Tibetan
ལས། །བཏུས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་འཐོར་རྣམས་འདིར་གཅིག་བྱ། ཞེས་མཆོད་བརྗོད་དང་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བྲིས་པ་ཙམ་གྱིས། ས་གཡོས། འོད་གསལ། སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲག །མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་རྣམས་བྱིན་པ་ཤིང་བཞིན་རེངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ཉེ་ལོགས་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནག་པོ་ཐུབ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པས། མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོས་བལྟས་པས་དེའི་མཐུར་ཤེས་ཏེ། ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས། སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་ལ་བཞུད་པའི་ཤུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ལན་གཉིས་སུ་བསུབས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུམ་པ་བྲིས་ནས། མཇུག་ཏུ་ངས་བྲིས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འཕྱི་བ་སུ་ཡིན། ཀུ་རེ་དང་ཀྱལ་ཀའི་ཕྱིར་ཡིན་ན་དགོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་མ་ཕྱི། ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་ཡོན་ན། བློ་ལ་ཡོད་པས་དབྱི་བར་མི་ནུས་སོ། །ནོར་ཏེ་རྩོད་པར་བཟོད་ན། ལུས་སྣང་བར་གྱིས་ཤིག་བརྩད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྲིས་སོ། །ཡང་ལྟས་སྔར་བཞིན་དུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱིར་འོངས་པས་བརྩད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་མཐོང་སྟེ་བསྡད་དོ། །སློབ་དཔོན་བསོད་སྙོམས་འཁོར་ཏེ་བྱོན་པ་དང་། ཕྲད་ནས་བསྟན་པ་རྒྱལ་དུ་བཙུགས་ཏེ། བརྩད་པས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ། མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། ད་ཁོད་ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་གསུངས་པས། ཁོ་ཁྲོས་ནས་ཁ་ནས་མེ་སྦར་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། སློབ་དཔོན་ཡང་ཚིག་ལ་ཁད་པར་བྱས་པས་ཐུགས་སྐྱོ་སྟེ། ཡོན་ཡེ་ངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་སྙམ་མོད་ཀྱི། མུ་སྟེགས་འདི་གཅིག་པུའི་དོན་ཡང་བྱ་མི་ནུས་པར་འདུག་པས། རང་དོན་ཞི་བདེ་མངོན་དུ་བྱའོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། རྡོ་ཐལ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕངས་ཏེ། ས་ལ་བབས་མ་ཐག་སེམས་སྐྱེད་བཏང་ངེ་སྙམ་དུ་འཕངས་པས། ས་ལ་མ་བབས་པར་འཇམ་དཔལ་དངོས་སུ་བྱོན་ཏེ། བུ། མ་བྱེད་མ་བྱེད་ཐེག་པ་དམན་དང་ཕྲད་པ་ལས་ནི་བློ་གྲོས་ངན་སྐྱེ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་མུ་སྟེགས་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་མི་ནུས་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་སུ་ང་འགྱུར་གྱིས། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་ཏུ་ནི་འདི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྗེས་སུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །རྣམ་ངེས་ཀྱི་ཊིཀྐ་ཆོས་མཆོག་ལས། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་རི་ཕུག་དབེན་པ་ཞིག་ན་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་གནས་པ་ན། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་གཅིག་པུ་གྲོལ་བར་འདོ
Chinese
于是，收集各种散落的（教义）在此合一。仅仅写下赞颂和立誓讲述，大地震动，光明闪耀，发出巨大的声音。外道导师们出现了手臂像木头一样僵硬等许多奇异的征兆。当时，附近有一位名叫黑胜的外道导师，他用微细的预知能力观察，得知了其中的力量，由于嫉妒，他去了导师索南前往托钵乞食的路上，两次擦掉了（导师写的字）。导师写了第三次，并在最后写道：谁擦掉了我写的偈颂？如果是为了玩笑和戏谑，因为有巨大的必要，所以不要擦。如果是出于嫉妒，因为在脑海里，所以无法抹去。如果能够忍受争论的错误，就显现身体，我们将进行辩论。又像以前一样出现了征兆，回来后看到“我们将进行辩论”这句话，就坐下了。导师索南回来后，相遇并确立了佛教的胜利，通过辩论，两三次地击败了外道。导师说：现在你进入佛教吧。那人愤怒地从口中喷出火焰，烧毁了导师的所有物品，导师也几乎被烧伤，感到非常悲伤。心想：原本我想要做一切众生的利益，但是连这一个外道的利益也做不到，还是实现自己的寂静安乐吧。这样想着，将石灰粉抛向天空，心想：在落地之前就舍弃菩提心吧。还没有落地，文殊菩萨亲自显现，说：孩子，不要这样做，不要这样做。与低劣的乘相遇只会产生恶劣的智慧。要知道你的这部论著，外道团体是无法损害的。在你获得证悟之前，我会成为你的善知识。未来时代，这部论著将成为所有论著的一只眼睛。有些人这样讲述被摄受的故事。从《释量论》的注释《法胜论》中可知，导师陈那住在偏僻的山洞里精进禅修时，在某些时候，他对轮回感到厌倦，想要放弃利益众生，想要独自解脱。
English
