Tibetan
ས་སྐྱ་པ་ལ་གདམས་པ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སོགས། ས་སྐྱ་པ་ལ་གདམས་པ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སོགས། ༈ ས་སྐྱ་པ་ལ་གདམས་པ་གཞུགས་སོ། ན་མོ་གུ་རུ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། མ་བཅོས་སོ་མར་བཞག་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས། འོ་སྐོལ་གྱི་བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་གི་སེམས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། གསུངས། དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཕྱག མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་རྒྱ། དེ་ཡི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་ན་ཆེན་པོའོ། །ཕྱག་ཅེས་པ་ནི་མི་ལ་ལག་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཐལ་མོ་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་བ་ལྟར། སེམས་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མེད། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག དེ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་རྒྱ། རང་གིས་སེམས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་བྱ་བ་གཅིག་དེའི་གོང་ན་མེད་པས་ཆེན་པོ་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། ཡིད་དང་རིག་པ་སེམས་དང་རླུང༌། །དེའི་འབྲེལ་བ་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པས། དེ་ལ་ཡིད་ཅེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གདོད་ནས་དག་ཅིང་སྟོང་པའི་ངང༌། སེམས་དང་རླུང་ཞེས་པ་ནི། རླུང་གི་རྟ་ལ་སེམས་ཉིད་ཞོན་ནས་སྒོ་ལྔ་ལ་འགྱུས་པས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེར་འཛིན་དུ་ཞུགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོང་གསུམ་སྐྱེས་པས། དེ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང༌། གང་ཞིག་སེམས་ནི་ཞི་བ་དེར། །དེར་ནི་རླུང་ཡང་ཞི་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རླུང་ནི་ཞི་བར་དེར། །དེར་ནི་སེམས་ཀྱང་ཞི་བར་འགྱུར། །ཞེས་པས་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་རླུང་ནང་དུ་ཟིན། དེས་ཀུན་གཞིའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཙ་ན། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་ལོགས་ན་མེད་པས། ཀུན་གཞིའི་རང་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང༌། དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡིན། བདག་གིས་ཀུན་གཞི་བཟང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཅིག་ལོགས་ནས་བསྒྲུབ་པར་འདོད། རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཞིའམ་སྤང་བར་འདོད་པའི་བློ་སྐྱེས་རྟོག་པ་བྱུང་ཙ་ན་མི་དགའ། སེམས་གནས་ཙ་ན་དགའ་བར་བྱུང་བས་ཅི་ཞིག་ལྟར་ལ་བླ་མའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་སྟོང་པར་རྟོགས། དེས་ཀུན་གཞི་རྣམ་དག་ལོགས་ན་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་སྟོང་པར་འདུག་པའི་སེམས་དེ་རང་དུ་འདུག ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་དེ་ཡ
Chinese
萨迦派教言，大婆罗门等。 萨迦派教言，大婆罗门等。 ༈ 萨迦派教言开始。 顶礼 गुरु(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)。 大婆罗门说道： “不加修饰，如酥油般安住，是为大手印。” 我们上师说道： “大手印指的是自己的心。” 这也是因为二无自性的缘故，所以是“手”；因为不可逾越的缘故，所以是“印”；因为没有比这更高的，所以是“大”。所谓“手”，就像人有两只手，合掌一样，心与显现和空性无二无别。显现轮回涅槃的一切法都是二无自性的双运。因为不可逾越它，所以是“印”。如果自己如此证悟了心，那么就没有比成佛更高的事情了，所以是“大”。 意识、觉性、心和气，要知道它们之间的关联。 所谓“意识”，指的是具有烦恼的意识和意识的识。所谓“觉性”，指的是阿赖耶识、菩提心，本来清净且空性的状态。所谓“心和气”，指的是心乘着气的骏马，周游于五根门，意识的识执着于此，生起烦恼贪嗔痴三毒，因此显现为轮回之法。 何处心寂静，彼处气亦静。 何处气寂静，彼处心亦静。 因此，心不加修饰地安住，气就融入其中。因此，如实证悟了阿赖耶识、菩提心的状态，五根的识和意识的识，以及具有烦恼的意识等，都没有分别，只是阿赖耶识的自显现。这是超越痛苦的法。我想要单独成就阿赖耶识的善，超越痛苦。生起想要平息或舍弃分别念或意识的识等的念头，产生分别念时，不欢喜；心安住时，感到欢喜，无论如何，通过上师的加持，证悟到刹那间的分别念并非实有，而是空性。因此，阿赖耶识的清净并非独立存在，分别念安住于空性，心就安住于此。意识的识等轮回之法就是这样。
English
Instructions to the Sakyas, the Great Brahmin, etc. Instructions to the Sakyas, the Great Brahmin, etc. ༈ Instructions to the Sakyas begin. Homage to the Guru. The Great Brahmin said: "Unfabricated, resting like fresh butter, is the Great Seal." Our Lama said: "The Great Seal refers to one's own mind." This is because of the meaning of non-duality, hence "Hand"; because of the meaning of non-transcendence, hence "Seal"; because there is nothing higher than it, hence "Great." The term "Hand" is like a person having two hands joined together in prayer. The mind is non-dual with appearance and emptiness. All phenomena