Tibetan
རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐའི་གཏམ། རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། སྒྲུབ་པ་འཕེལ་བར་ཡོད་འདུག་པ་ཡིད་སྤྲོ། ངེད་ཀྱང་ཆོས་འཕེལ་བར་ཡོད། སྐབས་ཀྱི་དོན། གནས་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གཏམ་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། གནས་ལུགས་ དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཕྱི་རོལ་ནས་བཙལ་མ་དགོས་པར། རང་ལ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་དེར་གདའ། རང་དུ་མ་ཟད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད། སེམས་ཅན་དུ་མ་ཟད་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་འདིའི་རང་བཞིན་དུ་འདུག །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང༌། གདམས་ངག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཞལ་ལྟ་ཤེས་ན། ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པ་དེས་ཡོད་གོ་བཅད་པར་གདའ། དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཕན། དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ནི། དང་པོར་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་རང་དག་ཏུ་བྱས་པས། འཛིན་བྱེད་ཁོ་རང་རང་གྲོལ་དུ་ཐོངས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་བྱུང་ན་ཕྱིས་གཟུང་བ་རང་སར་དག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་དྲན་འཛིན་གྱི་བཅོས་བསླད་ཀྱང་མེད་ན། །གཞན་གྱི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། །རིག་ཙམ་ཝལ་ལེ་ཁྱུག་གེ་བ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འགག་རྒྱུ་མི་འདུག །ཚིག་གིས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རང་མྱོང་དང་མཐུན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ཤེས། འགྱུ་བྱེད་རྣམ་རྟོག་གི་བློས་འདི་འདྲ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེས་ཐུབ་རྒྱུ་མེད། འདི་ཡིན་འདི་མིན། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས། རིག་པ་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་སྙམ་ནའང༌། རང་རིག་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་ནི། ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང༌། རིག་པ་འདི་ལྟ་བུར་འདུག་ཅེས་བྱ་བའི་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་དང༌། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གང་ཡང་ ཡོད་མ་མྱོང་བ་འདི་ཀ་ཐ་མལ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་གདའ་འོ། །གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ན་མར། སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བརྗོད་བྲལ་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་དང༌། སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སོགས་ཆོས་སྐད་བཟང་བཟང་མོ་དང༌། མིང་སྙན་སྙན་མོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན། རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དེའི་འཆར་སྒོ་ལ། དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སམ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ཤར་རམ། ས་རྡོ་རི་བྲག་གི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་འཆར་སྒོ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། གང་སྐྱེས་དེ་
Chinese
致寂静者虚空狮子的信 致寂静者虚空狮子的信 郭壤巴·达拉纳塔之语。致寂静者虚空狮子的信。听说您的修行有所增进，我感到非常高兴。我的佛法也有所增长。关于目前的情况，如果稍微谈谈与实相相关的话题，那么实相是： 无需向外寻找具有意义的佛陀，因为他原本就存在于自身之中。不仅存在于自身之中，也存在于一切众生之中。不仅存在于众生之中，也存在于一切显现、存在、轮回和涅槃的自性之中。依靠上师的加持和窍诀的要点，如果能够认识自己的面目，那么原本就存在的法身就会断除“存在”的执着。如果不是这样，即使存在也没有用。认识它的方法是：首先，将内在执着的念头自身净化，需要让执着的对境自身解脱。如果这样做了，那么之后所执着的事物也会在自身处所清净。而且，仅仅是认识到自性，也没有忆念执着的造作，那么，还需要谈论其他的观点做什么呢？仅仅是觉知，瓦拉拉、忽闪闪的，是永远不会停止的。用语言说“就像这样”，与自己的体验相符，无论怎样也无法表达。用游移、分别的意识说“理解成这样”，无论怎样也无法做到。既不是“这个”，也不是“那个”。无论用哪个地方和方向的部分都无法概括。即使认为存在于觉性和知识的体性中，但自明自证的刹那体性是：体验到“知识是这样”，安住于“觉性是这样”，无论体验的对象和体验的主体，还是觉知的对象和觉知的主体，任何 都没有体验过，这正是庸常意识的自性，也是一切法的实相。在经部的法言中，有“超越声音和分别的境地”的说法，还有“不可言说”、“离戏论”、“各自自证的智慧”、“空性”、“胜义谛”等等美好的法言，以及无数悦耳的名字。在没有确定自性的显现之门中，无论是生起信心和慈悲等善念，还是生起贪欲、嗔恨等五毒烦恼，或者是生起土地、石头、山、岩石等念头等无记的显现之门，无论生起什么，
English
