Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc43གཏུམ་པོ་དཀར་པོའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ཉམས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ། 8-12-1a ༄༅། །གཏུམ་པོ་དཀར་པོའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ཉམས་ཀྱི་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ། ༄༅། །ན་མོ་མཧཱ་ཙཎྜ་ཡེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཏུམ་པོ་དཀར་པོ་ལ་བསྙེན་པར་འདོད་པས། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། ཐོག་མར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡུན་རིང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལྟར་དངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ། མཐའ་དབུས་སྐྱེ་འཇིགས་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མཉམ་གཞག་དེ་ལས་མ་ལངས་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་དངས་ཤིང་ཐོགས་པ་མེད་པ། ནམ་མཁར་ལྷའི་རི་མོ་མཁན་མཁས་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པས་ལག་བརྐྱང་སྟེ་བྲིས་པ་ལྟ་བུའི་པཾ་ཡིག་དཀར་པོ་དཔག་ཚད་ཙམ་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཞུའི་ཕྱོགས་བརྒྱར་སྤྲོས་པ་ལྟ་བུའི་འོད་ཟེར་གྱི་མདངས་དང་ལྡན་པ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་ཚད་དང་མཉམ་པའི་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་འབུམ་དང་ལྡན་པ། ཚངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཅིག་ཆར་དུ་སྤྲུལ་པའི་ལྷའི་བཟོ་བོ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་ཡིས་བསྐྲུན་པ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་དང་ལྡན་ཞིང་རིམ་པར་འཚམས་པ། ཁ་དོག་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ། དེའི་ཡུ་བ་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་ལས་གྲུབ་པའི་སྡོང་པོ་སྦོམ་སུ་རི་རབ་ཀྱི་ཚད་དང་མཉམ་པ། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་མཐོ་ཞིང་འཕྲང་ཚུགས་པ། རིན་པོ་ཆེ་ན་ལ་དང་། ཨིནྟྲ་ནི་ལ་དང་། སྦུར་ལེན་དང་། མར་གད་ལ་སོགས་པའི་ལག་སོ་སོར་གྱེས་པ། པད་མའི་འདབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཛེས་པར་ཕུབ་པ་དང་། དེའི་གེ་སར་གྱི་སྙིང་ 8-12-1b པོའི་རྩེ་མོ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཨ་ཡིག་དཀར་པོ་འབུར་དུ་དོད་ཅིང་དྲག་ཏུ་འཆར་བ། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་གི་ཚད་དང་མཉམ་པ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་རབ་ཏུ་གང་བ་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བ་ཕྱོགས་བརྒྱར་འཕྲོས་པས། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་གདུང་བ་མ་ལུས་པར་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ། དེའི་ངོས་འཇམ་ཞིང་ཡངས་པ་དངུལ་དཀར་གྱི་ཐིགས་པ་འཁྱིལ་བའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་མཚོ་ལྟར་མི་གཡོ་ཞིང་། དབུས་མཐོ་བའི་དཀྱིལ་དྲང་ཐད་དུ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལག་པས་གསར་དུ་བྲིས་པའི་རི་བོང་གཞོན་ནུ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པ། དེའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མུན་ནག་གི་བུད་ཤིང་ཟ་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་བོན
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc43《忿怒尊白尊修法次第——体验之音声》 ༄༅། །《忿怒尊白尊修法次第——体验之音声》 ༄༅། །那摩玛哈赞达耶（藏文：ན་མོ་མཧཱ་ཙཎྜ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महाचण्डाय，梵文罗马拟音：Namo Mahācaṇḍāya，汉语字面意思：顶礼大忿怒尊）。欲修持薄伽梵忿怒尊白尊者，先进行皈依和发菩提心。首先，观想一切法皆为空性智慧之金刚自性，并长久安住于此。此智慧亦如虚空般澄澈无垢，远离边际、中心、生、灭、住三者，于自性光明中长久禅修。未从该禅定中起身时，观想自心如意宝般澄澈无碍，如善绘天神之画师于虚空中伸臂所绘之白色“榜”（藏文：པཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：paṃ，汉语字面意思：榜）字，其量约一由旬，如帝释之弓般向四面八方散发光芒。此字完全转变后，化为与三千世界等量之白色莲花，具足十万花瓣，其形如梵天之心顷刻间所化现，由成百上千之天匠所造，次第井然，色彩绚丽，赏心悦目。其莲茎为珍宝所成，金质茎干粗如须弥山，高于梵天世界，挺拔耸立。其上分出珍宝那拉、因陀罗尼拉、斯布尔兰、玛尔嘎达等枝桠，莲花花瓣装饰其上。莲花花蕊顶端，显现空性智慧之自性，白色“阿”（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字凸显而出，强烈闪耀，其量等同于殊胜之殿堂。此字完全转变后，化为世俗菩提心之自性——满月轮，放射出白色光芒，驱散无量众生心中之痛苦。其表面平滑宽广，如银色水滴汇聚之如意湖般平静，中央高耸，正中央有一帝释天亲手所绘之幼兔，呈现不忍众生受苦之相，乃大悲之自性。其上方虚空中，有能焚烧烦恼分别之黑暗薪柴的智慧种子字
