Tibetan
多罗那他大师教言集JT130གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་ཞང་ལུགས་བཞུགས། 6-259 ༄༅། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་ཞང་ལུགས་བཞུགས། ༄༅། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་ ཞང་ལུགས་བཞུགས། ༄༅། །དཔལ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་དང་། །བླ་མ་མཆོག་ལ་གུས་བཏུད་ནས། །རྒྱུད་ རྒྱལ་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི། །དགོངས་དོན་རྫོགས་རིམ་བྲི་བར་བྱ། །འདིར་དཔལ་གཤིན་ རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞོལ་བ། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐལ་བ་ཅན་དག་ཅིག་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་ ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་ན། སློབ་དཔོན་དེ་ཝཱ་ཀ་ར་ཙནྡྲས་མཛད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་པ་ བཞིན་ཤེས་དགོས་པ་ལས། འདི་ལ་འཁྲིད་ཚུལ་གྱི་ཡི་གེ་བོད་ཀྱིས་སྦྱར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གྲགས་ཆུང་བས། བླ་མའི་མན་ངག་དང་། གོང་མའི་མཆན་བུ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཐིག་ལེའི་རྣལ་ འབྱོར་རམ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རགས་པ་ལའང་རུང་སྟེ། ཆ་ཤས་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་ འཇོག་པ་ནི། སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །ཅུང་ཟད་སེམས་ཟིན་པ་ན། ལྷའི་གསལ་སྣང་རགས་པ་ རྫོགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔའི་དང་པོ་རྟོག་པའོ། །ལྷ་སྐུ་ཕྲ་ མོ་ལ་ཞིབ་མོར་སེམས་འཛིན་པ་ནི། དཔྱོད་པའོ། །དེ་ལས་སེམས་དགའ་སྣང་སྐྱེ་བ་ནི། དགའ་ བ་དང་། ལུས་ལ་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་ནི། བདེ་བའོ། །ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་རང་ཤར་ བ་ན། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ནི། རྩེ་གཅིག་པའི་ཡན་ལག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་ པར་བསྒོམ་པ་མི་ལྕོགས་ན། རྣལ་འབྱོར་བཞི་པ་བསྡུས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ སེམས་བཟུང་བས་ཆོག་གོ །དེ་ནས་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ མུ་ཏིག་དམར་པོ་ལྟ་བུ་མཁའ་ནང་དུ་སྤྲོས་པ་ལ་སེམས་བཟུང་། རླུང་ཡང་དྲག་ཏུ་དགག་གོ ། 6-260 ཡང་ནོར་བུའི་ནང་དུ་བྷྲུཾ་ཡིག་གསལ་བཏབ་ལ། ཐུར་སེལ་གྱེན་དུ་དྲངས་ཏེ། མཁའ་ནང་གི་ ཐིག་ལེ་བྷྲུཾ་ཡིག་གི་སྟེང་དུ་ཟིལ་པ་བཞིན་ཆགས་པ་ལ་སེམས་བཟུང་སྲོག་རྩོལ་ལོ། །དེ་ལས་ རྟགས་ལྔ་འཆར་བ་ནི་འཛིན་པའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནོར་བུའི་བུ་ག་ནས་ཕྱིར་སྤྲོས་ ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ཟུར་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྩ་སྒོར་ཕྱེད་ཕྱེད་ཆུད་པ་ ལ་སེམས་བཟུང་། དེ་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟན་ན། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ ཡབ་ཡུམ་སོ་སོའི་སྐུ་གང་། བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཕྱིར་འཕྲོས་ཏེ། འཁོར་ལོ་པདྨ་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཕྱག་ མཚན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་ཞིང་ཡང་བསྡུ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་གནས་སུ། རིགས་ ལྔའི་ཕྱག་མཚན་གཞན་རྣམས་བསྒོམས་པའི་དབྱེ་བས། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་མང་པོར་ འགྱུར་རོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞལ་དུ་བཅུག་སྟེ། སྙིང་གར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་གྱུར། སྦྱོར་མཚམས་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་ཕྱིས་སྤྲོས་པ། ཡང་སླར་ བསྡུས་ཏེ་སྦྱོར་མཚམས་སུ་གནས་པ་ལ་སེམས་བཟུང་ལ། འཁོར་ལོའི་སྤྲོ་བསྡུ་སྐུ་སངས་རྒྱས་ རྗེས་དྲན་དང་། པདྨའི་སྤྲོ་བསྡུ་གསུང་ཆོས་རྗེས་དྲན་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྤྲོ་བསྡུ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྗེས་ དྲན་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་རིགས་རྗེས་དྲན་དང་། ལྷ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ སྤྲོ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྗེས་དྲན་དང་། བདེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་རྗེས་དྲན་ཏེ་དྲུག་གོ །རྗེས་དྲན་ གྱི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཞལ་དུ་ བཅུག སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེར་གྱུར། སྦྱོར་མཚམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཡང་ཡར་དྲངས་ ཏེ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ། ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གོ ། དེ་དག་ནི། དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཡིན་ན་བསྡུ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མིན་ན། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། གཙོ་བོ་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་ལ། ཡན་ ལག་ལྷག་མ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ། སྙིང་གར་ཉི་དཀྱིལ་ལ་ཧཱུཾ་བསྒོམ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ 6-261 ཡན་ལག་གོ །དེ་ལས་འོད་སྤྲོས་ཏེ། སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་ སྤྲོས་ཏེ་མཆེད་པའོ། །ཚུར་བསྡུས་ཏེ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། ། དེ་བཞི་ནི་སྔགས་ལ་དམིགས་པའོ། །འོད་ཟེར་ཚུར་བསྡུས་པའི་ཧཱུཾ་ལ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་ མེད་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་ལ་དམིགས་པའོ། །སླར་ཡང་འོད་འཕྲོས་པ་ཐོབ་པ། དེ་ལས་ དོན་བྱས་པ་མཆེད་པ། ཧཱུཾ་ལས་མི་བསྐྱོད་པར་གྱུར་པ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་དོན་ནོ། །ལུས་རྡོ་རྗེ་ སྐྱེ་མཆེད་ལ་དཔྱད་པའོ། །དངོས་པོ་འདི་དག་མ་སྐྱེས་པ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལུས་དང་ངག་ དང་སེམས་དམིགས་ན། །སོགས་བརྗོད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི། ངག་རྡོ་རྗེའི་སྐྱེ་མཆེད་ ལ་དཔྱད་པའོ། །ཐུར་སེལ་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པས། སྦྱོར་མཚམས་ཀྱི་བྷྲུཾ་དབུ་མའི་ལམ་བརྒྱུད་ སྣ་རྩེར་སླེབ། རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ནས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ལྟེ
Chinese
多罗那他大师教言集JT130黑阎摩敌教授·象雄派 6-259 ༄༅། །黑阎摩敌教授·象雄派 ༄༅། །黑阎摩敌教授 象雄派 ༄༅། །顶礼吉祥阎摩敌，恭敬顶礼上师尊，依于续部十八品，撰写圆次第要义。此处若有欲修持吉祥阎摩敌续部，具足圆次第根器者，欲修持殊胜本尊，需如导师提婆迦罗旃陀所著之四瑜伽。然此教授法类，藏地未有著述，故不广为人知。故依上师口诀及前辈注疏，略作阐述。如仪轨中所述，可修明点瑜伽，或粗略观想坛城本尊，心不散乱于各部分，即是各别收摄。稍能摄心，心专注于圆满粗略之本尊明观，即是五支禅定之初支——寻。心专注于本尊细微之处，即是伺。由此心中生起喜悦，即是喜。身生轻安之乐，即是乐。本尊明观自然显现，心无分别安住，即是等持支。若不能圆满修持坛城，仅以四瑜伽中简略生起次第摄心亦可。之后加持虚空秘密，心专注于虚空中如红珍珠般之菩提心，并猛力止息气息。 6-260 又于宝珠中明观（藏文：བྷྲུཾ，梵文天城体：भ्रुं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：种子字），并令下滴之物向上提，心专注于虚空中的明点如露珠般落于（藏文：བྷྲུཾ，梵文天城体：भ्रुं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：种子字）字之上，行持命勤。由此生起五相，即是执持。又菩提心从宝珠孔中向外放射，化为八角宝形状，一半融入父，一半融入母之脉门中，心专注于此。稍能安住，彼宝珠之半半光芒充满父母各自之身，从毛孔中向外放射。