A Letter to the Hermit Namkhai Sengge A Letter to the Hermit Namkhai Sengge The words of Gyalkhampa Tāranātha. A Letter to the Hermit Namkhai Sengge. I am delighted to hear that your practice is progressing. My Dharma is also growing. Regarding the current situation, if I speak a little about topics related to reality, then reality is: There is no need to seek the Buddha of meaning outside, because he has been present in oneself from the beginning. Not only in oneself, but in all sentient beings. Not only in sentient beings, but all appearances, existence, samsara, and nirvana reside in this nature. Relying on the blessings of the guru and the key points of the instructions, if one can know one's own face, then the Dharmakaya that has always been present will cut off the notion of "existence." If it is not like that, even if it exists, it is of no benefit. The way to realize it is: first, by purifying the mind that holds onto inner clinging, one must let the object of clinging itself be self-liberated. If that happens, then what is grasped later will be purified in its own place. Moreover, if there is no fabrication of mindfulness and clinging just by knowing one's own nature, then what need is there to talk about other views? Just awareness, wal-le, flickering, will never cease. To say in words, "It is like this," in accordance with one's own experience, cannot be expressed no matter how one tries. To say with a wandering, discriminating mind, "Understand it like this," cannot be done no matter how one tries. It is neither "this" nor "that." It cannot be encompassed by any place or part of a direction. Even if one thinks it exists in the nature of awareness and knowledge, the momentary nature of self-awareness is: experiencing "knowledge is like this," abiding in "awareness is like this," whether the object of experience and the subject of experience, or the object of awareness and the subject of awareness, none has ever been experienced. This is the very nature of ordinary consciousness, and it is the reality of all dharmas. In the Dharma language of the scriptures, there are terms such as "beyond the realm of sound and thought," as well as "inexpressible," "free from elaboration," "self-aware wisdom of individual awareness," "emptiness," "ultimate truth," and so on, beautiful Dharma terms, and countless pleasant names. In the door of appearances of that which has no defined nature, whether faith and compassion and other virtuous thoughts arise, or the five poisons of afflictions such as desire and hatred arise, or whether the appearances of the unstated, such as thoughts of earth, stones, mountains, and rocks, arise, whatever arises,
Tibetan
ཀ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ངོས་ཟིན་དགོས། ངོས་ཟིན་པ་ཟེར་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སོང་སྙམ་པའི་རྗེས་བསྙེགས་ཏེ་མིན། དུས་མཉམ་ཡང་རུང༌། རྣམ་རྟོག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་བློས་བྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག །རྗེས་བསྙེགས་དང༌། བློས་བྱས་ཀྱི་བློ་ཁོ་རས་ཁོ་རང་ཡང་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན། གཞན་ལ་ཁ་རོག་འདུག་ཟེར་ནས། རང་སྐད་ཆེན་པོ་འདོན་པ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོང༌། ངོ་ཤེས་བྱེད་མཁན་ཁོ་རང་གིས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ། ཤེས་པ་གཞན་ ཞིག་གིས་ངོ་ཤེས་བྱེད་པར་རློམ་པ་བློས་བྱས་འཁྲུལ་བའི་མགོ་སྐོར་དུ་གདའ་འོ། །འོ་ན་རང་ངོ་ངོས་ཟིན་པ་རང་ཅི་ལ་ཟེར་ན། འཆར་སྒོས་རང་ཤར་ཙམ་དུས་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ། ཁོ་རས་ཁོ་རང་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་སོ་ཟིན་པའི་མིང་ཡིན་ཏེ། འགྱུ་བ་ཁོ་རས་འགྱུ་བ་ཁོ་རང་ཤེས་ཙ་ན་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད། འགྱུ་བ་རང་སངས། ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་ཡིན། འདི་ལ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་དང༌། ཡུལ་རྐྱེན་སོགས་ཤུགས་དྲག་མི་དྲག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས། རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་གསལ་འདྲ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཡུལ་ཡུལ་པོ་ཆུ་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་དང༌། དབྱིངས་དེ་ལ་མདངས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ཙམ་འདྲ་བ་མ་གཏོགས། འཆར་སྒོ་རང་ཡང་འདི་ཡིན་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད། བློ་དང་བསྟུན་པའི་འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ལ་གྲངས་མེད་ཅིང་ཟད་པའང་མེད་ལ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང༌། དེ་ཙམ་ན་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་མའི་རྩལ་བ་འགགས་པར་ཤར་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པས། རྣམ་རྟོག་རང་མཚན་པ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་ལགས། འདི་བྱུང་ཙ་ན་དོན་ཚན་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དག་པས། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཞོར་ལ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། །ས་རྡོ་ རི་བྲག་སྐྱེ་ཤིང་ནགས་ཚལ། དགྲ་གཉེན། འཁོར་ལོངས་སྤྱོད། འགྲོགས་ཤེས་ལ་སོགས་པ། ཕྱི་ནང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་པས་མ་བསླད་པར་སྣང་ཙམ་ཤར་ཙམ་དེ་ཀ་རང་རིག་རང་གསལ། ཤར་བའི་དུས། གསལ་བའི་དུས། སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ན་ཀ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་ངོས་གཟུང་བྲལ་བ། དེ་ཁོ་ན་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ངམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་རང་སངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གཉིས་རང་སར་དག་པ་དེ་ཀ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན། མ་འགགས་པའི་
Chinese
從生起之初就必須認識。所謂的認識，也不是在第一個剎那生起分別念之後，第二個剎那才追逐著「生起了分別念」的想法。即使是同時，也不能用「好像是分別念」的臆測來認定。如果追逐和臆測的心本身，連自己都不認識自己，卻對別人說「閉嘴」，就像自己大聲喧嘩一樣。自己不認識自己，卻自以為是地認為另一個「認識」能夠認識自己，這實在是臆測和錯誤的欺騙。那麼，什麼叫做認識自己的本來面目呢？就是在念頭生起的當下，就在那唯一的剎那間，不加任何修飾地自然覺知，這就叫做「認識自己」。當念頭自然流動時，就沒有鳥跡可尋。念頭自然止息，煩惱自然解脫。這裡也因為煩惱、分別念、外境等力量的強弱不同，有的像清澈透明的念頭，卻無法辨識，如同水中的倒影；有的像本質被單一光芒所籠罩。除此之外，念頭本身也無法被辨識。雖然顯現的方式不同，但本質上沒有差別。順應心意的顯現方式有無數種，沒有窮盡，也無法用言語表達。因此，所有的念頭都只是原始力量的自然展現，除此之外別無他物。所以，尋找分別念的自性是找不到的。當這種情況發生時，第二個要點是外在所執著的對象會被淨化，因此「顯現自解脫」也會隨之而來。也就是說，土地、石頭、山、岩石、樹木、森林、敵人、朋友、財富、享樂、同伴等等，所有內外顯現的一切，在顯現的當下，不被對境的執著所污染，顯現的當下，生起的當下，就是自知自明。在生起之時，在明晰之時，在顯現之時，沒有「這是什麼，這不是什麼」的辨別。這就是顯現自解脫。就像知道夢境中的景象或鏡中的影像一樣，對事物的執著自然消解。如此一來，內外二者自然清淨，這就是能所雙亡的意義，是不間斷的。
English
From the very moment of arising, one must recognize. What is called recognition is not chasing after the thought that "a thought has arisen" in the second moment after a thought arises in the first moment. Even if it is simultaneous, it is not permissible to assume that it is a thought. If the mind of chasing and assuming does not know itself, it is like telling others to "be quiet" while making a loud noise. It is a deception of assumption and error to presume that another "knowing" can recognize oneself when the one who recognizes does not know himself. So, what is called recognizing one's own face? It is when the arising of thoughts occurs, in that single moment, without any modification, naturally knowing itself, this is called "recognizing oneself." When the movement flows naturally, there is no trace of a bird's path. The movement is naturally pacified, and afflictions are naturally liberated. Here, also, due to the difference in the strength of afflictions, thoughts, and external conditions, some are like clear and transparent thoughts, but cannot be identified, like a reflection in water; some are like the essence being covered by a single radiance. Apart from that, the thought itself cannot be identified. Although the way of appearing is different, there is no difference in essence. There are countless ways of appearing that conform to the mind, without end, and cannot be expressed in words. Therefore, all thoughts are merely the natural manifestation of the original power, and nothing else. So, searching for the self-nature of thoughts cannot be found. When this happens, the second point is that the external objects of attachment are purified, so "appearance self-liberation" will also come along. That is, land, stones, mountains, rocks, trees, forests, enemies, friends, wealth, enjoyment, companions, etc., all that appears internally and externally, in the moment of appearance, is not defiled by the attachment to objects, the moment of appearance, the moment of arising, is self-knowing and self-illuminating. At the time of arising, at the time of clarity, at the time of appearance, there is no distinction of "this is what, this is not what." This is called appearance self-liberation. Just like knowing the scenery in a dream or the image in a mirror, the attachment to things is naturally dissolved. In this way, the inner and outer are naturally purified, which is the meaning of the non-duality of subject and object, which is uninterrupted.
