Tibetan
གསུམ་པ། སློབ་མས་མཉན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར། གསུམ་པ། སློབ་མས་མཉན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར། གསུམ་པ་ལ། གང་གིས་ཉན་པའི་གང་ཟག །གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་པའི་ཐབས། ཇི་ལྟར་ཉན་པའི་ཚུལ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། ཉན་པ་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་རྣམ་བཅད་ལ་ཉན་པ་པོའི་སྐྱོན་སྤང་བ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ཉན་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྐྱོན་བཅུ་གསུམ་དང་། དྲུག་དང་། གསུམ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། སྐྱོན་བཅུ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཆོས་མཉན་པར་གསུངས་ཤིང་། བཅུ་གསུམ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱོད་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་མི་སྡུག་པའི་སྐྱོན་དང་། རིགས་མཐོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་འགྱིང་བའི་སྐྱོན་དང་། དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་སྐྱོན་དང་། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་བྱེད་པས་སྙིང་ན་བའི་སྐྱོན་དང་། མཆོད་པར་མི་འགྱུར་བས་སྨྲ་བ་པོ་རབ་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་སྐྱོན་དང་། སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་བརྒལ་བའི་བསམ་པའི་སྐྱོན་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དང་། ཆོས་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་འབྲུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་རིགས་དང་བྱད་གཟུགས་དང་ཚིག་འབྱིན་པ་མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྙས་པའི་སྐྱོན་དང་། སྨོད་པའི་སྐྱོན་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པའི་སྐྱོན་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང་གཉིད་རྨུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་མི་ཉན་པའི་སྐྱོན་དང་། དགོངས་པ་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པས་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དང་། འདུན་པ་དང་འཇུག་པ་ཞན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པར། ང་རྒྱལ་དང་ནི་མ་དད་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ཉིད་དང་། །ཕྱི་རོལ་རྣམ་གཡེང་ནང་བསྡུས་དང་། །སྐྱོ་བ་ཉན་པའི་དྲི་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་ལས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་། མོས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང་། མཆོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དང་། བསམ་པའི་སྐྱོན་དང་། མི་མཐུན་པའི་སྐྱོན་དང་། འཛིན་པའི་སྐྱོན་ནོ། །ལས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ། ལུས་ཀྱི་ལས་སྤྱོད་ལམ་མི་སྡུག་པ་དང་། ལུས་ངག་གཉིས་ཀའི་ལས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྐུལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཉན་པར་མི་འདོད་པའོ། །བསམ་པའི་སྐྱོན་ནི་གཞན་ལ་ཀླན་ཀ་བཙལ་བ་དང་། འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་རྒོལ་བ་ལས་ཐར་པར་བྱ་བའི་བསམ་པའོ
Chinese
第三，弟子听闻方式的差别。 第三，弟子听闻方式的差别。 第三方面，以何者听闻的补特伽罗，依靠何者听闻的方法，如何听闻的方式这三者。第一方面，听闻者有上、中、下三种。第一种，从分类上来说，是舍弃听闻者的过失，以及阐述所要成办的听闻者的特征。第一方面，舍弃十三种、六种和三种过失。第一种是，在《释量论》中，为了对治十三种过失，宣说了以十六种方式听闻佛法。十三种过失是：在内心如实安住时，以自己驱动说法者；行为不如法的过失；以种姓高等的傲慢而自大的过失；不追求意义的过失；偏袒他人而心怀不满的过失；因为不供养而不尊重说法者的过失；怀着伺机反驳的想法的过失；因为不思念佛法和说法者的功德而不恭敬的过失；对于佛法，想到词句和字句没有关联，对于说法者，想到戒律、种姓、容貌和言辞表达不圆满等过失而轻蔑的过失；诽谤的过失；贪图利养和恭敬的过失；心散乱和被睡眠昏沉所控制而不听闻的过失；以颠倒的方式思考意义和法性而不认真思考的过失；以及由于意愿和进入状态的薄弱而不认真思考的过失。 第二种是，如《释量论》所说：“傲慢与不信，不求义及，外散内摄，厌倦是听闻的垢染。”或者说是业的过失，没有信心的过失，不供养的过失，想法的过失，不和合的过失，以及执着的过失。业的过失中，身体的业是不如法的行为，身语二者的业是不以二者策动，以及意的业是不想听闻。想法的过失是寻找他人的过失，以及想要从此种辩论中解脱的想法。
English
