Tibetan
ཏེ། །ལྷུན་གྱིས་གནས་པས་བཞག་པ་ཡིན། །བསྒོམ་པ་རྩོལ་བའི་ནད་ཡིན་ཏེ། །རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་རང་ལས་བྱུང་། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བཙལ་བས་འགྲུབ། །ཕྱི་ནང་གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡིན་པས། །བཙལ་བའི་བསམ་པས་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །མ་བཙལ་བཞག་ན་བསྒོམ་ པ་ཡིན། །དེ་དང་དེ་རུ་རྣམ་བཙལ་ནས། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་དོན་མི་འབྱུང་། །དེ་ནི་སྙིང་པོ་དེ་བས་ན། །དེ་ལས་དེ་འབྱུང་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སངས་རྒྱས་གཙོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཉིད་རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །དབང་པོ་ཡུལ་དུས་རིག་པ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་བྱང་ཆུབ་ལམ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དམ་པ་ཉིད་དུ་བཙལ་མེད་དེ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བཙལ་མེད་དེ། །དམ་པའི་དོན་ལ་གང་འཇུག་པས། །གསང་བ་ཨཱཿཡི་དོན་ཉིད་ལས། །གསང་བ་ཨཱོཾ་ཉིད་དམིགས་པ་ན། །གདམས་ངག་ངེས་པ་ཟབ་མོ་ཡིས། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བཙལ་བ་དང་། །མི་བསྒོམ་པ་ཡི་བསྒོམ་པ་དང་། །མི་གནས་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་གནས། །མཉམ་གཞག་མེད་པའི་ཚུལ་གྱི་ནི། །རྟག་པར་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་བཞག །དགེ་དང་མི་དགེ་གཉིས་མེད་དེ། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་བཙལ་བས་རྙེད་མིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་འདོད་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད། །ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི། །བསྒོམས་པས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །བཙལ་བ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཉལ་བའི་འཁོར་ལོ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ངང་། །སེམས་དེ་རང་བཞིན་གཞན་ན་བསྒོམ། །དངོས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །འདུས་མ་བྱས་པས་བདེ་བའི་ཀློང་། །སེམས་ཉིད་བསམ་མེད་བློ་ལས་འདས། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། །དྲང་སྲོང་མཁས་པའི་རིག་པ་ཡིས། །དེ་ལ་མ་བཙལ་ཕབ་ན་བསྒོམ། །རིག་པ་དབྱིངས་ལ་ཡན་པ་ནི། །བཙལ་བའི་ནད་བྲལ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་བས་གསང་བ་དྲི་མ་མེད། །ཡང་དག་འོད་གསལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་གནས་གྱུར་ན། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་བག་ལ་བསད། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་འགྲུབ། །དངོས་མེད་དངོས་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དབུ་མ་མི་དམིགས་མིང་ ཡང་མེད། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བའང་མེད་པས་ན། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན།ནམ་མཁའ་ཆེ་རྒྱས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཟབ་མོའི་མན་ངག་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོས། བདེན་པ་གཉིས་སོ་སོར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དོན་དམ་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཐ་དད་དུ་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་དུ་མར་འགྱུར། །ལོག་པ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྒྱུད་འདོད་མཐའ་རུ་འཛིན་པ་དང་། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །ཚིག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་ལྟ་བ་གཉིས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཡང་དག་རྫས་སུ་འདོད་པ་དེ། །རྡུལ་ལས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་ཆོས་བདག་ཉིད། །དོན་དམ་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའི། །ཤེས་བྱ་ནང་གི་འདོད་པ་དག །རྡུལ་ཉིད་ཕྱོགས་ཆས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་མིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཆོས་བདག་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བྱ་བ་དང་ནི་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད། །ཕྱི་རོལ་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་དག །ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་ པ། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མིན། །མཚན་མ་དག་ལ་རྟེན་བཅས་ནས། །མཚན་མ་མེད་པ་འགྲུབ་པ་དང་། །ནང་གི་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི། །ཡང་དག་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །འཁོར་ལོ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་འགོག་པ་ཡིན། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ། །གསང་བ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད། །གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ཀུན་གྱི་དབྱིངས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསང་བ་དམ་པ་དྲི་མ་མེད། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤྱོད་པ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ཐེག་པ་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས།
Chinese
彼，自然安住而立定。禅修乃勤作之病，勤作之心安乐自生。无显现之法性，不寻之寻而成就。内外动与不动一切，菩提心要即是，以寻之念不摇动法界。不寻而安住即是禅修。 于此于彼寻觅，然由此如是义不成。彼乃心要之故，由此生彼甚稀奇。五蕴即是佛陀主，五大即是种姓母。根境时识诸，菩提心与忿怒众。五毒即是菩提道，一切普贤之刹土，非是佛陀之外。胜义谛中无寻觅，世俗谛中亦无寻觅，于胜义谛义中谁进入，秘密阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）之义中，秘密嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）而专注时，以诀窍决定甚深，无寻之寻与，不修之修与，不住之方式而住。无等持之方式中，恒常自性平等住。善与非善二者无，菩提虚空之体性。菩提非寻觅而得，欲菩提而无菩提。真实义之心要此，修亦不得，不修亦不得。以无寻之禅修，当为睡眠之轮。诸法无余心之性，心彼自性于他处修。无实菩提心之性，无为法故安乐之界。心性无思超离智，本初成佛故无修。贤哲仙人之觉性，于彼不寻放下即修。觉性于法界开展者，离寻之病即禅修。是故秘密无垢染，真实光明当修持。光明双运住处转，种种相状融入习气。阿（藏文：ཨཱ་，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里嘎（藏文：ཀཱ་，梵文天城体：का，梵文罗马拟音：kā，汉语字面意思：嘎）里之手印，普贤之嬉戏成就。无实不居于实有，中观无所缘名 亦无。心之行境亦无故，一切一切皆空性。如来一切之自性，虚空广大之续中，甚深口诀离勤作而说。
English
