་རབ་ལ། །ཤོག་བུ་མང་པོ་མི་གདའ་བས། །མི་རྒན་གཅོས་གཏམ་གང་དྲན་འགའ། སྣག་སྨྱུག་འཕྲོ་བརླག་ཤོག་བུ་བརྫད། །འོན་ཀྱང་ཡིད་ལ་བཞག་ན་ཕན། ། ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱཀི་ནཱི་ཧཱུྃ། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་གསུམ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གསུམ། །གཅིག་བསྡུས་མི་ཡི་ཚུལ་བཟུང་བ། །ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རིན་པོ་ཆེ། །གསོལ་བ་འདེབས་སོ་ཐུགས་རྗེས་ཟུངས། །བདག་དང་བདག་གི་རྗེས་འཇུག་རྣམས། །མཐོ་བཏང་དམའ་བཏང་ཁྱེད་རང་ཤེས། །བཙུན་པ་པདྨ་པྲཛྙཱ་ཡིས། །ཞལ་གདམས་ཡི་གེ་དགོས་ཟེར་བས། །གོ་བདེའི་ཚིག་གིས་ཅུང་ཟད་སྨྲ། །དལ་འབྱོར་མི་ལུས་ཐོབ་པར་དཀའ། །དཀའམ་མི་དཀའ་དབྱར་ཀ་ཡི། །འབུ་སྲིན་གྲངས་ལ་ལྟོས་དང་གསལ། །མི་ལུས་ལོ་བརྒྱ་ ཐོག་གཅིག་འདི། །ད་རེས་སྙིང་པོ་མ་ལོན་ན། །རིན་ཆེན་གླིང་ནས་སྟོང་ལོག་ཡིན། །སྙིང་པོ་ལེན་ལུགས་མ་ཤེས་ན། །སྡོམ་པ་གཙང་མར་བསྲུང་ནུས་ན། །མི་ལུས་སྙིང་པོ་ལོན་པ་ཡིན། །བུད་མེད་མཛེས་མའི་གཟུགས་མཐོང་ན། །སྡོམ་པ་བཏང་བར་བྱེད་པ་ནི། །མར་མེའི་མདངས་ལ་སེམས་ཆགས་ན། །རྒས་པོ་མེ་ལྕེབ་མཆོང་དང་འདྲ། །རང་གིས་རང་ཉིད་མ་བསྲེགས་ལ། །སྡོམ་པ་སྲུངས་ཤིག་རིགས་ཀྱི་བུ། །སྡོམ་ལྡན་ཤི་ཡང་ཤི་བ་མིན། །མི་ལུས་ལྷ་ལུས་གདམས་པས་ཆོག །སྡོམ་པ་ཤོར་བ་ཤི་བས་ཐུ། །སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་ བརྒྱ་ཡི་བར། །ལུས་ངན་ལེན་ལ་གཟུར་རྒྱུ་མེད། །དེ་ལ་སྐྲག་པ་མ་བརྗེད་ཅིག །གཟུགས་མཛེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། །གོས་བཟང་དར་ཟབ་གྱོན་པ་དང་། །རྒྱན་བཟང་གསེར་དངུལ་རྒྱན་བཏགས་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལྷ་འདྲེ་ཡི། །སྤྱན་ལ་མཛེས་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན། །སྡོམ་པ་གཙང་བའི་མི་དེ་ནི། །གཟུགས་བཙོག་གོས་རུལ་རྒྱན་མེད་ཀྱང་། །ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་སྤྱན་སྔར་མཛེས། །ཀླུ་བདུད་དུག་སྦྲུལ་ནག་པོས་ཀྱང་། །སྡོམ་པ་གཙང་ལ་གནོད་མི་བྱེད། །རྩོལ་སྒྲུབ་དཀའ་ལས་མ་བྱས་ཀྱང་། །སྡོམ་ལྡན་ཟས་གོས་ཤུགས་ལ་འབྱུང་། །མི་ངན་ཤན་པའི་བུ་ཡིན་ཀྱང་། །སྡོམ་ལྡན་ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་གུས། །འདིར་སྐྱིད་ཕྱི་མ་སྐྱིད་པའི་ཆོས། །འདུལ་ཁྲི
Chinese
致释迦比丘喜饶： 因无多纸张， 老朽随忆而语， 墨笔浪费纸张书写。 然若铭记于心则有益。 致释迦比丘喜饶： 因无多纸张， 老朽随忆而语， 墨笔浪费纸张书写。 然若铭记于心则有益。 致释迦比丘喜饶： 因无多纸张， 老朽随忆而语， 墨笔浪费纸张书写。 然若铭记于心则有益。 那摩 咕噜 爹哇 达吉尼 吽 (ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱཀི་ནཱི་ཧཱུྃ，namo guru deva ḍākinī hūṃ，敬礼 गुरु देव डाकिनी हूँ，namo guru deva ḍākinī hūṃ，敬礼上师本尊空行母吽)。 上师本尊空行母三者， 佛法僧三者， 集于一身示现人相者， 具法自在之珍宝。 祈请您以慈悲摄受。 我与我的追随者们， 高抬低贬您自知。 僧人莲花智慧（པདྨ་པྲཛྙཱ）， 说需要口诀文字， 故以易懂之语略说。 获得暇满人身甚为难得， 难得或不难得，看夏季的， 虫蚁之数便知晓。 人身百年 这一世， 若今次未取精要， 则从珍宝洲空手而归。 若不知取精要之法， 若能清净守护戒律， 即是人身已取精要。 若见美貌女子之身， 便舍弃戒律， 如贪恋灯火之光彩， 老者扑火无异。 莫以自焚， 守持戒律，善男子。 持戒者死亦非死， 人身天身口诀足矣。 失戒者死更惨， 百千 劫之间， 难免再取恶身， 莫忘对此生畏惧。 容貌美丽且圆满， 身穿绫罗绸缎， 佩戴美好金银饰品， 然于佛菩萨及天魔之， 眼中毫无美感。 持戒清净之人， 纵容貌丑陋衣衫褴褛无饰品， 亦于天魔人三者眼前美妙。 纵是龙魔毒蛇亦， 不害持戒清净者。 纵不勤奋苦修， 持戒者衣食亦自然而得。 纵是恶屠夫之子， 持戒者亦受天魔人三者恭敬。 此生安乐来世亦安乐之法， 调伏教言。
English