Third, the differences in how disciples listen. Third, the differences in how disciples listen. Thirdly, the person who listens with what, the method of relying on what to listen, and the way of how to listen, these three. Firstly, there are three types of listeners: superior, middling, and inferior. The first is, in terms of classification, abandoning the faults of the listener and explaining the characteristics of the listener to be accomplished. In the first aspect, abandoning thirteen, six, and three faults. The first is, in the Commentary on Valid Cognition, it is said that to counteract the thirteen faults, one should listen to the Dharma in sixteen ways. The thirteen faults are: when abiding truly in the mind, driving the speaker oneself; the fault of improper conduct; the fault of arrogance due to high lineage; the fault of not seeking meaning; the fault of being resentful due to favoring others; the fault of not respecting the speaker because of not making offerings; the fault of having the intention to refute at any opportunity; the fault of not being respectful because of not contemplating the qualities of the Dharma and the speaker; for the Dharma, thinking that the words and letters are unrelated, for the speaker, thinking of faults such as incomplete discipline, lineage, appearance, and expression, and thus the fault of contempt; the fault of slander; the fault of desiring gain and respect; the fault of not listening because the mind is distracted and controlled by sleep and drowsiness; the fault of not thinking carefully because of thinking about the meaning and nature of Dharma in a reversed way; and the fault of not thinking carefully due to weak intention and engagement. The second is, as it says in the Commentary on Valid Cognition: "Arrogance and disbelief, not seeking meaning, external distraction and internal absorption, and weariness are the stains of listening." Or it could be the fault of karma, the fault of lack of faith, the fault of not making offerings, the fault of intention, the fault of disharmony, and the fault of attachment. Among the faults of karma, the karma of the body is improper conduct, the karma of both body and speech is not being motivated by both, and the karma of mind is not wanting to listen. The fault of intention is seeking the faults of others, and the intention to be liberated from this kind of debate.
Tibetan
། །མི་མཐུན་པའི་སྐྱོན་ལྔ་སྟེ། ཆོས་ལ་ངེས་འབྱིན་གྱི་ལམ་མིན་པར་གོ་ནས་མི་གུས་པ་དང་། ཚིག་དང་ཡི་གེ་མ་འབྲེལ་བས་བསྙད་པ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཚིག་འབྱིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་གུས་པ་མེད་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་བརྙས་པའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མི་འབྱུང་སྙམ་པ་བདག་ལ་བརྙས་པའོ། །འཛིན་པའི་སྐྱོན་ལྔ་སྟེ། ལོག་པར་འཛིན་པ་དང་། དོན་མི་འཛིན་པ་དང་། ཚིག་འབྲུ་མི་འཛིན་པ་དང་། བརྡ་མ་ཕྲད་པར་འཛིན་པ་དང་། མ་ལུས་པར་མི་འཛིན་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། དཔེར་ན་ཆར་བབ་ཀྱང་ཆུའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། ཁ་བུབ་བམ་བཅད་པས་མི་འབབ་པ་དང་། མི་གཙང་བས་བབ་ཀྱང་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བུ་ག་དང་བཅས་པས་བབ་ཀྱང་མི་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་བབ་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཆུའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་སྟེ། རྣམ་གཡེང་དང་གཉིད་རྨུགས་ཀྱིས་མི་ཉན་པས་མི་འབབ་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་བབ་ཀྱང་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དྲན་པ་བརྗེད་ངེས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཞིག་དང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ནད་པ་སྨན་པའི་ལུང་མ་ཤེས་པ་དང་། ལོག་པར་ཤེས་པ་དང་། ལེགས་པར་ཤེས་ཀྱང་སྨན་ཆུད་གསན་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། ནད་པ་ཟས་མི་ཟ་བ་དང་། མི་འཕྲོད་པ་ཟ་བ་དང་། འཕྲོད་པ་ཟོས་པ་སྐྱུག་པ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འཆད་པ་པོ་སྣོད་ལ་མཁས་པས་ཉན་པོ་རྣམ་པར་གཡེངས་ན། མི་རྣམས་ཚེ་ནི་ལོ་བརྒྱ་ལ། །མཚན་མོ་ཉལ་བས་ཕྱེད་དུ་བྱས། །དེ་ནི་ཉིན་པར་ཡང་ཉལ་བས། །དེ་ཡི་ཕྱེད་ཀྱང་དུམ་བུར་བྱས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོ་བའི་གཏམ་བྱ། གཉིད་རྨུགས་ཅན་ལ་སེམས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་གྱི་གཏམ་དང་། བོང་བུ་དང་རྟེའུ་འམ། སེང་གེ་དང་ཝའམ། རྒན་ཞུགས་དང་བུད་མེད་དམ། རྒན་མོ་དང་རྐུན་མོ་དང་། ལུས་སྐྱེས་ངུས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་བཤད་ལ། དགའ་བའི་གཏམ་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གཟུར་གནས་བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་བ། །ཉན་པོ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་པས། རྟོགས་པར་ནུས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་མེད་པའི་གུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོས་པ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཞིང་། ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ལ། དོན་རྟོགས་དགོས་ཏེ། དབྱིག་གཉེན་གྱིས། རྒྱུ་གསུམ་དག་གིས་པགས་པ་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར
Chinese
不和顺的过失有五种：对佛法理解为不是解脱之道而不恭敬；由于词句和文字不连贯而诽谤；由于对人、戒律和说法者的过失而不恭敬；由于种姓的过失而轻蔑。认为自己没有理解和修行的能力，这是对自己的轻蔑。执持的过失有五种：邪执、不执持意义、不执持词句、不与术语相合而执持、不完全执持。第三，例如，即使下雨，也会出现三种容器的过失，导致无法发挥水的作用：口朝下或被遮盖而无法进入；不干净，即使进入也会变得有缺陷；有孔洞，即使进入也无法保持。同样，即使降下佛法的雨，也会有三种过失导致无法发挥佛法之水的作用：心散乱和昏沉导致不听闻，因此无法进入；不如理作意，即使进入也会变得有缺陷；因为健忘，所以无法保持。作为对治，世尊说：“好好地听，牢记在心！”此外，病人不了解医生的处方，或者错误地理解，或者即使正确理解也像把药倒掉一样，以及病人不吃药，或者吃不适宜的食物，或者吃了适宜的食物又吐出来，这三种情况依次对应。因此，说法者如果擅长调伏听众，当听众心散乱时，就应该说一些令人沮丧的话，例如：“人们的寿命只有一百年，夜晚睡觉就用去了一半，白天也睡觉，又用去了一半。”对于昏沉的人，为了使心清明，应该讲一些奇特的故事，或者关于驴子和小驴驹，或者狮子和狐狸，或者老妇和妇女，或者老妇和窃贼，或者身体出生时哭泣的故事，并讲一些令人高兴的话。 第二是，《四百论》中说：“公正、有智慧、追求意义的人，被称为听众之器。”也就是说，具有能够理解的智慧，具有追求意义的意愿，以及没有傲慢的恭敬。第一点是，听闻可以作为烦恼的对治，并成为解脱的因，因此必须理解意义。世亲说：“通过三种原因，皮革可以被使用。”
English
The five faults of disharmony are: not respecting the Dharma because it is understood as not being the path to liberation; slandering because the words and letters are disconnected; not respecting due to faults of the person, discipline, and the speaker; and despising due to faults of lineage. Thinking that one does not have the ability to understand and practice is despising oneself. The five faults of grasping are: wrong grasping, not grasping the meaning, not grasping the words, grasping without encountering the terminology, and not grasping completely. Thirdly, for example, even if it rains, three faults of the vessel will occur, causing it not to perform the function of water: it will not enter because it is upside down or covered; it will become defective even if it enters because it is unclean; and it will not remain even if it enters because it has holes. Similarly, even if the rain of Dharma falls, there will be three faults that prevent it from performing the function of the water of Dharma: distraction and drowsiness prevent listening, so it does not enter; not attending properly to the mind, so it becomes defective even if it enters; and because of forgetfulness, it does not remain. As an antidote to this, the Bhagavan said, "Listen well and keep it in mind!" Furthermore, a patient not understanding the doctor's prescription, or understanding it wrongly, or even understanding it correctly but throwing away the medicine, and a patient not eating medicine, or eating unsuitable food, or vomiting after eating suitable food, these three situations correspond in order. Therefore, if the speaker is skilled in taming the audience, when the audience is distracted, he should say some discouraging words, such as, "People's lives are only a hundred years, half of which is spent sleeping at night, and half of that is spent sleeping during the day." For those who are drowsy, in order to clear their minds, he should tell strange stories, or stories about donkeys and foals, or lions and foxes, or old women and women, or old women and thieves, or stories of crying when the body is born, and tell some joyful stories. Secondly, the Four Hundred says, "One who is impartial, intelligent, and seeks meaning is said to be a vessel for listening." That is, having the intelligence to be able to understand, having the desire to seek meaning, and having respect without arrogance. The first point is that listening can serve as an antidote to afflictions and become a cause for liberation, so it is necessary to understand the meaning. Vasubandhu said, "Through three causes, leather can be made usable."