Tibetan
帝洛巴大師教言集TILO5དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་དཔལ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། 1-4-1a ༄༅། །དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་དཔལ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། ༄༅། །དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་དཔལ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། 1-4-1b ༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ནཱ་མ་མཧཱ་མུ་དྲ་ཨུ་པ་དེ་ཤ །བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག །དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་དང་དངོས་མེད་སྣང་སྟོང་དང་། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་གཡོ་དང་མི་གཡོ་བ། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལས། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ནམ་ཡང་གཡོ་བ་མེད། ། ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ཞེས་ནི་རབ་བརྗོད་ཀྱང་། །ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མིན་མེད་མིན་དང་། །དེ་ལས་གཞན་དུའང་མཚན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཐ་དད་ཅུང་ ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐ་དད་མིང་ནི་གློ་བུར་བཏགས་པ་ཙམ། །དེ་ལ་དོན་མེད་བརྫུན་གྱི་ཚིག་ཏུ་ཟད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་གཞན་རྡུལ་ཙམ་མེད། །གང་གིས་གདོད་ནས་ སེམས་མེད་རྟོགས་པ་ཡིས། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དམ་པ་རྙེད། །ཆོས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་ཅེས་ཡོངས་སུ་གདགས། །དེ་ཡང་ལོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟོད་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་དེ་ ཉིད་བསྟན་དུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་སུས་ཀྱང་གོ་བ་མེད། །གལ་ཏེ་བདག་པོ་ཡོད་ན་ནོར་ཡོད་དེ། །ཡེ་ནས་བདག་མེད་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སེམས་ཡོད་གྱུར་ན་ཆོས་ཀུན་ཡོད་རིགས་ཏེ། །སེམས་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཞིག་(ཤིག་)སུ་ 1-4-2a ཡིས་རྟོགས། །སེམས་དང་ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །བཙལ་ན་མི་རྙེད་ཚོལ་མཁན་གོང་ནས་མེད། །མེད་པ་དུས་གསུམ་མ་སྐྱེས་མི་འགག་པས། །དེ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། །རང་ བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འདུ་བྱེད་ལས་ཀུན་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རི་བོང་རྭ་དང་ འདྲ། །ཀྱེ་མ་ཉི་མ་སྤྲིན་བྲལ་འོད་ཟེར་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང་། །མིག་མེད་རྣམས་ལ་མུན་པ་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་གྱུར་ཀྱང་། །རྨོངས་པ་དག་ལ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རིང་། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་མེད་མ་ རྟོགས་པས། །བཏགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཉིད་རབ་ཏུ་བཅིངས། །ཇི་ལྟར་གདོན་གྱིས་བརླམས་པའི་སྨྱོན་པ་དག །དབང་མེད
Chinese
帝洛巴大师教言集 《大手印窍诀——多哈宝藏》，由吉祥山居士所著。 ༄༅། །《大手印窍诀——多哈宝藏》，由吉祥山居士所著。 ༄༅། །《大手印窍诀——多哈宝藏》，由吉祥山居士所著。 ༄༅། །梵语：多哈郭沙那玛玛哈穆扎乌帕德沙。 藏语：多哈宝藏——大手印窍诀。 顶礼吉祥金刚瑜伽母！ 顶礼俱生智法身大乐！ 如何有与非有、显与空， 因与非因、动与不动， 一切无余皆是虚空之自性， 一切时中从未有动摇。 虚空啊虚空，虽屡屡言说， 然虚空之体性，实无丝毫成立。 有与无，亦非有非无， 超离彼等一切诠释之境。 如是虚空与心性、法性， 丝毫差别亦不存在。 所谓差别，仅是骤然安立之名， 于彼无义，徒增虚妄之词。 诸法皆是自心所现， 除心之外，无有丝毫他法。 谁若证悟本初无心之境， 即得三世诸佛之殊胜密意。 是为‘法之宝箧’，普遍称扬。 然彼亦非独立之外法， 乃是本初俱生之自性。 彼之真如，不可言诠， 因其不可言说，故无人能解。 若有主，则应有财物； 然本无主，何来所有？ 若有心，则万法皆应有； 然无心者，谁能证悟诸法？ 显现之心与法， 若寻觅则不可得，寻觅者亦本无。 无者，三世不生不灭， 彼之真如，永恒不变， 乃是自性大乐之本住。 是故，一切显现皆是法身， 一切有情皆是佛陀。 一切造作，本即法界， 所安立之法，如兔角般虚幻。 嗟！如日无云，光芒普照， 然于盲者，唯见黑暗。 俱生之智，虽普及一切， 然于愚者，彼却遥不可及。 众生因未证悟无心之境， 故为妄念之心所束缚。 如被鬼附之狂人， 不由自主……
English
Collection of Teachings by Master Tilopa The Great Seal Instructions Called 'Doha Treasure', composed by the Glorious Hermit. ༄༅། ། The Great Seal Instructions Called 'Doha Treasure', composed by the Glorious Hermit. ༄༅། ། The Great Seal Instructions Called 'Doha Treasure', composed by the Glorious Hermit. ༄༅། ། In Indian language: Dohakosa-nama-mahamudra-upadesha. In Tibetan language: The Great Seal Instructions Called 'Doha Treasure'. Homage to the Glorious Vajrayogini! Homage to the spontaneously born wisdom Dharmakaya Great Bliss! How things and non-things, appearance and emptiness, Cause and non-cause, moving and non-moving, All without exception are the nature of space, At all times never wavering. 