Tibetan
宗喀巴大师教言集JTs123དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེས་གནང་བ་བཞུགས་སོ། ། 11-25-1a ༄༅། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེས་གནང་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེས་གནང་བ་བཞུགས་སོ། ། 11-25-1b ༄༅། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། དེའང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སེམས་གང་དམིགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེའང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཞེས་འབྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ན་ནི་སེམས་རྨུགས་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་ནི་རྒོད་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིམ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་གཡེང་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་བཟློག་ནས་བསམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གནས་ལ། དྲན་པའི་ཐག་པས་གང་དང་གང་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ལས་ཉམས་པ་ལས་བློ་བཟློག་སྟེ། ཡང་དག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ 11-25-2a རྣམ་པ་འདིས་འཇུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ཐབས་དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པས་ན་ཟུང་འཇུག་པའི་ལམ་མོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་རང་གི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པར་ཞོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ལ་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས་རང་གི་སེམས་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་སོ་སོར་རིག་པ་སྟེ། དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེའང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། དེ་ནི་གཅིག་ཆའང་ཡུལ་མིན་པ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་དུ་མའང་མིན། །དེ་དག་འདུས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲན་མི་འགྲུབ་ཕྱིར། །དྲུག་གིས་གཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་ཪབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་དུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དམིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ན། འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་ལ། སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ན། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ཡ
Chinese
宗喀巴大师教言集JTs123《彼性略摄释》之笔记追授 《彼性略摄释》之笔记追授 《彼性略摄释》之释，出自《俱舍庄严论》第一品。其中，寂止（梵文：Śamatha，指心专注于一境，达到止息散乱的状态）与胜观（梵文：Vipaśyanā，指通过智慧观察，透彻了解事物真相的状态）是双运合修之道。寂止的体性在于定（梵文：Samādhi，指精神集中和专注的状态），即心专注于一所缘境，达到高度的专注。胜观的体性在于智慧，即心所生起之法，能彻底辨别诸法。通过等持之心，辨别‘此为有漏’，‘此为无漏’，‘此为染污’，‘此为清净’，此乃辨别之相。若寂止偏重，则易生起昏沉之近分；若胜观偏重，则易生起掉举之近分。因此，应次第修习观想，以作意无常对治近分之过患，使心安住于所缘境上，此为双运。以正念之绳，随时觉察寂止与胜观之状态，若有偏离，则立即调整，使心重归正道，此即双运。以双运之力， 能以如是之相，不加功用地入定。’此乃其义。以彼方便，能入于涅槃（梵文：Nirvāṇa，指解脱生死轮回的境界）之道，故名双运道。又，彼论中云：‘于自心个别观察而安住。’所谓自心，即指自之意，即意识。所谓个别观察，即指个别了知，于诸法之义个别观察，故名个别观察。若能于色等诸蕴之体性个别观察，则能了知：‘一微尘亦非实有，众多极微亦非实有，彼等聚合亦非实有。’何以故？因极微不可得故。若六者一时相合，则极微应有六分。若六者同处一处，则团块亦应如极微。’如是等等，以如是之理，则知彼等皆非实有，故能确立‘此等唯是心’之见解。所谓个别观察，即是此确立之义。于修习时，获得心一境性，即是于心个别观察而安住。又，
English
Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs123, A Granted Manuscript of the Commentary on the Summary of Thatness A Granted Manuscript of the Commentary on the Summary of Thatness A Granted Manuscript of the Commentary on the Summary of Thatness From the first chapter of the Ornament of Kosala, a commentary on the Summary of Thatness: This is the path of uniting Śamatha (calm abiding) and Vipaśyanā (insight). Śamatha is the characteristic of Samādhi (concentration), where the mind is fully absorbed in a single object of focus. Vipaśyanā is wisdom, the characteristic of discriminating phenomena arising from the mind. With a mind in equanimity, it discerns, 'This is with outflows (Sāsrava),' 'This is without outflows (Anāsrava),' 'This is defiled (Kliṣṭa),' 'This is purified (Vyavadāna),' which is the aspect of discrimination. If Śamatha is dominant, the mind tends towards dullness. If Vipaśyanā is dominant, the mind tends towards excitement. Therefore, by sequentially applying mindfulness of appearance