Tibetan
དྲུག་པ་མཁྱེན་དུ་མེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཤར།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གསུང།། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ།། རྟོགས་པས་ཐོབ་ཅེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས གསུངས།། དཔེར་ན་མ་ཧེ་ར་ཚིག་བུ་བཞིན་ནོ།། ཐེ་གུ་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ནོ།། ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་དབེན་ཞིང་འདུས་མ་བྱས།། ཡིན་པ་ངང་གིས་གཟུང་འཛིན་འདུས་བྱས་འཁྲུལ།། རང་གི་གཟུང་འཛིན དག་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་རིག་པས།། སྤངས་ནས་ཐོབ་པ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། དེ་ཡོད་སངས་རྒྱས་དེ་མེད་སེམས་ཅན་མེད།། དེ་རྟོགས་བསྟན་ནས་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ།། ཐ་དད་འདུ ཤེས་རྡུལ་ཙམ་མི་སྐྱེ་ན།། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཐོབ།། དང་པོ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་སྟེ།། ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཆ་བཅུར་གནས་པ་ལ།། ཆ་གཅིག་ཡེ་ཤེས་ཆ་དགུ་ཐ་མལ་ཏེ།། རིམ་གྱིས་མ་སྤངས མ་བསྒྲུབས་བཅུར་འགགས་བཅུར་གནས་པ།། གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཐོབ།། སྣང་བ་ཤར་ནས་མུན་པ་བརླག་པ་བཞིན།། གཉིས་མེད་རྟོགས་ནས་གཟུང་འཛིན་ལོག་པ་དང།། ལྷུན་གྲུབ་རྟོགས ནས་བྱ་བཙལ་ལོག་པ་དང།། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ནས་རེ་དོགས་ལོག་པ་དང།། མཉམ་ཉིད་རྟོགས་ནས་དགག་སྒྲུབ་ལོག་པ་དང།། འབྲས་བུ་རྟོགས་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས།། དེ་ཡང་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་ཅི ཡང་མེད།། རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས།། གནས་པ་རྟོགས་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ལ།། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས།། རང་གིས་ཤེས་ནས་གཞན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།། ཡང་དག་དོན་འདི སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་དེ།། ལྷན་ཅིག་གནས་ན་སྲི་ཞུ་སྨོས་ཅི་དགོས།། ཡང་ན་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་དྲིས་ནས་ཀྱང།། ཕྱོགས་དེར་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད་པར་བྱེད།། སྔོན་དུ་བཞུགས་པའི་གྲོང་ངམ་གནས ཁང་ལ།། སྐོར་བ་ལ་སོགས་ཕྱག་མཆོད་དངོས་སུ་བྱེད།། དྲན་ནམ་མཐོང་ན་ནད་འབྱང་ལུས་ཀྱང་ཡང།། སྔོན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དྲན་ན་མོས་པ་སྐྱེ།། ནམ་ཡང་འབྲལ་བའི་བསམ་པ་མི་སྐྱེ་ན།། དགོན་པར་ཁྲིད་ལ་ཚིག་རེ བསྟན།། ཡུན་དུ་བསྲིངས་ལ་བགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས།། རྡོལ་ཆོས་ལྟུག་པར་ཞུ་ན་བསྟན་པ་མིན།། ངང་གིས་སྣོད་དང་སྦྱར་ལ་བསྟན་པར་བྱ།། ཞེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་གྱི་ཡི་གེའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། མཉམ ཉིད་ངང་གི་ཁྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལྔ་ཡིས་འཕགས།། མ་སྤངས་མི་གནས་མི་ལྟོས་རག་མ་ལུས།། ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ།། རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པས ན།
Chinese
第六，无知的智慧显现。 金刚萨埵宣说果为至上。 果的自性本来就是， 金刚萨埵说，通过证悟而获得。 例如，如同摩酰首罗的儿子一样。 如同胎儿、蛇等等一样。 本来就远离能取所取，并非造作。 本然的自性自然而然地将能取所取视为造作的错觉。 以清净且非造作的觉性， 舍弃自己的能取所取，并非获得，此乃至上之果。 此有即是佛，此无即无有情。 证悟此理，远离心的动摇。 若不生起丝毫的差别和聚合之念， 便能如此获得究竟之果。 最初，证悟的智慧自然生起， 如同一日分为十分， 一分是智慧，九分是庸常， 逐渐不舍弃，不修持，十分止息，安住于十分。 密咒获得果位的方式即是如此。 如光明生起而驱散黑暗一般， 证悟无二，能取所取便会止息。 证悟任运自成，寻觅造作便会止息。 证悟唯一，希望和恐惧便会止息。 证悟平等性，破立便会止息。 证悟果位，金刚萨埵如是说。 此亦非从他处获得， 自己的自性本来就是如此安住。 证悟此安住，获得稳固， 应当如是了知获得究竟果位的方式。 自己了知后，对于他人则应如此： 对于宣说此真实意义的上师， 若能一同安住，何须赘述侍奉？ 或者询问其居住的处所方向， 向该方向供养、顶礼和赞颂。 对于先前居住的村庄或住所， 进行绕行等，真实地进行供养和顶礼。 忆念或见到，疾病消除，身体也轻松。 忆念先前的行为，便会生起信心。 若不生起丝毫分离的念头， 便可带到寂静处，传授一两句教言。 长久地守护，从逐步的教法开始， 若请求顿超的密集教法，则非教法。 自然而然地与根器相合，再进行传授。 《获得果位之方式》的文字章节，第五。 顶礼平等性本然之忿怒尊！ 果位以五种殊胜而殊胜： 不舍弃、不住留、不依赖、无遗漏， 远离一切名言的果位， 乃是自生任运、非造作，因此。
