Tibetan
Rinchen TerdzodTD2333རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ལས༔ ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ་བཞུགས་སོ༔ ཨ་ནུའི་སྐོར་མ་རྒྱུད། ཤོག་དྲིལ། 55-5-1a ༄༅། །རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ལས༔ ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ་བཞུགས་སོ༔ ཨ་ནུའི་སྐོར་མ་རྒྱུད། ཤོག་དྲིལ། ༄༅༔ རྫོགས་ཆེན་མ་རྒྱུད་མཁའ་འགྲོ་གསང་བ་ལམ་ཁྱེར་ལས༔ ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཤོག་དྲིལ་བཞུགས་སོ༔ ན་མོ་གུ་རུ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི༔ དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཞེ་སྡང་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་འདི་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ༔ སྔོན་འགྲོ༔ དངོས་གཞི་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་བྱ་སྟེ༔ ཐོག་མར་རི་ཁྲོད་དམ༔ གངས་ཁྲོད་དམ༔ ནགས་ཁྲོད་དམ༔ དབེན་པའི་གནས་སུ༔ བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གདབ༔ མཎྜལ་འབུལ༔ མཁའ་འགྲོ་ལ་ཚོགས་དང་གཏོར་མ་བཤམ༔ གཞི་བདག་ལ་བདེན་པ་བདར༔ ལན་ཆགས་ལ་བགེགས་གཏོར་གཏང་༔ འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ༔ བླ་མ་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྣམ་ཐར་ཚོ་ཡིད་ལ་དྲན་པར་བྱས་ལ༔ སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས༔ རྟོགས་ལྡན་གྱི་བླ་མ་དམ་པ་གཅིག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་མོས་གུས་དུང་པའི་སྒོ་ནས་གདམས་པ་ཞུ་ཞིང་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱ་སྟེ༔ སྔོན་འགྲོ་འདི་རྣམས་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ༔ དེ་ནས་དངོས་གཞི་སྟོན་པར་བྱ་སྟེ༔ དང་པོ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ འདི་ལ་གཉིས་ཏེ༔ དང་པོ་ཀུན་གཞི་རང་ལ་བརྟེན་ 55-5-1b པའི་ཞེ་སྡང་དང་༔ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་ཞེ་སྡང་གཉིས་སོ༔ ད་ནི་དང་པོ་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་གཅེར་གྱིས་བལྟས་ཏེ༔ ཞེ་སྡང་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཅི་འདུག༔ གཟུགས་ཅི་འདུག༔ ཁ་དོག་ཅི་འདུག༔ དངོས་པོ་ཅི་འདུག་ལེགས་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་དེ་རང་ཡིན་ནམ༔ གཞན་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་དེ་གང་ཡིན་ལྟོས༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོས་ཞེ་སྡང་རང་ལ་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་མ་རྙེད༔ ཁ་དོག་དང་དངོས་པོ་མ་རྙེད་ན༔ ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་དྲན་མེད་གཅིག་ཡིན་ནམ༔ དྲན་པ་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཡིན་ནམ་ལེགས་པར་ལྟོས་ཤིག༔ དེར་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་མཁན་པོ་མ་རྙེད་ན༔ མ་རྙེད་པ་དེ་རང་གི་ངང་ལ་དར་ཅིག་ཞོག་ལ་ཐག་ཆོད་ཅིག༔ ཡང་ཅིས་ཀྱང་མ་རྙེད་ན༔ ཡར་སངས་རྒྱས་དང་གཅིག༔ མར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དང་གཉིས༔ སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡོང་དོན་མེད་པ་ལ༔ འདི་གང་ནས་བྱུང་༔ ལེགས་པར་ཐག་ཆོད༔ དེ་ནས་ཞེ་སྡང་ལ་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་མ་རྙེད་ན༔ དེ་ཁ་ཚུར་ལོག་ལ༔ ཡེ་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་༔ 55-5-2a རང་བཞིན་གྱིས་གསལ༔ ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མི་འགག་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ལ༔ དེ་ལྟར་དུ་མ་ཤ
Chinese
《大圆满母续空行秘密道用》中，安忍如金刚之页。阿努之部母续。页。 顶礼吉祥金刚空行母！此安忍转为道用有三义：前行、正行，以二门宣说。首先，于寂静处，如山间、雪山、森林等，日夜不断向喇嘛祈请，献曼扎，设空行会供与朵玛，对地基主陈述实情，偿还宿债并施放驱魔朵玛，修习轮回之过患，忆念喇嘛与成就者们所行之苦行。先行皈依与发心，以虔诚与渴求之心，向具证之上师祈请并接受教导，且付诸实践。务必重视这些前行。 接着宣说正行。首先，追溯生起安忍之根源，此有二：首先是依于自性本觉之安忍，以及依于此而生的错觉无明之安忍。现在，追溯依于自性本觉而生之安忍的根源：赤裸直视安忍之自性，审视安忍有何自性？有何形色？有何颜色？有何实体？务必断定安忍生起之根源是自身还是他者？观察安忍生起之物为何？若安忍生起之根源未在安忍自身中找到自性与形色，颜色与实体，那么，它是无意识的昏厥，还是伴随觉知？仔细观察！若未能找到安忍生起之根源，就让它停留在未寻得之状态中，稍作安住并下定决心。若无论如何也找不到，那么，向上与佛无别，向下与轮回众生无异，对于好坏等皆无意义，此从何而来？务必断定。之后，若未在安忍中找到自性与形色，就让它回归本处，从原始之初，自性本空，自性光明，本自不生不灭，若未能如此认识……
English
From 'The Great Perfection Mother Tantra, Secret Path of the Dakinis': The Page of Wrath as Vajra. Anu Section Mother Tantra. Page. Homage to the glorious Vajra Dakini! This turning of wrath into the path has three meanings: preliminaries and the main practice, which will be shown through two doors. First, in a secluded place, such as a mountain retreat, a snow mountain, or a forest, pray to the lama day and night continuously, offer mandalas, arrange tsok and torma offerings to the dakinis, declare the truth to the local deities, repay karmic debts and cast out obstacle-removing tormas, contemplate the faults of samsara, and remember the biographies of the hardships endured by lamas and