and mindfulness of impermanence, one should reverse the objects of distraction and abide in uniting the objects of contemplation. With the rope of mindfulness, one should turn the mind away from whatever deviates from the state of Śamatha and Vipaśyanā and apply it to the correct path, which is uniting. By the very act of uniting, one enters into a state of non-conceptual engagement. This is the meaning. By that method, it becomes the path to Nirvāṇa (liberation), hence it is called the path of uniting. Furthermore, it is said in the same text, 'Individually examine your own mind and abide in equanimity.' The term 'own mind' refers to one's own mind, the consciousness of the mind. 'Individually examine' means to individually know, to individually contemplate the meaning of phenomena, hence it is called individual examination. If one individually analyzes the characteristics of the aggregates such as form, one realizes: 'Even one atom is not real, nor are many extremely small particles. Their aggregation is also not real, because an atom cannot be established. If six are joined together at once, the atom would have six parts. If the six were in the same place, the mass would be as small as an atom.' Thus, through such reasoning, one understands that these are not real, and one establishes the view that 'these are only mind.' Individual examination is the meaning of this establishment. In practice, attaining single-pointedness of mind is to individually examine the mind and abide in equanimity. Moreover, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་མཚན་མ་དེར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཉིན་རེ་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་དམིགས་པ་ལེགས་པར་རྟོག་པར་བྱས་ནས། རྟོག་པ་ངན་པ་དང་། 11-25-2b ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། འདྲེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་རྣམས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེའང་ཇི་སྐད་དུ། ཡིད་ཀྱི་གླང་སྨྱོན་ལམ་ལོག་སྤྱོད། །དྲན་པའི་ཐག་པས་དམིགས་པ་ཡི། །ཀ་བ་ལ་གདགས་རིམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་དབང་དུ་བྱས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྣའི་རྩེ་མོར་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོར་བསྒོམ་པ་བརྟན་པར་གྱུར་ན་བདེ་བའི་རེག་པའི་མཚན་མ་སྐྱེ་སྟེ། བདེ་བའི་རྒྱུའི་རེག་པ་ཡིན་པས་ན་བདེ་བའི་རེག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ཡོད་ན་བདེ་བ་ལ་རེག་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་བ་ལ་རེག་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ནི་བདེ་བའི་རེག་པ་དེ་ལས་སེམས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་ན། སྣའི་རྩེ་མོའམ་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བདེ་བའི་རེག་པའི་མཚན་མའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་པ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སེལ་བར་ནུས་པའི་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་མངོན་པར་བྱེད་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རེག་པའི། །མཚན་མ་གང་ཚེ་བྱུང་བ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམས་པར་གྱུར་པ་ལས་གང་གི་ཚེ། ལུས་ཀྱིའམ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བའི་རེག་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། མཚན་མ་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་སྤྲོ་ཞིང་རྒྱ་ཆེར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ 11-25-3a ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་དཀར་པོའམ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་སེམས་སོ་སོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་སེམས་དེ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུའང་བཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ནང་གི་མཚན་མ་ནི་བདེ་བའི་ཚོར་བའི་རྒྱུའི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ལའང་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་རེག་པའི་མཚན་མ་དེས་ཁྱབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཇི་ཙམ་འདོད་པར་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནི། གནས་ཁང་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་ཡུལ་
