Tibetan
多罗那他大师教言集JT61རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། 1-705 ༄༅། །རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་དུ་བསྐུར་བ། ༄༅། །རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐའི་གཏམ། རི་ཁྲོད་པ་ནམ་མཁའི་སེང་གེ་ལ་འཕྲིན་ 1-706 དུ་བསྐུར་བ། སྒྲུབ་པ་འཕེལ་བར་ཡོད་འདུག་པ་ཡིད་སྤྲོ། ངེད་ཀྱང་ཆོས་འཕེལ་བར་ཡོད། སྐབས་ཀྱི་དོན། གནས་ལུགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གཏམ་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། གནས་ ལུགས་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཕྱི་རོལ་ནས་བཙལ་མ་དགོས་པར། རང་ལ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་ དེར་གདའ། རང་དུ་མ་ཟད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད། སེམས་ཅན་དུ་མ་ཟད་སྣང་སྲིད་ འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་འདིའི་རང་བཞིན་དུ་འདུག བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། གདམས་ ངག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཞལ་ལྟ་ཤེས་ན། ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པ་དེས་ཡོད་གོ་ བཅད་པར་གདའ། དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཕན། དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ནི། དང་ པོར་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་རང་དག་ཏུ་བྱས་པས། འཛིན་བྱེད་ཁོ་རང་རང་གྲོལ་དུ་ཐོངས་པ་ ཞིག་དགོས། དེ་བྱུང་ན་ཕྱིས་གཟུང་བ་རང་སར་དག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་དྲན་ འཛིན་གྱི་བཅོས་བསླད་ཀྱང་མེད་ན། གཞན་གྱི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། རིག་ཙམ་ཝལ་ལེ་ ཁྱུག་གེ་བ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འགག་རྒྱུ་མི་འདུག ཚིག་གིས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རང་མྱོང་དང་མཐུན་ པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ཤེས། འགྱུ་བྱེད་རྣམ་རྟོག་གི་བློས་འདི་འདྲ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཇི་ ལྟར་བྱས་ཀྱང་ངེས་ཐུབ་རྒྱུ་མེད། འདི་ཡིན་འདི་མིན། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་གང་གིས་ ཀྱང་མ་བསྡུས། རིག་པ་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་སྙམ་ནའང་། རང་རིག་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་ བོ་ནི། ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་། རིག་པ་འདི་ལྟ་བུར་འདུག་ཅེས་བྱ་བའི་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་དང་། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གང་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་འདི་ཀ་ཐ་མལ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་གདའ་འོ། །གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ན་མར། སྒྲ་དང་རྟོག་ པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བརྗོད་བྲལ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། སོ་སོར་རང་ གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་སོགས་ཆོས་སྐད་བཟང་བཟང་ མོ་དང་། མིང་སྙན་སྙན་མོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན། རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ 1-707 དེའི་འཆར་སྒོ་ལ། དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སམ་འདོད་ཆགས་ཞེ་ སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ཤར་རམ། ས་རྡོ་རི་བྲག་གི་རྣམ་རྟོག་
Chinese
多罗那他大师教言集JT61致寂静者虚空狮子书 1-705 ༄༅། །致寂静者虚空狮子书 ༄༅། །国境人多罗那他的话。致寂静者虚空狮子书。 1-706 听闻您修行增上，我心甚悦。我之佛法亦在增上。就目前而言，略说一些与实相相关的话。实相之义的佛陀，无需向外寻觅，其自始便存在于自身之中。不仅存在于自身，也存在于一切有情众生之中。不仅存在于有情众生之中，显有世间轮回涅槃的一切都存在于此自性之中。依靠上师的加持和窍诀的要点，若能认识自己的面目，那么本来就有的法身便能断除有无之边。反之，若非如此，纵然存在也无济于事。证悟此理的方法是：首先，将内执之心自身清净，令能执者自身获得自解脱。若能如此，则之后所执之境亦能于自身清净。如若仅是认识自性，而无有忆念执着的造作，那又何须谈论其他的见解呢？仅仅是觉性，瓦拉拉、秋秋之声，是永远不会停止的。用语言说“就像这样”，与自身体验相符，无论如何也无法言说。用游移分别的意识说“理解成这样”，无论如何也无法确定。非此非彼，不为任何方所和方所之分所摄。纵然认为存在于觉性和知性的体性之中，但自明刹那的体性，对于“体验是这样，觉性是这样安住”的体验者和体验境，以及所觉和能觉，都未曾体验过，这便是本初庸常意识的自性，也是一切诸法的实相。圣教的法理中说，是不可言说，超越声音和分别之境的，以及不可言说，不可戏论，各自以自证智所证知的，空性和胜义谛等美好的法理，和无数悦耳的名称便由此而来。无有自性可认 1-707 知，在其显现之门中，生起信心和慈悲等善妙分别念，或是生起贪嗔等五毒烦恼，亦或是显现土石山岩的分别念。
English
