Tibetan
་པ་ཕྲག་བཅུ་ལས་དང་པོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་པ་དང་། གསུམ་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་མང་དུ་འབྱུང་བས་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་དང་། བཞི་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྔ་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། དྲུག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་དང་། བདུན་པ་ལ་མངོན་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་། དགུ་པ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་མང་དུ་འབྱུང་བས་ལུང་གི་དུས་ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་དང་། བཅུ་པ་ནི་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། (དེ་དག་ཏུ་གཙོ་ཆེ་བས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་གསུངས་སོ། །)དེ་ཉིད་ལ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དུས་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་མིའི་ཚེ་ཚད་ལྔ་བཅུ་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་ནི་ཚེ་ཚད་དྲུག་ཅུ་པ་དང་མངོན་པའི་དུས་ཡིན་པར་མཁས་པ་དག་གསུང་ངོ་། །ཟླ་བའི་སྙིང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ནི་ལོ་ཉིས་སྟོང་གནས་པར་གསུངས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་བདག་གིས་མངོན་པའི་ཆོས་འདི་ཕལ་ཆེར་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཚུལ་གྲུབ་པ་དང་མཐུན་པར་བཤད་ལ། ཅུང་ཟད་ནི་མདོ་སྡེ་པ་དང་ཉི་འོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པའི་ཚུལ་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཕལ་ཆེར་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་གཞུང་འདིར་ཚིག་དང་དོན་གྱི་ཆ་ལ་ཉེས་པར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིན་ཏེ་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩོམ་པ་པོ་བདག་གིས་ཉེས་པ་ཡིན་པས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་རྣམས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་ལུང་བཞིན་བཤད་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་ནི་ཐུབ་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། དེའི་སྲས་ཤ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་ནི་འཁྲུལ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དང་ལམ་ཡིན་པའི་རྣམ་དབྱེ་སྟོན་པས་ན་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཟུམ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ཆོས་ཀྱི་དཔང་པོར་གྱུར་པ་འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་ཟད་པར་གྱུར་པ་ན་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་འདི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དཀྲུགས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་གིས་དཀྲུགས་ཤེ་ན། བདེན་པ་མ་མཐོང་ཞིང་མ་རིག་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་མ་མཐོང་ལ། སྟོན་པའི་ལུང་ལ་མི་རྟེན་ཞིང་གཞན་གྱིས་བཅོས་སུ་མི་བཏུབ་པས་རང་དགར་གྱུར་པའི་ངན་པའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་དཀྲུགས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལོན་པ་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཀའི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ་བཅས་ནས་བསྟན་པ་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པ་ན། དེ་དག་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་གནས་བརྟན་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་དང་གྲགས་པ་ནས་ཟླ་སྐུར་དང་ཞི་ལྡན་གྱི་བར་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་འདུས་ཏེ་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་བསལ་ཏོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་ན་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་བྱུང་བའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་དང་ཐ་མ་ལ་པ་དང་ཟུར་བཅག་པ་དང་ཤ་ཟའི་སྐད་ཀྱིས་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་འདོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་གི་སློབ་མ་རྣམས་སོ་སོར་གྱེས་པ་ལས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་ཏེ་ཕན་ཚུན་གྲུབ་མཐའ་མི་མཐུན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དཀྲུགས་པར་གྱུར་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མཁས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཛྭ་ལན་དྷ་རའི་དགོན་པར་འདུས་ཏེ་བསྟན་པ་བསྡུས་ནས་རྩོད་པ་དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལོན་ནོ་ཞེས་གྲག་གོ། ཁ་ཅིག་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལོན་པ་ན་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་པད་མ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བ་ན་གྲོང་ཁྱེར་པ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་རྣམ་པར་དཀྲུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཀླུ་སྡེ་དང་ཡིད་འོང་གི་དུས་སུ་སྡེ་པ་སོ་སོར་གྱེས་ནས་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་ན་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་བསྡུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་བྱུང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རང་བྱུང་དེའི་བསྟན་པ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཞི་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཤེགས་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་
