Tibetan
多罗那他大师教言集JT361རྒྱུ་འབྲས་དབུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 18-12 ༄༅། །རྒྱུ་འབྲས་དབུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །རྒྱུ་འབྲས་དབུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། ན་མོ་གུ་རུ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭེ་བྷྱཿ རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཧེ་ཏུ་ཕ་ལ་མ་དྷྱ་ མ་བིནྡུ་པྲ་ཀ་ར་ནཱ་མཿ བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྒྱུ་འབྲས་དབུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་ བྱེད་པ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐྱེ་འགྲོའི་མགོན་པོ་ཇོ་ནང་པ། །ཤེས་རབ་རྒྱལ་ མཚན་ཞབས་ལ་འདུད། །གང་དེའི་དགོངས་པ་དབུ་མའི་ཆོས། །གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་འདིར་ བཤད་བྱ། །གནས་ལུགས་དབུ་མ་འཁོར་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཞི་ ཡི་ཆོས་སུ་སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ལམ་དུ་སྣང་། །གདུལ་བྱ་དག་པ་རྣམས་ ལ་འབྲས་བུར་སྣང་། །དེ་གསུམ་སྣང་ཚུལ་ཡིན་གྱི་གནས་ཚུལ་མིན། །གནས་ལུགས་རྗེན་པ་ སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་གཟིགས། །ལམ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་བ་དང་། །གནས་ ཚུལ་འཁྲུལ་ཚུལ་འདྲེས་མར་སྣང་བ་ཡོད། །གནས་ལུགས་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཁོ་ན་སྟེ། །གཞི་ ཡི་གནས་ཚུལ་འབྲས་བུའི་སྡོད་ལུགས་ཡིན། །གནས་ལུགས་དེ་ནི་དབུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ། དེ་ལ་མཐུན་པར་འཇུག་ན་དབུ་མའི་ལམ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་དང་། ། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། །ཐབས་ཤེས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་ འཇུག་དང་། །བདེ་སྟོང་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་དང་། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ ལ་སོགས་པ། །དེ་དག་ཀུན་ལའང་ལམ་གྱི་ཟུང་འཇུག་དང་། །གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ཟུང་ འཇུག་སོ་སོར་དབྱེ། །ལམ་རྣམས་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། །དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ཟུང་ འཇུག་ཅེས་བྱ་བ། །ཆོས་སྐུ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཡིན་ 18-13 ཆོས་དབྱིངས་ཏེ། །སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། །ཀུན་འགྲོ་ཡིན་ཕྱིར་ཀུན་ ཁྱབ་ཆ་མེད་དེ། །དུས་གསུམ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཕྱིར་དུས་མེད་དོ། །མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་སངས་ རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན། །རང་བྱུང་གདོད་ནས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་སྟེ། །མདོ་ལས་ཆོས་དབྱིངས་ སངས་རྒྱས་རྟག་པར་གསུངས། །དེ་ཉིད་སྔགས་ལས་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་བསྟན། །མདོ་ ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀུན་ལྡན་པར་གསུངས། །དེ་ཉིད་སྔགས་ལས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ ནོ། །བདེར་བཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་པར་འཇོག་པའི་གནད། །གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་བདེ་ བ་ཡིན
Chinese
༄༅། །名为《因果中观明点》之论著。། ༄༅། །名为《因果中观明点》之论著。 ༄༅། །嗡 斯瓦斯谛！ 顶礼 गुरु गुरु 佛陀 菩提萨埵 众！梵文：Śrī hetu phala madhyama bindu prakara ṇāmaḥ。藏语：名为《吉祥因果中观明点》之论著。顶礼佛陀！顶礼众生之怙主觉囊巴！顶礼谢饶坚赞之足！在此宣说彼之密意，他人未悟之中观法。实相中观遍及轮涅一切，于有情众显现为基础之法，于菩萨众显现为道，于应化有情显现为果。此三者乃显现方式，而非实况。赤裸实相唯有佛陀能见。入道者仅见一隅，实况与错觉混杂显现。实相即是双运，乃基础之实况，果之安住方式。实相即是中观，故若与之相应而行，即是中观之道。所谓世俗胜义双运，显空双运，明空双运，方便智慧空性大悲双运，乐空幻身光明双运，身与智慧双运等等，于彼等一切，亦可区分道之双运与实相法性双运。诸道皆如幻不实。所谓胜义界之双运，乃法身决定意义之佛陀，即是如来藏法界。空性离戏论自性般若波罗蜜多，以其周遍故，乃遍及一切之无分，以其遍及三时故，乃无时。相好等一切佛陀功德，乃自生本初成就之常。经中说，法界佛陀恒常。彼于密续中，则示为不变之乐。经中说，佛陀具足一切法。彼于密续中，则为一切殊胜具足。安立如来藏为常之要诀，乃实相不变之乐。
English
