Tibetan
རྗེ་སེམས་དཔར་ནི། །དབང་བསྐུར་པ་ལས་སྐྱེས་དེ་གསུམ། །ངོ་བོ་གཞན་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་དང་། །ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་རེ་རེ་བར་ངེས། །གསུམ་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཞི་འཐུན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། །གསུམ་ཀ་གནས་པའི་ཤེས་རྒྱུད་དེར། །འགལ་ཕྱིར་ 13-4-3b གཞི་འཐུན་སྲིད་མ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི། །རྒྱུ་དང་ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་དང་། །གཏོང་རྒྱུ་འགལ་བ་ཉིད་ཕྱིར་ཏེ། །དུས་འདིར་དགེ་སློང་ཐོབ་བྱེད་རྒྱུ། །མངོན་གྱུར་བཅུ་ལས་གཞན་མེད་ལ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ། །འཐོབ་བྱེད་དེ་ལས་གཞན་དུ་ངེས། །དགེ་སློང་ཡང་ནི་དེ་དག་གི །འཐོབ་བྱེད་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་མི་སྲིད། །ཐོབ་པའི་ངོ་བོ་ལུས་ངག་གི །རྗེས་འབྲང་དང་ནི་ཡིད་ཁོ་ནའི། །རྗེས་སུ་འབྲང་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །གཏོང་རྒྱུ་ཡང་ནི་སྨོན་པའི་སེམས། །བཏང་བས་གོང་མ་གཉིས་གཏོང་ཡང་། །དགེ་སློང་སྡོམ་གཏོང་མིན་ཕྱིར་དང་། །འདུལ་བར་གྲགས་པའི་ཕམ་པ་བཞི། །གོང་མར་གནང་བའི་སྐབས་སྲིད་ཀྱང་། །འོག་མར་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་མིན། །འོ་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ། །གཏོང་རྒྱུར་ཐལ་བ་མིན་ནམ་ཞེས། །ཟེར་ན་དགག་བྱ་དགོས་པ་དག །གཙོ་བོ་གང་ཆེའི་དབང་བྱས་ཚེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོས་པ་ཡིས། །སོ་ཐར་དགག་བྱ་མི་ཁེགས་པ། །སྲིད་མོད་སྡོམ་པ་གོང་འོག་དག །ཕན་ཚུན་གཏོང་རྒྱུར་སོང་བས་མིན། །གསུམ་ལྡན་ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ལ། །སྡོམ་གསུམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་། །རྫས་ནི་ཤེས་རྒྱུད་གཅིག་པོ་ཉིད། །ཡོན་ཏན་དུ་མའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །སྡོམ་གསུམ་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དོན་དམ་ངོ་བོ་གཅིག་གྱུར་ཀྱང་། །གཞི་འཐུན་མེད་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ངོ་བོ་གཅིག་པར་འགལ་ཞེ་ན། །མི་འགལ་བུམ་སོགས་རགས་པ་དང་། །དེ་རྩོམ་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ནམ། །ནགས་ཚལ་ཕྲེང་བ་དམག་སོགས་ཀྱི། །འཐུན་པའི་དཔེ་ལས་རིགས་པར་ཤེས།། །།ཤུ་བྷཾ།། །། ༄། །ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ། ༄། །ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གཉིས་སུ། །འབྱེད་པ་བྱམས་པའི་གཞུང་དུ་བྱུང་། །ཟླ་གྲགས་ཀུན་རྫོབ་མ་གཏོགས་པའི། །དོན་དམ་ 13-4-4a སྐྱབས་གནས་ཁས་མི་ལེན། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་བཞིན། །གནས་སྐབས་བདེན་པ་གཉིས་སུའང་དབྱེ། །འདུལ་བར་གྲགས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །ཀུན་རྫོབ་གྲགས་པ་ཙམ་ལ་ནི། །གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བའི། །ཤེས་བྱེད་དོན་དམ་པ་ལ་འཆད། །སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་ནས། །རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་གཞན་ཡོད་པར་མི་བཞེད་ན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཁྱད་པར་དམ་ཆོས་འཆད་པོ་དང་། །བཤད་བྱའི་ཆོས་དང་ཉན
Chinese
至尊（rje，尊称）问道：‘由灌顶而生的三种戒律（དབང་བསྐུར་པ་ལས་སྐྱེས་དེ་གསུམ།），其本体并非他物，有何论证？一切众生皆有各自的识（རྣམ་ཤེས་，rnam shes）和智慧（ཡེ་ཤེས་，ye shes）之流（རྒྱུད།），此三者本体相同，故成为共同的基础，是这样吗？’ 答：‘因为三者存在于各自的识流中，彼此相违，故不可能成为共同的基础。’ 问：‘为何如此？’ 答：‘因为获得之因、获得之本体以及舍弃之因，三者相违。如今，比丘（དགེ་སློང་，dge slong）的获得之因，唯有显现的十事（མངོན་གྱུར་བཅུ།）外别无其他。而发菩提心（སེམས་བསྐྱེད་པ་，sems bskyed pa）和密咒之戒（སྔགས་ཀྱི་སྡོམ།），其获得之因必定不同于此。比丘也不可能从这些戒的获得之因中产生。获得之本体是身语的随行、唯意的随行以及为智慧所掌控。舍弃之因是舍弃愿菩提心（སྨོན་པའི་སེམས།），舍弃愿菩提心可以舍弃以上二者，但不能舍弃比丘戒。’ ‘在律藏（འདུལ་བ།）中提到的四种根本堕罪（ཕམ་པ་བཞི།），在上者（指菩萨戒和密咒戒）可以开许，但在下者（指比丘戒）则不允许开许。’ 问：‘那么，这些戒律之间是否会互相成为舍弃之因呢？’ 答：‘如果说需要遮止的法，取决于何者更为重要，那么，菩萨（བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ།）的需要不会妨碍别解脱戒（སོ་ཐར།）的遮止，这是有可能的。但并非因为戒律上下之间互相成为舍弃之因。’ ‘虽然具备三种戒律的同一个识流中，三种戒律的所断各不相同，但其本体只是同一个识流，是多种功德的所依。’ 问：‘虽然三戒等一切法，在胜义谛（དོན་དམ་，don dam）中本体相同，但因为没有共同的基础，所以在世俗谛（ཀུན་རྫོབ།，kun rdzob）中，本体相同是相违的，是这样吗？’ 答：‘并不相违。可以从瓶子等粗大之物，以及构成它们的微尘，或者森林、队列、军队等共同体的例子中理解。’ 吉祥圆满！ 敬礼僧伽（ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ།，藏文：，梵文天城体：，梵文罗马拟音：namaḥ saṃghāya，汉语字面意思：敬礼僧众）！ 敬礼僧伽！慈氏（བྱམས་པ།，Maitreya）的论典中，将三宝（དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ།）的每一个，都分为世俗谛和胜义谛，以及因和果的二种皈依处。 月称（ཟླ་གྲགས།，Chandrakirti）不承认除了世俗谛之外的胜义谛皈依处。 ‘然而，如同世间所称，暂时也分为二谛。’ ‘律藏中所说的三宝，主要是以世俗谛的称谓为主，来解释皈依的所知，即胜义谛。’ ‘如果进入密咒的修持，不认为有自性法身（རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ།）之外的其他法，那么，又何必提及三宝呢？’ ‘特别是讲授正法（དམ་ཆོས།）的讲者、所讲之法以及听闻者……’