Tibetan
ཤེས་པ་དང་སང་ངེ་བ། གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ། འབོལ་ལེ་ཤིག་གེ་བ། རྩོལ་མེད་ཀྱི་རང་རིག་པ་ཡིད་ཆེས་ལ་སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་པ་ཞིག་འདུག་པ་འདི་ཀ གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ཟེར་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ་དེ་ཡིན་མོད། སྒོམ་ཆེན་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མ་བུ་འཕྲོད་སྐད། མ་འཕྲོད་སྐད། ཁ་བསྔགས་མང་པོ་ཟེར་ཏེ། དངོས་གནས་ལ་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བའི་རང་ཞལ་ལྟ་བ་གལ་ཆེའོ། །ཡང་ད་ལྟའི་སྣང་བ་ཟང་ཐལ་ལེ་བ་འདི་ཀ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། སོ་སོའི་རྒྱུད་ལ་རྗེན་ཆེ་རེ་བ་མ་འགགས་པའི་རིག་པ་འདི་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཟེར་ཏེ། ཚོམ་འཇོག་ལ་གཏམ་འང་འུད་རེ་བཤད། ཐམ་ཐོམ་ལ་བཟང་ བརྫུའི་རྒྱབ་སྐྱོར་མཁན་དེ་ཀུན་ལ་སྙིང་པོ་མེད། ཆོས་སྐད་བཟང་ལ་མདོར་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་ཡོང་ཉེན་ཡོད། དངོས་གནས་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང༌། ཡིན་པས་མི་ཕན་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་འོག་གཞི་ཆུ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཀྱང༌། མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ལ་སྐོམས་ཏེ་ཤི་བའི་མི་མང་པོ་དང་འདྲ། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་གནས་ལུགས་ལ་རྡོ་རུས་ཐུག་པ་ཞིག་བྱུང་ན། འཁོར་འདས་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། སྣང་བཟང་ཐལ་ལེ་བ་འདི་ལས་ལོགས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཙལ་དུ་མེད་པ་ཅིས་ཀྱང་ཡིན་མོད། འཆར་སྒོ་ཇི་ཙམ་འཆར་བ་འདི། སྐྱེ་ནའང་རང་བཞིན་དབྱིངས་དེ་ལས་སྐྱེ། འགག་ནའང་དེའི་ངང་དེ་ཀར་འགག །མ་འགག་པར་གནས་ནའང་དེ་ཀའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པར་གདའ་ནའང༌། དེ་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་གོ་བས་ཉམས་མྱོང་མ་བསླད་རིག་ཐོག་ཏུ་རིག་པས་གནད་ལ་འབྱོར་པ་གལ་ཆེ། གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་ཀས་ཐག་ཆོད་པར་འོང༌། ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ལ། སྤྱིར་ཚོགས་བསོག་གི་རིམ་པ་རྣམས་རྣམ་གཡེང་གི་རྒྱུ་མི་འགྱུར་བའི་ངོས་ནས། རང་གི་མོས་པ་དང་བསྟུན་པས་ཁྱབ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཞིག་མེད་ཐབས་མེད། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང༌། ཐབས་དེ་ཉིད་རེས་འཇོག་ཏུ་མ་སོང་ བར། རང་བཞིན་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་རྩལ་མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེ་འཆར་ཞིང༌། མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེའི་མདངས་དྲག་པོ་དེ་ཡང་རང་དུས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་དགོས་ཤིང༌། དགེ་སྦྱོར་ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བས་རྒྱས་ཐེབས་པའང་གལ་ཆེ། རྟེན་བདུད་རྩི་རིལ་བུ་དང༌། བྱིན་རླབས་རིལ་བུ་ཐུམ་ལ་རྒྱ་ལྡན། སྟག་ལོ་ཟླ་བ་བཞི་པའི་ཚེས་བཟང་པོ་ལ་དགེ། །།བཀྲ་ཤིས། ། རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། 【翻译失败】第 3 段无法翻译 ============================================================