Tibetan
ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་བཞི་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་བཞི་པ། ༈ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་བཅད་པ་དང་གཅིགབཞག་ཐབས་བསྟན་པ་དང་གཉིས། གོལ་ས་བཅད་པ་དང་གསུམ། ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་དང་བཞིའོ། གཞི་རྩ་བཅད་པ་ནི། སེམས་འདི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པས། བྱུང་བ་མེད་དེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རེ་རེའམ་ཚོགས་པ་ལས་མ་བྱུང་བས་གཞི་རྩ་ཐམས་ཅད་དང་ཡེ་ནས་བྲལ། གནས་པ་མེད་དེ། འདི་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མ་གྲུབ། ཤར་ཆ་དང་སྣང་ཆ་ཐམས་ཅད་མ་འགགས་ཙམ་འདི་འབྱུང་ཚད་སྟོང་འབྱུང་དང་སྣང་ཚད་སྟོང་སྣང་ཁོ་ནར་འདུག་པས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཁོ་ཐག་ཆོད། འགྲོ་ས་མེད་དེ་འདིར་སོང་གི་ཡུལ་མེད། སོང་ཤུལ་གྱི་རྗེས་སྣེ་ཙམ་ཡང་མེད། ཡོད་མི་སྲིད་པ་ཡིན་གྱི་མ་རྙེད་ཀྱང་ག་ཤེད་ན་ཡོད་པ་གཏན་ནས་མིན། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སངས། འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་མ་གཏོགས། གྲོལ་བ་འདི་ནི་དང་པོ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པས། བར་དུ་རྐྱེན་བཟང་ངན་གྱིས་འཕེལ་འགྲིབ་མི་སྲིད། མཐར་རྐྱེན་གྱིས་ནམ་ཡང་མི་འཇིགདཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་སྣང་སྲིད་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱམ་བརྡལ་དུ་ཡེ་རེ། དངོས་མཚན་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཁོ་ཐག་རང་ཐོག་ཏུ་ཆོད་ཚེ་མཐའ་བྲལ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་ཡང་ཡང་གསུངས་མོད། དེ་འདི་འདྲའོ་ཞེས་གང་ཡང་མི་གནས་པའི་རང་གནས་ཆེན་པོ་འདི་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུའོ། །བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ལ་དྲུག་ཡོད། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་ལྟར་རྟེན་མེད་གཏད་མེད་མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་རིག་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་གཅིགརྒྱ་མཚོ་རླབ་བྲལ་ལྟར་རིག་པ་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་གཉིས། ཉི་ཟླ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟར་རིག་པ་ཀུན་གསལ་རང་མདངས་དང་ལྡན་པར་འཇོག་པ་དང་གསུམ། བུ་ཆུང་ལྷ་ཁང་དུ་བཞག་པ་ལྟར་གསལ་ཆ་གང་ཡང་མ་འགགས་ལ་འཛིན་ཆ་དང་གཏད་ཞེན་གང་ཡང་མེད་པར་འཇོག་པ་དང་བཞི། ཆུ་རླབ་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་བྱུང་ཚོར་གྱི་འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རིག་ཆའི་འཕྲོ་འདུ་ཙམ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་འཇོག་པ་དང་ལྔ། ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་རྗེས་དོད་མི་སྲིད་པ་ལྟར་བདེ་སྡུག་སོགས་རྐྱེན་བཟང་ངན་གང་གིས་ཀྱང་རིག་པ་ལ་ཕན་གནོད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པའི་ངང་དུ་ཁོང་ལྷོད་དེ་འཇོག་པ་དང་དྲུག་པོ་འདི་ཡིན་ལ་རེ་རེས་ཀྱང་ཆོགགོལ་ས་བཅད་པ་ལ་ལྔ་ཡོད། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་རིག་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་བའི་ལྟ་བསྒོམ་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོ་འདི་རྒྱུ་
Chinese
大手印四字法。 大手印四字法。 ༈ 所谓大手印四字法，一是断除心之根本，二是展示安住之方法，三是断除歧途，四是运用于道。断除根本是：观察此心之生处、住处、去处，无有生处，因其非由一因或多因而生，故与一切根本本离。无有住处，因此无有形状与颜色。一切显现与光明未灭尽时，此生起之量唯是空生，显现之量唯是空显，故确定无有任何成立。无有去处，因此处无有去往之境。去后之踪迹亦无丝毫。存在是不可能的，即使未找到，也绝非在某处存在。如是，一切显现皆自解脱，一切动摇皆自解脱，本来如此。此解脱非最初由因所生，故中间不会因善恶之缘而增减。最终亦不会因缘而毁灭。譬如虚空，无有偏颇，故周遍一切显有，平等而存在。若能于自身确定从未有实物之相，则如是之人即是无边之佛，如是反复宣说。此即是如是之境，此不住于任何处之自性大处，即是心性法身。展示安住之方法有六：如大鹏鸟翱翔天空，无有依靠，无有执着，于未造作之本初状态中，觉性不作勤作而安住，此为一。如海面无波涛，觉性无有动摇而安住，此为二。如日月离云，觉性具足一切光明自性而安住，此为三。如幼童置于寺庙，光明之分未曾断绝，然无有执取与执着而安住，此为四。如水波融入水中，知晓生起感受之动摇皆是觉性之光芒，除此之外无有任何成立，于无有破立中安住，此为五。如虚空中不可能留下鸟迹，无论安乐痛苦等任何善恶之缘，皆不能对觉性有丝毫利益损害，于此确定之状态中，放松而安住，此为六。此六者，任一皆可。断除歧途有五。胜义离戏觉性与瑜伽士之见修行果大解脱，此
English