'Space, space' though repeatedly spoken, Yet the essence of space is not established in any way. Existing and non-existing, neither existing nor non-existing, Beyond the realm of designation other than that. Thus, space, mind, and the nature of phenomena, There is not the slightest difference; The name 'difference' is merely an accidental designation, It is just a meaningless, false word. All phenomena are one's own mind, Other than mind, there is not even a particle of another phenomenon. Whoever realizes the mindlessness from the beginning, Attains the sacred intention of the Buddhas of the three times. It is widely known as the 'Dharmadhatu Zamatog'. That too is not a separate other phenomenon, It is the spontaneously born nature from the beginning. Its suchness cannot be shown, Because it is unspeakable, no one understands it. If there is an owner, there should be wealth; But since there is no owner from the beginning, what is there? If there is mind, all phenomena should exist; But without mind, who will realize a phenomenon? All appearances as mind and phenomena, If searched for, cannot be found, and the searcher is not there from the beginning. Non-existent, unarisen, unceasing in the three times, Its suchness, unchanging to another, Is the natural state of great bliss. Therefore, all appearances are Dharmakaya, All sentient beings are Buddhas themselves. All actions are inherently the realm of Dharma, Designated phenomena are like rabbit horns. Alas! The sun, free from clouds, its rays pervade everywhere, Yet to those without eyes, it appears as darkness. Though spontaneously born and pervading all, To the deluded, it is extremely distant. Beings, not realizing the absence of mind, Are tightly bound by the mind of designation. Like a madman possessed by a demon, Without control... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་ལྟར། །དངོས་འཛིན་རྣམ་རྟོག་གདོན་ཆེན་ཟིན་པ་ཡི། །སྐྱེ་ བ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད། །ཁ་ཅིག་བློ་ཡི་དབྱེ་བས་རྨོངས་རྣམས་བཅིངས། །བདག་པོ་ཁྱིམ་དུ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་ཚོལ། །ཁ་ཅིག་གཟུགས་བརྙན་དག་ལ་དོན་དུ་འཛིན། །ཁ་ཅིག་རྩ་བ་བོར་ནས་ལོ་ འདབ་འབྲེག །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བསླུས་པ་མ་ཚོར་རོ། །ཀྱེ་འོ་བུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་མ་རིག་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་ངང་ལས་གཡོས་མེད་ང་ཡིས་རྟོགས། །ང་ཡིས་ང་ཡིར་ཐོག་མཐའ་ཤེས་གྱུར་པས། །ང་ཡིས་ང་མཐོང་རང་ 1-4-2b ཉིད་གཅིག་པུར་ལུས། །གཅིག་པོ་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་གཅིག་མ་མཐོང་། །མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་བྲལ་བས་བརྗོད་དུ་མེད། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་སུ་ཡིས་གོ་བར་འགྱུར། །གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་གང་ཚེ་སྦྱང་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ རི་ཁྲོད་ང་ཡིད་རྟོགས་པར་འཇུག །སེང་གེའི་འོ་མ་སྣོད་ངན་ཕལ་པར་མིན། །ཇི་ལྟར་ནགས་ན་སེང་གེའི་ང་རོ་ཡིས། །རི་དྭགས་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་གྱུར་ཀྱང་། །སེང་ཕྲུག་རྣམས་ནི་དགའ་བས་རྒྱུག་པ་ལྟར། །གདོད་ནས་མ་ སྐྱེས་བདེ་ཆེན་འདི་བསྟན་པས། །རྨོངས་པ་ལོག་རྟོག་ཅན་རྣམས་སྐྲག་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་ལྡན་རབ་ཏུ་དགའ་བས་སྤུ་ཟིང་བྱེད། །ཀྱེའོ་མ་ཡེངས་སེམས་ཀྱིས་རང་གིས་རང་ལ་ལྟོས། །རང་གི་དེ་ཉིད་རང་གིས་རྟོགས་གྱུར་ན། ། ཡེངས་པའི་སེམས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །མཚན་མ་རང་གྲོལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། །རྨི་ལམ་དག་གི་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །སད་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །རེ་དང་དོགས་པའི་བསམ་པས་ཀུན་བསླངས་ ནས། །དགག་དང་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་སུ་ཞིག་བྱེད། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དེ་ཉིད་མཐོང་བས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །རེ་དང་དོགས་པའི་བློ་ནི་ཟད་གྱུར་པས། །སྤང་དང་བླང་བའི་འབད་རྩོལ་ཅི་ བྱར་ཡོད། །སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། །གཟུགས་རྙན་(བརྙན་)དང་མཚུངས་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །སྒྱུ་མར་སྣང་མཁན་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་སྟེ། །མཐའ་བྲལ་དབུས་མེད་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །གངྒཱ་ 1-4-3a