To Shakya Bhikshu Sherab: Because there are not many papers, An old man speaks whatever he remembers, Ink and pen waste paper to write. However, it is beneficial if kept in mind. To Shakya Bhikshu Sherab: Because there are not many papers, An old man speaks whatever he remembers, Ink and pen waste paper to write. However, it is beneficial if kept in mind. To Shakya Bhikshu Sherab: Because there are not many papers, An old man speaks whatever he remembers, Ink and pen waste paper to write. However, it is beneficial if kept in mind. Namo Guru Deva Dakini Hum (ན་མོ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱཀི་ནཱི་ཧཱུྃ，namo guru deva ḍākinī hūṃ，敬礼 गुरु देव डाकिनी हूँ，namo guru deva ḍākinī hūṃ，Homage to the Guru, Deva, Dakini, Hum). The three of Guru, Yidam, and Dakini, The three of Buddha, Dharma, and Sangha, Gathered in one, taking the form of a human, The precious lord of Dharma. I pray, please hold us with compassion. Me and my followers, Raising high or lowering, you know yourself. Monk Padma Prajna, Said he needed oral instruction letters, Therefore, I speak a little in easy-to-understand words. It is difficult to obtain a leisure and endowment human body, Difficult or not difficult, look at the number of, Insects in summer and it will be clear. A hundred years of human life, In this one lifetime, If you don't take the essence this time, You will return empty-handed from the precious island. If you don't know how to take the essence, If you can keep the vows purely, Then you have taken the essence of the human body. If you see the body of a beautiful woman, You abandon the vows, Like being attached to the radiance of a lamp, It's like an old man jumping into the flame. Don't burn yourself, Keep the vows, son of good family. A vow-holder, even if he dies, is not dead, A human body and a divine body are enough with instructions. A vow-breaker is more finished than death, For hundreds of thousands of kalpas, There is no avoiding taking a bad body, Don't forget to be afraid of that. Even if the appearance is beautiful and perfect, Wearing fine silk clothes, Wearing good gold and silver ornaments, In the eyes of Buddhas, Bodhisattvas, gods, and demons, There is no beauty. The person with pure vows, Even if the appearance is dirty, the clothes are ragged, and there are no ornaments, Is beautiful in the eyes of gods, demons, and humans. Even the Naga demons and black poisonous snakes, Do not harm the one with pure vows. Even if you don't work hard and strive, Food and clothing naturally come to the vow-holder. Even if he is the son of an evil butcher, The vow-holder is respected by gods, demons, and humans. The Dharma that makes this life happy and the next life happy, The discipline instructions.