Chinese
十个五百年的最初五百年，阿罗汉会大量涌现；第二个五百年，不还者会大量涌现；第三个五百年，预流者会大量涌现，这是果时期的三个章节。第四个五百年，安住于智慧的修学；第五个五百年，安住于心的修学；第六个五百年，安住于戒律的修学，这是修行时期的三个章节。第七个五百年，精通论藏者会大量涌现；第八个五百年，精通经藏者会大量涌现；第九个五百年，精通律藏者会大量涌现，这是教法的三个章节。第十个五百年，被称为仅仅是持有标志的时期。（之所以这样说，是因为在那些时期这些比较主要，并不是说在所有时期所有这些都没有。）据说，这本身就被称为最后的五百年。之后，神圣的佛法将会衰落。在那个时期，赡部洲的人的寿命是五十岁。现在，贤者们说，是寿命六十岁和精通论藏的时期。《月藏经》中说，佛法住世两千年。 第二，我所说的这部论藏，大部分是按照克什米尔分别说部的宗义来解释的。少部分也解释了经部和日光分别说部的观点，所以才说是“大部分”。这样解释，如果这部论在词句和意义方面有什么错误，请精通这些的智者们谅解，因为那是作者我的过失。如果有人认为，这是按照克什米尔分别说部的智者们代代相传的教证来解释的，所以没有错误，那么，对于教证和证悟的神圣佛法之理，也就是对于法相的阐述，只有能仁释迦牟尼佛和他的儿子舍利弗等才是可靠的，因为其他人可能会有错误。 第三，由于向弟子们展示了解脱之道和是道的差别，所以，导师，即成为世间人眼睛的释迦牟尼佛已经闭上眼睛，进入涅槃。除了佛陀之外，作为佛法见证人的圣者大迦叶等圣众也大多进入涅槃而灭尽，能仁的教法在词句和意义方面变得稀少
English
In the first five hundred years out of ten, Arhats will appear in great numbers; in the second five hundred years, Non-returners will appear in great numbers; in the third five hundred years, Stream-enterers will appear in great numbers, these are the three chapters of the time of fruition. In the fourth five hundred years, abiding in the training of wisdom; in the fifth five hundred years, abiding in the training of mind; in the sixth five hundred years, abiding in the training of discipline, these are the three chapters of the time of practice. In the seventh five hundred years, those who master the Abhidharma will appear in great numbers; in the eighth five hundred years, those who master the Sutras will appear in great numbers; in the ninth five hundred years, those who master the Vinaya will appear in great numbers, these are the three chapters of the time of the teachings. The tenth five hundred years is called the time of merely holding the signs. (The reason for saying this is that these are the most important in those times, it is not that all of these are absent in all times.) It is said that this itself is called the last five hundred years. After that, the sacred Dharma will decline. At that time, the lifespan of the people of Jambudvipa will be fifty years. Now, the wise say that it is the time of a lifespan of sixty years and mastering the Abhidharma. In the Sutra Requested by Moon Essence, it is said that the Dharma will remain for two thousand years. Secondly, I have explained this Abhidharma mostly in accordance with the tenets of the Kashmir Vaibhashikas. A small part also explains the views of the Sutrantikas and the Sunlight Vaibhashikas, that is why it is said "mostly". If there are any errors in the words and meanings of this text, please forgive me, the author, for those errors, you who are skilled in these matters. If someone thinks that there are no errors because it is explained according to the transmissions passed down from one wise teacher to another in the Kashmir Vaibhashikas, then for the explanation of the nature of the sacred Dharma of scripture and realization, only the Sage Shakyamuni Buddha and his son Shariputra and others are reliable, because others may have errors. Thirdly, since the teacher shows the disciples the path of liberation and the distinction of what is the path, the Buddha, the Bhagavan, who became like the eye of the worldly beings, has closed his eyes and passed into Nirvana. Other than the Buddha, the noble beings such as the venerable Kashyapa, who were the witnesses of the Dharma, have also mostly passed into Nirvana and ceased, and the teachings of the Sage have become scarce in terms of words and meanings.
Chinese
如此宣扬扰乱之说。谁扰乱的呢？由于没有见到真谛，被无明的黑暗所蒙蔽，因此没有见到诸法的真如。不依赖于导师的教言，且不能被他人改变，那些具有任意妄念的恶人扰乱的。如何扰乱的呢？佛陀涅槃后一百一十年，广严城中那些没有见到真如的比丘们，以呼噜呼噜迦的仪轨等十种不如法的根本，扰乱了教法。当时，那些与上座部阿难陀共住的上座们，从一切贪欲和名声，直到月护和寂天之间，七百阿罗汉在广严城集会，进行了第二次结集，从而彻底清除了（那些不如法的根本）。之后，导师涅槃后一百六十年，在名为花盛城的城市里，当无忧王出现时，阿罗汉们用优美的梵语、低俗的方言、口齿不清的语言以及食肉鬼的语言来诵读导师的教言。那些人的弟子们各自离散，形成了十八部派，彼此之间由于宗见不合而扰乱了教法。当时，阿罗汉和有学之士聚集在扎烂达拉寺，结集教法，平息了那些争论。据说，那时距离导师涅槃已经三百年了。有些人说，导师涅槃后一百三十七年，当出现名为悦意王和莲花大王时，在华氏城中，当上座部大德护和喇嘛等居住时，名为恶魔恶行的恶人伪装成比丘，显示各种神通，分裂僧团，从而扰乱了教法。当时，在上座部龙军和悦意的时代，部派各自离散，六十三年后，上座部有部的儿子结集了教法。此外，自生圆满的佛陀和珍爱自生佛陀教法的人们，也超越了轮回，进入了寂灭的涅槃，平息了痛苦及其根源，为了众生
