Tibetan
འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་བཅུ་གཅིག་བསྟན་པའི་མདོ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བ། འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་བཅུ་གཅིག་བསྟན་པའི་མདོ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བ། འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་ཤེས་བཅུ་གཅིག་བསྟན་པའི་མདོ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བཞུགས། ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། གསེར་མངལ་ཅན་དང་མགྲིན་སྔོན་མིག་སྟོང་ལྡན། །པད་དཀར་མིག་དང་པདྨོའི་གཉེན་ལ་སོགས། །སྲིད་ན་དྲེགས་པའི་གྲགས་ལྡན་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། །ཞབས་པད་གཙུག་བསྟེན་ཐུབ་པའི་དབང་བོར་འདུད། །འདིར་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། དགེ་སློང་དག་ལ་འཆི་བའི་དུས་སུ་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་གཞུང་གཉིས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་འཕགས་པ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་དང་། འདུ་ཤེས་བཅུ་གཅིག་བསྟན་པའི་མདོའོ། །དང་པོ་ནི། གཙོ་ཆེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་མཛད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོག་མིན་ལྷའི་རྒྱལ་བོའི་ཁང་བཟང་ན་བཞུགས་ཏེ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་གླེང་གཞིའོ། །དུས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཆེན་ལྷར་སྐྱེས་པ་བདེན་པ་ལ་འགོད་པའི་ཆེད་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་གནས་སུ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡིན་པར་འགའ་ཞིག་ལས་བཤད་ཅིང་། གཞུང་འདིས་བསྟན་པའི་འོག་མིན་ནི་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིགས་བཅུ་བདུན་ནང་གི་ལྟག་མ་དེའམ། དེའི་གོང་ན་འོག་མིན་སྟུགས་པོ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞིག་ཡོད་པར་བཤད་པ་དེ་གཉིས་གང་ཡིན་འདིར་མི་གསལ་ཡང་། འདིའི་རྒྱ་འགྲེལ་གཉིས་ཀྱི་གཅིག་ལས། སྟོན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། འཁོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབབ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན་ནི་ཕྱི་མར་སྣང་ལ། གཅིག་ལས་ནི་འོག་མིན་སྟུགས་པོ་བཀོད་པར་གསལ་བར་བཤད་དོ། །ཞུ་བ་པོ་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དོན་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཞུས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བོས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་འཆི་ཀ་མའི་ཚེ་སེམས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི་ཞེས་སྤྱིར་བསྡུས་ནས་ཞུས་སོ། །ཞུས་པའི་ལན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་སྙིང་བོ་ཞེས་བོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་འཆི་བའི་ཚེ། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་མིང་གི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་
Chinese
《圣འདའ་ཀ་耶ཤེས་与十一想经》二经释。 《圣འདའ་ཀ་耶ཤེས་与十一想经》二经释。 《圣འདའ་ཀ་耶ཤེས་与十一想经》二经释已安座。 纳摩曼殊廓喀雅（藏文，梵文天城体：नम मञ्जुघोषाय，梵文罗马拟音：nama manjushaghosaya，汉语字面意思：顶礼妙音）。 金色胎藏具青颈，千眼莲白目莲友等，世间傲慢名闻者，亦皆顶戴莲足尊。 此处导师大悲尊，为菩萨及诸比丘，宣说临终修想之二经。 即是《圣འདའ་ཀ་耶ཤེས་》与《十一想经》。 第一，主要为菩萨而说，然他人亦应修习。 如是我闻，一时薄伽梵住于色究竟天王之宫殿，为诸眷属说法，此乃序言。 时间是薄伽梵为使大母天女安住于真谛，而前往三十三天之所时。 有些人如此说。 此经所说之色究竟天，是色界十七处之最后，或其上有色究竟密严刹，此二者为何，此处未明。 然此之二大释中，一释说导师是圆满报身，眷属是菩萨众，如是看来似指后者。 另一释则明说是色究竟密严刹。 请问者是圣虚空藏。 彼如是请问薄伽梵。 如何请问之义： 呼薄伽梵后，菩萨临终时，应如何观心？如是总摄而问。 答所问，薄伽梵呼虚空藏后，菩萨临终时，应修འདའ་ཀ་耶ཤེས་，以名总摄而说后，以“何为འདའ་ཀ་耶ཤེས་”等广说。 薄伽梵以偈颂开示
English
Commentary on the Two Sutras, the Noble 'da' ka ye shes and the Eleven Perceptions Sutra. Commentary on the Two Sutras, the Noble 'da' ka ye shes and the Eleven Perceptions Sutra. Commentary on the Two Sutras, the Noble 'da' ka ye shes and the Eleven Perceptions Sutra is seated. Namo Manjushaghoshaya. With golden womb and blue neck, possessing a thousand eyes and lotus-white eyes, and a friend of the lotus, etc., all the proud and famous in the world also rely on the lotus feet on their crowns. Here, the teacher, the Great Compassionate One, spoke two texts on how to meditate on perceptions at the time of death to Bodhisattvas and monks. They are the Noble 'da' ka ye shes and the Eleven Perceptions Sutra. The first is mainly for Bodhisattvas, but others should also practice it. Thus, I have heard that at one time, the Blessed One was dwelling in the palace of the King of Akanishta Heaven, teaching the Dharma to all the retinue, which is the introduction. The time is said by some to be when the Blessed One went to the abode of the Thirty-Three Gods in order to establish the Great Mother Goddess in the truth. The Akanishta taught by this scripture is the last of the seventeen abodes of the form realm, or whether there is an Akanishta Dense Array above it, it is not clear here which of the two it is. However, according to one of the two great commentaries on this, the teacher is the complete enjoyment body and the retinue is a stream of Bodhisattvas, so it seems to be the latter. The other clearly states that it is the Akanishta Dense Array. The questioner is the Noble Akashagarbha. He asked the Blessed One as follows. What was asked and how: After calling the Blessed One, how should a Bodhisattva observe the mind at the time of death? Thus, he asked in summary. In response to the question, the Blessed One called Akashagarbha and said that when a Bodhisattva is about to die, he should meditate on 'da' ka ye shes, and after summarizing and teaching by name, he explained in detail with "What is 'da' ka ye shes?" etc. The Blessed One taught in verses.