Homage to the Buddhas! Homage to Jowo Nangpa, protector of beings! Homage to the feet of Sherab Gyaltsen! Here I will explain the meaning of that which others have not realized, the Madhyamaka Dharma. The reality of Madhyamaka pervades all of samsara and nirvana. To sentient beings, it appears as the basis of Dharma. To Bodhisattvas, it appears as the path. To those who are to be tamed, it appears as the result. These three are appearances, not the actual state. The naked reality is seen only by the Buddhas. Those who have entered the path see only a part of it, and the actual state appears mixed with illusion. That reality is only union. It is the reality of the basis and the way of abiding of the result. Because that reality is Madhyamaka, if one engages in accordance with it, it is the Madhyamaka path. The union of conventional and ultimate truth, the union of appearance and emptiness, the union of clarity and emptiness, the union of skillful means and wisdom, the union of emptiness and compassion, the union of bliss and emptiness, the illusory body and clear light, the union of body and wisdom, and so on. In all of these, one can distinguish between the union of the path and the union of the reality of Dharma. All paths are like illusions, without truth. The union of the ultimate realm is the Dharmakaya, the Buddha of definitive meaning, the Tathagatagarbha, the Dharmadhatu. Emptiness, free from elaboration, the nature of Prajnaparamita. Because it is all-pervading, it is all-encompassing and indivisible. Because it pervades all three times, it is timeless. All the qualities of the Buddha, such as the marks and signs, are eternal, self-arisen, and primordially established. The sutras say that the Dharmadhatu Buddha is eternal. The tantras show that it is immutable bliss. The sutras say that the Buddha possesses all Dharmas. The tantras say that it is the supreme possessor of all aspects. The key to establishing the Tathagatagarbha as eternal is that the reality is immutable bliss.
Tibetan
་པར་ཐུགས། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་པའང་། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་ ལྡན་ཉིད་ལས་སོ། །འགྱུར་མེད་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར། །གདོད་ནས་རྟག་ཏུ་ཤར་བ་ ངོ་མཚར་ཆེ། །རྣམ་ཀུན་ཚུལ་དུ་ཤར་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །བདེ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་རོ་མཉམ་རྨད་དུ་ བྱུང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་ཡང་ཆ་བཅས་མིན། །རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་གནས་ཀྱང་དུས་ ཀུན་ཤར། །སྲིད་གསུམ་རྣམ་པར་ཤར་ཡང་སྤྲོས་དང་བྲལ། །བདེ་ཆེན་རང་གིས་རིག་ཀྱང་ མྱོང་ཚོར་བྲལ། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཁྱབ་ཅིང་། །ཡེ་ཤེས་གཅིག་དང་ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་མཉམ། །ཤེས་བྱ་མ་ལུས་མ་འདྲེས་གསལ་བར་མཁྱེན། །མཁྱེན་པ་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་ ཅི་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ ལྡན་པར་གྲུབ། །ཆོས་སྐུ་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཡང་ གྲུབ་པ་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས། །ཤེས་བྱ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆོས་ དབྱིངས་རེ། །ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ར་གསུངས་པའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད། །དེ་གཉིས་བསྡོམས་པས་རྣམ་ ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྲུབ། །གཟུགས་སོགས་མི་དམིགས་གཟུགས་སོགས་ལ་མི་གནས། །ཡོད་ མེད་མི་དམིགས་ཡོད་མེད་ལ་མི་གནས། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ། མི་རྟག་སྤྲོས་ལས་གྲོལ་བས་རྟག་པར་གྲུབ། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་ནམ་ཡང་འགྱུར་ 18-14 མེད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྟག་པ་འགྲོ་ལ་ཡོད་གྱུར་ན། །རྟག་ན་རྟག་དངོས་སྤྲོས་པར་འགྱུར་ སྙམ་པའི། །དོགས་པ་བསལ་ཕྱིར་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པར་གསུངས། །སྟོང་པ་ཞེས་པས་ནམ་ཡང་ བདེན་མེད་དང་། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་མིན། །ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ནས་མེད་དང་ མ་ཡིན་སྟོང་། །དོན་དམ་ཕྱོགས་ནས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་སྟོང་། །དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་ སྟོང་པར་ལྟ། །གསུངས་པའི་དགོངས་པ་དོན་དམ་ལ་དམིགས་ནས། །བློ་ཡིས་བཟུང་ལྟར་མ་ གྲུབ་པ་ལ་དགོངས། །ཡེ་མེད་ཡེ་མིན་ཙམ་གྱི་སྟོང་པ་མིན། །སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ ཡིན། །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་རྟག་ཡིན་བདེ་བའང་ཡིན། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་དེ་ལྟར་གསལ་ བར་བཤད། །མདོ་ལས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཕྱོགས་མཚོན་གསུངས། །ཆ་མེད་ཀུན་ཁྱབ་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །བསྒྲིབས་དང་མ་སྒྲིབ་ཆ་གཉིས་མི་འཐད་ཟེར། །དེ་ནི་འདོད་ཐོག་ཡིན་ཏེ་ ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི། །རང་ངོས་ནས་ནི་བསྒྲིབས་དང་མ་སྒྲིབ་མེད། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ ཅན་ཤེས་པ་ལ། །གནས་སྐབས་དུ་མ་ཡོ
