Tibetan
www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb037.040 Gpb037.040 ། ཨ་ནུ་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་གཅིག་པ་ལ།། གཉིས་སུ་རང་ཤར་གཉིས་མེད་རང་མཆོད་དོ།། ཨ་ཏི་སྤངས་པ་དེ་ཡི་བསོགས་དང་བྲལ།། སོང་གྱུར་རྒྱས་གྲུབ་ཐོབ་བྱང་དབྱེ་བ་མེད།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དོན་དམ སེམས་ཅན་དམིགས།། མདོ་སྡེ་སེམས་ཙམ་གཞན་དོན་ཆོས་ལ་དམིགས།། དབུ་མ་ཡན་ཆོད་དོན་ལ་བདག་གཞན་མེད།། དམིགས་པ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།། ཞེས་ལྟ་བའི་ཁྱད་ཀྱི་གསང་ཐིག་སྟེ་བརྒྱད པའོ།།།། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་བྲལ་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། ཨེ་མ་བདག་འཛིན་མ་བྲལ་བར་དུ་བུ་ན།། རྟོགས་ཀྱང་འཆིང་ལ་མ་རྟོགས་འཆིང།། སྒོམས་ཀྱང་འཆིང་ལ་མ་སྒོམས་འཆིང།། བདག་འཛིན་མ བྲལ་བར་དུ་ནི།། བསྐལ་པའི་བར་དུ་དཀའ་སྤྱད་ཀྱང།། གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རྩོལ་བས་རླགས།། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ན།། སེམས་ཆོས་འདྲེས་ཏེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། བདག་འཛིན་གྲོལ་བ་རང་ཉིད ལ།། རྟོགས་དང་ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་རྫོགས།། གཞན་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་འཆིང་བའི་དངོས།། བདག་མེད་རྟོགས་ལྟ་སུ་ཡི་སྒོམ།། བདག་ཡོད་འཆིང་བའི་དངོས་པོ་མེད།། རང་བྱུང་ངོ་བོ་བཞིན གནས་ཏེ།། དང་པོ་ངང་གིས་གནས་པའི་གནས་ལུགས་ཀྱང།། གནས་པར་བྱ་དང་བྱེད་མེད་གནས་རྒྱུ་མེད།། གཉིས་པ་འཁྲུལ་ཏེ་འཁོར་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང།། འཁྲུལ་བ་བྱ་དང་བྱེད་མེད་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད།། གསུམ་པ རང་བཞིན་འཁྲུལ་ཏེ་རང་བྱུང་རྟོགས་པ་ཡང།། རྟོགས་པར་བྱ་དང་བྱེད་མེད་རྟོག་རྒྱུ་མེད།། བཞི་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཡང།། ཐོབ་བརྟན་བྱ་བྱེད་མེད་དེ་བརྟན་རྒྱུ་མེད།། དེ་ལྟར་བཞི་པོ གང་དུ་ཡང།། བྱ་བ་ཡོད་ན་རྐྱེན་ཅིག་ཡོད།། བྱེད་པ་ཡོད་ན་ཐབས་ཅིག་ཡོད།། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་དེ་ཡོད་པས།། དེ་ཡོད་འདུས་བྱས་གཉེན་པོས་འཇིག། གཞི་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ།། ལམ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་པ ཡིས།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གོལ།། གཞི་ལ་བྱེད་པ་མེད་བཞིན་དུ།། ལམ་ལ་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཡིས།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གོལ།། གཞི་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད་པ་ལ།། ལམ་ལ་བྱ་རྒྱུད་འདོད་པ་ཡིས།། དེ་བཞིན ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གོལ།། གཞི་ལ་མེད་པ་ཅི་བྱུང་ཡང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གོལ།། དེ་བས་བྱ་བྲལ་རྫོགས་ཆེན་སྤགས།། དེ་བས་བྱེད་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་སྤགས།། དེ་བས་རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་བྲལ་ཆེ།། བྱ་མེད་རྐྱེན་དེ གང་གི་རྐྱེན།། བྱེད་མེད་ཐབས་དེ་གང་གི་ཐབས།། དེ་ཡོད་བྱ་བྲལ་
Chinese
阿努法身本初即一， 二显无二自供养。 阿底断舍离彼积， 已逝圆满成就证菩提无别。 声闻缘觉义微，有情为境。 经部唯识他利于法为境。 中观以上义上无自他， 无境当知为二。 如是见解之别的秘密心要，此乃第八。 顶礼出世间行持之自在者。 唉玛，若未离我执， 纵悟亦缚，未悟亦缚。 纵修亦缚，未修亦缚。 若未离我执， 纵经劫修苦行， 亦不解脱，徒劳无功。 能取所取若无二， 心法交融任运成。 我执解脱于自身， 证悟见修等圆满。 其他何亦不复有， 设若有者乃束缚。 无我证见谁之修？ 有我束缚之实体无。 自生本性如是住， 第一自然安住之实相， 然无所住及能住，无住之因。 第二迷乱轮回种种相， 然无迷乱及能迷，无迷之因。 第三自性迷乱自生之证悟， 然无所证及能证，无证之因。 第四大自在之果位， 然无所得及能得，无得之因。 如是四者于何处， 若有作为必有缘。 若有能作必有方便。 如是若有彼有故， 彼有为作对治坏。 如是基上无作为， 道上作为有之事， 偏离如是之义理。 如是基上无能作， 道上能作欲求事， 偏离如是之义理。 如是基上无所作， 道上所作欲求事， 偏离如是之义理。 如是基上无有者， 如是之义理偏离。 是故离作大圆满， 是故离作任运成。 是故无因离缘大， 无作之缘彼何缘？ 无能作之方便彼何方便？ 彼有离作。
