Tibetan
དྭངས་མ་ལྔ་སོགས་བཤད་པའི་སྐོར། དྭངས་མ་ལྔ་སོགས་བཤད་པའི་སྐོར། དྭངས་མ་ལྔ་ནི་ཤའི་དྭངས་མ་དབུ་མའི་རྩ། ཁྲག་གི་དྭངས་མ་ཨ་ཐུང་མེ། རུས་པའི་དྭངས་མ་ཐིག་ལེ་ཧཾ།། དབུགས་ཀྱི་དྭངས་མ་སྲོག་གི་རླུང་། ཡིད་ཀྱི་དྭངས་མ་ཀུན་གཞིའི་སེམས་ཞེས་སོ། ༈ ཚེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། འཕོ་ཞིང་གཡོ་བ་ཐིག་ལེའི་ཚེ། འགྲོ་དང་འོང་བ་རླུང་གི་ཚེ། འོད་གསལ་འགྱུར་མེད་གཉུག་མའི་ཚེ་ཞེས་སོ། ༈ །མངོན་བརྗོད་ལས། སྲུང་བར་བྱེད་པ་བསྙུང་གནས་ནི། །ཁ་ཟས་ཉུང་ངུར་ཟ་བའི་མིང་།། བསྙུང་བ་ཉུང་ངུ་མེད་པའི་མིང་། ཞེས་སོ། ༈ །ཁམས་དྲུག་ལྡན་ནི། པགས་པ། ཤ། ཁྲག །རུས་པ། རྐང་། ཁམས་དཀར་དམར་དང་དྲུག་གོ། ༈ །ཉོན་སྒྲིབ་ནི་ཆགས་སྡང་སོགས། ཤེས་སྒྲིབ་ནི་བདེན་འཛིན། ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་བ་བག་ཆགས་ཏེ། སྣང་སེམས་བག་ཆགས་ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའ་ན་སྐར་མདའ་རྒྱུག་པའི་ཆ་ཙམ་དེས་རིག་ངོ་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་སྒྲིབ་པའོ། །ལས་སྒྲིབ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྡིག་པ་དང་བཅས་པའི་སྡིག་པའོ། ༈ །ཕྲིན་བཅོལ་གྱི་སྐབས། རྒྱལ་པོ་ལྟར་སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པ་དང་༡། བློན་པོ་ལྟར་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པ་དང་༢། ཕོ་ཉ་བ་ལྟར་གནད་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པ་དང་གསུམ་མོ༣། ༈ །དྲོད་རླུང་གཉིས་ལ་སྲོག་ཅེས་བཤད་དོ། ༈ །སྤྱིར་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བརྒྱུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཞིག་དང་། དེ་ལས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཅིག་ཡོད་ནི་རེད། དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་ད་ལྟའི་རྩ་བའི་བླ་མའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་གསེར་གྱི་ཉག་ཐག་ལྟ་བུ་ལ་དམ་སེལ་གྱི་གཡའ་ཡིས་མ་གོས་པ་ཞིག་ཡིན་དགོས་ནི་རེད། བརྒྱུད་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚན་ཁ་མ་ཉམས་པ་ཞིག་དང་། དེ་ལས་བརྒྱུད་པའི་ཕྱག་བཞེས་ཀྱི་གནད་མ་འཆུག་པ་ཞིག་དགོས་ནི་རེད། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ནི་སྨིན་བྱེད་དབང་བཞི་དང་གྲོལ་བྱེད་ཁྲེགས་ཐོད་དོ། །ཁྲེགས་ཆོད་ལ་ཡང་། སྔོན་འགྲོ་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིག་པ། དངོས་གཞི་རིག་པའི་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། རྗེས་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐྱོང་ཚུལ་དང་གསུམ་མོ། །སྔོན་འགྲོ་ལ་རྟོག་པ་རྩད་བཅད་པ། མཚང་བཙལ་བ། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟག་པའོ། །དངོས་གཞི་དེ་ལ་དད་པ་ཅན་ལ་བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། གང་ཟག་དད་པ་ཅན་ལའོ། །ཤེས་རབ་ཅན་ལ་གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཁང་བུ་བཤིག་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དངོས་གཞི་ངོ་སྤྲོད་པའོ། །རིག་པ་རང་སྣང་གི་བློ་ཅན་ལྟ་ཐོག་ནས་སྒོམ་པ་བཙལ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ལ་ཉམས་མྱོང་སྒོམ་པའི་སྟེང་ནས་ངོ
Chinese
关于讲述五精等的内容。 关于讲述五精等的内容。 五精是：肉的精髓是中脉，血的精髓是阿通梅，骨的精髓是明点 ཧཾ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉字字面意思： ཧཾ )，气息的精髓是命气，意的精髓是阿赖耶识。 ༈ 寿命有三种：迁动摇摆是明点的寿命，来往是气的寿命，光明不变是本元寿命。 ༈ 经文中说：守护的斋戒，是少吃食物的名字，斋戒是没有少许的名字。 ༈ 具足六界是：皮肤、肉、血、骨、髓、以及白红二界。 ༈ 烦恼障是贪嗔等，所知障是实执，细微的所知障是习气，显现心习气，十地尽头如流星般遮蔽觉性之面，故而是遮蔽。业障是与自性罪一同的罪业。 ༈ 关于托付事业时，如国王般普遍周遍，一，如大臣般遍及各方，二，如信使般落到要害之处，三。 ༈ 暖和气被称为命。 ༈ 一般来说，光明大圆满有传承的历史，并且有从中传承下来的诀窍。也就是说，从法身金刚持到现在的根本上师之间的传承，要像金线一样，没有被誓言污垢所染污。传承是加持的威力没有衰减，并且从中传承下来的修行要点没有错谬。传承的诀窍是成熟灌顶四种和解脱顿超。顿超又分：前行是拆毁心的房屋，正行是觉性认识，后行是修行的守护方式，共三种。前行是追查念头，寻找过失，观察生处去处和住处。正行是对具信者以加持力进行认识，是对具慧者从安住实相见地上进行认识，是拆毁房屋在前，然后进行正行的认识。对于觉性自显的智者，是从见地上寻找禅修。对于精进者，是从经验禅修上进行认识。