of samsara and nirvana are the union of non-duality. Because one cannot transcend it, it is the "Seal." If one realizes the mind in this way, there is nothing greater than attaining Buddhahood, hence it is called "Great." Mind, awareness, heart, and wind, know their connection. "Mind" refers to the afflicted mind and the consciousness of mind. "Awareness" refers to the alaya-jnana, the mind of enlightenment, which is primordially pure and empty. "Mind and wind" refers to the mind riding the horse of wind, moving through the five sense gates. The consciousness of mind engages in grasping, giving rise to the three poisons of attachment, aversion, and ignorance. Therefore, it appears as the dharma of samsara. Wherever the mind is at peace, there the wind also becomes peaceful. Wherever the wind is at peace, there the mind also becomes peaceful. Therefore, when the mind is left unfabricated, the wind is contained within. When one realizes the state of alaya-jnana, the mind of enlightenment, as it is, the consciousness of the five senses and the consciousness of mind, as well as the afflicted mind, are not separate. They appear solely as the self-appearance of alaya. This is the dharma of transcendence of sorrow. I wish to accomplish the good of alaya, the transcendence of sorrow, separately. When thoughts arise of wanting to pacify or abandon conceptualization or the consciousness of mind, one is displeased when conceptualizations arise. When the mind abides, one feels joy. In any case, through the blessing of the Lama, one realizes that the momentary conceptualizations are not inherently existent but are empty. Therefore, the purity of alaya is not separate. The mind in which conceptualizations abide in emptiness abides as itself. The dharma of samsara, such as the consciousness of mind, is like that.
Tibetan
ང་སྤང་མི་དགོས་པར་སྟོང་པར་འདུག དཔེར་ན་ཆབ་རོམ་ཞུ་བར་ཆུ་མི་དགོས་པར་ཆབ་རོམ་རང་ཆུ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དེས་ན་རྟོག་པ་ཞི་བའི་སྟོང་པ་བསྒྲུབ་མི་དགོས། སྣང་གྲག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་འདི་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གང་ཡང་མི་སྣང་བར་གོ ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་བྱ་བ་དེ་ཡང་འདི་རང་ཡིན་པར་རྟོགས། ཇི་ལྟར་སྣང་སྣང་སེམས་དེ་རང་དེ་ལྟར་སྣང་བས། ཕྱིའི་ཡུལ་ལོགས་ན་མེད་པར་གོ ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་མེད་ཟེར་བ་དེ་ཡང་དེར་གཟོད་གོ ཡུལ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དང་སེམས་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཟེར་བ་རེ་ནི་མི་འདོར། ཡུལ་སེམས་ཀྱིས་མ་བཟུང་ན། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་མི་སྣང་ལ། སྣང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་གཞན་མི་སྣང༌། སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་ན་གྲུབ་སྡེ་ཅིག་པའམ། བདག་གཅིག་པའི་སྐྱོན་འབྱུང༌། འོ་ན་ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་པའམ། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངམ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་སྣང་སེམས་འདི་སྣང་བ་མིན་པ་གཞན་མི་སྣང་མིག་ཀ་བ་ལ་བལྟས་ན་སེམས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམས་པས་ཀ་བ་མི་སྣང༌། སེམས་འདི་སྣང་བ་ཡང་མི་གདའ། སེམས་སྣང་བ་ཡིན་ན་རིག་པ་འདི་བེམ་པོར་འགྲོ་དགོས་པ་ལ། མི་འགྲོ་བར་གདའ། དེས་ན་རང་གི་སེམས་འདི་མ་ཡིན་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའམ། སྟོང་པ་གཅིག་བསྒོམ་མི་དགོས་པར་གདའ། ཇི་ལྟར་སྣང་སྣང་སེམས་ལྟ་བུར་སྣང་སྣང་བདེ་བ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཤེས་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་སེམས་སམ་ཡུལ་མི་གདའ། ཇི་ལྟར་སྣང་སྣང་ནི་སེམས་དེ་ལྟར་དུ་སྣང༌། དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པ་མེད་པས། ད་སྒོམ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་ས་ཕྱོགས་དག རང་གིས་དེ་ལྟར་གོ་བས་སེམས་ཅི་ཚུག་འདུག་འདུག་འདི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལོགས་ན་མེད་པས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་སྐྱེས། འདི་བླ་མའི་དྲིན་ཡིན་པར་གདའ་སྙམ་ནས། བླ་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོ་ཧ་ལས། བླ་མས་གསུངས་པ་གང་གི་སྙིང་ཞུགས་པ། །ལག་པའི་མཐིལ་ན་ཡོད་པའི་རྫས་མཐོང་འདྲ། །གསུངས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་པར་གདའ་སྙམ་པ་བྱུང༌། སེམས་འདི་དང་པོ་ནས་འདི་ཚུག་སྣང་བ་ལ། འདི་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཆུག་སོང་བ་ཡིན་ན་ཨང་སྙམ་པ་བྱུང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་འདི་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ་མ་རྟོག་པ་དེ་སེམས་འདི་ལྟར་སྣང་སྙམ་ནས་བྱུང༌། སྙིང་རྗེ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེས། བདག་གི་བླ་མ་