Tibetan
སྩལ་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སླར་དོན་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །རྒྱས་བཤད་ཀྱི་དོན་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ། དེ་ལྟ་ནའང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ། འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ཆགས་པར་བསྒོམ་པ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་རྒྱས་པར་འཆད་ན་དབུ་མའི་ལུང་དང་རིགས་པས་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གཏན་ལ་འབེབ་དགོས་པར་སྣང་ཡང་འདིར་བསྡུས་པ་ཞིག་འཆད་པ་ཡིན་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་རྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཏགས་དོན་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་དག་ལ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མདོར་ན་འདིས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བཤད་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། །མ་དྲོས་པས་ཞུས་པས་མདོ་ལས། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་བར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། གདོད་ནས་ཞི་ཞིང་སྐྱེ་བྲལ་རང་བཞིན་གྱིས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུ་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་མཚོན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེས་དྲངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུ་བ་སྟེ་རག་ལས་པས་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་པར་འདོད་པའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་དེ་བསྒོམ་པར་བཤད་པའོ།
Chinese
如是等等，再次总结要义而宣说。广释之义有四：观修诸法自性空；如是亦观修缘一切有情之大悲；观修不执著欲妙之物；宣说了知心之自性之智慧，佛陀生起。第一，诸法自性清净故，当修无事物之觉受。若广释此义，则应以中观之教证和理证，确定蕴等诸法无自性之理，然此处乃是略释，故一切器情世间之法，皆是依赖而生、依赖而立名，故若寻立名之义则不可得，以自性成立故，乃为清净。如是清净故，当修诸法皆无真实成立之事物之觉受，即智慧。总而言之，此论宣说无有丝毫真实成立之法，从而开示修习空性。彼亦是说，心等依赖而生之诸法，从本以来即是自性不生之空性。如《未生怨经》云：“何者缘所生，彼即非生，于彼无有生之自性，何者依赖于缘，彼即说为空性，何者知晓空性，彼即为谨慎者。”以及《入中论》云：“从本以来寂灭且离生，自性即是。”如是宣说。第二，诸法皆摄集于菩提心，故当修大悲之觉受。心等诸法虽如前所说自性本空，然于名言中，一切能作所作之安立皆合理。菩萨乃是死亡之时之象征，大乘一切白法之根本，皆是摄集于以悲心所引之菩提心，即依赖于此，生起此心，并以证悟无自性之见解所摄持，欲救护一切有情脱离诸苦之无缘大悲之觉受，当修习之。此乃是说，当修习空性乃大悲之精华。
English
Thus and so on, again summarizing the meaning and speaking. There are four meanings of the extensive explanation: Meditating on all dharmas as being empty of inherent existence; Even so, meditating on great compassion focused on all sentient beings; Meditating on non-attachment to desirable objects; Explaining that the wisdom of knowing the nature of the mind, the Buddha arises. First, since all dharmas are naturally pure, one should meditate on the perception of the absence of things. If the meaning of this is explained in detail, it seems necessary to establish the nature of the absence of inherent existence of the dharmas of the aggregates, etc., with the Madhyamaka scriptures and reasoning, but since this is a condensed explanation here, all the dharmas of the container and contents arise dependently and are named dependently, so if one searches for the meaning of the name, it cannot be found, and since it is established by its own nature, it is pure. Since it is pure in this way, one should cultivate the perception of realizing that all dharmas are devoid of things that are truly established, that is, wisdom. In short, this teaches that there is not even a particle of truly established dharma, and thus shows how to meditate on emptiness. That is, it is said that the dharmas that arise dependently, such as the mind, are empty of inherent existence from the very beginning. As it says in the Sutra Requested by Undroshpa: "Whatever arises from conditions is unborn. There is no nature of arising in it. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful." And in the Entrance (to the Middle Way): "From the beginning, it is peaceful and free from birth, by its very nature." As it is said. Second, since all dharmas are included in the mind of enlightenment, one should cultivate the perception of great compassion. Although the dharmas such as the mind are devoid of inherent existence as previously explained, all the arrangements of actions and agents are reasonable in name. The Bodhisattva is a symbol of the time of death. The root of all the white dharmas of the Mahayana is included in the mind of enlightenment, which is led by compassion, that is, depending on this, generating that mind, and holding it with the view of realizing the absence of inherent existence, the perception of great compassion without focus, desiring to protect all sentient beings from all suffering, should be cultivated. This is to say that emptiness, the essence of compassion, should be cultivated.