That, is established by naturally abiding. Meditation is the sickness of effort, the bliss of effortful mind arises from itself. The nature of non-appearance is accomplished by seeking without seeking. All inner and outer movements and non-movements are the very essence of Bodhi, the expanse is not moved by the thought of seeking. To remain without seeking is meditation. By seeking in this and that, the meaning of that as such does not arise from that. Since that is the essence, it is very wondrous that that arises from that. The five aggregates are the main Buddha, the five elements are the mother of the lineage. The faculties, objects, time, and consciousness, the Bodhicitta and the assembly of wrathful deities. The five afflictions are the path to Bodhi, all are the realm of Samantabhadra, not other than the Buddha himself. There is no seeking in the ultimate, nor is there seeking in the conventional. Whoever enters into the meaning of the ultimate, from the meaning of the secret Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: ā, Literal meaning: Ah), when focusing on the secret Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal meaning: Om), with the definitive profound instruction, seeking without seeking, and meditating without meditating, abiding in a way that does not abide. In the way of non-fixation, always remain equally in itself. There is no good or non-good, Bodhi is the nature of space. Bodhi is not found by seeking, there is no Bodhi in wanting Bodhi. This essence of the true meaning is not found by meditating, nor is it found by not meditating. By meditating without seeking, one should make it the wheel of sleep. All phenomena are the nature of mind, meditate on that mind, its own nature, elsewhere. The nature of unreal Bodhicitta, the realm of bliss because of the unconditioned. Mind itself is unthinkable, beyond intellect, since it is primordially enlightened, there is no meditation. With the wisdom of a wise sage, if one does not seek and lets go, that is meditation. When awareness expands into the expanse, meditation is free from the sickness of seeking. Therefore, the secret is without stain, one should meditate on the true clear light. When the clear light union transforms the place, various signs are subdued into habits. By the mudra of Ali Kali, the play of Samantabhadra is accomplished. The unreal does not abide in the real, the Middle Way is without object, name also does not exist. Since there is no object of mind, all is all emptiness. The nature of all the Sugatas, from the tantra of the vastness of space, the profound instruction is taught, free from effort.
Chinese
这是确立的第十二章。 然后，世尊，一切如来之主，为了分别显示二谛，召唤一切如来，如是说道： 胜义的自性，不是各别的，不是多样的；由于众生的意乐，变成多种方便的次第。 具有颠倒分别的自性，执著作者等等的相续，以及持有六十二见，这是世俗谛，不是胜义谛，名为离戏论。 向外境执著的两种见解，执著我等等，这是世俗谛，不是胜义谛。 蕴、界、处，以及缘起等等，认为真实存在的，具有由微尘组成的特征，以及由此生彼的法性，这是胜义的自性。 完全舍弃能取和所取的，识的内在欲求，微尘本身不成立为部分，不是一，不是多。 遍计所执的自性，不是真实的，是世俗谛。依他起的自性，名为圆成实，名为胜义谛。 大空性的自性，由于法无我而平等，自心本来没有生起，具有自性的世俗谛，由于是胜义空性，所以自性无自性。 行为和二者的相续，向外境行持的行为，沐浴和洁净等等，这是世俗谛，不是胜义谛。 依靠有相，成就无相，以及结合内在的清净，这名为真实谛。 瑜伽续的一切，显现而无自性，一切轮涅的自性，是世俗谛，是遮止。 名为胜义谛的，是秘密的，没有自性。一切秘密明点的界，那是诸佛的本体。这是诸佛的一切，秘密殊胜无垢，一切功德生起之处，一切都无自性。 极瑜伽是，三摩地和行持，以及方便的次第是世俗谛，名为乘，名为乘。由于是胜义空性。
English
This is the twelfth chapter of establishment. Then, the Lord, the master of all Tathagatas, in order to separately show the two truths, summoned all the Tathagatas and spoke thus: The nature of the ultimate reality is not separate, not diverse; due to the inclinations of sentient beings, it transforms into various stages of means. Having the nature of distorted conceptualization, clinging to the continuum of agents and so on, and possessing sixty-two views, this is conventional truth, not ultimate truth, called freedom from elaboration. The two views that cling to external objects, clinging to self and so on, this is conventional truth, not ultimate truth. The aggregates, elements, and sense bases, and dependent origination and so on, considering them as truly existent, having the characteristic of being composed of particles, and the nature of phenomena arising from that, this is the nature of ultimate reality. Completely abandoning the grasped and the grasper, the inner desires of consciousness, the particles themselves do not constitute parts, not one, not many. The nature of the completely imputed is not real, it is conventional truth. The nature of dependent arising, called the perfectly established, is called ultimate truth. The nature of great emptiness is equalized by the absence of self of phenomena, one's own mind is originally unborn, the conventional truth with self-nature, because it is ultimate emptiness, therefore self-nature is without self-nature. Actions and the continuum of both, actions performed towards external objects, bathing and purification and so on, this is conventional truth, not ultimate truth. Relying on signs, accomplishing the signless, and combining inner purity, this is called true truth. All of the Yoga Tantra, appearing but without self-nature, all the nature of samsara and nirvana, is conventional truth, is cessation. That which is called ultimate truth is secret, without self-nature. The sphere of all secret bindus, that is the essence of all Buddhas. This is all the Buddhas, secret, supreme, immaculate, the place where all qualities arise, all without self-nature. The great utmost yoga is, samadhi and conduct, and the stages of means are conventional truth, called vehicle, called vehicle. Because it is ultimate emptiness.