Tibetan
མས་ཡིན་ནོ་རིགས་ཀྱི་བུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་ཚའི་ཁ་རྒྱན་ཅན། །ཆོས་མགོ་ཐོན་པའི་གདམས་ངག་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་མངོན་ཤེས་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས། །མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་གཞི་བདག་རྣམས། །གཅེ་རེ་ལྟ་ཞིང་ཀློག་གེ་ཉན། །དེ་དག་རྣམས་ལ་སྐྲག་འཇིགས་དང་། །རང་བས་ཞན་པའི་སྐྱེས་པ་དང་། །བུད་མེད་ཀུན་གྱི་འཕྱ་ རྟེན་ལ། །ངོ་ཚ་སེམས་ལ་བག་ཡོད་མཛོད། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ཞེས་བྱ་བའི། །ཆོས་ཐུན་ཉམས་ལེན་དེ་ལ་འདུས། །ཐོབ་པར་དཀའ་བའི་མི་ལུས་འདི། །རྫ་མ་འདྲ་སྟེ་ནམ་ཞིག་ཆག །རྫ་ཁོ་མི་ཆག་མི་སྲིད་ཅིང་། །མི་ལུས་མི་འཆི་མི་སྲིད་ཅིང་། །དེ་ཡང་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད། །རྒས་ནས་འཆི་བ་རེ་རེ་ཙམ། །སང་ཕོད་སྔའམ་ཕྱི་མ་སྔ། །ཟླ་བ་རྒྱབ་རེས་ཕྱི་མ་གཉིས། །སུ་སྔ་ཏིག་ཏིག་མི་གདའ་བས། །རང་གི་གང་ཤེས་དགེ་སྦྱོར་ལ། །ལེ་ལོ་མེད་པའི་ཐུགས་དམ་མཛོད། །བླ་མའི་དྲུང་དུ་ཡོན་ཏན་བསླབས། །རྗེས་ནས་རི་ཁྲོད་གཅིག་བཟུང་ནས། །ཐུགས་དམ་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་བསམ་ཡང་། །ཚེ་ཚད་ཅི་ཡོད་མི་ཤེས་པས། །རྟ་ནི་བཟང་པོའི་ཆས་ཟ་ལྟར། །བཅའ་བལྡད་མིད་གསུམ་མ་བཤོལ་བ། །ཡོན་ཏན་བསླབ་དང་དགེ་སྦྱོར་དང་། །ཉམས་ལེན་སེམས་ངོ་སྐྱོང་བ་གསུམ། །མ་བཤོལ་དུས་གཅིག་བྱ་བ་གཅེས། །བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་དག་ན། །ཆོས་མིན་ཕལ་ཆེར་ཆོས་སུ་འགྱུར། །བསམ་པ་རྣམ་པར་མ་དག་ན། །ཆོས་ཀྱང་ཆོས་མ་ཡིན་དུ་འགྱུར། །ཆུ་ལེན་མེ་འབུད་ཤིང་ཁུར་སོགས། ། དགེ་འདུན་བླ་མའི་ཆགས་ཕྱི་ཡིན། །སྒྲིབ་པ་དག་པས་དགའ་བསམས་ན། །ཕྱག་བསྐོར་གནས་རི་བསྐོར་དང་མཉམ། །འཚོགས་ཆུང་བསྐལ་པའི་བོང་རྒན་དང་། །སྒྲུབ་བརྒྱགས་འགེལ་བའི་གཡག་རྒན་ཚོ། །ཞབས་རྗེས་རིང་བསྲེལ་བྱུང་བ་མང་། །མི་བྱེད་ཁ་མེད་དཀའ་འཚེར་གྱི། །བསམ་པ་རྣམ་པར་མ་དག་ན། །གཡོག་པོ་བླ་མེད་དོན་གོ་ཆུང་། །ཟིན་ཐུན་ཡོན་ཏན་སློབ་པ་ཡང་། །ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྟན་པའི་གཞུང་ཤིང་ཉམས་ལེན་ཡིན། །སྒྲིབ་པ་དག་ཅིང་བསོད་ནམས་ཚོགས། །རྫོགས་མཐའ་ཡིན་པར་བསམ་པ་ན། །ཚིག་གཅིག་བཟུང་དང་བྲི་བ་དང་། །བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཟིན་ཐུན་སྤྱི་པའི་ཁ་ཁྲལ་ཡིན། །ཁོང་ཚོའི་སྡུན་ནས་ལོན་པར་བྱེད། །ཡོན་ཏན་ལོན་ན་ཚེ་སྨད་ལ། །གདུལ་བྱ་གྲོང་ཆོག་ཟ་བསམས་ན། །ཆོ་ག་བཟུང་དང་ཤ་ཁྱི་གསོ། །ཁྱད་མེད་ཟེར་བའི་དཔེ་ཡང་བདེན། །དབང་ལུང་འབྲེལ་པ་མེད་ན་ཡང་། །རང་གིས་བསྟེན་པའི་བླ་མ་དེ། །གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ
Chinese
種姓之子啊！以戒律和羞恥為莊嚴，這是通達佛法的訣竅。一切佛菩薩，恆常以神通之眼觀照。空行母、護法、地神等，仔細觀看、傾聽。對於他們要感到畏懼，對於不如自己的男人和女人們的嘲笑，心中要有羞恥和謹慎。所謂「閒暇難得」的法，都包含在此修法中。難得的人身，如同陶器般，不知何時會破碎。陶器不可能不破碎，人身不可能不死，而且也不確定何時會死。偶爾會有老死的情況，明天或後天哪個先到？月底前後兩個月，誰先到也無法確定。因此，對於自己所知的一切善行，要毫不懈怠地精進修持。在喇嘛面前學習功德，之後想著隱居山林，專心修持善法，但不知道壽命有多長。如同駿馬享用美食，不要拖延咀嚼、吞嚥三件事：學習功德、行持善法、修持心性。不要拖延，同時進行這三件事最為重要。如果發心和菩提心清淨，那麼大多數非佛法的事情也會轉為佛法。如果發心不清淨，那麼佛法也會變成非佛法。取水、滅火、搬柴等，都是僧眾和喇嘛的雜事。如果認為清淨了罪障而感到高興，那麼繞佛、繞聖地和繞山沒有區別。小團體是劫末的老驢，背負著修行資糧的老犛牛們，腳印變成舍利的情況很多。不做、不說，只是徒增痛苦。如果發心不清淨，那麼僕人對喇嘛的意義理解甚少。學習零碎的功德，聽聞、思維、禪修是佛陀教法的根本，是修行的核心。如果認為清淨了罪障，積累了福德，就是圓滿的終點，那麼持一句、書寫一句，都會獲得無量的福德。零碎的布施是公眾的口糧，從他們那裡獲得。如果獲得功德，晚年想著吃信眾的供養，那麼拿著法器，養著狗，沒有差別，這也是一句真話。即使沒有灌頂、傳承的聯繫，自己所依止的喇嘛，就是地方的老師
English
