Tibetan
雄滇·颂囊扎巴大师教言集JZSD5ལེགས་སྦྱར་སྔགས་ཀྱི་ཀླག་ཐབས་བཞུགས་སོ། ། 1-420 ༄༅། །ལེགས་སྦྱར་སྔགས་ཀྱི་ཀླག་ཐབས་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ལེགས་སྦྱར་སྔགས་ཀྱི་ཀླག་ཐབས་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ན་མོ་ཝ་གཱི ་ཤྭ་ར་ཡ། ལེགས་སྦྱར་ཀླག་ཐབས་སྨྲ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་ བྱ་བ། གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་པ་(ཚིག་ཁ་ཤས་མི་གསལ་)རྫོགས་པའི་སྐུ་(ཚིག་ཁ་ཤས་མི་གསལ་)གི་ གསུངས་ཆེན་པོ། །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གཞན་མི་ཐུབ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །འཇམ་ པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ལེགས་པར་མ་བསླབ་སྐྱེ་བོ་འགས། །སྔགས་རྣམས་ ལོག་པར་ཀློག་མཐོང་ནས། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཕན་གདག་ཕྱིར། །ལེགས་སྦྱར་འདོན་ཐབས་ འབྲི་བར་བྱ། །ཨ་ཨཱ། ཨི་ཨཱི ། ཨུ་ཨཱུ། རི་རཱི། ལི་ལཱི། ཨེ་ཨཻ། ཨོ་ཨཽ། ཨཾ་ཨཿ ཀ་ཁ་ག་གྷ་ ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵཿ ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་ལྔ་བཅུ་འདིའི། །དང་པོ་བཅུ་དྲུག་དབྱངས་ཡིག་སྟེ། །ཀ་སོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ ལ། །གསལ་བྱེད་ཅེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དབྱངས་ཀྱི་རི་སོགས་བཞི་སྤངས་པའི། །ལྷག་ མ་ཨ་ཡི་སྡེ་བར་འདོད། །ཨཾ་ནི་རྗེས་སུ་ང་རོ་སྟེ། །ཨཿནི་རྣམ་པར་བཅད་པའོ། །ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་ པ་ལ་སོགས། །ཡི་གེ་ལྔ་ལྔ་འདུས་པ་ལས། །སྡེ་པ་དང་པོ་གཉིས་པ་དང་། །གསུམ་པ་བཞི་པ་ ལྔ་པ་ཞེས། །གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །མ་སོགས་བཞི་ལ་མཐར་གནས་དང་། །ཤ་ སོགས་བཞི་ལ་དྲོ་བ་ཟེར། །ཀྵ་ལ་ཝ་གཅིག་མཐར་ཟད་སྨྲ། ཨཱ་དང་ཨེ་དང་ཨོ་ལྟ་བུ། །རིང་ ཆ་ཅན་དང་འགྲེང་བུ་ཅན། །ན་རོ་ཅན་རྣམས་རིང་པོ་སྟེ། །ཨཻ་དང་ཨཽ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིང་། །ལྷག་ 1-421 མ་རྣམས་ནི་ཐུང་བ་ཡིན། །ཐུང་རྣམས་མིག་འཛུམ་ཚད་དུ་ཀླག །རིང་པོ་དེ་ཡི་ཉིས་འགྱུར་ དང་། །ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་སུམ་འགྱུར་གདོན། །ཨཻ་ནི་ཨེའི་ཞེས་པར་ཀླག །ཨཽ་ནི་ཨེའུ་ཞེས་པར་ གདོན། །གསལ་བྱེད་སྲོག་མེད་ཕྱི་མའི་མགོར། །བརྩེགས་པ་ཚག་མེད་ཡར་ལ་སྦྱར། །ཀ་ ནི་ཡ་སྦྱར་ག་བཞིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ཊཀྐི ་ཀཀྐོ་བཞིན། །ཙ་ཛ་ཏ་ཐ་དྷ་རྣམས་ནི། །ཡར་སྦྱར་ད་ བཞིན་དཔེར་བརྗོད་ན། །གཙྪ་པྲཛྙཱ་རཏྣ་དང་། །ཐ་ཐ་དྷ་དྷ་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །པ་ནི་ཡར་སྦྱར་ བ་བཞིན་གདོན། །དཔེར་ན་སཔྟ་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཉ་ཎ་ཡར་སྦྱར་ན་བཞིན་ཏེ། །དཔེར་བརྗོད་ པཉྩ་དཎ་ཊ་བཞིན། །ཤ་ཥ་ཡར་སྦྱར་ས་བཞིན་དཔེའ། །ན་མཤྩཎ་ཊ་དུ ་བཞིན། །ཊ་ཌ་ཡར་ སྦྱར་ཕད་ཁཥཌ་བཞིན། །རང་གི་སྒྲ་དང་བཅས་པར་ཀླག །སྲོག་མེད་པ་ནི་རེས་ཡར་སྦྱར། །དཔེར་ན་ན་མསྟེ་བཞིན་ནོ། །རེས་འགའ་བོད་བཞིན་གདང་གཅིག་པར། །དཔེར་ན་སྐན་ དྷ་ཥྠི་ཏ་བཞིན། །ཤ་ཏ་ཥ་ལ་བཏག་པ་ལའང་། །རེས་འགའ་གཅིག་ཏུ་བདེ་བཞིན་གདོན། །དཔེར་ན་ཤྩ་ཏུར་ཥྛ་ན་བཞིན། །ཡ་བཏག་འགྲེང་བུ་རིང་ཆ་མེད། །ཀ་ཁའི་ཡ་སྟ་བོ