English
Anu Dharmakaya is inherently one, Dual self-arising, non-dual self-offering. Ati abandonment is free from that accumulation, Gone, perfected, accomplished, attained, enlightened, without distinction. Shravakas and Pratyekabuddhas have subtle meanings, sentient beings as objects. Sutra and Mind-Only focus on benefiting others, with Dharma as the object. Above Madhyamaka, in meaning, there is no self or other, Without object, it should be known as dual. Thus, the secret essence of the difference in views, this is the eighth. Homage to the detached conduct of the Bhagavan! Alas, if self-grasping is not abandoned, Even if realized, it is bondage; if not realized, it is bondage. Even if meditated, it is bondage; if not meditated, it is bondage. If self-grasping is not abandoned, Even if one practices austerities for kalpas, One will not be liberated, effort is in vain. When there is no duality of grasper and grasped, Mind and Dharma blend, spontaneously accomplished. Self-grasping liberated in oneself, Realization, view, meditation, etc., are perfected. Nothing else exists, If there is, it is an object of bondage. Whose meditation is the realization of no-self view? If there is self, there is no entity of bondage. The self-born essence abides thus, First, the reality of naturally abiding, Yet there is no abiding and no abider, no cause for abiding. Second, delusion, the various appearances of samsara, Yet there is no delusion and no deluder, no cause for delusion. Third, the self-nature of delusion, the self-born realization, Yet there is no object to be realized and no realizer, no cause for realization. Fourth, the fruit of the great self, Yet there is no attainment and no attainer, no cause for attainment. Thus, in any of these four, If there is action, there must be a condition. If there is an agent, there must be a method. If there is such, because that exists, That exists, compounded, destroyed by the antidote. Just as there is no action on the ground, By having action on the path, One deviates from the meaning of suchness. Just as there is no agent on the ground, By desiring an agent on the path, One deviates from the meaning of suchness. Just as there is no object of action on the ground, By desiring an object of action on the path, One deviates from the meaning of suchness. Whatever arises that is not on the ground, One deviates from the meaning of suchness. Therefore, detachment from action is Dzogchen. Therefore, detachment from agent is spontaneous accomplishment. Therefore, without cause, detachment from conditions is great. That condition without action, what condition is it? That method without agent, what method is it? That exists, detachment from action.