ལ་སོགས་ཆུ་ཀླུང་སྣ་ཚོགས་པ། །བ་ཚ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོར་རོ་གཅིག་ལྟར། །བཏགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཤེས་པར་བྱོས། །གང་ཞིག་ནམ་མཁའི་ ཁམས་ནི་ཡོངས་བཙལ་ཀྱང་། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་འགག །དེ་བཞིན་སེམས་དང་ཆོས་ནི་ཡོངས་བཙལ་བས། །སྙིང་པོ་རྡུལ་ཙམ་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། །ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས་ པས། །ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་ཡིན། །ཇི་ལྟར་གཟིངས་ལ་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ནི། །ཕྱོགས་རྣམས་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ། །འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྗེས་བཅད་ཀྱང་། །
Chinese
如同徒劳遭受痛苦一样，被实执妄念邪魔所控制，徒劳地遭受生的痛苦。 有些人被智力的区分所束缚，把主人留在家里却到别处寻找。 有些人执着于影像，有些人舍弃根本而修剪枝叶。 无论怎么做，都没有察觉到被欺骗。 唉！那些愚昧的人们虽然不认识它，但我却认识到它从未离开其本性。 我认识到我的本初和终结，我看见了我，只剩下我独自一人。 当注视着唯一时，却什么也看不见，因为能见者和所见之物都已消失，无法言说。 无法言说之物，谁又能理解呢？当本有的心性被调伏时，那时我才能在寂静处领悟。 狮子的乳汁不能放在普通的容器里。如同森林中狮子的吼声，所有的小动物都会惊恐，但小狮子们却欢快地奔跑。 当教导这本初未生的广大喜乐时，愚昧和邪见者会感到恐惧，但有缘者会欢喜得毛发竖立。 唉！不要散乱，用心去看你自己的心。如果你能认识你自己的本性，散乱的心也会显现为大手印。 自性解脱的相，处于广大的喜乐之中。梦境中的所有快乐和痛苦，在醒来时都了无自性。 由希望和恐惧的想法所驱使，谁还会去做否定和肯定的思考呢？ 轮回和涅槃的所有现象，当看见其本性时，都是没有自性的。当希望和恐惧的心念止息时，又何必费力去取舍呢？ 所有显现和声音都如幻如梦，如水中月，没有实体和相状。能显现幻象的心性如同虚空，无边无际，无人能知。 如同恒河等各种河流，在有盐分的海中融为一味一样，所有分别的心和心所，都要认识到在法界中融为一味。 无论如何寻找虚空的界限，都无法看见边和中心。同样，无论如何寻找心和法，都无法找到一丝一毫的实 Essence。 因为寻找的心也无法找到，所以什么也看不见，这本身就是看见。如同栖息在船上的乌鸦，四处飞翔后又回到船上一样，即使欲望的心追逐着所显现的境，
English
Like suffering pointlessly, being seized by the great demon of clinging to reality and conceptual thought, one merely suffers the pointless suffering of birth. Some are bound by the distinctions of intellect, leaving the master at home and seeking elsewhere. Some cling to reflections as reality, some abandon the root and prune the branches. No matter what they do, they do not realize they are being deceived. Alas! Though the deluded do not recognize it, I realize that it never moves from its own state. I have come to know the beginning and end of myself, and seeing myself, I remain alone, just myself. Looking at the one alone, one does not see the one, for seeing and seen are gone, and it is inexpressible. Who could understand the inexpressible? When the innate mind is trained, then I will realize it in the solitary places. A lion's milk is not for ordinary, inferior vessels. Just as in the forest, the lion's roar frightens all the small animals, but the lion cubs run with joy. By teaching this great bliss of primordial non-arising, the deluded and those with wrong views are frightened, but the fortunate rejoice and their hair stands on end. Alas! Do not be distracted, look at yourself with your own mind. If you realize your own nature, even the distracted mind will appear as Mahamudra (great seal). The signs are self-liberated, in the state of great bliss. All the happiness and suffering of dreams are without inherent existence when one is awake. Driven by thoughts of hope and fear, who would engage in thoughts of denial and affirmation? All the phenomena of samsara and nirvana, seeing their suchness, are without inherent existence. When the mind of hope and fear is exhausted, what need is there for effort in abandoning and adopting? All appearances and sounds are like illusions and mirages, like reflections, without substantial entities or signs. The mind that perceives illusions is like the sky, without beginning or end, without a center, and cannot be known by anyone. Just as various rivers such as the Ganges become one taste in the salty ocean, all the various conceptual minds and mental events should be known to become one taste in the Dharmadhatu (realm of phenomena). No matter how much one searches for the expanse of the sky, seeing the end and the middle is completely impossible. Likewise, searching for the mind and phenomena, one does not find even a particle of essence. Since the mind that searches is also not found, not seeing anything is itself seeing. Just as a crow flying from a ship circles around and returns to it, even if the desiring mind cuts off the traces of what is taught, --------------------------------------------------------------------------------