Tibetan
Nitartha Digital Library Tibetan འཚོལ་བཤེར་གདམས་ཀ ༄༅༔ ༔ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ༔ ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཡིན༔ མན་ངག་ཞེ་བཞི་པ༔ རྒྱ་གར་སྐད་དུ༔ མ་ཧཱ་གྷ་རུ་བྷེ་ལ་ག་ཤ་ནཱ་མ༔ བོད་སྐད་དུ༔ ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་ཞེས་བྱ་བ༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པའི་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཁམས་གསུམ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་དཔལ༔ འགྲོ་རྣམས་སྙིང་གི་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡི༔ སྟོན་པའི་བཀའ་ཉིད་སྟོན་པར་ཞ་འཆེས་པ༔ དེ་རྗེས་འབྲང་བའི་བླ་མ་དཔའ་བོ་ཉིད་ལ་འདུད༔ བདག་གི་ནུས་པ་ཚིག་ལ་དབང་མིན་ཀྱང༔ གོང་མའི་གོང་མ་རྣམས་དང་དྲིན་ཆེན་བླ་མ་དང༔ རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་དགོངས་དོན་ཚིག་ཉིད་ཀྱི༔ སོ་སོའི་འདོད་པའི་རིམ་པས་རྗེས་འབྲངས་ཏེ༔ ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཟབ་མོ་ཉིད་ཀྱི་དོན༔ གང་དང་མི་འགལ་ཀུན་གྱིས་མ་རྟོགས་པའི༔ སོ་སོའི་འདོད་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་བཅུད་བསྡུས་ནས༔ འཁོར་བའི་ཡིད་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྲོ༔ རང་བཞིན་གནས་པའི་ཐབས་ནི་ལྔ་ལས་ཀྱང༔ མ་བསྒོམས་ཡེ་ཤེས་ལྷུག་པ་བཅོས་པ་མེད་པའི་གནས༔ རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད༔ རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི༔ ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ༔ སྒྱུ་མའི་ཆུ་དེ་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཡི༔ སྙིང་པོ་བརྒྱ་དང་བརྟག་དཔྱད་ཡིད་ཟད་དེ༔ སྒྲིབ་བྲལ་ཅོག་བཞག་བསླད་པ་མེད་པའི་ལམ༔ མཐོང་མེད་མཚུངས་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས༔ འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་བཟུང་བས་ལྟོས་བྲལ་ཉིད༔ རང་བཞིན་ཡུལ་ལ་འགག་མེད་སྙིང་པོའི་རྗེས༔ སྟོང་ཡུལ་མ་དཔྱད་རང་སར་བཞག་སྟེ་གྲོལ༔ མཐའ་བྲལ་དེ་ཉིད་གོང་མའི་སྐྱེ་གནས་དག༔ འཇུག་ནུས་གདིང་ནི་འོག་མས་མ་སླེབ་པར༔ གནས་ཤིང་མི་གཡོ་ཡེ་ནས་སྐྱོན་མིན་ཡུལ༔ ཐོབ་མཐོང་གྲོལ་གསུམ་གྱིས་ནི་རང་བཞིན་བདེན་གནས་པའོ༔ རང་བཞིན་སུ་ཡིན་གང་ལ་སུས་བསྟན་པ༔ མ་བསྒོམས་བཞག་པའི་ས་སྟེ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པ༔ སྒྲ་དང་བློ་བྲལ་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཞིང༔ དམིགས་བཅས་རང་བཟོ་ཉིད་དེ་བཅོས་མི་དགོས༔ གནས་པས་འགག་ལ་འགྱུས་པས་རང་སར་དག༔ མེད་མཐོང་མ་སྤངས་ངོ་ལ་སངས་མེད་པས༔ ས་མེད་འདི་ཉིད་གནས་ཏེ་གང་དགའི་ཡུལ༔ འཇུག་སྟེ་གང་གི་ཕ་རོལ་སོང་བ་མེད་པའོ༔ རང་བཞིན་ཡོད་མེད་བརྟག་དཀའི་སེམས་ལ་རེག་ནུས་ཤིང ༔ མ་བསམས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད༔ བྱ་བྲལ་གླེན་པའི་
Chinese
目录分发。 搜索选择。 上一页 琼钦卡丁 下一页 琼钦卡丁。 ༄༅༔ ༔名为琼钦卡丁之文。是彻却之文字。口诀四十四条。印度语：玛哈嘎汝贝拉嘎夏纳玛。藏语：名为琼钦卡丁。顶礼薄伽梵法性无为之吉祥！从三界本身完全胜利之吉祥！遣除众生心之黑暗者！导师之教示即导师之显现。礼敬彼之追随者勇士上师！我之能力虽非词之自在，然以上之上师们与恩德广大之上师与，传承经文口诀意旨词句之，各自意乐之次第而追随，依靠词句而甚深之义，与何者不违背，为众人所未领悟之，各自意乐之见解之精华汇集后，为远离轮回之意者之义而宣说。自性安住之方便虽有五种，然未修习之本智坦然无为之境，无因无缘远离之自显无垢之自性，无勤唯一，谁亦未造作之，本初圆满心髓任运成就之境而享用。幻化之水彼从色相生起之，心髓百种与观察心意穷尽，无垢寂静安住无有错乱之道，无见无等且为一切本智之本体，执取于错乱之境故无有依赖，自性境上无碍心髓之足迹，空性境上不观察，于自处安住而解脱，无边彼即上方之生处，进入之能力乃下方所未及，安住且不动摇，本初无过失之境，获得见解解脱三者即自性真实安住也。自性为何者，于何者谁所指示？未修安住之地即彼自性自明，离言离意一切之彼岸，有相自造即彼无需造作，安住故阻碍，摇动故自处安乐，无有不见未舍弃，面目之上无有成佛，无地此即安住，乃随心所欲之境，进入即无有去往何者之彼岸。自性有无难以衡量，能触及心，未思即无有错乱之本智，无为愚笨之