Tibetan
ཅི་ཕྱིར་ཡིན།། དེ་མིན་སངས་རྒྱས་ག་ལ་ཡིན།། གཞི་ལ་རྟོགས་མེད་རྟོགས་དོན་གོ་ལ།། ཞེན་ན་རྟོགས་ཞེས་བྱ་ཡང།། འཁྲུལ་པ་ཟད་པ་ཙམ་ལ སྟེ།། གང་གིས་ཅི་རྟོགས་རྟོགས་དོན་ཅི།། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་གོལ་བ་མོད།། དེ་བས་རང་བྱུང་འདི་ལྟ་སྟེ།། འཁྲུལ་པ་པོ་ང་འཁྲུལ་བྱ་ང།། རྟོགས་པ་པོ་ང་རྟོགས་བྱ་ང།། བཤད་པ་པོ་ང་བཤད་པ་ང།། རང་ཉིད རང་ཤར་རང་ཉིད་དག།བྱ་བྱེད་ཡོད་པ་ག་ལ་ཡིན།། གལ་ཏེ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང།། བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས།། སངས་རྒྱས་དོན་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཅིང།། གཞི་ལ་མེད་པ་བྱུང་བ་ན།། རང་བྱུང་ཡིན་ཡང་མི་རྟག་སྟེ།། འཁྲུལ་ པས་བྱ་བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་མཐོང།། གཞི་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ།། བྱུང་ན་ཅི་བྱུང་མི་རྟག་པའོ།། རྒྱུད་ནི་གཞི་ཡིན་འབྲེལ་བར་སྟོན།། ལུང་ནི་ལམ་ཡིན་ཐོག་ཏུ་ཕེབས།། མན་ངག་འབྲས་བུ་ལ་ཟློས་པའོ།། གཟུང་དང འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དག།མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྡུལ་དང་བྲལ།། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན།། འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང།། ཡེ་ནས་མཉམ་ཉིད་བྱ་བྲལ་ཏེ།། འཁྲུལ་ནས་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཡིན།། སོང་ གྱུར་རེད་པ་ཅི་ཡང་མེད།། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་ཡིན།། ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གོལ་ཚུལ་གྱི་གསང་ཐིག་སྟེ་དགུ་པའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། ཁམས གཏན་གོལ་སྒྲིབ་བསལ་བ་ནི།། རྟག་ཆད་བེམ་རིག་བཞི་ཡིན་ཏེ།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་རྟག། ཡུལ་མེད་སེམས་ཡོད་རིག་པ་ཡིན།། གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་ཆད་པ་ཡིན།། སེམས་མེད་ཡུལ་ཡོད་བེམས་པོ ཡིན།། བདག་ཡོད་ཤེས་པ་མི་འཕྲོ་ན།། འདུ་ཤེས་མེད་དེ་བེམ་པོ་ཡིན།། ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་དྲན་པ་ཡང།། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བ་མ་འགགས་པ།། རིག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་རྟག། མུ་རྟུག་མུ་སྟེགས་རྒྱང་འཕན་ཕྱལ།། སྐྱེ་མཆེད མུ་བཞིའི་གནས་སུ་སྐྱེ།། ཕྱིའི་བསྐྱེད་རིམ་གཟུགས་ཁམས་སྐྱེ།། ནང་ཟབ་བསྐྱེད་རིམ་འདོད་ཁམས་སྐྱེ།། དེ་ཡང་རིམ་པས་འཇུག་པར་བྱ།། དང་པོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔས།། ཧེ་རུ་ཀ་ནི་ཡབ་ཡུམ སྒོམ།། རྗེས་ལ་ཐིག་ལེ་ན་ད་བསྒོམ།། དེ་ནི་ཕྱི་ནང་བསྐྱེད་རིམ་མོ།། རྫོགས་དང་ཡོངས་རྫོགས་ངོ་བོ་ཉིད།། རིམ་ལྔའི་ཚུལ་དུ་མི་འགལ་དགོད།། དང་པོ་སེམས་ཉིད་རྩད་བཅད་པས།། གང་དུ་མ་གྲུབ་ངང་ལ བཞག།འདུ་ཤེས་མེད་དེ་མུ་རྟུག་ཆད།། དེ་ནས་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ།། སྐྱེད་ཙམ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་མེད།། ཐམས་ཅད་སེམས་ཏེ་སྣང་ཞིང་སྟོང།། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་མུ་སྟེགས་རྟོགས།། ཆོས་རྣམས་ན
Chinese
为何如此？否则怎能成佛？于基无证悟，悟之义乃迷途。若执着，则名为证悟，仅是错觉的止息。以何证悟，证悟之义为何？若真有，实乃歧途。因此，此乃自生之相：迷惑者我，所迷惑者我；证悟者我，所证悟者我；宣说者我，所宣说者我。自性，自显，自性清净。能作所作，何处有？若谓有，然一切所作皆无常。成佛无意义，任运自成。于基无有而生起，虽是自生亦无常。因错觉而见能作所作、因缘。基性不可思议，生起则无论何生皆无常。续部是基，示关联。经是道，步于其上。口诀于果上重复。所取与能取之相，无相且离尘。彼乃金刚萨埵。轮回涅槃一切之自性，本初平等离造作，因错觉而显现为实有。已逝者，无有任何损失。事物之实相，不变异。如是，此乃从真如中迷失之秘密心髓，第九。顶礼一切知者薄伽梵之体性。界，断除永恒迷失之障蔽，即是常断顽灵四者。境与心二者皆有，是为常。无境有心，是为灵。二者皆不成立，是为断。无心有境，是为顽。若有我，识不散乱，则无意识，是为顽。种种知识与忆念，无生而生不间断，是为灵，彼亦为常。常续、外道、断见者，于四边生处生。外生起次第，生色界。内深生起次第，生欲界。彼亦次第而入。首先以五现观，观想嘿汝嘎父母。其后观想明点那达。彼乃外内生起次第。圆满与最圆满之自性，不违背五次第之理。首先，穷究心性，于何处不成立之状态安住。无意识，是为常续断见。其后，种种知识，仅是生起，自性本无。一切皆心，显现且空性。无边识，外道之悟。诸法