English
Concerning the explanation of the five essences, etc. Concerning the explanation of the five essences, etc. The five essences are: the essence of flesh is the central channel, the essence of blood is Atung Me, the essence of bone is the bindu Haṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉字字面意思： ཧཾ ), the essence of breath is the life-force wind, and the essence of mind is the alaya consciousness. ༈ There are three types of life: the moving and shaking is the life of the bindu, the going and coming is the life of the wind, and the clear, unchanging is the original life. ༈ From the Abhidharma it says: "That which protects is fasting, which is the name for eating little food; fasting is the name for having nothing little." ༈ Possessing the six elements is: skin, flesh, blood, bone, marrow, and the white and red elements, these are the six. ༈ The afflictive obscuration is attachment, hatred, etc. The cognitive obscuration is the clinging to truth. The subtle cognitive obscuration is habit, the habit of appearance and mind, at the end of the ten bhumis, like a shooting star, it obscures the face of awareness, therefore it is an obscuration. The karmic obscuration is the sin that is together with the sin of self-nature. ༈ Concerning entrusting activities: like a king, pervading generally, 1; like a minister, pervading in all directions, 2; like a messenger, striking at the essential point, 3. ༈ Warmth and wind are said to be life. ༈ In general, Dzogchen, the Great Perfection of Clear Light, has a history of transmission, and there are pith instructions transmitted from it. That is to say, the transmission from Dharmakaya Vajradhara to the present root guru must be like a golden thread, not stained by the tarnish of broken samaya. The transmission is one where the power of blessing has not diminished, and the essential points of the practice transmitted from it are not mistaken. The pith instructions of the transmission are the four ripening empowerments and the liberating trekchö. Trekchö also has: the preliminary practice of demolishing the house of the mind, the main practice of recognizing awareness, and the subsequent practice of maintaining the practice, these three. The preliminary practice is to investigate thoughts, search for faults, and examine the origin, destination, and dwelling place. The main practice is to introduce the power of the transference of blessing to the faithful person, and to introduce the view of reality to the wise person, demolishing the house first, and then introducing the main practice. For the intelligent person with self-arising awareness, the meditation is sought from the view. For the diligent person, the recognition is from the experience of meditation.