Then, gathering the various scattered (teachings), unite them here. Just by writing down the praise and the vow to explain, the earth shook, bright light shone, and a great sound arose. The non-Buddhist teachers showed many extraordinary signs, such as their arms becoming stiff like wood. At that time, there was a non-Buddhist teacher named Black Victory nearby, who observed with subtle prescience and learned of its power. Due to jealousy, he went to the path where the teacher Sonam went for alms and erased (the words written by the teacher) twice. The teacher wrote a third time and wrote at the end: Who is it that erases the verses I have written? If it is for the sake of jest and mockery, because there is a great need, then do not erase. If it is out of jealousy, because it is in the mind, it cannot be erased. If you can endure the error of arguing, then manifest your body, and we shall debate. Again, the signs appeared as before, and upon returning, he saw the words "we shall debate" and sat down. The teacher Sonam returned and, meeting him, established the victory of Buddhism. Through debate, he defeated the non-Buddhists two or three times. The teacher said: Now enter the Buddhist teachings. The man, enraged, spewed fire from his mouth and burned all the teacher's belongings. The teacher was almost burned as well and felt very sad. He thought: Originally, I wanted to benefit all sentient beings, but I cannot even benefit this one non-Buddhist. I should just realize my own peace and happiness. Thinking this, he threw lime powder into the sky, thinking: Before it lands, I will abandon bodhicitta. Before it landed, Manjushri himself appeared and said: Child, do not do this, do not do this. Encountering an inferior vehicle only gives rise to bad wisdom. Know that this treatise of yours cannot be harmed by non-Buddhist groups. Until you attain the ground, I will become your virtuous friend. In future times, this treatise will become one eye for all treatises. Some tell the story of being embraced in this way. From Dharmottara's commentary on the Compendium on Valid Cognition, it is known that when the teacher Dignāga was dwelling in a secluded mountain cave, diligently meditating, at some point, he became weary of samsara and wanted to turn away from benefiting sentient beings, wanting to liberate alone.
Tibetan
ད་པ་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་བྱོན་ནས། བུ། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སེམས་སྡར་བའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་ནུས་པའི་སེམས་ཡོད་བཞིན་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ལན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་ནི་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་དང་ལྡན་པས། བསྲན་པར་མི་ནུས་ལ་སེམས་ཀྱང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དགའ་བས་གཡོ་བར་སྤྱོད་ཅིང་། ཁྱོད་མཐོང་ཡང་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བགྱིར་མཆི་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ལན་དུ། བུ། ཇི་སྲིད་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ང་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། །ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིའི་ཊིཀྐ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་དེས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་བརྩམས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་བཏུལ་ནས་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཀྱང་མཛད་དོ། །དེའི་སློབ་མ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་རྒྱལ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བར། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཆུང་ངུ་ལ་སྒྲ་ལེགས་པར་འབྱོངས་ནས། ཞང་པོ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆས་བླངས་པས། ཞང་པོས་ངན་དུ་སྨྲས་ཏེ་བསྐྲད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པས། མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་ཕམ་པར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