English
Table of Contents Distribution. Search options. previous Khyunchhen Khading next Khyunchhen Khading. ༄༅༔ ༔This is the text called Khyunchhen Khading. It is a Trekchö text. Forty-four instructions. In Sanskrit: Maha Guru Bhairava Ghasha Nama. In Tibetan: Called Khyunchhen Khading. Homage to the Bhagavan Dharmata Aduta's glory! The glory that completely triumphs over the three realms themselves! That which dispels the darkness of beings' hearts! The Teacher's command is the Teacher's manifestation. I bow to the brave guru who follows him! Although my ability is not mastery over words, I follow the succession of superiors, the kind gurus, and the meaning of the tantras, agamas, and instructions, according to their individual desires. Relying on words, I explain the profound meaning, which does not contradict anything and is not understood by everyone, for the benefit of those who are free from the mind of samsara, gathering the essence of their individual views. Although there are five methods of abiding in the natural state, the uncultivated, spontaneously present wisdom is a state of unadulterated freedom. The self-arising, unobstructed nature, free from causes and conditions, is effortless and unique, uncreated by anyone. Enjoy the realm of spontaneously accomplished, primordial perfection, the heart essence. The illusory water arises from form. Exhaust the mind with hundreds of heart essences and analyses. The path of stainless, undisturbed, and uncorrupted stillness is unseen, unequaled, and the essence of all wisdom. By grasping at the realm of delusion, there is no dependence. In the realm of nature, the unobstructed trace of the heart essence is liberation by leaving the empty realm unexamined and abiding in its own place. That which is without limit is the birthplace of the superiors. The ability to enter is not reached by the inferiors. Abiding and unmoving, it is a realm of primordial faultlessness. The three, attainment, vision, and liberation, are the true abiding of nature. What is nature, to whom, and by whom is it shown? The ground of uncultivated abiding is that very self-knowing. Beyond sound and mind, it is the field beyond all. That which is self-made with focus does not need to be fabricated. Abiding obstructs, moving is happiness in its own place. Without seeing non-existence, without abandoning the face, there is no Buddhahood. This groundless state abides as a realm of whatever is desired. Entering is not going beyond anything. The nature of existence and non-existence is difficult to measure, but it can touch the mind. Unthought, it is the wisdom without delusion. The actionless, foolish
Tibetan
