Tibetan
འབྲས་བུ་བཤད་པ། འབྲས་བུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི་འདུས་བྱས་ལ་རྣམ་སྨིན་དང་རྒྱུ་མཐུན་དང་བདག་པོ་དང་སྐྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་ཏེ་ཕྱེད་དང་བཞི་དང་། འདུས་མ་བྱས་ལ། ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་དང་ཟག་བཅས་གཉེན་པོས་བྲལ་འབྲས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་བཅས་པ་(ཕྱེད་དང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ།) ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས། འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཕྱེད་དང་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །(ནམ་མཁའ་ནི་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་ཞིང་ཐོབ་བྱ་མིན་ལ། བརྟགས་མིན་ནི་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །)གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་བརྟགས་འགོག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཡང་བརྗོད་དགོས་ལ། འདུས་མ་བྱས་བྱེད་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུའང་བརྗོད་དགོས་སོ་(དེ་དག་ཡོད་ན་འདས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །)ཞེ་ན། འདུས་མ་བྱས་ལ་ནི་(འབྲས་བུར་བཞག་པའི་ཚེ།) དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་དྲུག་དང་། (རྒྱུར་བཞག་པའི་ཚེ།) དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལམ་བྲལ་བའི་བྱེད་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ན་འདུས་མ་བྱས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་མདོ་ལས། དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཀུན་ཏུ་བསྟེན། གོམས་པར་བྱས། ལན་མང་དུ་བྱས་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལམ་གྱིས་བྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་ལམ་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་པ་དེ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱི་འགོག་པ་གསར་དུ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་འབྲས་བུ་དེ་དག་རྒྱུ་གང་གི་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ཐ་མ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུའི་ཡིན་ནོ། །བདག་པོ(འམ་དབང་བྱེད་པ)འི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་པོ་བྱེད་རྒྱུའི་ཡིན་ནོ།
Chinese
果的解释。 果的解释。 第二，解释果，对于有为法来说，有异熟果、等流果、士用果和增上果，共四种半；对于无为法来说，有获得的士用果和远离有漏的解脱果，以及个别的胜义谛和包括非胜义谛（分为两种）。这些都是果。如经部中说：什么是果法呢？就是一切有为法和由个别分析而产生的胜义谛。因此，对于无为法来说，果就变成了两种半。（虚空没有作用，也不是可以获得的，而非胜义谛仅仅是因为条件不充分而获得，所以不是果。）如果这样的话，胜义谛是无为法，而且也是果，因此也需要说明它的因。因为无为法被认为是能作因，所以也需要说明它的果（如果这些存在，就会变成有为法）。如果这样问，对于无为法来说（在被认为是果的时候），产生它的六种因，以及（在被认为是因的时候）它所产生的五种果，这些都不存在，因此是不需要说明的。如果问，难道不是道路分离的能作因吗？不是的，因为它是不妨碍产生的，而无为法是没有产生的。因此，无为法是因果分析的对象。 那么，如果经中说：如果完全依赖、习惯、多次练习这五种根，就能舍弃过去、未来和现在产生的痛苦。这与上述观点相矛盾，因为舍弃痛苦就是胜义谛，而且经中说这是由道路产生的。如果这样问，在那里，也是因为习惯了道路，就能妨碍烦恼以后产生，并且产生远离烦恼的解脱智慧，而且通过道路的力量也能显现胜义谛，所以才那样说的，但并不是新产生胜义谛，因为那样就会变成有为法。 那么，这些果是什么因产生的呢？异熟果是由最后的异熟因产生的。士用（或支配）果是由最初的能作因产生的。
English
Explanation of Results. Explanation of Results. Secondly, the explanation of results is that for conditioned phenomena, there are four and a half types of results: the result of maturation, the result of similarity, the result of agency, and the result of increase. For unconditioned phenomena, there are the result of agency of attainment and the result of separation from defilements, as well as individual cessations through analysis, including non-cessations (divided into two halves). These are the results. As it says in the scriptures: What are the phenomena of results? They are all conditioned phenomena and cessations through individual analysis. Therefore, for unconditioned phenomena, the result becomes two and a half. (Space is devoid of action and is not something to be attained, and non-cessation is not a result because it is only attained when conditions are incomplete.) If that is the case, then cessation through analysis is unconditioned and is also a result, so its cause must also be stated. Since the unconditioned is considered a productive cause, its result must also be stated (if these exist, they would become conditioned). If asked, for the unconditioned (when considered as a result), the six types of causes that produce it, and (when considered as a cause) the five results that it produces, these do not exist, so they do not need to be stated. If asked, is it not a productive cause of separation from the path? No, because it does not hinder arising, and there is no arising for the unconditioned. Therefore, the unconditioned is the object of cause-and-effect analysis. Then, if the sutra says: If these five faculties are fully relied upon, habituated, and practiced many times, then suffering that has passed, will come, and is presently arising will be abandoned. This contradicts the above view, because abandoning suffering is cessation, and it is said that this is produced by the path. If asked, there too, it is because habituating the path hinders the future arising of afflictions, and it generates the wisdom of liberation free from afflictions, and it also manifests cessation through the power of the path, so it is said that way, but it is not newly generating cessation, because that would become conditioned. Then, what causes do these results come from? The result of maturation comes from the final cause of maturation. The result of agency (or dominance) comes from the initial productive cause.