English
The Lord (rje, honorific) asked: 'The three vows (དབང་བསྐུར་པ་ལས་སྐྱེས་དེ་གསུམ།) arising from empowerment, their essence is not other than that, what is the proof? All sentient beings have their own consciousness (རྣམ་ཤེས་, rnam shes) and wisdom (ཡེ་ཤེས་, ye shes) streams (རྒྱུད།), these three have the same essence, therefore they become a common basis, is that so?' Answer: 'Because the three exist in their respective consciousness streams, they contradict each other, so it is impossible to become a common basis.' Question: 'Why is that so?' Answer: 'Because the cause of obtaining, the essence of obtaining, and the cause of abandoning contradict each other. Now, the cause of obtaining for a Bhikshu (དགེ་སློང་, dge slong) is only the manifested ten matters (མངོན་གྱུར་བཅུ།), there is nothing else. And the generation of Bodhicitta (སེམས་བསྐྱེད་པ་, sems bskyed pa) and the vows of mantra (སྔགས་ཀྱི་སྡོམ།), their cause of obtaining must be different from this. A Bhikshu also cannot arise from the cause of obtaining these vows. The essence of obtaining is the following of body and speech, the following of only mind, and being controlled by wisdom. The cause of abandoning is abandoning the aspiration Bodhicitta (སྨོན་པའི་སེམས།), abandoning the aspiration Bodhicitta can abandon the above two, but cannot abandon the Bhikshu vows.' 'The four root downfalls (ཕམ་པ་བཞི།) mentioned in the Vinaya (འདུལ་བ།), the higher ones (referring to Bodhisattva vows and mantra vows) can be permitted, but the lower ones (referring to Bhikshu vows) cannot be permitted.' Question: 'Then, will these vows become the cause of abandoning each other?' Answer: 'If it is said that the Dharma that needs to be prohibited depends on which is more important, then the need of a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ།) will not hinder the prohibition of Pratimoksha vows (སོ་ཐར།), this is possible. But it is not because the vows above and below become the cause of abandoning each other.' 'Although in the same consciousness stream that possesses the three vows, the objects to be abandoned by the three vows are different, but its essence is only the same consciousness stream, which is the basis of many virtues.' Question: 'Although all Dharmas such as the three vows have the same essence in the ultimate truth (དོན་དམ་, don dam), but because there is no common basis, in the conventional truth (ཀུན་རྫོབ།, kun rdzob), it is contradictory to have the same essence, is that so?' Answer: 'It is not contradictory. It can be understood from the examples of coarse objects such as vases, and the dust particles that make them up, or communities such as forests, queues, and armies.' Auspicious and complete! Homage to the Sangha (ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ།, Tibetan:, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: namaḥ saṃghāya, Chinese literal meaning: Homage to the Sangha)! Homage to the Sangha! In the treatises of Maitreya (བྱམས་པ།, Maitreya), each of the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ།) is divided into conventional truth and ultimate truth, and two refuges of cause and effect. Chandrakirti (ཟླ་གྲགས།, Chandrakirti) does not acknowledge the ultimate truth refuge other than the conventional truth. 