Tibetan
་སྤྲོད་པ་ནི། སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་ཡིན་པས་སྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་བཙལ་བའོ། །རྗེས་ཉམས་ལེན་ནི། རྨི་ལམ་དང་བར་དོ་ལམ་འཁྱེར་རོ། ༈ །ཐོད་རྒལ་ལ། སྔོན་འགྲོ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་རུ་ཤན་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་དང་། དངོས་གཞི་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་། ཅོག་བཞག་བཞི་དང་། ལམ་སྣང་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། ༈ །སྐབས་དང་པོ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ངོ་སྤྲད། སྐབས་གཉིས་པ་གནས་འཕྲོ་གཉིས་པོ་ལ་གནས་ཆ་དྭངས་ཆ་ཐོན་པ་ཉམས་ཞེན་དང་བྲལ་བ། འཕྲོ་ཆ་གྲོལ་ཆ་ཐོན་ནས་འཁྲུལ་ཆ་བྲལ་བའོ། །དེ་ལའང་འཕྲོ་གནས་ཡང་ཟེར་རིག་པ་བཞེངས་བཞུགས་ཡང་ཟེར་རོ། །ཞེས་སོ། ༈ །འཁོར་འདས་རང་གྲོལ་ལས། ངོ་བོ་གདོད་ནས་དག་པ་ཡི། །ཀ་དག་ཕྱོགས་ཡན་མ་རྟོགས་བཞིན། །སྟོང་པ་ལོགས་ནས་བསྒྲུབ་པ་ནི། །གཤིས་ལ་ཤོར་བ་ཞེས་སུ་བཤད། །རང་རིག་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་མ་ཤེས་པ། །སྟོང་ཉིད་ལམ་ནས་འབྲས་བུ་གཞན། །བཙལ་བ་ལམ་དུ་ཤོར་བའོ། །སྤང་གཉེན་གཉིས་ལས་རབ་འདས་པའི། །སྦྲུལ་མདུད་ཞིག་ལྟར་ངང་གནས་ལས། །ཉམས་མྱོང་སྟེང་དུ་གཉེན་པོ་གཞན། །བསྒོམ་པ་གཉེན་པོར་ཤོར་བའོ། །གསལ་སྟོང་ལྷུན་གྲུབ་མ་རྟོགས་བཞིན། །བློ་དང་རྣམ་རྟོག་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་སྐུར་འདེབས་པ། །འདི་ནི་རྒྱས་འདེབས་སྟོང་པའོ། །རུ་ཤན་སྐབས། ༈ མདོ་ལས། མི་འཛིན་པ་རིག་པའི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་སྦྱིན་པ། མཐའ་བཞི་བརྒྱད་གང་དུའང་མི་གནས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། ཁྲོ་སེམས་སོགས་བྲལ་ནས་ཡུལ་གང་ལའང་མི་སྐྲག་པ་བཟོད་པ། མཐར་ཐུག་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དགེ་སྦྱོར་སོགས་གང་ལའང་མི་བརྩོན་པ་བརྩོན་འགྲུས། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པའི་མི་སེམས་པ་བསམ་གཏན། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ལའང་དམིགས་བྱེད་བྲལ་བའི་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཡིན་ཞེས་སོ། ༈ །མི་མཐུན་ཕྱོགས་བྱུང་ན། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས། སེམས་པ་རྐྱང་བ་ལ་བྱས་ན་རྒྱུན་མེད་ཅིང་བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བྱས་ན་གཏོང་རྒྱུ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གཡེང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་པ་དེ་མེད་ན་སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མིན་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བག་ཆགས་མ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །དབུ་མ་པ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤ
Chinese
开示是：因为显现是有境的智慧，所以在禅修中寻找见解。之后修持是：梦境和中阴的道路引导。 顶果是：前行外内密三者的区分完全分开，正行是自显智慧的坛城中开示，四座和四道次第圆满。 第一阶段，赤裸裸地去除觉性并开示。第二阶段，对于住和散这两个，住的部分清净的部分显现，远离修持的执着。散的部分解脱的部分显现，远离错乱的部分。那也叫做散住，也叫做觉性站立和安住。 如此说。 轮回涅槃自解脱中说：本体从一开始就清净的，本来清净不认识之前，如果从另外一方面修持空性，就被称为迷失了自性。自明广大通透之中，如果不知道因果任运成就，从空性的道路上寻找其他的果，就是迷失了道路。远远超越了断除和对治二者的，如蛇结解开般安住于自性中，在经验之上修持其他的对治，就是迷失于对治。不认识光明空性任运成就之前，跟随念头和分别，诽谤没有因果，这就是增益的空性。 区分的章节。 经部中说：不执著是觉性的本体，断除一切执著是布施。不住于任何四边八端是持戒。远离嗔恨等，对于任何境都不恐惧是安忍。究竟的身语意三门善行等任何都不勤奋是精进。没有执著于境和有境的心是不思是禅定。对于法和有法也远离对境的，什么也不缘是智慧。 如果出现违逆品，断除的对治是作意和作意者。唯识宗说：如果只是作意，就没有相续，如果只是习气，那么在舍弃的时候也会跟随。在心散乱等时候，如果没有作意，那么律仪和非律仪二者怎么会有呢？因为律仪的差别没有摧毁习气，所以律仪和非律仪二者都有。中观派在《入行论》中说：断除的意乐获得后，宣说为持戒波罗蜜多。