ནང་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྦྱངས་པ་མཛད་ཅིང་། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གསུམ་དུ་ཉན་པར་དམ་བཅས་ནས་མཉན་པས་དང་པོ་ལ་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེས་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ལྟར་གོ། གཉིས་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དགོངས་པ་བཞིན་གོ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་སྡེའི་འདོད་པ་ནོར་བར་རྟོགས་ནས། གསུམ་པ་གསུང་བར་ཞུས་པས། ཕྱོགས་གླང་ལ་སློབ་མ་ང་ལྟ་བུ་ལས་མེད། ང་ལའང་ཁྱེད་ལྟ་བུ་ལས་མ་བྱུང་། ཚར་རེ་ལས་འཆད་པའི་སྲོལ་མེད་པ་ལ། གཉིས་སུའང་བཤད་པ་ཡིན། ང་འདི་གཅིག་པུ་འཆད་པས་མི་ཕན། པཎྜི་ཏའི་བྱ་བ་གཞན་ཡང་བྱ་དགོས་པས། རས་སྣུམ་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག་ནུབ་མོ་འཆད་དོ། །གསུངས་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་པས། འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལྷག་པར་རྟོགས་ཏེ་སློབ་
Chinese
此后，在那一刹那，圣者文殊师利显现，说道：‘孩子，你与恶人相合，因怯懦而受他人支配，明明有利益一切众生的能力，为何却置之不理？’回答说：‘世尊，轮回充满了难以忍受的诸多痛苦，我无法忍受，而且我的心也喜欢不善良的人，行为轻浮。即使您显现，若不加持我，又能做什么呢？’回答说：‘孩子，在你未获得果位之前，你的善知识就是我。’说完便隐没了。据说，喀什米尔智吉祥的注释中说：‘在你未获得佛果之前。’这位论师著述了《量理宝藏论》及其自释，降伏了一切外道，使佛法得以弘扬。他的弟子，论师自在军，精通五明，也著述了《量理宝藏论》的注释。他的弟子法称，出生于印度南方名为胜军顶宝的地区，是外道婆罗门的后裔。他从小精通声明，在外道导师青年授处，接受了外道婆罗门的戒律。他的叔父斥责并驱逐了他。论师心想：‘我应该做一个能战胜一切外道的人。’于是出家为佛教徒，努力学习。特别是，他发誓要听自在军论师讲三遍《量理宝藏论》，听第一遍时，他理解了自在军论师的意图。听第二遍时，他理解了陈那的意图，意识到自在军的观点有误。当他请求讲第三遍时，自在军说：‘陈那没有像我这样的学生，我也没有像你这样的学生。本来就没有讲一遍以上的规矩，我已经讲了两遍了。我一个人讲对你没有好处。我还有其他班智达的事情要做，准备好油布，晚上讲。’这样做了之后，他更加深刻地理解了果与因的差别，成为了学生。
English
Then, in that instant, the noble Manjushri appeared and said, 'Child, you are in harmony with evil people, dominated by others due to cowardice, and although you have the ability to benefit all sentient beings, why do you remain indifferent?' He replied, 'Bhagavan, samsara is filled with many unbearable sufferings, I cannot endure it, and my mind also delights in unkind people, behaving frivolously. Even if you appear, if you do not bless me, what can I do?' He replied, 'Child, until you attain the ground, your spiritual friend is none other than myself.' Having said this, he disappeared. It is said that in the commentary of Kashmiri Jnana Shri, it says, 'Until you attain Buddhahood.' That teacher composed the 'Compendium on Valid Cognition' with its auto-commentary, subdued all the heretics, and caused the doctrine to flourish. His disciple, the teacher Ishvarasena, was an expert in the five sciences, and also composed a commentary on the 'Compendium.' His disciple Dharmakirti was born in the southern part of India in a place called Rajavani, as a Brahmin of the Tirthika lineage. He became well-versed in grammar from a young age. He took the vows of a Tirthika Brahmin from his uncle, the Tirthika teacher Yuvanamalin. His uncle scolded him and drove him away. The teacher thought, 'I should become someone who can defeat all the Tirthikas.' So he became a Buddhist monk and studied diligently. In particular, he vowed to listen to the teacher Ishvarasena teach the 'Compendium on Valid Cognition' three times. When he listened the first time, he understood the intention of the teacher Ishvarasena. When he listened the second time, he understood the intention of Dignaga, realizing that Ishvarasena's view was mistaken. When he requested to be taught a third time, Ishvarasena said, 'Dignaga had no student like me, and I have had no student like you. There is no tradition of teaching more than once, but I have already taught twice. Teaching this alone will not benefit you. I have other Pandit activities to do, so prepare the oiled cloth, and I will teach at night.' Having done so, he understood even more deeply the distinction between cause and effect, and became a student.