Tibetan
ཞན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་འགོད་པ་དང་། ཉན་བཤད་ ལ་བརྟེན་ནས་གདུལ་བྱ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བློ་གྲོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་རིགས་པ་ བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་། བསམ་པ་ཟང་ཟིང་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་ན་གཞན་དོན་ རླབས་པོ་ཆེ་ཡིན། གཞན་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ རབ་དང་སྒོམ་བྱུང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འགོད་ཐུབ་ན། གང་དག་གཅིག་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་ བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་ཐོས་བསམ་ཁོ་ན་ཅན་གྱི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པར་གྲགས་པ་ 1-666 བརྒྱ་སྟོང་ཐོན་པ་ལས་གཞན་དོན་རླབས་ཆེ་བ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟར་སྣང་སྐྱེས་པ་ལས་ ནི། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཐོས་བསམ་བྱུང་ན་བརྒྱ་སྟོང་འགྱུར་གྱི་དེ་རང་ དགའ། ཕུགས་ཀྱི་གཞན་དོན་དེ་རང་ཆེ། བརྫུན་ཁོ་ནས་བཟང་པོར་འཆོས་པའི་སྒོམ་ཆེན་ དང་། ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། བླུན་སྒོམ་བྱིང་བ་བསགས་པའི་ཞི་ གནས་ཏེ། འདི་གསུམ་དམ་ཆོས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཆེན་ཡིན་ལགས་སོ། །ཡང་གནས་སྐབས་ སུ་བདག་ཉིད་ལ་སྒོམ་བྱུང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་བླ་མ་ ལྟར་བརྫུ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་ཆེའམ་སྙམ་ན། འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རང་གི་རྙེད་བཀུར་ གྲགས་པ་འདོད་པ་དང་། རང་གཞན་ལ་ཆགས་སྡང་གི་དབང་དུ་སོང་བ་ཡིན་ན། ངན་འགྲོའི་ གཏིང་རྡོ་ཡིན། གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ གཞན་དོན་སྐྱོང་། དངོས་སུ་ཡང་ཕན་ཐོགས་ངེས་པ་རྣམས་བྱ། དད་རྫས་ལ་སོགས་པ་ལོངས་ སྤྱོད་པར་མི་འོས་པ་རྣམས་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱིས་འཛེམ་ཞིང་། ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དགེ་བར་བསྒྱུར་ བ་དང་། འཕྲན་བུ་མི་སྤྱོད་ཀ་མེད་རྣམས་གཞན་ལ་ཕན་ན་བདག་ཉིད་ཉེས་པར་གྱུར་ཀྱང་སླ་ སྙམ་པའི་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དང་། འདི་ནི་མི་འོས་པའི་བྱ་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་པས་བཤགས་ པ་དང་སྒྲིབ་སྦྱོང་ལ་འབད་པར་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་ བ་ཡིན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གཞན་དོན་ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དངོས་ སུ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་འགོད་ཐུབ་པ་ཉུང་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་མིན་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཐོགས་ཕྱིན། ཕུགས་དོན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མི་སྲིད། ཡང་གཞན་དོན་ གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རང་ལ་བཟང་འཛིན་གྱུར་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོ་རབ་ཡོད་ཀྱང་ཕུང་འགྲོ་ ན། གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་འཇོམས་པ་ལ་འདི་ལྟར་བསམ་དགོས། ཀུན་རྫོབ
Chinese
将心安住在清净的戒律上，并通过听闻和讲说，使所化众生的行为圆满，以及生起各种智慧的光芒等，如果心无杂念，并被菩提心所摄持，那就是伟大的利他行为。此外，通过安住在戒律的基础上，能够将心安住在禅定、智慧和修所生的清净之中。如果有人仅仅生起清净的空性见解，也比不上那些号称持有百千部仅仅是闻思的论藏者，利他更为伟大。比起生起相似的禅定，如果能够对清净的佛陀教言进行闻思，那要胜过百千倍，那才是究竟的利他，那才是最伟大的。仅仅用虚伪来伪装成善良的修行者，以及否定业果的空性论者，还有积累愚昧昏沉的止观者，这三者是破坏正法的三大因素。还有，在暂时的情况下，明明自己没有修所生的证悟功德，却伪装成他人的上师，这难道不是非常严重的过错吗？对此有两种情况：如果是因为贪图自己的名闻利养，以及被对自他的贪嗔所控制，那就是堕入恶趣的深渊。另一方面，如果从内心深处怀着利益佛教和僧团的想法来利益他人，并且实际上也确实能带来利益，对于不适合享用的信财等，尽力避免，将一切资具都转化为善行，对于少量不得不使用的东西，如果对他人有益，即使自己有过失也愿意承担，这样交换自他，并且认为这是不应做的事情，从而努力忏悔和净除罪障，那就是菩萨的特殊行为。有人认为，普通凡夫的利他行为大多没有意义，难道不是吗？这是考虑到真正能够引导他人走向解脱和一切智智的道路的情况很少，否则，一旦结下佛法的缘分，最终不可能没有意义。还有，在利他的过程中，如果对自身产生贪执，即使有再高的禅定也会堕落，更何况是他人呢？为了摧毁这种贪执，应该这样思考：世俗
English