Chinese
我不需要抛弃它，它本就是空性。例如，冰融化时不需要水，因为冰本身就是水。因此，不需要去实证寂止念头的空性。所有显现和声音的法，要理解为只是自己的心如此显现，除此之外没有其他任何显现。要了悟一切法皆是心，指的就是这个。无论如何显现，都是心本身如此显现。因此，要理解外境并不存在。所谓境与有境二者无别，指的就是这个。所谓境，如瓶子，与心二者无别，这样的说法也不应抛弃。如果境不被心所执持，那么外境作为实有存在也不会显现。虽然说显现与心二者无别，但无论如何显现，都是心如此显现，除此之外没有其他显现。如果认为显现就是心，就会产生成为实有宗派或单一自我的过失。那么，会不会产生境与心是不同的，或者外境作为实有存在的过失呢？无论如何显现，都是这个心显现，除此之外没有其他显现。如果眼睛看着柱子，将心观想为本尊，柱子就不会显现。这个心也不会显现。如果心是显现，那么这个觉性就必须变成无情物，但它并没有变成无情物。因此，不需要观想不是自己心的其他大手印或空性。无论如何显现，如同心一般显现的安乐，要知道那就是任运成就的大手印。没有不是大手印的自心或境。无论如何显现，心就是那样显现。那样显现的那个，没有不是心大手印的。现在，因为没有一个不是修行的，所以感到高兴。自己这样理解，因为没有在心所安住的这个之外的大手印，所以生起了极大的喜悦。想到这是上师的恩德，对上师生起了佛的想念。大手印多哈中说：融入上师所说之心的，如同见到在手掌中的东西。想到所说的就是这个。这个心从一开始就是这样显现的，如果不知道这个，那就太可惜了，这样想。想到所有众生的心也是这样显现，只是没有证悟，所以才会认为心是那样显现。自然而然地生起了慈悲。我的上师
English
I don't need to abandon it; it is emptiness in itself. For example, when ice melts, it doesn't need water because the ice itself is water. Therefore, there is no need to realize the emptiness of pacifying thoughts. Understand that all phenomena of appearance and sound are just your own mind appearing as such, and nothing else appears. Realize that saying all phenomena are mind refers to this itself. However it appears, the mind itself appears as such. Therefore, understand that external objects do not exist separately. The saying that the object and the subject are non-dual refers to this. The statement that the object, like a vase, and the mind are inseparable should not be abandoned. If the object is not grasped by the mind, then the external object as an existent will not appear. Although it is said that appearance and mind are non-dual, however it appears, it is the mind that appears as such, and nothing else appears. If appearance is considered to be the mind, it would lead to the fault of becoming a substantialist school or a single self. Then, wouldn't there be the fault of the object and mind being different, or the external object existing as real? However it appears, this mind appears, and nothing else appears. If the eyes look at a pillar, and the mind meditates on it as a deity, the pillar will not appear. This mind also does not appear. If the mind were appearance, then this awareness would have to become an inanimate object, but it does not become an inanimate object. Therefore, there is no need to meditate on other Mahamudra or emptiness that is not your own mind. However it appears, the bliss that appears like the mind, know that to be spontaneously accomplished Mahamudra. There is no self-mind or object that is not Mahamudra. However it appears, the mind appears as such. That which appears as such, there is nothing that is not the mind Mahamudra. Now, because there is nothing that is not practice, I feel happy. Understanding it in this way, because there is no Mahamudra apart from this mind that abides as it is, great joy arises. Thinking that this is the kindness of the lama, I generate the perception of the lama as a Buddha. In the Mahamudra Doha it says: What is absorbed into the heart of what the lama has said, is like seeing the object in the palm of your hand. I thought that what was said was this. This mind has been appearing like this from the beginning, and if I didn't recognize this, it would be a pity, I thought. Thinking that the minds of all sentient beings also appear in this way, but they do not realize it, so they think that the mind appears in that way. Compassion arose spontaneously. My lama.