ཤུགས་འཆང་བློ་བདེ་བ༔ སྤྲོས་མེད་ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བྱོས༔ སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ༔ མ་བཟུང་མ་གཏད་མ་བསླད་རང་སོ་སྟེ༔ གཅིག་གིས་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད༔ རྫུན་མིན་བདེན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བའོ༔ རང་བཞིན་གཅིག་སྟེ་རྣམ་པ་ཉིད་དང་བྲལ༔ དངོས་དེ་ཉིད་ལ་ཚིག་དང་བརྗོད་མེད་པ༔ ཡེ་དག་རང་སྟོང་མཚན་ཉིད་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ལྟོས༔ གཞི་མེད་རྩ་བ་གང་ལ་ལྟོས་མེད་པ༔ མཐོ་དམའ་ཡོད་དང་མེད་སྣང་སྟོང་པ་ལ་འཇུག་ཁྱབ༔ དེ་ལས་རང་བཞིན་བློ་ཡི་མཐའ་འགག་ངང་གཅིག་པ༔ ཆོས་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་ཡེ་ཟླ་མེད༔ གང་ལས་དེ་བྱུང་སུ་ཡིས་མྱོང་སྟེ་རྒྱལ༔ རང་སྣང་དོན་དེ་གང་ལ་བཞིན་གསལ་བ༔ བསྒྱུར་བ་མེད་ཅིག་མ་རྙོག་སུས་མ་ཕྲོགས༔ ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཏེ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད༔ གཞི་མེད་ལམ་ཟད་འབྲས་བུ་ཡོད་མ་མྱོང༔ མཐོང་ཐོས་བརྡར་སྣང་གཅིག་གིས་གང་གྲོལ་བ༔ མ་བཙལ་སུས་མི་རྙེད་པ་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་གནས༔ ཡེ་ནས་ཡོད་ཅིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་ལས་འདས༔ དེ་ཉིད་རང་དེ་མ་བཅོས་ཐོག་མའི་ངང༔ རྒྱུ་སྟོང་རྐྱེན་གསལ་ངོ་བོ་འདུས་པས་གནས༔ བྱ་བྱེད་དཔྱོད་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་གཉིས་རང༔ རིག་པས་བྱུང་དང་སོ་སོས་གང་བསྒྱུར་བ༔ གནས་ཐབས་དེ་ཉིད་དེ་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས༔ རྩོལ་མེད་བཙལ་མི་དགོས་ཏེ་བྱུང་ཁུངས་ཀུན་གྱི་དངོས༔ རང་དག་དྲི་མའི་ཆོས་ཀྱི་བཅོས་ཤིང་བྱེད༔ འབད་འགགས་གྲོལ་བར་ངས་རིག་སྟེ༔ ལྷག་པར་གྲོལ་དང་གྲོལ་བ་འདུག་གམ་ཅི༔ གང་ལ་སྲིད་དེ་ཡི་ཤེས་ཁྱབ་བརྡལ་བའོ༔ སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ལམ་བྱས་ཆོས་ཉིད་དངོས༔ སྟོང་པས་འབད་པ་མེད་པ་ལམ་གྱི་ཡང༔ རླུང་བཀག་མིག་བཙུམ་པས་ནི་རང་སེམས་འཆིང༔ བཅོས་མེད་ལྟོས་དང་བྲལ་བའི་གཞི་མེད་པར༔ ལུས་བཅོས་གསལ་བས་ངས་སོས་སྣང་བ་འཆིང ༔ ཕྱོགས་མེད་རིས་སུ་མ་བཅད་སེམས་མེད་པར༔ ཡིད་དཔྱོད་སྒྲོ་དང་བཅས་པས་གནས་ལུགས་འཆིང༔ ཡེ་གྲོལ་བྱ་བྲལ་སོར་བཞག་གདེང་མེད་པར༔ ཞེ་འདོད་ཉམས་དང་བཅས་པ་རྟོག་པས་འཆིང༔ མ་བཙལ་རང་སར་བཞག་པའི་གནས་མེད་པར༔ རྒྱུ་འབྲས་ལུང་ལ་ལྟོས་པས་རིག་པ་ཉིད༔ ཆོས་ཀུན་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཞིང་རྙོག་མེད་པས༔ བྱས་མེད་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད་ནི་རབ་ཏུ་ཆེ༔ རྒྱུ་འགག་རྐྱེན་ཡལ་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་གནད༔ གང་ལ་མ་བརྟེན་གཅིག་གིས་གྲོལ་བའི་ཀློང་ཉིད་དོ༔ སྤྱོད་བྲལ་སྒོམ་དག་ལྟ་རུ་མེད་པའི་དོན༔ སུ་ཡིས་མ་བཅོས་སྣང་བ་རང་སར་བཞག་པས་གྲོལ༔ འཇུག་ཤེས་བརྡའ་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་དགོངས་པ་ནི༔ འདི་ཞེས་ཚིག་དང་བྲལ་ན་དེ་ཉིད
Chinese
威力具足心安乐，无戏虚空有情众所行。 无相离空的智慧，不执不著不染自安住。 一以击三是谁所为？非假非真住法朗然也。 自性为一远离诸相，于彼实事无言无说。 观于本净自空离相之状态，无基无根不依于任何。 高低有无显现入于空性而周遍，由此自性心之边际唯一状态。 非法本俱生，是为无二元，何处生此谁证得胜？ 自显之义于何处明晰？无有转变，未染污，谁未夺？ 智慧有二，一与非异，无基道尽，果未曾有。 见闻觉知一者解脱，不寻谁亦不得，住于众生心。 本有且超越观看与见，彼即自彼无作初始之状态。 因空缘明，本体和合而住，能作所作思择与执持二边自。 由明觉所生，各自所转变，住法即彼，何须多言？ 无勤不需寻，乃诸生处之实事，自净垢染之法而修作。 勤奋止息解脱我已觉，更有胜者解脱与否耶？ 于何处有，彼之智慧遍广大也，空性之中作为道，法性实事也。 以空性无有勤作，乃道之精要，阻断气息闭合眼目，是为束缚自心。 无作无待无基之上，以身作光明晰，我执显现束缚也。 无有方所不分派别，无有心识之上，以心分别妄语而束缚住法。 本解脱无作为，安住无有定见之上，以贪欲经验而以分别束缚。 不寻于自处安住无有处所之上，以因果经论而束缚明觉。 诸法离戏无有染污故，无作自处解脱之要极为殊胜。 因灭缘逝果尽之要，不依于何者，一者解脱之界也。 离行离修无可见之义，谁亦无作，显现自处安住而解脱。 入知觉受与言说之超越，此之密意，离于此之言说即彼也。
English