To establish oneself in pure morality, and through listening and explaining, to perfect the conduct of those to be tamed, and to generate various kinds of wisdom, if one's mind is without distraction and is seized by bodhicitta, that is a great act of benefiting others. Furthermore, by abiding in the foundation of morality, one can establish oneself in samadhi, wisdom, and the purity arising from meditation. Even if someone only generates a pure view of emptiness, it is still more beneficial to others than those who claim to hold hundreds of thousands of collections of scriptures that are only based on listening and thinking. Compared to generating a semblance of samadhi, if one can listen to and contemplate the pure teachings of the Buddha, that is a hundred thousand times better, that is the ultimate benefit to others, that is the greatest. A great meditator who only pretends to be good with falsehood, and an emptiness practitioner who despises the results of karma, and a peaceful abiding that accumulates dull meditation, these three are the great causes of the destruction of the holy Dharma. Furthermore, if one does not have the qualities of realization arising from meditation, but pretends to be the lama of others, is this not a very serious fault? There are two aspects to this: if it is because one desires one's own gain, respect, and fame, and is under the control of attachment and hatred towards oneself and others, then it is the foundation of falling into lower realms. On the other hand, if one sincerely cherishes the thought of benefiting the teachings and the sangha, and actually benefits others, one should avoid as much as possible things that are not suitable for enjoying, such as offerings of faith, and transform all resources into virtuous deeds. If a small amount of things that cannot be avoided are beneficial to others, one should be willing to take the blame upon oneself, and exchange oneself for others. And if one thinks that this is an inappropriate action, one should strive to confess and purify obscurations. That is how one goes on the special conduct of a Bodhisattva. Some people think that most of the other-regarding actions of ordinary people are meaningless, isn't that so? This is because they are thinking of the fact that there are few who can actually lead others to the path of liberation and omniscience. Otherwise, once a connection with the Dharma is made, it is impossible for it to be meaningless in the end. Furthermore, if one becomes attached to oneself in the situation of benefiting others, even if one has the highest samadhi, one will fall, let alone others. To destroy that attachment, one must think like this: conventional
Tibetan
་ཀྱི་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལ། ང་རྒྱལ་དང་བཟང་འཛིན་སྐྱེ་བ་ལས་གཡས་ཆུང་བ་ཅི་ 1-667 ཡོད། རྨི་ལམ་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱལ་པོར་རློམ་པ་དང་འདྲ། གལ་ཏེ་བདེན་པར་ཡོད་ དུ་ཆུག་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཛད་པ་སོགས་ལ་བརྟགས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ འདི་ཙམ་གྱི་ཅིར་ཡང་མི་ཕྱིན། གཞན་དོན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མི་གདའ། འཕྲལ་གྱི་ཕུན་ ཚོགས་དང་ལང་ལོང་ནི། མི་སྡིག་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཁ་མ་འདྲ་ལའང་གདའ་འོ། །ཞེས་ རང་གི་རང་ལ་བརྡ་སྦྱོར་དགོས། ཡང་ཉམས་ལེན་དང་གཞན་དོན་སྤྱོད་པས་ངལ་བ་དང་། སྒྱིད་ལུག་པར་གྱུར་ན་འདི་ལྟར་བསམ་སྟེ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱི། གཞན་དོན་དུ་ སྐུ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་ལ་ཡང་གྲངས་མེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་དུ་ཞབས་ ཡ་གཅིག་བཙུགས་ཏེ། ལོ་བརྒྱད་ཁྲིར་བཞུགས་པ་སོགས་མཛད་སྣང་། ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོས་ འདིས་བྱང་ཆུབ་ཏ་ག་ལ་ཐོབ། ལྟོ་གོས་དང་ནོར་དང་གཏམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཅི་ཡང་ཞིག་བྱེད་ནུས་ པ་ལ། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་ཅུང་ཟད་ཞིག་ཀྱང་སྤྱོད་མི་ནུས་པ་འཁོས་འདི་འདྲའམ། ཞེས་དྲན་ པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཧ་ཅང་སྐྱོ་ཤས་ཆེ་ན་ཡི་མུག་ཡིན། །དེས་ཀྱང་མི་ཕན་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ པ་གཅེས། །མི་ལུས་ཐོབ་ཅིང་དམ་པའི་ཆོས་དང་མཇལ། །བླ་མས་རྗེས་བཟུང་འདི་ལས་སྐྱིད་ པ་ཅི། །ཧ་ཅང་སྤྲོ་ན་རྣམ་གཡེང་རྒོད་བག་ཡིན། །ངེས་འབྱུང་སྒོམ་པས་དེ་ལ་གཉའ་གནོན་ མཛོད། །ཞུམ་པར་གྱུར་ན་གཟེངས་བསྟོད་འདི་ལྟར་བསམ། །ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་ན་དུད་ འགྲོའི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་དུ་ངེས་འཇུག་ན། །བདག་གིས་ཅི་ཕྱིར་ མི་ནུས་ཞེས་སུ་བསམ། དྲེགས་པ་སྐྱེས་ན་རང་གི་གནས་ཚུལ་ལ། །དྲང་པོར་བསམས་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བར་འགྱུར། །ཀུན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ། །བཟང་ངན་མཐོ་ དམན་བདེ་སྡུག་ཡོད་མེད་པས། །སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ན། །གེགས་ དང་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་ གདམས་ཏེ། ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་དམ་ཆོས་འདི། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་སོན་པ་དང་། །ཤཱཀྱའི་མཚན་ 1-668 འཆང་རྒྱལ་དེས་ཀྱང་། །ངེས་པར་བྱིན་གྱི་རློབས་པར་འགྱུར། །ཤར་ཕྱོགས་ཡངས་པའི་རྒྱལ་ ཁམས་སུ། །དོན་གཉིས་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་པ་དང་། །མྱུར་དུ་བླ་མའི་ཞབས་བསྟེན་ནས། ། བསྟན་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཤོག །མངྒ་ལཾ། 目录 རྒྱལ་ཁམས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་ཉེ་བར་གདམས་པ།
Chinese
的实物 明明一切都不存在，却生起我慢和优越感，还有比这更可笑的吗？就像在梦里得到王位就自以为是国王一样。就算你真的拥有了这些，但看看佛陀菩萨们的所作所为，你的这些根本算不了什么。也没有任何理由说是为了利益他人。眼前的富裕和享乐，也和罪人下地狱前没什么两样啊！所以要这样提醒自己。还有，如果因为修行和利益他人而感到疲惫和懈怠，就应该这样想：诸佛菩萨们，为了利益他人，无数次地布施了自己的身体和王位。为了禅定的缘故，单足站立，修行了八万年等等。你凭这样的能力，怎么能获得菩提呢？为了吃穿和财物，什么都能做，但为了佛法，却连一点点苦都不能忍受，你的能力就只有这样吗？要这样提醒自己。这里说道：如果太过悲伤，就会变得沮丧。那样也无济于事，所以要珍视快乐。得到了人身，又遇到了殊胜的佛法，上师摄受，还有比这更快乐的吗？如果太过快乐，就会心神散乱，放纵不羁。要通过修习出离心来压制它。如果变得沮丧，就应该这样鼓励自己：如果如法修行，即使是畜生的身体，也能 निश्चित（藏文：ངེས་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：决定）进入殊胜菩提之路，我为什么不能呢？要这样想。如果生起傲慢，就如实地反思自己的情况，这样就能平息傲慢。一切万法都本性空性，没有好坏高低，苦乐有无，安住在离戏的法界中，所有的障碍和过失都会自然解脱。这段话是嘉钦巴·达热纳塔亲近教诫的。愿这不可思议的妙法，能进入你的心中。愿持有释迦名号的国王，也 निश्चित（藏文：ངེས་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：决定）得到加持。愿在东方广阔的国土上，能成就自他二利，迅速依止上师，弘扬佛法。吉祥！ 目录 嘉钦巴·达热纳塔亲近教诫
English
Of objects Even though everything appears to be non-existent, what could be more ridiculous than generating pride and a sense of superiority? It's like boasting as a king after obtaining a kingdom in a dream. Even if you truly possess these things, considering the deeds of the Buddhas and Bodhisattvas, your accomplishments are insignificant. There is also no reason to claim it's for the benefit of others. The immediate wealth and enjoyment are no different from a wicked person heading to hell! Therefore, you must remind yourself of this. Furthermore, if you become tired and lazy from practicing and benefiting others, you should think like this: The victorious ones and their sons have given away their bodies and kingdoms countless times for the sake of others. They have stood on one foot for the sake of Samadhi, remaining in that posture for eighty thousand years, and so on. With your abilities, how can you possibly attain Bodhi? You are capable of doing anything for food, clothing, wealth, and fame, but you cannot endure even a little hardship for the Dharma. Is this the extent of your abilities? You should remind yourself of this. Here it is said: If you are too sad, you will become depressed. That is also not helpful, so cherish joy. Having obtained a human body and encountered the sacred Dharma, and being cared for by the Guru, what could be more joyful than this? If you are too happy, you will become distracted and unrestrained. Suppress it by meditating on renunciation. If you become discouraged, you should encourage yourself like this: If you practice properly, even with the body of an animal, you can definitely enter the path to supreme Bodhi. Why can't I? You should think like this. If arrogance arises, reflect honestly on your own situation, and this will pacify your arrogance. All phenomena are empty in nature, without good or bad, high or low, happiness or suffering, existence or non-existence. If you remain equally in the expanse free from elaboration, all obstacles and faults will be naturally liberated. This is the close instruction of Gyal Khampa Tara Natha. May this wondrous and sacred Dharma enter your heart. May the king who bears the name of Shakya also definitely receive blessings. May you accomplish the vast benefit of yourself and others in the vast eastern realm, quickly rely on the Guru, and work for the Dharma. Mangalam! Table of Contents Close Instructions by Gyal Khampa Tara Natha