English
Sixth, the wisdom of unknowingness dawns. Vajrasattva declares the fruit to be supreme. The nature of the fruit is inherently so, Vajrasattva says, it is attained through realization. For example, like the son of Maheśvara. Like a fetus, a snake, and so on. From the beginning, it is devoid of grasping and the grasped, not fabricated. The inherent nature spontaneously mistakes grasping and the grasped as fabricated. With pure and unfabricated awareness, Abandoning one's own grasping and the grasped, it is not attained, this is the supreme fruit. Its existence is Buddha, its non-existence is no sentient being. Having realized this, one is free from the movement of the mind. If not even a particle of difference or aggregation arises, The ultimate fruit is attained in that way. Initially, the wisdom of realization arises spontaneously, Like one sun abiding in ten parts, One part is wisdom, nine parts are ordinary, Gradually, without abandoning, without cultivating, all ten parts cease, abiding in all ten parts. The way to attain the fruit of secret mantra is like that. Like light arising and dispelling darkness, Having realized non-duality, grasping and the grasped cease. Having realized spontaneous accomplishment, seeking action ceases. Having realized oneness, hope and fear cease. Having realized equality, affirmation and negation cease. Vajrasattva speaks of knowing the fruit. This is also not obtained from elsewhere, One's own nature has always been abiding in that way. Having realized this abiding, one attains stability, You should know the way to attain the ultimate fruit in that way. Having known oneself, for others it is like this: For the teacher who teaches this true meaning, If one can abide together, what need is there to mention service? Or, having asked the direction of the place where they reside, One should make offerings, prostrate, and praise in that direction. To the village or dwelling where they previously resided, One should circumambulate and make offerings and prostrations in reality. Remembering or seeing them, illness is relieved, and the body is light. Remembering previous conduct, faith arises. If the thought of separation never arises, One can take them to a solitary place and teach one or two words. Protect them for a long time, starting with gradual teachings, If one asks for the dense teachings of sudden transcendence, it is not the teaching. Naturally combine it with the vessel and then teach. The fifth chapter of the text on "The Way to Attain the Fruit." Homage to the wrathful deity of equality! The fruit is superior with five superior qualities: Without abandoning, without abiding, without depending, without omitting, The fruit that is free from all conventions, Is self-born, spontaneously accomplished, and unfabricated, therefore.