English
Why is it so? Otherwise, how can one become a Buddha? In the basis, there is no realization, the meaning of realization is delusion. If there is attachment, it is called realization, but it is only the cessation of delusion. With what is realized, what is the meaning of realization? If it truly exists, it is indeed a wrong path. Therefore, this is the nature of self-arising: the deluded one is me, the deluded object is me; the realized one is me, the realized object is me; the speaker is me, the spoken is me. Self-nature, self-manifestation, self-nature is pure. Where is there an agent and an object? If you say there is, then all that is made is impermanent. Becoming a Buddha is meaningless, spontaneously accomplished. If something arises from nothing in the basis, even if it is self-arising, it is impermanent. Due to delusion, one sees agent and object, cause and condition. The nature of the basis is inconceivable, if something arises, whatever arises is impermanent. The Tantra is the basis, showing the connection. The scripture is the path, stepping on it. The oral instruction is repeated on the fruit. The aspect of object and subject, without characteristics and free from dust. That is Vajrasattva. The nature of all samsara and nirvana, is primordially equal and free from fabrication, due to delusion it appears as real. What has passed, there is no loss. The reality of things, is immutable. Thus, this is the secret pith of how to stray from Suchness, the ninth. Homage to the nature of the Bhagavan, the all-knowing one. Realm, cutting off the veil of eternal straying, is the four: permanence, annihilation, inertness, and awareness. Both object and mind exist, that is permanence. No object but mind exists, that is awareness. Neither of the two is established, that is annihilation. No mind but object exists, that is inertness. If there is a self, consciousness does not scatter, then there is no consciousness, that is inertness. Various knowledge and memory, unborn but birth is uninterrupted, that is awareness, and it is also permanent. Eternalism, materialism, nihilism, they are born in the four extreme states. Outer generation stage, arises in the form realm. Inner profound generation stage, arises in the desire realm. That also enters gradually. First, with the five clear realizations, contemplate Heruka father and mother. Afterwards, contemplate the bindu nada. That is the outer and inner generation stage. The nature of completion and perfect completion, should not contradict the principle of the five stages. First, investigate the nature of mind, abide in the state of where it is not established. No consciousness, that is eternalism and nihilism. Afterwards, various knowledge, only arising, the nature is originally non-existent. Everything is mind, appearing and emptiness. Boundless consciousness, the realization of materialists. All dharmas