Chinese
雄滇·颂囊扎巴大师教言集JZSD5——吉祥梵语真言念诵法 吉祥梵语真言念诵法 吉祥梵语真言念诵法 顶礼语自在！名为‘梵语念诵清净法’。 所说的一切（一些词语不清晰）圆满的身体（一些词语不清晰）的伟大教言。 语狮子无能胜，深广之音声宣扬，于妙音（文殊菩萨）前敬礼。 一些未经善学者，见诸真言错误念诵，为利彼等故，当书梵语念诵法。 ཨ་ཨཱ།（a ā） ཨི་ཨཱི།（i ī） ཨུ་ཨཱུ།（u ū） རི་རཱི།（ṛ ṝ） ལི་ལཱི།（ḷ ḹ） ཨེ་ཨཻ།（e ai） ཨོ་ཨཽ།（o au） ཨཾ་ཨཿ（aṃ aḥ） ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་།（ka kha ga gha ṅa） ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ།（ca cha ja jha ña） ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ།（ṭa ṭha ḍa ḍha ṇa） ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན།（ta tha da dha na） པ་ཕ་བ་བྷ་མ།（pa pha ba bha ma） ཡ་ར་ལ་ཝ།（ya ra la va） ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵཿ（śa ṣa sa ha kṣa） 五十字母之母音，最初十六为元音，ཀ་（ka）等三十四，称为辅音。 元音中舍弃རི་（ṛ）等四字，余者视为ཨ་（a）部。 ཨཾ་（aṃ）为随声母，ཨཿ（aḥ）为止韵。 ཀ་（ka）ཙ་（ca）ཊ་（ṭa）ཏ་（ta）པ་（pa）等，五五相聚，为第一组、第二组，第三组、第四组、第五组，依次第宣说。 མ་（ma）等四字为结尾音，ཤ་（śa）等四字称为热音。 ཀྵ་（kṣa）字，一音终结，如是说。ཨཱ་（ā）和ཨེ་（e）和ཨོ་（o）等，具长音和竖线，以及那若音者，皆为长音，ཨཻ་（ai）和ཨཽ་（au）则为极长音，其余皆为短音。 短音念诵如眨眼，长音为其二倍，极长音则为三倍。 ཨཻ་（ai）念作ཨེའི་（ei），ཨཽ་（au）念作ཨེའུ་（eu）。 无元音之辅音，置于后字之首，无点向上连接。ཀ་（ka）与ཡ་（ya）相连如ག་（ga），例如ཊཀྐི（ṭakki）ཀཀྐོ་（kakko）等。 ཙ་（ca）ཛ་（ja）ཏ་（ta）ཐ་（tha）དྷ་（dha）等，向上连接如ད་（da），例如གཙྪ་（gccha）པྲཛྙཱ་（prajñā）རཏྣ་（ratna）和ཐ་ཐ་（thatha）དྷ་དྷ་（dhadha）等。 པ་（pa）向上连接念作བ་（ba），例如སཔྟ་（sapta）等。 ཉ་（ña）ཎ་（ṇa）向上连接如ན་（na），例如པཉྩ་（pañca）དཎ་ཊ་（daṇḍa）等。 ཤ་（śa）ཥ་（ṣa）向上连接如ས་（sa），例如ན་མཤྩཎ་ཊ་དུ（namaścaṇḍa du）等。 ཊ་（ṭa）ཌ་（ḍa）向上连接如ཕད་ཁཥཌ་（phad khaṣḍa），以其自身之音念诵。 无元音者，有时向上连接，例如ན་མསྟེ་（namaste）等。 有时如藏文般单音节，例如སྐན་དྷ་ཥྠི་ཏ་（skandhaṣṭhita）等。 ཤ་（śa）ཏ་（ta）ཥ་（ṣa）相连时，有时如单音节般念诵，例如ཤྩ་ཏུར་ཥྛ་ན་（ścaturṣṭhana）等。 ཡ་（ya）相连无长音，ཀ་（ka）ཁ་（kha）之ཡ་（ya）位于上方。
English
Collected Teachings of Master Khyenchen Sonam Drakpa JZSD5 - The Method of Reciting Auspicious Sanskrit Mantras The Method of Reciting Auspicious Sanskrit Mantras The Method of Reciting Auspicious Sanskrit Mantras Homage to Vagishvara! This is called 'The Pure Method of Sanskrit Recitation'. All that was spoken (some words are unclear) the great speech of the complete body (some words are unclear). The Lion of Speech, invincible, proclaiming profound and vast sounds, I prostrate before Manjushri (Gentle Voice). Since some individuals, not