'However, as it is called in the world, it is also temporarily divided into two truths.' 'The Three Jewels mentioned in the Vinaya are mainly based on the conventional truth, to explain the object of refuge, which is the ultimate truth.' 'If one enters the practice of mantra and does not think that there is any other Dharma other than the Svabhavikakaya (རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ།), then why mention the Three Jewels?' 'Especially the lecturer who teaches the Dharma (དམ་ཆོས།), the Dharma to be taught, and the listener...' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པོ་དང་། །སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་ང་ཉིད་ཅེས། །བཤད་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཁོ་ན། །དེ་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་ནི། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་པ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལས་གཞན་མིན། །འོན་ཀྱང་བློ་བུར་དྲི་མ་ཡིས། །དག་དང་མ་དག་པ་ཉིད་དང་། །དག་མ་དག་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྐྱབས་དང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བོར་དབྱེ། །མདོར་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་ཡི། །དགེ་འདུན་དོན་དམ་པ་ཉིད་དེ། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དགེ་འདུན་ནི། །ཉན་ཐོས་སོགས་དང་ཁྱད་པར་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ།། །།ཤུ་བྷཾ།། །། ༄། ། ༄། །ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། ལམ་ཟབ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི། །རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་པའི་ཚེ། །སྒྲུབ་པ་པོ་དང་སྒྲུབ་བྱ་དང་། །སྒྲུབ་པའི་བླ་མ་གསུམ་ཀ་ཡང་། །འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཉིད་དུ། །མཚུངས་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་སྒྲུབ། །གང་ལ་གང་གིས་ཞེན་པ་སྤོང་། །གང་གིས་གང་ལ་དངོས་གྲུབ་ལེན། །སྙམ་ན་གཞན་རྐྱེན་བྱིན་རླབས་དང་། །གཞི་དུས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། །ཉམས་ལེན་ཐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་པོ་ཡང་། །རྣམ་པ་ལྷག་པའི་ལྷར་བཞེངས་པའི། །བློ་ནི་ལོག་པར་མི་བསམ་སྟེ། །ཞེན་པས་ཞུགས་ནས་འབྲེལ་པ་ཡིས། ། 13-5-1a འཇུག་པའི་ཡུལ་ལ་མི་བསླུ་བ། །ཚད་མ་ཉིད་དུ་འཆད་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པོས་རང་ཉིད་ལམ་དུས་ཀྱི། །དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་བཞེངས་ནས། །འབྲས་དུས་རྡོར་འཛིན་ཉིད་དུ་ནི། །ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ་ཡི་ཚེ། །བླ་མ་ཉེས་པ་ཀུན་བྲལ་ཞིང་། །ཡོན་ཏན་མ་ལུས་རྫོགས་པ་ཡི། །འབྲས་དུས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཉིད་དུ། །ཚད་མས་ཤེས་ནས་དངོས་གྲུབ་ལེན། །ཚད་མ་ཡིད་ཆེས་ལུང་ལས་ཏེ། །བསྟན་ཆོས་སློབ་དཔོན་ཚད་མ་དང་། །ལུང་གི་རྗེས་འབྲང་དེ་ཉིད་རིག །ཅེས་པ་སྐབས་འདིར་ལུང་ཉིད་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་མཚུངས་མིན་ཏེ། །རང་གི་ཤེས་རྒྱུད་མངོན་སུམ་དུ། །གྱུར་དང་བླ་མའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཤེས་དག་པར་མ་གྱུར་པའི། །སྒྲུབ་པ་པོ་དེས་མ་དག་ལུས། །སྦྱང་རྟོགས་སྦར་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ། །དེ་ཚེ་ཞེན་པ་སྤངས་ཞེས་བཤད། །ཞེན་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། །ཚོགས་པའི་ལུས་ལ་གང་ཟག་གི །བདག་ཏུ་ཞེན་དང་ཆ་ཤས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །ལམ་དུས་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །འབྲས་དུས་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལས། །དབང་བཞི་པོ་དང་ཐུན་མོང་གི །དངོས་གྲུབ་བླངས་ནས་དེ་བསྒྲུབ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བླ་མ་ཡི། །རྣམ་བཞག་ངོས་འཛིན་ཚིག་ལེའུར་བྱས། །ཆོས་ཚན་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་པོ་ཡི། །ཐོག་མར་དགེ་བ་འདི་བཟུང་བྱ།། །།དགེའོ།། །།