Tibetan
།རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྐལ་མཉམ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །(སྐྱེས་བུས་ལས་བྱེད་པ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའང་དེ་དང་འདྲ་བས།) སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ནི་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་གྱི་དེ་གཉིས་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། (འདི་དག་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དུས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་དེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ་སྐྱེས་ནའང་དུས་མི་མཉམ་ཡོད་པས་སོ། །)བྱེད་རྒྱུ་དང་སྐལ་མཉམ་ཀུན་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་དེ་དག་(གི་མཚན་ཉིད་)གང་ཞེ་ན། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ནི་ཕྱིའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་ལའང་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །(དེ་ཡང་ལས་བྱེད་པ་པོས་མྱོང་བས་སོ། །)དེ་ལྟ་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱས་པ་དང་རྒྱུ་མཐུན་ལས་བྱུང་བའང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྒྱུ་ལུང་བསྟན་པ་དགེ་མི་དགེ་ལས་བྱུང་བ་(དང་)ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཙམ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྒྱས་པ(འི་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་)དང་སྤྲུལ་སེམས་ལའང་(སྤྲུལ་སེམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཐག་ཏུ་སྤྲུལ་པ་འདྲེན་ཅིང་ས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །)ཡོད་པས་དེ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལས་དུས་ཕྱིས་(ལས་ཀྱི་ནུས་པ་སྨིན་ནས།) འབྱུང་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡང་ཡིན་ལ་འབྲས་བུའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་(ཕྱིས་སྐྱེས་པ་)སྟེ། དེ་ཡང་ཟག་བཅས་ལ་ནི་ངོ་བོ་དང་རིས་དང་ས་འདྲ་བ་ཡིན་ལ། (དེ་ཡང་ཀུན་འགྲོ་སྐྱེད་པ་ནི་ས་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་འདྲ་ལ་སྐལ་མཉམ་གྱི་སྐྱེད་པ་ནི་རིས་དང་རྣམ་པའང་འདྲའོ། །)ཟག་མེད་ལ་ནི་ངོ་བོ་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་བློ་ཡིས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤངས་བྱ་ཟག་བཅས་ཟད་པ་སྟེ་སོ་སོར་བཏགས་པས་འགོག་པའོ། །རྒྱུ་གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གང་སྐྱེ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལམ་གྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཐོབ་པ་
Chinese
相应的果是等起因和遍行因这二者的果。(如同人做事一样，因缘聚合也与此相同。) 人所造作的果是俱生因和相应因这二者的果。之所以这样说，是因为这两个因不一定有其他的果，而且这是确定的。这样说并不是说只有这二者的果。(这些是就主要方面而言，不一定同时，因为一切有为法都有能作者和所作者，即使产生也并非同时。)因为能作因和等起因、遍行因也能产生人所造作的果。这些果（的特征）是什么呢？异熟果是无覆无记法。仅仅这些在外境的四大种和所造色中也有，所以说是被有情相续所摄的法。(这也是因为由作者所体验。)如果是这样，那么感官等增长和由相应的因所生也包括在内了，所以说由善与非善的因所生。(和)。仅仅这些在由禅定增长的（感官的生起）和化身心中也有（化身心能立即化现，而且有不同的地界）。为了明确这一点，所以说由善与非善在之后（业力成熟后）产生。 这既是业的异熟，也是果，所以是异熟果。相应的果是与因相似的（后来产生的）。对于有漏法来说，是体性、种类和地界相同。(生起遍行因的是地界和烦恼相同，生起等起因的是种类和相貌也相同。)对于无漏法来说，是体性相同，如经中所说的等分。离系果是依靠智慧，即依靠智慧的力量，断除所应断的有漏法，也就是由各别建立的灭。由哪个因的力量产生哪个果，那个果就叫做人所造作的果，也就是由道获得各别分别的灭。
English
The corresponding fruit is the fruit of the two causes of co-emergent cause and pervasive cause. (Just as a person acts, the assembly of causes and conditions is the same.) The fruit of a person's action is the fruit of the two causes of simultaneous arising and association. The reason for saying this is that these two causes do not necessarily have other fruits, and this is certain. Saying this does not mean that only these two have fruits. (These are based on the main aspects, and are not necessarily simultaneous, because all conditioned phenomena have both the agent and the object, and even if they arise, they are not simultaneous.) Because the acting cause and the co-emergent cause and the pervasive cause can also produce the fruit of a person's action. What are the characteristics of these fruits? The fruit of maturation is a non-obscured and unspecified dharma. Only these are also present in the external elements and the derived elements, so it is said to be a dharma included in the sentient being's continuum. (This is also because it is experienced by the agent.) If this is the case, then the growth of the senses and what arises from the corresponding cause are also included, so it is said to arise from good and non-good causes. (and). Only these are also present in the (arising of the senses) increased by samadhi and in the mind of emanation (the mind of emanation can immediately manifest and has different realms). To clarify this, it is said that good and non-good arise later (after the power of karma has matured). This is both the maturation of karma and the fruit, so it is the fruit of maturation. The corresponding fruit is similar to the cause (later arising). For contaminated dharmas, the nature, type, and realm are the same. (What arises from the pervasive cause is the same in realm and affliction, and what arises from the co-emergent cause is the same in type and appearance.) For uncontaminated dharmas, the nature is the same, as stated in the sutras. The separated fruit is by wisdom, that is, by the power of wisdom, eliminating the contaminated dharmas that should be abandoned, that is, the cessation established separately. The fruit that arises from the power of which cause is called the fruit produced by the action of a person, that is, obtaining the cessation of individual discrimination by the path.