Tibetan
། འབྲས་བུའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ་ཆེ།། བྱ་བྱེད་མེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པས་འཕགས།། རེ་དོགས་མེད་པས་ཉོན་མོངས་ལོག་པས་འཕགས།། བདག་གཞན་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་མེད་པས་འཕགས།། རྒྱུ རྐྱེན་མེད་པས་གཉེན་པོས་མི་འཇིགས་འཕགས།། བློ་དངོས་ཕྲད་པས་གཉིས་མེད་གསལ་ཏེ་འཕགས།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་འབྱམ་གཉིས་མེད་གནད་དུ་ཆུད།། རང་དབང་རང་གིས་ཐོག་སྟེ་གཞན་མི་གནས།། ཆེ་བཙན འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དེ།། ཡེ་ཤེས་རྩེ་མོས་ཐམས་ཅད་འཇོག་སྟེ་འཕགས།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་འབྱམ་གཉིས་མེད་གནད།། ཡིད་ལ་མ་བསམ་བློ་ཡིས་མ་བྱས་པས།། རང་དབང་མེད་པའི་འབྲས་བུ་རང་བྱུང ཆེ།། གང་ན་མ་བྱུང་གང་དུ་མ་ཕྱིན་པར།། རང་སར་རང་གྲོལ་འབྲས་བུ་བདེ་བའི་མཆོག། ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས།། ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི གཡོ་བ་མ་བྲལ་བར།། སངས་རྒྱས་འདོད་པས་སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་དེ།། འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་ཐར་པར་མ་གསུངས་སོ།། དེས་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་འཕགས།། ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ དེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད།། ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་མ་བྲལ་འབྲས་བུ་དེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན།། བསྐྱེད་རྫོགས་ཤན་ཀྱང་དེ་རུ་ཤེས་པར་གྱིས།། རེ་དོགས་མ་ཟད་འབྲས་བུ བསྐྱེད་རིམ་ཡིན།།།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་མངའ་བས།། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་བཅུད ཕྱུང་ནས།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིས།། རིག་པ་ཐབས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་འདི།། ལྟ་བ་ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་བའི་རྒྱུད།། འཁོར་རྣམས་ཀུན་ལ་བསྟན་པ་ནི།། ཁྱུང་ཆེན་གཤོག་དྲུག་རྫོགས་ནས་སྣང་སྲིད་མཁའ་ལ ལྡིང།། ཕྱོགས་བཅུ་ས་ཕྱོགས་གང་ལའང་ཉམ་ང་མེད།། སྣང་སྲིད་ཁྱུང་ཆེན་གཤོག་རྫོགས་མཁའ་ལ་བདེ།། གཤོག་དྲུག་ལུས་ལ་རྫོགས་པས་ལྟུང་བའི་ཉམ་ང་མེད།། དེ་བཞིན་མན་ངག་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ སེམས།། ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ངང།། འདི་ལ་གཅིག་མེད་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ངང།། འདི་ལ་གཅིག་མེད་དུ་མ་མེད་པའི་དོན།། སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བདེ།། འདི་ལ་སངས རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་པ་གདོད་ནས་མེད།། ལྟ་བ་གཤོག་རྫོགས་མཁའ་ལ་ལྡིང་ཞེས་པའོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མན་ངག་ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་བའི་རྒྱུད།། རྡོ་རྗེ་ཚིག་གི་ཡང་དག་དོན་བསྟན་པ། ཁྱུང་ཆེན གཤོག་རྫོགས་མཁའ་ལྡིང་གང་ལ་ཉམ་ང་མེད
Chinese
果之王殊胜而伟大。 无作无为，非造作故殊胜。 无希冀无恐惧，烦恼颠倒故殊胜。 无自他，无能取所取故殊胜。 无因无缘，不惧对治故殊胜。 智慧与实相遇，无二显明故殊胜。 法性本净，无二把握要点。 自主自立，不依赖他者。 伟大威猛，无与伦比之果。 以智慧之巅，安立一切而殊胜。 法性本净，无二之要点。 不以意念思，不以分别作。 无自主之果，自然生起伟大。 何处未生，何处未去。 自地自解脱，安乐之殊胜果。 离意念动摇之果。 金刚萨埵说为果之殊胜。 如若意念之动摇未离。 欲求成佛而修持之补特伽罗。 未曾说从轮回边际得解脱。 因此，大圆满之果尤为殊胜。 离意念动摇之果。 说是大圆满之果。 意念动摇未离之果。 非大圆满乃生起次第。 生起圆满之差别亦于此知晓。 希冀恐惧未尽，果为生起次第。 顶礼薄伽梵吉祥普贤大乐。 导师具大悲。 从心之中央，取出精华。 以加持而宣说。 此觉性方便之传承。 见解大鹏展翅之续。 为诸眷属宣说者。 大鹏六翼圆满后，于有寂空中飞翔。 十方任何地方皆无畏惧。 有寂大鹏翼圆满，于空中安乐。 六翼于身圆满故，无堕落之畏惧。 如是口诀心要菩提心。 一切圆满故，大光明点之自性。 于此无一，大光明点之自性。 于此无一，无多之义。 已成心要之自性，故于如是安乐。 于此佛与有情，本来无二。 见解翼圆满，于空中飞翔是也。 菩提心之口诀大鹏飞翔之续。 以金刚语开示真实义。 大鹏翼圆满，空中飞翔无所畏惧。