English
Thus, they spread the word of disturbance. Who caused the disturbance? Those who did not see the truth, being obscured by the darkness of ignorance, and therefore did not see the suchness of all phenomena. Those who did not rely on the Teacher's words and could not be changed by others, those evil ones with arbitrary thoughts, caused the disturbance. How did they cause the disturbance? One hundred and ten years after the Buddha's Nirvana, the monks in Vaishali who did not see the suchness, with ten unlawful bases such as the Hūluhūlukā ritual, disturbed the Dharma. At that time, those elders who lived with the elder Ānanda, from all desires and fame, up to Candrakirti and Śāntideva, seven hundred Arhats gathered in Vaishali and performed the Second Council, thereby completely eliminating (those unlawful bases). After that, one hundred and sixty years after the Teacher's Nirvana, in the city called Pāṭaliputra, when King Ashoka appeared, the Arhats recited the Teacher's teachings in beautiful Sanskrit, vulgar dialects, slurred speech, and the language of flesh-eating demons. The disciples of those people dispersed and formed eighteen schools, disturbing the Dharma due to disagreements in their views. At that time, Arhats and learned individuals gathered at the Jālandhara monastery, compiled the Dharma, and calmed those disputes. It is said that three hundred years had passed since the Teacher's Nirvana at that time. Some say that one hundred and thirty-seven years after the Teacher's Nirvana, when the kings named Nanda and Mahāpadma appeared, in the city of Pāṭaliputra, when the elder Mahākāśyapa and lamas resided, a wicked person named Pāpīyān, disguised as a monk, displayed various miracles, divided the Sangha, and thereby disturbed the Dharma. At that time, in the era of the elder Nāgārjuna and Sundarananda, the schools dispersed, and sixty-three years later, the son of the elder Sthavira compiled the Dharma. Furthermore, the self-arisen perfect Buddhas and those who cherish the self-arisen Buddha's teachings also transcended Samsara and entered the peaceful Nirvana, pacifying suffering and its causes, for the sake of beings.
Tibetan
སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་མགོན་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་འདོམས་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་སྔར་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་བསྟན་པ་ནུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་མགུར་ཏེ་རང་དགར་དུས་དེང་སང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་དག་གི་བསྟན་པ་ནི་དཔེར་ན་འཆི་བའི་དུས་ན་ལྐོག་མར་སྲོག་ཕྱིན་པ་ན་འཆི་བ་ལ་ཉེ་བ་དང་འདྲ་བར་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་རིག་པར་བྱས་ནས་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་དག་གིས་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ལ་བསྟན་པ་འཛིན་པ་ལ་རྣམ་པར་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་འདོམས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་མངོན་པར་འོང་ཞིང་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བག་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། གཞན་ཡང་གང་དག་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དགེ་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་བག་ཡོད་པས་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གང་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་རྟེན་གྱུར་ཡན་ལག་ཉེར་བསྡོགས་དང་བཅས་པའི། བསམ་གཏན་དང་ནི་གཟུགས་མེད་སྙོམས་འཇུག་རབ་དབྱེ་འཐོབ་ཚུལ་དང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཡོན་ཏན་ཏིང་འཛིན་ཚད་མེད་རྣམ་ཐར་སོགས། ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་གནས་འདི་ལས་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འདི་མཉན་རིགས། །ཆོས་མངོན་པའི་མཇོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མངོན་པའི་རྒྱན་ལས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གནས་བརྒྱད་པའི་བཤད་པའོ།། །། བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ།
Chinese
在没有救护者的庇护下，也没有人传授正确的教诲，先前所说的功德都会被摧毁，导致佛法衰败的，就是那些以邪见等污垢为乐，随心所欲地在当今世上行事的人。 如上所示，佛陀的教法就像人在临终时，气息从咽喉中断绝一样，不会长久存在。因此，当邪见等污垢势力强大时，那些渴望解脱的人应该谨慎行事，努力护持佛法。正如《别解脱经》中所说：“诸位有寿者，衰老和死亡即将到来，导师的教法也将衰败，因此诸位有寿者，应以谨慎之心修习瑜伽。”如来、阿罗汉、正等觉者的菩提，以及其他与之相应的善法，菩提之分，也都是通过谨慎而获得的，就像这样。 因为功德所依的支分和合，以及禅定和无色定的详细分类和获得方法，以及依靠它们的功德，如三摩地、四无量心、解脱等，如实证悟都源于此地，因此应听闻此理。法胜 अभिधर्मकोश व्याख्या (阿毗达摩俱舍论释)《现观庄严论》中，名为“入定品”的第八品释说完毕。 讲解圆满之事业。