accomplished beings. Precede with refuge and bodhicitta, and with devotion and longing, request instructions from a realized lama and put them into practice. It is crucial to pay great attention to these preliminaries. Next, the main practice will be shown. First, tracing the source of the arising of wrath, there are two types: first, wrath that relies on the ground of being itself, and second, wrath of delusion and ignorance that arises based on that. Now, tracing the source of the arising of wrath that relies on the ground of being itself: Look nakedly at the essence of wrath, and examine what essence is in that wrath? What form is there? What color is there? What substance is there? Determine this well. Is the source of the arising of wrath oneself or another? Look at what the arising of wrath is. If the source of the arising of wrath does not find essence and form, color and substance in the wrath itself, then is it an unconscious faint, or is it something with awareness? Look carefully! If the source of the arising of wrath is not found there, then leave it in its unfound state for a moment and decide. If it is not found in any way, then upwards it is one with the Buddha, downwards it is no different from sentient beings in samsara, and there is no meaning in good or bad, etc. Where did this come from? Determine this well. Then, if essence and form are not found in wrath, then turn it back, from the very beginning, the essence is naturally empty, naturally clear, it is one that is unborn and unceasing from the beginning, if it is not recognized in this way... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེས་པས་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་པ་བྱུང་བ་ལགས་མོད༔ འཁོར་བར་འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བ་ལགས་མོད༔ ད་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེ་སྡང་དེ་སྟོང་པའི་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་ནས༔ ཞེ་སྡང་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་གི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཡིན༔ ད་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཚད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་༔ རང་བཞིན་གསལ༔ ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད༔ དུས་དེ་ཙམ་ན་ཞེ་སྡང་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མིན་པ༔ དོན་ལ་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད༔ རང་ཞེ་སྡང་ཡིན༔ ཞེ་སྡང་ཡང་རང་ཡིན༔ ངོ་བོ་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན༔ གཉིས་པོ་རང་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་ཤེས་པས༔ ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་བྲལ༔ གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད༔ ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་དང་༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དགྲ་སྡང་མི་སྡང་དང་༔ གཉེན་བྱམས་མི་བྱམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་༔ ངོ་འཕྲོད་ནས་སྤང་བླང་དང་བྲལ༔ དེ་ཙ་ན་རང་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ 55-5-2b མཁན་པོ་རྩད་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ༔ ད་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་ཞེ་སྡང་རྩད་གཅད་པ་ནི༔ རང་ལ་སྙིང་ན་བའི་དགྲ་དང་འཕྲད་པའམ༔ དོན་མེད་པའི་མིས་རང་གི་དངོས་པོ་ཕྲོགས་པའམ༔ སེམས་ལ་ཕོག་པའི་གཏམ་མི་སྙན་པའམ༔ དེ་འདྲ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་ལྷང་པ་གཅིག་སྐྱེས་འོང་༔ དེ་རང་ལ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ༔ དགྲ་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན༔ ལེགས་པར་ཐག་བཅད་མ་ཤེས་པར་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་མོད༔ ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་ནས་ཞེ་སྡང་རང་སར་གྲོལ་ཙ་ན༔ ཕྱི་རོལ་དུ་དགྲ་དང་འཕྲད་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ དངོས་པོ་ཕྲོགས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ གཏམ་མི་སྙན་པ་ཐོས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ༔ གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རང་སར་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ༔ ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རུ་ཤེས་ཙ་ན༔ ཕྱི་རོལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དགྲ་དང་གཏམ་མི་སྙན་པ་ཅི་བྱུང་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་ཤར་ཏེ༔ མེ་འབར་བ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་དང་འདྲའོ༔ དཔེར་ན་མཚོ་ལ་རྦ་རླབས་འཕྲོས་ཀྱང་མཚོ་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན༔ ཤིང་ལ་ཡན་ལག་དང་མཛེར་པ་ 55-5-3a སྐྱེས་ཀྱང་ཤིང་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ༔ ནང་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས༔ ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ༔ ཡུལ་རྐྱེན་ཡང་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ༔ མདོར་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ༔ དེ་བས་ན་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་ཤེས་ཙ་ན༔ ཕྱི་རོལ་གྱི་དགྲ་དང་༔ གཏམ་མི་སྙན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མཚན་མ་མེད་པ༔ སྤང་བླང་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ངོ་བ