Chinese
扎西德勒！ 诸佛功德自生任运成，法性圆满一切相。不变彼性于一切相中，本初恒常显现甚稀奇。虽于一切相中显现，然与俱生之，大乐一味平等极奇妙。虽具一切相然非有分，自性不变住然恒时显现。虽于三有中显现然离戏论，虽以大乐自知然离感受。诸佛功德遍知一切所知，一智慧与一切所知等。无余所知无杂明了知，于彼知无有任何戏论。法性自性乃是法身故，法身自性成立具功德。法身乃是遍知所知之智慧故，亦成立为一切相。法界体性宣说无有差别，于一一所知亦有法界。亦有宣说如同存在之时，彼二合集成立一切圆满。不缘色等不住于色等，不缘有无不住于有无。如是宣说已解脱于世俗谛，解脱于无常戏论故成立为常。法界自性何时亦不变，若佛陀恒常存在于众生，若恒常则恒常之事物将成戏论之，为遣除此疑惑故宣说离戏论空性。所谓空性并非何时亦无实，亦非仅是无有任何事物之显示。从世俗谛方面而言是无和非空，从胜义谛方面而言是空于所证之境。观胜义谛自性为空性，所说之密意是针对胜义谛而立足，意指并非如心识所执持般成立。并非仅是全无全非之空性，心髓彼性乃是一切圆满。彼性不变恒常亦是安乐，于密咒之理中如是清晰宣说。经部中观待于此而宣说部分表诠，于无分遍布虚空般者，说有遮障与无遮障二分不应理。此乃随欲而说，法界之，自本体而言无有遮障与无遮障。于彼所缘之有境识，有诸多状态。
English
Tashi Delek! The qualities of the Buddhas are self-arisen and spontaneously accomplished, the Dharma-nature is complete with all aspects. That immutable nature, in all its aspects, is primordially and eternally manifest, how wondrous! Although it appears in all ways, it is wonderfully equal in taste as one great bliss with the co-emergent. Although it possesses all aspects, it is not divided into parts; its nature is immutable, yet it manifests at all times. Although it appears in the three realms, it is free from elaboration; although it knows itself with great bliss, it is free from sensation. The qualities of the Buddhas pervade all knowable objects, one wisdom is equal to all knowable objects. He knows all knowable objects completely and distinctly, without confusion, and in that knowledge there is no elaboration whatsoever. Because the nature of reality is the Dharmakaya, the nature of the Dharmakaya is established as possessing qualities. Because the Dharmakaya is the all-knowing wisdom of all knowable objects, it is also established as being all-encompassing. The essence of the Dharmadhatu is said to be without differentiation, and in each and every knowable object there is also a Dharmadhatu. There are also times when it is said to be like existence, and the combination of these two establishes the perfection of all aspects. Not focusing on forms, etc., not abiding in forms, etc., not focusing on existence or non-existence, not abiding in existence or non-existence. Having spoken thus, one is liberated from conventional truth, and liberated from the elaboration of impermanence, thus it is established as permanent. The nature of the Dharmadhatu never changes, and if the Buddha is eternally present for beings, if it is eternal, then the eternal thing will become an elaboration, to dispel this doubt, emptiness free from elaboration is taught. The term "emptiness" does not mean that there is never any truth, nor does it merely indicate that there is nothing at all. From the perspective of conventional truth, it is empty of existence and non-existence; from the perspective of ultimate truth, it is empty of the object of realization. View ultimate truth as empty of its own nature, the intention of what is said is based on ultimate truth, meaning that it is not established as it is grasped by the mind. It is not an emptiness that is merely completely non-existent and completely non-existent, the very essence is complete with all aspects. That very essence is immutable, eternal, and also blissful, and this is clearly explained in the way of mantra. In the sutras, in consideration of this, partial representations are spoken of, and for that which is indivisible and pervasive like space, it is said that the two parts of obscured and unobscured are unreasonable. This is said according to desire, but for the Dharmadhatu, from its own side, there is no obscured and unobscured. For the consciousness that has an object focused on it, there are many states.