English
Collected Teachings of Doronatha Master JT130 Black Yamāntaka Instruction Manual, Shang Tradition 6-259 ༄༅། ། Black Yamāntaka Instruction Manual, Shang Tradition ༄༅། ། Black Yamāntaka Instruction Manual Shang Tradition ༄༅། ། I prostrate to the glorious Yamāntaka, and respectfully prostrate to the supreme Lama. Based on the eighteen chapters of the root tantra, I will write the meaning of the completion stage. Here, if there are those who wish to practice the tantra of glorious Yamāntaka, those who have the capacity for the completion stage, and wish to practice the supreme deity, they must know the four yogas as taught by the teacher Devākaracandra. However, since there is no Tibetan writing on the method of instruction for this, it is not well-known. Therefore, following the oral instructions of the Lama and the commentaries of the predecessors, I will briefly explain it. As stated in the sadhana, one can practice bindu yoga or roughly visualize the mandala deity, keeping the mind undistracted in each part, which is the individual gathering. When the mind is slightly grasped, focusing on the complete and rough visualization of the deity is the first branch of the fivefold contemplation - vitarka. Focusing the mind in detail on the subtle form of the deity is vicāra. From this, joy arises in the mind, which is joy. The bliss of physical pliancy arises, which is bliss. When the clear appearance of the deity naturally arises, and the mind abides without conceptualization, it is the branch of one-pointedness. If one cannot fully meditate on the mandala, it is sufficient to focus the mind on the sequence arising from the condensed four yogas. Then, bless the secret space, and focus the mind on the bodhicitta, like a red pearl, expanding in the sky, and forcefully stop the breath. 6-260 Also, visualize the syllable (Tibetan: བྷྲུཾ, Sanskrit Devanagari: भ्रुं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) clearly inside the jewel, and draw the downward dripping substance upwards. Focus the mind on the bindu in the sky, like dew, falling on the syllable (Tibetan: བྷྲུཾ, Sanskrit Devanagari: भ्रुं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable), and practice life force exertion. From this, the five signs arise, which is holding. Also, the bodhicitta radiates outwards from the jewel's hole, transforming into an eight-cornered jewel shape, half entering the father and half entering the mother's nadi gate, focus the mind on this. When it is slightly stable, the half-half rays of that jewel fill the bodies of the father and mother respectively, radiating outwards from the pores.