Chinese
由于无明的迷惑才产生了嗔恨，在轮回中流转，遭受各种痛苦。现在，当自己的本性与嗔恨的空性相契合时，嗔恨的自性即是空性，嗔恨的自性即是法性。现在，所有生起的嗔恨，其本体是空，自性是光明，大悲无有止息。那时，所有的嗔恨都不是自心的幻化，实际上没有独立存在的任何事物。自己就是嗔恨，嗔恨也就是自己，一个本体显现为二。当了知二者本体皆空时，就脱离了嗔恨的本体，证悟了二无的意义，一切都与自心相契合。对外境生起嗔恨，以及生起嗔恨的对境，如怨敌、憎恨之人，亲友、慈爱之人等等，都因为相契合而脱离了取舍。那时，依赖于自身而生起嗔恨的根源就被彻底切断了。现在，要彻底切断依赖外境因缘而产生的迷惑无明之嗔恨，比如遇到让自己伤心的敌人，或者无端之人抢夺了自己的财物，或者听到刺痛内心的不悦之语等等，依靠这些会生起强烈的嗔恨。这嗔恨是生在自己身上呢？还是生在敌人身上呢？虽然在没有完全了解的情况下会生起嗔恨，但是当与本性相契合，嗔恨自然消解时，即使遇到外面的敌人也不会生起嗔恨，即使财物被抢也不会生起嗔恨，即使听到不悦之语也不会生起嗔恨。如果生起了嗔恨，观照其本性，它也会自然消解。当了知外境一切生起嗔恨的因缘都是自心的显现时，外境一切生起嗔恨的对境，如怨敌和不悦之语等等，都会显现为助益，如同火上添柴一般。例如，海面上涌起波浪，也是海水自身的幻化；树木长出枝桠和瘤节，也是树木自身的幻化。同样，依赖外境因缘而生起嗔恨的一切对境，都是自心的幻化；内在生起的一切嗔恨，都是依赖外境因缘而生起的，而外境因缘也是自心的幻化。总之，没有不是心所显现的事物。因此，当了知自心的本体是空性时，外在的怨敌和不悦之语等等，也都是空性的自性，无有相状，脱离了取舍二元，与本性相契合。
English
Anger arises from the delusion of ignorance, wandering in samsara and experiencing various sufferings. Now, when one's own nature aligns with the emptiness of anger, the self-nature of anger is emptiness, and the self-nature of anger is the Dharma. Now, the essence of all arising anger is emptiness, its nature is clarity, and compassion is unceasing. At that time, all anger is not a manifestation of one's own mind, and in reality, there is nothing that exists independently. Oneself is anger, and anger is oneself; one essence manifests as two. When one understands that both are empty in essence, one is freed from the essence of anger, realizes the meaning of non-duality, and everything aligns with one's own mind. When anger arises towards external objects, and the objects that cause anger to arise, such as enemies, hateful people, friends, loving people, etc., all become free from acceptance and rejection through alignment. At that time, the root of anger arising dependent on oneself is completely severed. Now, to completely sever the deluded ignorance of anger that arises dependent on external circumstances, such as encountering an enemy who causes one pain, or someone unjustly stealing one's possessions, or hearing unpleasant words that pierce the heart, etc., relying on these, a strong anger arises. Does this anger arise in oneself, or does it arise in the enemy? Although anger may arise without complete understanding, when one aligns with one's own nature and anger naturally dissolves, even if one encounters external enemies, anger will not arise; even if possessions are stolen, anger will not arise; even if one hears unpleasant words, anger will not arise. If anger does arise, by looking at its essence, it will naturally dissolve. When one understands that all external circumstances that cause anger to arise are manifestations of one's own mind, all external objects that cause anger to arise, such as enemies and unpleasant words, etc., will appear as aids, like adding fuel to a fire. For example, the waves that rise on the ocean are manifestations of the ocean itself; the branches and knots that grow on a tree are manifestations of the tree itself. Similarly, all objects that cause anger to arise dependent on external circumstances are manifestations of one's own mind; all anger that arises internally arises dependent on external circumstances, and external circumstances are also manifestations of one's own mind. In short, there is nothing that is not a manifestation of the mind. Therefore, when one understands that the essence of one's own mind is emptiness, external enemies and unpleasant words, etc., are also the nature of emptiness, without characteristics, free from the duality of acceptance and rejection, and aligned with one's own nature. --------------------------------------------------------------------------------