English
The king of fruits is especially supreme and great. Without action and non-contrived, it is supreme because it is not fabricated. Without hope and fear, it is supreme because it reverses afflictions. Without self and other, it is supreme because it is without grasping and being grasped. Without cause and condition, it is supreme because it is not afraid of antidotes. When wisdom meets reality, it is supreme because non-duality is clear. The nature of reality is primordially pure, grasping the essence of non-duality. Self-reliant and self-established, it does not depend on others. Great and powerful, the incomparable fruit. It is supreme because it establishes everything with the pinnacle of wisdom. The nature of reality is primordially pure, the essence of non-duality. Not thought of by the mind, not made by the intellect. The fruit of no autonomy, naturally arising is great. Where it has not arisen, where it has not gone. Self-liberated in its own place, the supreme fruit of bliss. The fruit free from the movement of the mind. Vajrasattva said it is the supreme of fruits. As long as the movement of the mind has not been abandoned. The individual who practices desiring Buddhahood. It has not been said that they are liberated from the edge of samsara. Therefore, the fruit of Dzogchen is especially supreme. The fruit free from the movement of the mind. It is said to be the fruit of Dzogchen. The fruit where the movement of the mind has not been abandoned. It is not Dzogchen, it is Kyerim (generation stage). Know the difference between Kyerim and Dzogrim (completion stage) here. Hope and fear are not exhausted, the fruit is Kyerim. HOMAGE to the Bhagavan, glorious Samantabhadra, great bliss. The teacher has great compassion. From the center of the heart, extracting the essence. Through blessing, it is taught. This lineage of awareness and means. The view is the lineage of the great Garuda soaring. What is taught to all the retinue is: The great Garuda, with six wings complete, soars in the space of existence and peace. In any of the ten directions, there is no fear. The great Garuda of existence and peace, with wings complete, is happy in the sky. With six wings complete on the body, there is no fear of falling. Likewise, the essence of the oral instruction is Bodhicitta. Because everything is complete, in the state of the great bindu. In this, there is no one, in the state of the great bindu. In this, there is no one, the meaning of no many. Having become the essence itself, it is thus happy in suchness. In this, Buddha and sentient beings are not two from the beginning. The view is that the wings are complete, soaring in the sky. The oral instruction of Bodhicitta is the lineage of the great Garuda soaring. The vajra words reveal the true meaning. The great Garuda, with wings complete, soaring in the sky, has no fear.