Powerfully holding, blissful, the unobstructed space is traversed by sentient beings. That wisdom, devoid of appearance and emptiness, is naturally self-settled, without grasping, attachment, or corruption. Who strikes the three with one? The way of abiding is clearly neither false nor true. Its nature is one, free from all forms; in that very reality, there is no word or expression. Look into the state of primordial purity, self-emptiness, free from characteristics; without a basis, without a root, not relying on anything. High and low, existence and non-existence, appearance pervades and enters into emptiness; from that, the nature of mind is a single state of cessation. Not a dharma, but co-emergent, it is said to be without duality; from where did it arise, who experiences and conquers it? Where does the meaning of self-appearance become clear? Unchanged, uncorrupted, who has not stolen it? Wisdom is twofold, one and not different; without a basis, the path is exhausted, and there has never been a result. Whatever is liberated by seeing, hearing, and discerning, is not sought and not found by anyone, residing in the heart of all. It has always been there, beyond looking and seeing; that very self is the uncorrected, primordial state. Cause is empty, conditions are clear, essence abides in union; the two extremes of doing, acting, thinking, and grasping are self-liberated. Whatever arises from awareness and is transformed by each, what need is there to say about that very way of abiding? Without effort, there is no need to seek, for it is the reality of all sources; self-purified, it is the dharma that taints and acts. I have realized that effort ceases and is liberated; is there a liberation beyond liberation? Wherever it exists, its wisdom is vast and expansive; from emptiness itself, the path is made, the reality of dharmata. Without effort in emptiness, it is the essence of the path; blocking the breath and closing the eyes binds one's own mind. Without fabrication, without dependence, without a basis, the body is fabricated, and clear appearances bind. Without direction, without division, without mind, conceptual thoughts and fabrications bind the natural state. Without primordial liberation, without action, without certainty of leaving it as it is, desires and experiences bind with thoughts. Without seeking, without a place to rest in its own place, relying on cause and effect and scriptures binds awareness. Since all dharmas are free from elaboration and without confusion, the key to liberation in its own place without doing is extremely great. The key to the cessation of cause, the vanishing of conditions, and the exhaustion of results is the realm of liberation by one, without relying on anything. The meaning of being free from conduct, pure in meditation, and without anything to see is that whatever is not fabricated by anyone is liberated by leaving appearances in their own place. The understanding that enters into awareness and transcends signs and terms is that this very meaning, without words, is it.