English
The introduction is: Because appearance is the mind with an object, seeking the view through meditation. The subsequent practice is: dream and bardo path carrying. Thögal is: the preliminary practices of outer, inner, and secret are well separated, and the main practice is introduced into the mandala of self-appearing wisdom, and the four seats and the four visions of the path are brought to completion. The first stage is to introduce awareness by stripping it bare. The second stage is that in the two, abiding and scattering, the abiding aspect, the clear aspect, emerges, free from attachment to practice. The scattering aspect, the liberating aspect, emerges, free from the deluded aspect. That is also called scattering and abiding, and it is also called awareness standing and abiding. Thus it is said. From Self-Liberation of Samsara and Nirvana: The essence is pure from the beginning. Before realizing the primordial purity, if emptiness is cultivated separately, it is said to be lost to nature. In the great expanse of self-awareness, if the spontaneous accomplishment of cause and effect is not known, seeking another result from the path of emptiness is lost on the path. Far beyond the two of abandonment and antidote, abiding in the natural state like the unraveling of a snake's knot, cultivating another antidote on top of experience is lost to the antidote. Without realizing the spontaneous accomplishment of clarity and emptiness, following after thoughts and concepts, denigrating the absence of cause and effect, this is the emptiness of exaggeration. The section on distinctions. From the Sutra: Non-grasping is the essence of awareness, giving is the separation from all grasping. Not abiding in any of the four or eight extremes is morality. Being free from anger and not fearing any object is patience. Not striving in any ultimate physical, verbal, or mental virtuous activity is diligence. The absence of a mind that grasps at objects and subjects is non-thinking, which is meditation. Also, being free from the object of focus for phenomena and the possessor of phenomena is not focusing on anything, which is wisdom. If an opposing factor arises, the antidote to abandonment is volition and the one who wills. The Mind-Only school says: If it is only volition, there is no continuity, and if it is only habit, then it will follow even in the state of abandoning. If there is no volition at the time of mental wandering, etc., then how can there be vows and non-vows? Because the distinction of vows has not destroyed the habits, both vows and non-vows exist. The Madhyamika school says in the Bodhicaryavatara: After obtaining the intention to abandon, it is taught as the perfection of morality.