well-trained, are seen to recite mantras incorrectly, for the benefit of those, I shall write the method of reciting Sanskrit. ཨ་ཨཱ།（a ā） ཨི་ཨཱི།（i ī） ཨུ་ཨཱུ།（u ū） རི་རཱི།（ṛ ṝ） ལི་ལཱི།（ḷ ḹ） ཨེ་ཨཻ།（e ai） ཨོ་ཨཽ།（o au） ཨཾ་ཨཿ（aṃ aḥ） ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་།（ka kha ga gha ṅa） ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ།（ca cha ja jha ña） ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ།（ṭa ṭha ḍa ḍha ṇa） ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན།（ta tha da dha na） པ་ཕ་བ་བྷ་མ།（pa pha ba bha ma） ཡ་ར་ལ་ཝ།（ya ra la va） ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵཿ（śa ṣa sa ha kṣa） Of these fifty letters, the first sixteen are vowels, and the thirty-four from ཀ་（ka） onwards are called consonants. Excluding the four letters རི་（ṛ） etc. from the vowels, the remainder are considered to be in the ཨ་（a） group. ཨཾ་（aṃ） is the anusvara (following sound), and ཨཿ（aḥ） is the visarga (separator). ཀ་（ka）ཙ་（ca）ཊ་（ṭa）ཏ་（ta）པ་（pa） etc., grouped in fives, are called the first group, second group, third group, fourth group, and fifth group, spoken in order. The four letters མ་（ma） etc. are final sounds, and the four letters ཤ་（śa） etc. are called sibilants. The letter ཀྵ་（kṣa） ends in one sound, so it is said. ཨཱ་（ā）, ཨེ་（e）, and ཨོ་（o） etc., those with long marks and vertical lines, and those with naro sounds, are all long sounds, while ཨཻ་（ai） and ཨཽ་（au） are very long sounds, and the rest are short sounds. Short sounds are read as the time it takes to blink an eye, long sounds are twice that, and very long sounds are three times as long. ཨཻ་（ai） is read as ཨེའི་（ei）, and ཨཽ་（au） is read as ཨེའུ་（eu）. A consonant without a vowel, placed at the beginning of the following letter, is connected upwards without a dot. ཀ་（ka） connected with ཡ་（ya） is like ག་（ga）, for example, ཊཀྐི（ṭakki）, ཀཀྐོ་（kakko） etc. ཙ་（ca）, ཛ་（ja）, ཏ་（ta）, ཐ་（tha）, དྷ་（dha） etc., connected upwards are like ད་（da）, for example, གཙྪ་（gccha）, པྲཛྙཱ་（prajñā）, རཏྣ་（ratna）, and ཐ་ཐ་（thatha）, དྷ་དྷ་（dhadha） etc. པ་（pa） connected upwards is read as བ་（ba）, for example, སཔྟ་（sapta） etc. ཉ་（ña）, ཎ་（ṇa） connected upwards are like ན་（na）, for example, པཉྩ་（pañca）, དཎ་ཊ་（daṇḍa） etc. ཤ་（śa）, ཥ་（ṣa） connected upwards are like ས་（sa）, for example, ན་མཤྩཎ་ཊ་དུ（namaścaṇḍa du） etc. ཊ་（ṭa）, ཌ་（ḍa） connected upwards are like ཕད་ཁཥཌ་（phad khaṣḍa）, read