Oh, son of noble lineage! Adorned with the ornaments of discipline and shame, this is the essential instruction for mastering the Dharma. All Buddhas and Bodhisattvas constantly observe with their omniscient eyes. Dakinis, Dharma protectors, and local deities carefully watch and listen. Feel fear and awe towards them, and maintain shame and mindfulness in your heart regarding the ridicule of men and women who are inferior to you. The practice of Dharma, known as "precious human rebirth," encompasses all of this. This human body, difficult to obtain, is like a clay pot, which will break at any moment. Just as a clay pot cannot avoid breaking, and a human body cannot avoid death, it is also uncertain when death will occur. Only a few die of old age. Which will come first, tomorrow or the day after? Which of the two months, the one before or the one after, will come first? It is impossible to know for sure. Therefore, diligently engage in whatever virtuous deeds you know, without laziness. Learn qualities from the Lama, and then think of retreating to a solitary mountain hermitage to practice virtue, but you do not know how long your lifespan will be. Like a fine horse eating its feed, do not postpone the three actions of chewing, swallowing, and digesting. Learning qualities, practicing virtue, and cultivating the mind are the three things that should not be postponed; it is most important to do them all at once. If your intention and Bodhicitta are pure, then most non-Dharma activities will transform into Dharma. If your intention is impure, then even Dharma will turn into non-Dharma. Fetching water, extinguishing fires, carrying wood, and so on, are the chores of the Sangha and the Lama. If you think that you are happy because you have purified obscurations, then circumambulating stupas, sacred sites, and mountains is no different. Small groups are like old donkeys at the end of an eon, and old yaks carrying provisions for practice. Many footprints have become relics. Not doing or saying anything only increases suffering. If your intention is impure, then a servant has little understanding of the Lama's meaning. Learning bits of qualities, hearing, contemplating, and meditating are the foundation of the Buddha's teachings and the essence of practice. If you think that you have purified obscurations and accumulated merit, and that this is the ultimate culmination, then holding onto or writing down even a single word will bring immeasurable merit. Scattered offerings are the public's rations, obtained from them. If you gain qualities and then think of eating the offerings of the faithful in your later years, holding rituals and raising dogs are no different; this is also a true saying. Even without the connection of empowerment and transmission, the Lama you rely on is called the teacher of the place.