The Four Syllables of Mahamudra. The Four Syllables of Mahamudra. ༈ The so-called Four Syllables of Mahamudra: First, cutting off the root of the mind; second, showing the method of abiding; third, cutting off wrong paths; and fourth, carrying it onto the path. Cutting off the root is: Examining the arising, dwelling, and going of this mind, there is no arising, because it does not arise from a single cause or a collection of causes, therefore it is inherently separate from all roots. There is no dwelling, because it has no shape or color. When all appearances and luminosity have not ceased, the extent of this arising is only empty arising, and the extent of appearance is only empty appearance, so it is certain that nothing is established. There is no going, because there is no place to go. There is not even a trace of where it has gone. It is impossible for it to exist, and even if it is not found, it is definitely not somewhere. Thus, all appearances are self-liberated, and all movements are self-liberated, which is inherently so. This liberation is not initially produced by a cause, so it cannot increase or decrease due to good or bad conditions in the middle. In the end, it will never be destroyed by conditions. For example, like the sky, it is impartial, so it pervades all phenomena and exists equally. If one can determine within oneself that there has never been a real object, then such a person is an infinite Buddha, as has been repeatedly said. This is such a state, this great place of self-nature that does not abide anywhere, is the Dharmakaya of mind itself. There are six methods of showing how to abide: Like a great garuda soaring in the sky, without reliance, without attachment, in the uncreated, natural state, the awareness abides without effort or striving, this is one. Like the ocean without waves, the awareness abides without movement or agitation, this is two. Like the sun and moon free from clouds, the awareness abides with all-illuminating self-radiance, this is three. Like a young child placed in a temple, the aspect of clarity is never interrupted, but there is no grasping or attachment, this is four. Like a water wave dissolving into water, knowing that all movements of arising sensations are only the radiance of awareness, and that nothing else is established, abiding without affirmation or negation, this is five. Like bird tracks that cannot appear in the sky, no matter what good or bad conditions arise, such as happiness or suffering, they cannot benefit or harm the awareness in the slightest, abiding in this state of certainty, relaxed and at ease, this is six. Any one of these six is sufficient. There are five ways to cut off wrong paths. The ultimate, free from elaboration, awareness and the great liberation of the view, meditation, and fruition of a yogi, this
Tibetan
མཚན་དུ་བྱས་དེ་ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་ཁྱད་དུ་བསད་ན་ཐར་ལམ་འཇུག་སྒོ་དང་བཅས་པ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་བ་ཡིན། རྒྱལ་བ་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ལ་བསམ་ཏེ་སྡིག་པའི་བློ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དང་གཅིགཕྱི་སྣང་བ་འདི་དག་གང་ལའང་བདེན་གྲུབ་རྡུལ་ཙམ་མི་སྲིད་པ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཁོ་ཐག་བཅད་དེ་ཡུལ་སྣང་ལ་ཞེན་འཁྲིས་ཀྱི་བླང་དོར་མེད་པར་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གི་ཡུལ་རྐྱེན་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཐོག་ཏུ་རོ་སྙོམ་བྱ་བ་དང་གཉིས། ནང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་ཡོན་ཏན་ཅི་ཙམ་བཟང་ཡང་དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་ཞིང་། སྒྱུ་མའི་ཉམས་མཚར་ཙམ་ལ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་གིསབློ་གཏད་འཆའ། བྱིས་པ་འཇའ་ཚོན་རྗེས་འདེད། བློ་ཆུང་རང་མཐོང་ཅན་ཏུ་མ་སོང་བར་ཞེན་མེད་འཛིན་མེད་ཡིན་ལ་བྱར་མེད་དུ་ཁྲོལ་ཁྲོལ་བཏང་བ་དང་གསུམ། དམྱལ་བ་དང་བཅས་དེ་ངན་པ་དང་ངན་རྐྱེན་ལ་དོག་ཅི་དགོས་དེ། མ་རིག་པ་ལས་གུད་ན་ངན་ངན་པ་ཞིག་སུ་ཡང་མེད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་རིག་པའི་ངང་འདིར་མ་རིག་པ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་ན་དོག་པ་སྐྱེ་ཡུལ་གཞི་རྩ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་དང་བཞི། སངས་རྒྱས་དང་བཅས་ཏེ་བཟང་པོ་དང་བཟང་རྐྱེན་ལ་རེ་བ་ཅི་དགོས་ཏེ། རང་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་ལས་གུད་ན་བཟང་བཟང་པོ་ཞིག་གང་ཡང་མེད། སྐུ་གསུམ་སྐུ་བཞི་ཞེས། དངོས་མཚན་གཏད་སོ་ཅན་ཞིག་རིག་ངོར་གྲུབ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པས་སེམས་བྱུང་རེ་འདོད་ཀྱི་ཞགས་པས་རང་རྒྱུད་མི་བཅིང་བར་རང་སོར་འཇོག་པ་དང་ལྔ་པོ་འདི་གོལ་ས་གཅོད་ཐབས་ཟབ་མོའོ། ལམ་དུ་ཁྱེར་ལུགས་ལ་དྲུག་ཡོད། དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བཟང་ངན་བར་མ་གང་སྣང་ཚད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཁོ་ཐག་བཅད་དེ། གང་སྣང་ཚད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ། ཉིན་མོ་སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་ཞེས་གྲགས་པ་དང་གཅིགགཉིད་འགྲོ་ཁར་སྙིང་ནང་དུ་རྩ་བའི་བླ་མ་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཨཱཿདཀར་པོ་ལ་རིག་པ་མ་ཡེང་པར་གཅུན་ན། འོད་གསལ་ཟིན་ཐབས་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཤེས་པ་བུམ་འཇུག་ཅེས་གྲགས་པ་དང་གཉིས། ཐོ་རེངས་སོགས་ཐུན་མཚམས་སུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཞལ་རྒྱུན་དང་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་བསྟན་དོན་ལྟར་ཆོས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོགས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞིབ་མོ་ཅི་ནུས་རེས་སེམས་ཀྱི་རྩལ་སྦྱང་བ་ལ་རིག་པ་རང་གསལ་གདབ་ཞེས་གྲགས་པ་དང་གསུམ་ཉམས་ལེན་གྱི་ཐུན་དང་། དུས་རྒྱུན་དུ་རྣ
Chinese
如果因为自诩有修行而轻视因果，那么解脱道的大门就会自然关闭，这是非常不好的。思维历代圣者的传记，不要轻视哪怕是最微小的罪恶念头，如理如实地取舍，这是一。将外在显现的一切都确认为如梦如幻，其中不可能有丝毫的真实存在，对所见之境不执着，对于感受到的苦乐等好坏境缘，都在心中平等对待，这是二。内在无论瑜伽士的体验和功德多么好，实际上从未存在过，又有哪位智者会相信虚幻的奇妙？不要像追逐彩虹的孩童或自以为是的浅薄之人那样，无执无取，任其自然消散，这是三。既然有地狱等恶劣之处，又何必担心恶事和恶缘呢？除了无明之外，再没有比它更糟糕的了。如果在这大手印自性觉性中寻找无明也找不到，那就将疑虑安住在无所依的根本状态中，这是四。既然有佛等良善之处，又何必期盼好事和善缘呢？除了自性觉性法身之外，再没有比它更好的了。“三身”、“四身”等，在觉性面前根本不可能成立任何具有实体特征的事物，所以不要用分别念和希求的绳索束缚自心，安住在本然状态中，这五个是断除歧途的甚深方法。在修道上的运用有六种：在根识的对境中，无论显现好坏中等，都要确信显现的一切都如幻如梦，没有自性。无论显现什么，都将其作为无生之法来修持，这被称为“白天增长显现”。临睡前，将觉性专注于心中根本上师与自心无二无别的白色“阿”（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字上，不让心念散乱，这是获得光明的方法，被称为“意识入瓶”。黎明等座间休息时，按照善知识的口诀和经论的解释，尽可能详细地对共同佛法和自身的体性等进行观察分析，反复锻炼心力，这被称为“觉性自明”。
English
If you boast of practice and despise cause and effect, the gate to liberation will naturally close, which is extremely bad. Contemplate the biographies of past enlightened beings, and do not despise even the slightest sinful thought, but properly adopt and abandon, this is one. Confirm that all external appearances are like dreams and illusions, in which there is no possibility of even a particle of true existence, and without attachment to the seen objects, treat all good and bad circumstances of feelings such as pleasure and pain equally in the mind, this is two. No matter how good the yogi's inner experiences and qualities are, they have never actually existed, and what wise person would believe in illusory wonders? Do not be like children chasing