with their own sounds. Those without vowels, sometimes connected upwards, for example, ན་མསྟེ་（namaste） etc. Sometimes like Tibetan, as a single syllable, for example, སྐན་དྷ་ཥྠི་ཏ་（skandhaṣṭhita） etc. When ཤ་（śa）, ཏ་（ta）, ཥ་（ṣa） are connected, sometimes read as a single syllable, for example, ཤྩ་ཏུར་ཥྛ་ན་（ścaturṣṭhana） etc. ཡ་（ya） connected has no long mark, the ཡ་（ya） of ཀ་（ka） and ཁ་（kha） is above. -------------------------------------------------------------------------------- ད་བཞིན་
Tibetan
ཀླག །ཝ་སྟ་ན་རོ་རིང་ཆ་མེད། །དཔེར་ན་གྱ་ལ་གི་དང་ནི། །ཀཱ་ལ་ཀོ་ཞེས་ཐུང་ངུར་ཀླག །ར་ ལ་ཝ་དང་ཡ་བཏག་ན། །ར་ནི་ཡར་སྦྱར་ཝ་ཡ་ཕྲལ། །དཔེར་ན་ཨཱརྱ་སརྺ་བཞིན། །ར་བཏག་ ཕལ་ཆེར་བོད་བཞིན་ནོ། །བོད་སྐད་ར་སྟ་མི་ཐོབ་པའི། །ཡི་གེའི་ར་སྟ་ཕྲལ་ལ་ཀླག །དཔེར་ ན་་་བཞིན། །མིང་གི་ཐོག་མར་བྱུང་བ་ཡི། །སྡེ་པ་སོ་སོའི་གསུམ་པ་རྣམས། །འ་ཡིས་ཕུལ་ བ་ལྟ་བུར་གདོན། །དབུས་མཐར་ཡོད་པ་བོད་དང་མཚུངས། །དཔེར་ན་གཾ་ག་ཛ་ཡ་དང་། །ཌཱ་ ཀི་ད་ད་བཛྲ་དང་། །རཱ་ཛ་དཎ་ཌ་ལ་སོགས་བཞིན། །སྡེ་པ་སོ་སོའི་བཞི་པ་རྣམས། །ཧ་སྒྲ་དང་ བཅས་འཐུག་པོར་གདོན། །གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ཧ་ཡི་སྒྲ། །ཅུང་ཟད་སྦྱར་ལ་ཀློག་གོ་ཞེས། །སྔོན་གྱི་མཁས་པའི་ལུགས་ལས་བྱུང་། །འོན་ཀྱང་ལེགས་སྦྱར་རིགས་རྣམས་ཀྱི། །ཞལ་ལས་ དགའ་རྫ་དགྲ་གདའ་རྦ། །འཕུལ་འདོག་སྒྲ་དང་བྲལ་བར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁོ་བོས་འདི་ 1-422 ཉིད་བསྔགས། །ཛ་ལ་ཉ་བཏག་ཡི་གེ་ལ། །༼ཁ༽གཉའམ་༼ཀ༽འགྱ་ཞེས་གང་བདེར་ཀླག །དེ་ གཉིས་རིམ་བཞིན་ཁ་ཆེ་དང་། །དབུས་པའི་ལུགས་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ། །སྡེ་པ་གསུམ་པའི་ཡི་ གེ་ལྔ། །ཊ་སྡེ་ར་བཏག་ཆ་མཐུན་ཏེ། །ལྕེ་རྩེ་ཡ་སོའི་སྙིལ་མཚམས་སུ། །ཅུང་ཟད་བཀུག་ལ་ བཀླག་པར་བྱ། །ཥ་ནི་གཤའ་རུ་༼ཁ༽ཀླག་པ་སྟེ། །༼ག༽ག་ཡི་སྒྲ་དང་བྲལ་བར་བྱ། །ཀྵ་ནི་ཁྱ་ ཞེས་དྲག་ཏུ་བཀླག །བཤད་པའི་ལྷག་མ་བོད་དང་མཚུངས། །རྗེས་སུ་ང་རོའི་སྡེ་པ་ལ། །རང་ རང་སྡེ་པའི་ལྔ་པར་བཀླག །མཐར་གནས་དྲོ་པ་མཐར་ཟད་ལ། །ང་དང་ཨ་སྡེ་མ་རུ་ཀླག །དམིགས་གསལ་མཐའ་ན་ཡི་གེ་གཞན། །མེད་པའམ་ཤད་ཀྱིས་བར་བཅད་ན། །དེ་ཉིད་ཡིན་ གྱི་གཞན་བསྒྲིག་ན། །ཡི་གེ་འོག་མའི་དབང་བྱས་ནས། །ཀློག་པ་སྔོན་གྱི་མཁས་པའི་ལུགས། །འོན་ཀྱང་ང་ན་མ་གསུམ་པོ། །གང་བདེར་ཀླག་པས་སྐབས་དོན་འགྲུབ། །རྣམ་བཅད་ཅན་ནི་ མཚམས་ཆོད་པར། །དྲག་ཏུ་བཀླགས་པས་གོལ་ས་ཆུང་། །ཀ་ཁ་གཉིས་ཀྱི་མགོ་བོ་ལ། །འདྲ་ མ་རུ་ཡི་གཟུགས་འདྲ་བྲི། །ལྕེ་རྩ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །ཨི་ཀ་ཨི་ཁ་ཞེས་པར་ཀློག །ཡང་ན་ཨ་ ཀ་ཨ་ཁ་ཟེར། །པ་དང་ཕའི་མགོ་བོ་ལ། །གླང་པོ་སྤྱི་བོའི་གཟུགས་འདྲ་བྲི། །མཆུ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ ཨི་པ་དང་། །ཨི་ཕའམ་ཨ་པ་ཨ་ཕ་ཟེར། །འོན་ཀྱང་ཁོ་བོའི་བླ་མ་ནི། །ཀ་ཁ་ལྕེ་རྩ་ནས་དྲག་ པོར། །བཏོན་པས་ལྕེ་རྩ་ཅན་གཉིས་དང་། །པ་ཕ་མཆུ་ནན་ཆེར་བྱས་ནས། །བཏོན་པས་མཆུ་ ཅན་འགྲུབ་ཅེས་གསུངས། །འདི་ཉིད་རིག་པར་ཁོ་བོ་སྨྲ། །སོ་སོར་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི། །ཡི་ གེ་མང་ཉུང་བརྩེགས་པ་རྣམས། །ཕྲལ་ནས་རང་སྒྲ་དྲན་ཙམ་དང་། །མྱུར་དུ་བཀླག་པར་བྱ་བ་ སྟེ། །དབྱངས་ནི་འོག་མ་དབང་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཀྐ་ལྟ་བུའམ། །ཧྐྵྨླྺ ྼྻ ྂ ་ཞེས་པ་བཞིན་དུ་བཀླག་ པར་བྱ། །ཉིས་བརྩེགས་རྣམས་ལ་སྐབས་འགའ་རུ
Chinese
现在这样读：瓦斯达那罗仁切美（藏语人名，无意义）。例如，'嘉拉吉'和'嘎拉郭'要短促地读。当字母'ra'上加'wa'和'ya'时，'ra'要向上连接，'wa'和'ya'要分开。例如，像梵文词语'Arya Sarva'一样。加了'ra'的字母，大部分像藏文一样读。藏语中没有以'ra'开头的词，所以字母的'ra'要分开来读。例如像梵文词语......一样。出现在词首的，各个组的第三个字母，要像加上了'འ་'一样读。出现在中间和结尾的，和藏文一样。例如，像'Ganga Jaya'，'Daki Dada Vajra'，'Raja Danda'等等。各个组的第四个字母，要带着'ha'的声音，厚重地读。第三个字母要稍微加上'ha'的声音来读，这是古代智者的传统。然而，对于梵文的各种词语，如'嘎'，'扎'，'达'，'嘎达'，'巴'等，发音时不要有前置或后加的音。因此，我赞同这种读法。当字母'扎'上加'nya'时，可以读作'ཁ'（kha）'ཉའ'或'ཀ'（ka）'갸'，怎么方便怎么读。这两种读法分别是克什米尔和卫藏地区的传统，有些人这样说。第三组的五个字母，加上'ra'时，发音相似，舌尖要稍微弯曲，抵住上牙龈的交界处来读。字母'Sha'要读作纯粹的'ཁ'（kha），不要带'ག'（ga）的声音。字母'Ksha'要强烈地读作'Kya'。其余的读法和藏文一样。在随后的鼻音组中，要读成各自组的第五个字母。位于结尾的'卓巴'要完全停止，'nga'和'a'组要读作'ma'。特殊情况下，如果结尾没有其他字母，或者被竖线隔开，就按其本身读，如果和其他字母组合，就要受到后面字母的影响来读，这是古代智者的传统。然而，'nga'，'na'，'ma'这三个字母，怎么方便怎么读，能表达意思就行。有断音符号的词，要强烈地读，这样可以减少错误。在字母'ka'和'kha'的开头，要写上像'ra'一样的形状，这叫做舌根音，读作'Ika Ikha'。或者读作'Aka Akha'。在字母'pa'和'pha'的开头，要写上像象鼻一样的形状，这叫做唇音，读作'Ipa'和'Ipha'，或者'Apa Apha'。然而，我的上师说，'ka'和'kha'要从舌根处强烈地发出，这样就是舌根音，'pa'和'pha'要加强嘴唇的力度来发出，这样就是唇音。我赞同这种观点。对于那些不能单独发音的，由多个字母组成的组合，要分开来读，稍微回忆一下它们的声音，然后快速地读出来。元音要以后面的字母为准。例如，像'kka'或者像'ཧྐྵྨླྺ ྼྻ ྂ'这样读。对于双重组合，有时...
English
Now read like this: Wastana Rinchenme (Tibetan personal name, no meaning). For example, 'Gyala Gyi' and 'Kala Ko' should be read briefly. When 'wa' and 'ya' are added to the letter 'ra', 'ra' should be connected upwards, and 'wa' and 'ya' should be separated. For example, like the Sanskrit word 'Arya Sarva'. Letters with 'ra' added are mostly read like Tibetan. There are no words in Tibetan that start with 'ra', so the letter 'ra' should be read separately. For example, like the Sanskrit word... that appear at the beginning of words, the third letter of each group should be read as if 'འ་' has been added. Those that appear in the middle and at the end are the same as Tibetan. For example, like 'Ganga Jaya', 'Daki Dada Vajra', 'Raja Danda', etc. The fourth letter of each group should be read thickly with the sound of 'ha'. The third letter should be read with a slight addition of the sound of 'ha', which