Chinese
སྤྲོ་བ་སྟེ། འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཕྱག་མཚན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་ཞིང་ཡང་བསྡུ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་གནས་སུ། རིགས་ལྔའི་ཕྱག་མཚན་གཞན་རྣམས་བསྒོམས་པའི་དབྱེ་བས། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞལ་དུ་བཅུག་སྟེ། སྙིང་གར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་གྱུར། སྦྱོར་མཚམས་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་ཕྱིས་སྤྲོས་པ། ཡང་སླར་བསྡུས་ཏེ་སྦྱོར་མཚམས་སུ་གནས་པ་ལ་སེམས་བཟུང་ལ། འཁོར་ལོའི་སྤྲོ་བསྡུ་སྐུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་དང་། པདྨའི་སྤྲོ་བསྡུ་གསུང་ཆོས་རྗེས་དྲན་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྤྲོ་བསྡུ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྗེས་དྲན་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་རིགས་རྗེས་དྲན་དང་། ལྷ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་སྤྲོ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྗེས་དྲན་དང་། བདེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་རྗེས་དྲན་ཏེ་དྲུག་གོ །རྗེས་དྲན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཞལ་དུ་བཅུག སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེར་གྱུར། སྦྱོར་མཚམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཡང་ཡར་དྲངས་ཏེ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ། ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་དག་ནི། དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཡིན་ན་བསྡུ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མིན་ན། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། གཙོ་བོ་སྐད་ཅིག་གིས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་ལ། ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ། སྙིང་གར་ཉི་དཀྱིལ་ལ་ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）བསྒོམ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལས་འོད་སྤྲོས་ཏེ། སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་སྤྲོས་ཏེ་མཆེད་པའོ། །ཚུར་བསྡུས་ཏེ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །དེ་བཞི་ནི་སྔགས་ལ་དམིགས་པའོ། །འོད་ཟེར་ཚུར་བསྡུས་པའི་ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）ལ་གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་ལ་དམིགས་པའོ། །སླར་ཡང་འོད་འཕྲོས་པ་ཐོབ་པ། དེ་ལས་དོན་བྱས་པ་མཆེད་པ། ཧཱུཾ་（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）ལས་མི་བསྐྱོད་པར་གྱུར་པ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་དོན་ནོ། །ལུས་རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དཔྱད་པའོ། །དངོས་པོ་འདི་དག་མ་སྐྱེས་པ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་དམིགས་ན། །སོགས་བརྗོད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི། ངག་རྡོ་རྗེའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དཔྱད་པའོ། །ཐུར་སེལ་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པས། སྦྱོར་མཚམས་ཀྱི་བྷྲུཾ་（藏文：བྷྲུཾ།，梵文天城体：भ्रूं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：勃隆）དབུ་མའི་ལམ་བརྒྱུད་སྣ་རྩེར་སླེབ། རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་ནས་འབྲུ་ཙམ་གྱི་ལྟེ
English
To emanate, and also to gather, immeasurably emanating hand symbols such as the wheel, lotus, and vajra. Similarly, in the place of the jewel, by meditating on the distinctions of the other hand symbols of the five families, that very object of focus will transform into many forms. Again, the Buddhas are placed into the mouth, and in the heart, they become the mind of enlightenment. From the junction, the forms of hand symbols such as the wheel are later emanated. Again, one holds the mind on the junction where they are again gathered and abide. The emanation and gathering of the wheel is the recollection of the body of the Buddha. The emanation and gathering of the lotus is the recollection of the speech of the Dharma. The emanation and gathering of the vajra is the recollection of the vajra of the mind. The emanation and gathering of the sword and so forth is the recollection of the family. Emanating the forms of the thirteen deities is the recollection of the wrathful ones. Meditating on bliss is the recollection of the samaya, these are six. It is a branch of recollection. Again, the Buddhas and Bodhisattvas are invited and placed into the mouth. In the heart, they become a bindu on top of the moon. The bindu of the junction is also drawn upwards, and it dissolves into the bindu of the heart. That very bindu is to be emanated and gathered, it is a branch of samadhi. These are the yoga of the beginning. Then, if it is a complete mandala, it is gathered. If it is not like that, the celestial mansion and the main deity are generated to perfection in an instant, and the remaining branches are made complete. In the heart, one meditates on Hūṃ on the sun disc, it is a branch of individual analysis. From that, light is emanated, it is a branch of obtaining appearance. From that, the three realms are emanated and spread. Gathering it back and meditating on it as mind-only is one aspect of meaning. Those four are focused on mantra. Placing the Hūṃ, where the rays of light are gathered back, as inseparable from clarity and emptiness, is focusing on the mind. Again, obtaining the light that has radiated forth, from that, the accomplished purpose spreads. The unmoving one arising from Hūṃ is the meaning of the path of seeing. It is analyzing the body vajra birth source. "These things are unborn," and so forth, and, "If body, speech, and mind are focused on," and so forth, reciting and meditating on emptiness is analyzing the speech vajra birth source. By moving the downward cleanser upwards, the Bhrūṃ of the junction reaches the tip of the nose through the central channel. From the blue vajra, the center of a grain.