Chinese
因此，修行者和我自己没有分别。因为这样说，所以这是究竟的真理。因此，在金刚乘中，所有佛、有情众生和菩萨，都与法界智无二无别。然而，由于暂时的垢染，有清净和不清净的差别，以及清净与不清净的区分，因此区分了皈依境和皈依者。总而言之，持明者的僧伽是究竟的真谛。荟供轮的僧伽与声闻等有很大的差别。这段话就说明了这个道理。吉祥！ 顶礼上师！ 顶礼上师！在修持甚深上师瑜伽的日常修法时，修行者、所修之境和修行的上师三者，如果都与果位的金刚持无别，那么谁用什么来修持什么？用什么来对什么断除执着？用什么从什么那里获得成就？如果这样想，那么凭借外缘的加持，以及基位时自性清净，还有修持方法的修行者，以超胜本尊的形象出现，不要错误地认为这是邪见，因为通过执着而进入，以关联的方式，对于进入的对境不会欺骗，因此是可靠的。修行者将自己观想为道位时的喜金刚身，在果位时不要执着于金刚持，在那个时候，上师远离一切过失，具足一切功德，在果位时以可靠的认知了知是金刚持，从而获得成就。可靠性来自于信心和经文，教法、上师是可靠的，遵循经文的意义。因为这里是经文本身，所以与修行者并不相同，因为自己的意识流是显现的，而上师的意金刚是隐蔽的。没有清净的修行者，用不清净的身体，通过生起次第、圆满次第和大手印来修持，那个时候就说是断除了执着。那么，什么是执着呢？就是对聚集的身体执着于人我，对组成部分执着于法我。在道位时，通过喜金刚，从果位时的喜金刚那里，获得四种灌顶和共同的成就，然后修持它。这段话就说明了这个道理。将三宝和上师的分类以简短的词句来识别。一百零八个法类，首先要接受这个善行。
English
Therefore, the practitioner and myself are not different. Because it is said so, this is the ultimate truth. Therefore, in the Vajrayana, all Buddhas, sentient beings, and Bodhisattvas are no different from the Dharmadhatu wisdom. However, due to temporary defilements, there are differences between purity and impurity, and distinctions between purity and impurity, thus distinguishing between the refuge and the one who takes refuge. In short, the Sangha of Vidyadharas is the ultimate truth. The Sangha of the Tsokhorlo (gathering wheel) is very different from the Shravakas (listeners) and others. This passage explains this principle. Shubham! Namo Gurave! Namo Gurave! When practicing the daily practice of the profound Guru Yoga, if the practitioner, the object of practice, and the Guru of practice are all equal to the Vajradhara (Diamond Holder) of the fruition, then who uses what to practice what? With what does one abandon attachment to what? With what does one obtain accomplishment from what? If you think like this, then relying on the blessings of external conditions, as well as the naturally pure essence at the base stage, and the practitioner of the method of practice, appearing in the form of a superior deity, do not mistakenly think that this is a wrong view, because by entering through attachment, in a relational way, it does not deceive the object of entry, therefore it is reliable. The practitioner visualizes himself as the body of Hevajra (Joyful Vajra) at the path stage, and at the fruition stage, do not be attached to Vajradhara, at that time, the Guru is free from all faults, possessing all qualities, and at the fruition stage, reliably knowing that it is Vajradhara, thereby obtaining accomplishment. Reliability comes from faith and scripture, the teachings and the Guru are reliable, following the meaning of the scripture. Because this is the scripture itself, it is not the same as the practitioner, because one's own consciousness stream is manifest, while the Guru's mind Vajra is hidden. The practitioner who has not become pure, uses an impure body, and practices through the generation stage, completion stage, and Mahamudra (Great Seal), at that time it is said that attachment is abandoned. So, what is attachment? It is the attachment to the assembled body as the self of a person, and the attachment to the constituent parts as the self of phenomena. At the path stage, through Hevajra, from Hevajra at the fruition stage, obtaining the four empowerments and common accomplishments, and then practicing it. This passage explains this principle. Identify the classification of the Three Jewels and the Guru with brief words. Of the one hundred and eight Dharma categories, first accept this virtue. --------------------------------------------------------------------------------