rainbows or shallow people who are self-righteous, be without attachment and without grasping, and let it dissipate naturally, this is three. Since there are hells and other bad places, why worry about bad things and bad circumstances? There is nothing worse than ignorance. If you search for ignorance in this Mahamudra self-aware nature and cannot find it, then settle the doubt in the fundamental state of no support, this is four. Since there are Buddhas and other good things, why expect good things and good circumstances? There is nothing better than the self-aware nature Dharmakaya. "Three bodies" and "four bodies," etc., it is impossible to establish any entity with substantial characteristics in the face of awareness, so do not bind your mind with the rope of conceptual thoughts and desires, but settle in the natural state, these five are profound methods for cutting off deviations. There are six ways to apply it on the path: In the objects of the root consciousness, whether good, bad, or neutral appear, be sure that everything that appears is like an illusion and a dream, without self-nature. Whatever appears, take it as the unborn Dharma to practice, which is called "increasing appearances during the day." Before going to sleep, focus awareness on the white "Ah" (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal meaning: Ah) in the heart, which is the essence of the root guru and one's own mind, without letting the mind wander. This is the method to obtain luminosity, which is called "consciousness entering the vase." During breaks such as at dawn, according to the oral instructions of the virtuous teacher and the explanations of the scriptures, observe and analyze the common Dharma and one's own nature, etc., as detailed as possible, and repeatedly exercise the power of the mind, which is called "awareness self-illumination."
Tibetan
མ་རྟོག་གང་ཤར་གྱི་རྗེས་སུ་ཕར་མི་འབྲང་བར་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཚུར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་བསྡུས་དེ་རང་ཐིམ་རང་རང་གི་ཚུལ་དུ་འཇོག་པ་ལ་དབང་ཤེས་གཞི་ལ་བསྡུ་བ་ཞེས་གྲགས་པ་དང་བཞི། ཟས་གོས་སོགས་འདོད་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་གང་དང་གང་སྤྱད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་ཚད་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཐིམ། ཡེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཐིམ་པའི་ཚུལ་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ཐ་ནའང་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་མཆོད་སྙམས་པ་རེ་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བ་ལ་འདོད་ཡོན་ལམ་གྲོགས་སུ་འཁྱེར་བ་ཞེས་གྲགས་པ་དང་ལྔ། རང་འཆི་ཁའི་དུས་སུ་གཉེན་གྲོགས་ཡོ་བྱད་སོགས་ཚེ་འདིའི་མཐུན་འཇུག་བློས་བཏང་སྟེ་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འཆི་མེད་པར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁོ་ཐག་བཅད་ཅིང་གཏད་མེད་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལ་འཆི་ཁར་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དུ་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྲགས་པ་དང་དྲུག་པོ་འདི་ལམ་ཁྱེར་གྱི་རིམ་པའོ། འདིའི་སྒོ་ནས་རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱད་སྐུ་རྩ་བཞི་སོགས་གྲུབ་བརྙེས་ན་རོ་མར་བ་མི་ལ་སོགས་ནས་བརྒྱུད་ཏེ་བོད་དུ་དར། བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་གདམས་ངག་མཛོད་ནས་མི་ཉག་དགེ་བཤེས་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསོད་རྒྱལ་ལ་གནང་། དེས་ཆོས་དབྱིངས་རང་གྲོལ་ལ་གདམས་པའོ།། །། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་བཞི་པ།