Collection of Teachings by Tāranātha JT61: A Letter to the Hermit Namkhai Senge 1-705 ༄༅། །A Letter to the Hermit Namkhai Senge ༄༅། །Words of Tāranātha of the Borderland. A Letter to the Hermit Namkhai Senge. 1-706 I am delighted to hear that your practice is increasing. My Dharma is also increasing. In this context, let me say a few words related to the nature of reality. The Buddha who is the meaning of reality need not be sought outside. It has been present in oneself from the very beginning. Not only in oneself, but in all sentient beings. Not only in sentient beings, but all of existence, samsara and nirvana, abide in this nature. If one knows how to see one's own face by relying on the blessings of the lama and the key points of the instructions, then the Dharmakaya that has always been there will cut off the possibility of existence. Otherwise, even if it exists, it will not help. The way to realize this is: first, by purifying the mind that grasps inwardly, one must allow the grasper itself to be self-liberated. If that happens, then what is grasped later will be purified in its own place. Furthermore, if there is no fabrication of memory and grasping in just recognizing one's own nature, then what need is there to talk about other views? The mere awareness, the fleeting, flickering, will never cease. It is impossible to express in words what it is like, in accordance with one's own experience. It is impossible to ascertain what it is like with the mind of wandering thoughts. It is neither this nor that. It is not included in any place or part of a place. Even if one thinks it exists in the essence of awareness and knowledge, the essence of self-awareness in an instant is such that there has never been an experiencer or an experience, an object of awareness or an act of awareness, of experiencing knowledge in this way or abiding in awareness in this way. This is the very nature of ordinary consciousness, and it is the reality of all phenomena. In the language of the scriptures, it is called inexpressible, beyond the realm of sound and thought, and inexpressible, free from elaboration, and the wisdom that is individually self-aware, emptiness, and ultimate truth, etc. Many beautiful Dharma terms and countless sweet names have arisen from this. The door of manifestation of that which has no identifiable nature, 1-707 whether virtuous thoughts such as faith and compassion arise, or whether the five poisons of afflictions such as attachment and hatred arise, or whether thoughts of earth, stones, mountains, and rocks arise.
Tibetan
སོགས་ལུང་མ་བསྟན་ གྱི་འཆར་སྒོ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། གང་སྐྱེས་དེ་ཀ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ངོས་ཟིན་དགོས། ངོས་ཟིན་པ་ ཟེར་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་ སོང་སྙམ་པའི་རྗེས་བསྙེགས་ཏེ་མིན། དུས་མཉམ་ཡང་རུང་། རྣམ་རྟོག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་ པའི་བློས་བྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག རྗེས་བསྙེགས་དང་། བློས་བྱས་ཀྱི་བློ་ཁོ་རས་ཁོ་རང་ཡང་ རང་ངོ་མ་ཤེས་ན། གཞན་ལ་ཁ་རོག་འདུག་ཟེར་ནས། རང་སྐད་ཆེན་པོ་འདོན་པ་དང་འདྲ་བ་ ཞིག་ཡོང་། ངོ་ཤེས་བྱེད་མཁན་ཁོ་རང་གིས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ལ། ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་ ངོ་ཤེས་བྱེད་པར་རློམ་པ་བློས་བྱས་འཁྲུལ་བའི་མགོ་སྐོར་དུ་གདའ་འོ། །འོ་ན་རང་ངོ་ངོས་ ཟིན་པ་རང་ཅི་ལ་ཟེར་ན། འཆར་སྒོས་རང་ཤར་ཙམ་དུས་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ ལ། ཁོ་རས་ཁོ་རང་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་སོ་ཟིན་པའི་མིང་ཡིན་ཏེ། འགྱུ་བ་ཁོ་རས་ འགྱུ་བ་ཁོ་རང་ཤེས་ཙ་ན་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད། འགྱུ་བ་རང་སངས། ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་ཡིན། འདི་ལ་ཡང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་དང་། ཡུལ་རྐྱེན་སོགས་ཤུགས་དྲག་མི་དྲག་གི་ ཁྱད་པར་གྱིས། རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་གསལ་འདྲ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཡུལ་ཡུལ་པོ་ ཆུ་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་དང་། དབྱིངས་དེ་ལ་མདངས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ ཙམ་འདྲ་བ་མ་གཏོགས། འཆར་སྒོ་རང་ཡང་འདི་ཡིན་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། འཆར་ ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད། བློ་དང་བསྟུན་པའི་འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ ལ་གྲངས་མེད་ཅིང་ཟད་པའང་མེད་ལ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་། དེ་ཙམ་ན་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་གདོད་མའི་རྩལ་མ་འགགས་པར་ཤར་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པས། རྣམ་རྟོག་རང་ མཚན་པ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་ལགས། འདི་བྱུང་ཙ་ན་དོན་ཚན་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཕྱི་གཟུང་ 1-708 བའི་ཡུལ་དག་པས། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཞོར་ལ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། །ས་རྡོ་ རི་བྲག་སྐྱེ་ཤིང་ནགས་ཚལ། དགྲ་གཉེན། འཁོར་ལོངས་སྤྱོད། འགྲོགས་ཤེས་ལ་སོགས་ པ། ཕྱི་ནང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་པས་མ་བསླད་པར་སྣང་ ཙམ་ཤར་ཙམ་དེ་ཀ་རང་རིག་རང་གསལ། ཤར་བའི་དུས། གསལ་བའི་དུས། སྣང་བའི་དུས་ ཉིད་ན་ཀ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་ངོས་གཟུང་བྲལ་བ། དེ་ཁོ་ན་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་ སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ངམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་ པ་རང་སངས་པ་ཡིན་
Chinese
等等未授记的显现之门也好，无论什么生起，那个一生起就要认识。所谓认识，也不是在第一刹那生起分别念之后，第二刹那追逐“生起了分别念”的想法。即使是同时，也不能用“是分别念”的想法来臆造。如果追逐和臆造的念头连自己都不认识，却对别人说“安静”，就像自己大声喧哗一样。自己不认识自己，却自以为是地认为其他认识能认识自己，这实在是臆造的欺骗。那么，什么是真正的认识自己呢？就是在显现之门自身显现的瞬间，在那唯一的刹那，不对它进行任何改造，自然而然地认识它，这才是真正的认识。当流动自身认识到流动自身时，就没有了鸟迹。流动自身清净，烦恼自然解脱。对于这一点，也因为烦恼、分别念、外境等力量的强弱不同，有的显现之门似乎清晰，却没有执著，就像水中的倒影；有的则像光明遍布虚空一样，除此之外，显现本身也无法被确定。虽然显现的方式不同，但本质上没有区别。与心识相符的显现方式数不胜数，无穷无尽，无法用语言表达。在那种情况下，所有的显现都只是原始力量不间断地显现，除此之外别无他物。因此，无法找到具有自性的分别念。当这种情况发生时，第二个要点，即外在所执著的境清净，以及所谓的现象在自身解脱，也会随之而来。土地、石头、山、岩石、植物、树林、敌人、朋友、眷属、受用、同伴等等，无论内外如何显现，在显现的瞬间，不被对境的执著所污染，显现的瞬间，生起的瞬间，就是自知自明。在生起之时，在明晰之时，在显现之时，当下就远离了“这是什么，那不是什么”的执著。那就是所谓的现象在自身解脱。就像梦中的境象或镜中的影像一样，认识到这一点，对实物的执著自然消散。
English
Even if it is an unpredicted manifestation door, whatever arises, it must be recognized as soon as it arises. Recognition does not mean that after the first moment of conceptual thought arises, in the second moment, you chase after the thought, 'A conceptual thought has arisen.' Even if it's simultaneous, it's not okay to fabricate with the thought, 'It seems to be a conceptual thought.' If the mind of chasing and fabricating doesn't even know itself, it's like telling others to be quiet while making a loud noise. If the one who should recognize doesn't recognize himself, but presumes that another knowledge can recognize him, it is a deception of fabrication. So, what does it mean to truly recognize oneself? It means that at the moment the manifestation door arises, in that single instant, without any modification, naturally recognizing itself. This is true recognition. When the movement itself knows the movement itself, there are no bird tracks. The movement itself is purified, and afflictions are naturally liberated. In this case, too, due to the differences in the strength of afflictions, conceptual thoughts, external conditions, etc., some manifestation doors seem clear but are without attachment, like reflections in water; others are like light pervading space. Apart from that, the manifestation itself cannot be identified. Although the ways of manifestation are different, there is no difference in essence. The ways of manifestation that conform to the mind are countless and endless, beyond expression. In that state, all manifestations are merely the uninterrupted manifestation of primordial power, and nothing else. Therefore, a conceptual thought with inherent existence cannot be found. When this happens, the second point, the purification of the externally grasped object, and the so-called phenomena liberating in themselves, will follow. Earth, stones, mountains, rocks, plants, forests, enemies, friends, retinue, enjoyment, companions, etc., however they appear internally or externally, at the moment of appearance, without being defiled by the grasping of objects, the moment of appearance, the moment of arising, is self-knowing and self-illuminating. At the time of arising, at the time of clarity, at the time of appearance, there is no grasping of 'this is it, this is not it.' That is what is called phenomena liberating in themselves. Just like dream objects or reflections in a mirror, recognizing this, the clinging to reality naturally dissolves.