Chinese
《ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན། (Kosala'i rgyan, Kosala's Ornament)》中这样说到：应当生起这样的念头，使心识的相续不断绝。每天都要很好地觉察那不可思议的等持（samadhi），并且要舍弃恶劣的念头，以及在家、出家、鬼怪等等的各种念相。 正如所说：‘疯狂的心识之象，行为邪僻，用正念的绳索，系在所缘的柱子上，逐渐地，用智慧的铁钩来调伏。’就像这样，所以应当思惟鼻尖。金刚细末（rdo rje phra mo）是指如果观修鼻尖稳固了，就会生起安乐触的相，因为是安乐之因的触，所以是安乐触。如果有了金刚细末，因为触及安乐，所以金刚细末是触及安乐的。金刚细末就是从那安乐触中，心就能够平等地安住，’这就是说，能够获得等持的意思。 这样说到：如果能够观修金刚细末，那么在鼻尖或者不是鼻尖的其他地方，无论何处生起安乐触的相的差别，都能够消除身体的沉重等过患，能够生起身体极度轻安。如果能够远离身体的沉重，身体就能够堪能，能够做到隐身。 身体极度轻安就能够体验安乐，具有安乐就能够使心专注一境。就像所说：‘金刚细末安乐触，相生起之时。’ 这句话的意思是，从观修金刚细末中，无论何时，身体或心识生起安乐触，那个时候，那个相就是‘ཁྱབ་བྱ་བ། (khyab bya ba)’，意思是舒展和广大。‘སེམས་དེ། (sems de)’的意思是，为了外境的色相，无论是白色或黄色等等，各自显现的心识自性，就叫做‘སེམས་དེ། (sems de)’。‘ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། (kun tu khyab par bya)’的意思是，也要向十方散布。 内在的相是指安乐感受之因的触的差别，那也叫做‘སེམས། (sems)’。‘ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། (kun tu khyab par bya)’的意思是，要用那安乐触的相遍布自己的整个身体。‘ཇི་ཙམ་འདོད་པར་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། (ji tsam 'dod par sems khyab nas, khams gsum du yang khyab par 'gyur)’的意思是，想要遍布到什么程度呢？遍布到住所、寺院和地方……
English
In 《Kosala'i rgyan (Kosala's Ornament)》, it says: One should generate such a thought, so that the continuity of consciousness is not interrupted. Every day, one should well discern the inconceivable samadhi, and abandon evil thoughts, as well as various signs of thoughts such as householders, renunciants, ghosts, and so on. As it is said: 'The mad elephant of the mind, behaves perversely, with the rope of mindfulness, tied to the pillar of the object of focus, gradually, use the iron hook of wisdom to subdue it.' Like this, therefore one should contemplate the tip of the nose. Vajra Fine Dust (rdo rje phra mo) means that if the contemplation of the tip of the nose is stable, the sign of the touch of bliss will arise, because it is the touch that is the cause of bliss, therefore it is the touch of bliss. If there is Vajra Fine Dust, because it touches bliss, therefore Vajra Fine Dust is touching bliss. Vajra Fine Dust is that from that touch of bliss, the mind can be equally abiding,' which means that one can attain samadhi. It says: If one can contemplate Vajra Fine Dust, then at the tip of the nose or elsewhere other than the tip of the nose, wherever the difference of the sign of the touch of bliss arises, one can eliminate the faults such as heaviness of the body, and one can generate extreme pliancy of the body. If one can be free from the heaviness of the body, the body can be capable, and one can be able to become invisible. Extreme pliancy of the body can experience bliss, and having bliss can make the mind one-pointed. As it is said: 'Vajra Fine Dust touch of bliss, when the sign arises.' The meaning of this sentence is that from the contemplation of Vajra Fine Dust, whenever the body or mind arises the touch of bliss, at that time, that sign is 'ཁྱབ་བྱ་བ། (khyab bya ba)', which means to spread out and expand. 'སེམས་དེ། (sems de)' means that for the sake of the external form, whether it is white or yellow, etc., the nature of consciousness that appears separately, is called 'སེམས་དེ། (sems de)'. 'ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། (kun tu khyab par bya)' means that it should also be distributed in the ten directions. The inner sign refers to the difference of the touch that is the cause of the feeling of bliss, which is also called 'སེམས། (sems)'. 'ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། (kun tu khyab par bya)' means that one should pervade one's entire body with that sign of the touch of bliss. 'ཇི་ཙམ་འདོད་པར་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། (ji tsam 'dod par sems khyab nas, khams gsum du yang khyab par 'gyur)' means, to what extent do you want to pervade? Pervade to the dwelling, monastery, and place... --------------------------------------------------------------------------------