is the tradition of ancient wise men. However, for various Sanskrit words, such as 'ga', 'za', 'da', 'gada', 'ba', etc., do not have preposed or postposed sounds when pronouncing them. Therefore, I agree with this reading. When 'nya' is added to the letter 'za', it can be read as 'ཁ' (kha) 'ཉའ' or 'ཀ' (ka) '갸', whichever is convenient. These two readings are the traditions of Kashmir and Ü-Tsang, some say. The five letters of the third group, when 'ra' is added, have similar pronunciations, and the tip of the tongue should be slightly bent to read against the junction of the upper gums. The letter 'Sha' should be read as pure 'ཁ' (kha), without the sound of 'ག' (ga). The letter 'Ksha' should be read strongly as 'Kya'. The rest of the reading is the same as Tibetan. In the subsequent nasal group, read as the fifth letter of each group. The 'Dropa' at the end should be completely stopped, and the 'nga' and 'a' groups should be read as 'ma'. In special cases, if there are no other letters at the end, or if they are separated by a vertical line, read them as they are. If they are combined with other letters, they should be read under the influence of the following letters, which is the tradition of ancient wise men. However, the three letters 'nga', 'na', and 'ma' can be read in any way that is convenient, as long as the meaning can be expressed. Words with a tsheg should be read strongly to reduce errors. At the beginning of the letters 'ka' and 'kha', write a shape like 'ra', which is called a guttural sound, and read it as 'Ika Ikha'. Or read it as 'Aka Akha'. At the beginning of the letters 'pa' and 'pha', write a shape like an elephant's trunk, which is called a labial sound, and read it as 'Ipa' and 'Ipha', or 'Apa Apha'. However, my guru said that 'ka' and 'kha' should be pronounced strongly from the root of the tongue, so they are guttural sounds, and 'pa' and 'pha' should be pronounced with greater lip strength, so they are labial sounds. I agree with this view. For those combinations of multiple letters that cannot be pronounced separately, read them separately, recalling their sounds slightly, and then read them quickly. Vowels should follow the following letters. For example, read like 'kka' or like 'ཧྐྵྨླྺ ྼྻ ྂ'. For double combinations, sometimes... --------------------------------------------------------------------------------