English
The Collection of Instructions by the Great Scholar Shakya Chokden skc43, 'The Practice Manual of the White Fierce One: The Melodious Sound of Experience' ༄༅། །The Practice Manual of the White Fierce One: The Melodious Sound of Experience ༄༅། །Namo Mahācaṇḍāya. (藏文：ན་མོ་མཧཱ་ཙཎྜ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महाचण्डाय，梵文罗马拟音：Namo Mahācaṇḍāya，汉语字面意思：Homage to the Great Wrathful One). Desiring to practice the Bhagavan White Fierce One, first take refuge and generate bodhicitta. Initially, contemplate that all phenomena are the essence of emptiness-wisdom vajra, and remain in equipoise for a long time. That wisdom itself is clear and stainless like the sky, free from beginning, end, arising, ceasing, and abiding, and meditate for a long time on the essence of its self-luminous nature. Without rising from that equipoise, contemplate the nature of the mind itself as a wish-fulfilling jewel, clear and unobstructed. Like a skilled artist of the gods drawing in the sky, a white 'paṃ' (藏文：པཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：paṃ，汉语字面意思：paṃ) syllable, about a yojana in size, possessing the radiance of light rays like Indra's bow spreading in all directions. From that, it transforms into a white lotus equal in size to the three thousand worlds, possessing a hundred thousand petals, shaped as if created simultaneously by Brahma's mind, crafted by a hundred thousand celestial artisans, orderly, beautifully colored, and pleasing to behold. Its stem, made of precious gold, is as thick as Mount Meru, taller than Brahma's world, and upright. It branches out into precious nala, indranila, sphulinga, margata, and other branches, adorned with lotus petals. At the tip of the lotus's stamen heart, a white 'a' (藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：a) syllable, the essence of emptiness-wisdom, stands out prominently and intensely, equal in size to a victorious palace. From that, it transforms into the essence of conventional bodhicitta, a full moon disc, radiating white light in all directions, stealing away all the mental suffering of limitless beings. Its surface is smooth and vast, unmoving like a wish-fulfilling lake filled with silver droplets, and in the center of its raised middle, there is a newly drawn young rabbit by Indra's hand, an image of great compassion, unable to bear the suffering of others. Above it in the sky, there is the wisdom seed syllable that consumes the firewood of the darkness of afflictive thoughts. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རཾ་ཡིག་སེར་པོ་ལི་ཁྲིའི་མཚམས་སྤྲིན་གཞོན་ནུའི་མདངས་དང་ལྡན་པ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་སྟོང་གི་ཕྲེང་བས་ཕྱོགས་བཅུ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞུགས་པའི་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ཉི་མའི་གདན་གསུམ་ཀ་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གྲུབ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་ཡིས་མ་གོས་ཤིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ཡན་ལག་གིས་ནམ་ཡང་ཟ་བར་མི་ནུས་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེ་མེ་ཤེལ་གྱི་ཁྱམས་མཐིལ་གཙང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དངས་ཤིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་དབུས་སུ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཧཱུྃ་ཡིག་དཀར་པོ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དཀར་ལ་དམར་བའི་ 8-12-2a མདངས་དང་ལྡན་པ་གྱེན་དུ་ལངས་པའོ། །དེ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ལག་པ་ཕྱོགས་བརྒྱར་བརྐྱང་པའི་རྩེ་མོ་ལ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོས་འཕགས་པ་རྣམས་མཆོད། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས། སླར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། དེས་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཞེངས་པ་ནི། རང་ཉིད་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་སྐུ་མདོག་ག་བུར་ལྟར་དངས་ཤིང་བསིལ་བའི་གངས་ཀྱི་ལྷུན་པོ་ལ། དགུང་ཟླ་ཉ་རབ་ཏུ་གང་ཞིང་རྒྱས་པའི་འབུམ་ཕྲག་དུ་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིགས་པ་ལྟ་བུའི་མདངས་དང་ལྡན་པ། སྐུ་སྦོམ་ཞིང་ཐུང་ལ་སྒེག་ཆགས་པ། ལོ་བརྒྱད་ལོན་པའི་བྱིས་པ་གཞོན་ནུའི་ཤ་ཉམས་དང་ལྡན་པ། ཞབས་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་གསེར་གྱི་ལྷུན་པོ་ལྟར་དབང་ཆེན་གྱི་གཞི་ལ་མཉམ་པར་ཕབ་པ། ཞབས་གཡོན་བདུད་རྩིའི་རོལ་མཚོ་ལྟར་གྱེན་དུ་འཁྱིལ་ཞིང་། པུས་མོའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཏུད་པས་ཞི་ཞིང་དུལ་བའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ། དམར་ལ་ཟླུམ་པའི་སྤྱན་གསུམ་འཕྲུལ་ཞིང་འཁོར་བས་བདུད་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་ཀླུ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་མཛད་པ། ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་དཀར་ཞིང་སྣུམ་ལ་རྩ་བ་སྦོམ་ཞིང་རྩེ་མོ་རྣོ་བའི་མཆེ་བ་ཐུར་དུ་འཕྱང་ཞིང་གྱེན་དུ་བསླང་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་མཛད་པ། དཔའ་བའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ། བསྐལ་བའི་མེ་ལྕེ་འཁྲུག་པ་ལྟ་བུའི་རལ་པ་དམར་སེར་གྱེན་དུ་བརྫེས་ཤིང་། སྨིན་མ་དང་སྨ་ར་དམར་སེར་གྱེན་དུ་འབར་བས་བདུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐྲག་པར་མཛད་པ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཤོང་བའི་ལྟོ་བ་ཐུར་དུ་འཕྱང་བ། སྦྲུལ་ཆེན་པོའི་སྐ་རགས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཤིང་། མདུ
Chinese
让（藏文：རཾ，梵文天城体：ram，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：种子字）字呈黄色，具有胭脂云般年轻的光彩。它完全转变后，成为一切如来心意的金刚智慧的本质，如广阔无垠的太阳坛城，清澈且远离一切障碍。千丝万缕的光网，驱散十方无尽的黑暗。如此安住于慈爱、悲悯和智慧的本质中，莲花、月亮和太阳的三重座垫，皆由慈悲和愿力所生，由无漏的智慧所成就，不为烦恼之水所染污，也永远不会被分别念的遍行所吞噬。 在那之上，在清澈、悦意、清净且无碍的珍宝火晶地面中央，是自心之本质，白色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：hūṃ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字）字，远离能取和所取二元对立，具有白里透红的光彩，向上竖立。从那字中，放射出白色光芒之手，伸向八方，其顶端，以由诸佛之子普贤菩萨的化现所生的供养云团，供养诸圣。以四摄事利益众生。复又融入法身无生之法界。因此，以慈悲之力显现色身：自身化现为忿怒之王，身色如樟脑般清澈，如清凉的雪山，具有如满月般的光彩，无数光芒之链环绕。身躯粗壮而短小，姿态优雅迷人，具有八岁孩童般的青春活力。右脚底如金山般，稳稳地踩在威权之基上。左脚如甘露之海般向上盘旋，膝盖触地，呈现寂静调柔之相。三只红色圆眼转动，令魔、天、非天和龙皆惊恐。从口中伸出洁白、油亮、根部粗壮、顶端锋利的上下獠牙，摧毁一切分别念，具有勇猛之姿。如劫末之火般燃烧的红黄色头发向上竖立。眉毛和胡须呈红黄色向上燃烧，令魔界惊恐。能容纳三界一切的腹部向下垂。以大蛇为腰带缠绕。前面是人皮，后面是象皮，上面是虎皮为披肩。以五十人头为项链装饰，以骨饰为庄严。右手高举着能摧毁一切障碍的弯刀，左手拿着盛满鲜血的颅碗，拥抱着智慧母，发出吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：hūṃ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字）的声音。 如是观想。
English
The letter Raṃ (Tibetan: རཾ, Sanskrit Devanagari: ram, Sanskrit Romanization: ram, Literal meaning: Seed syllable) is yellow, possessing the radiance of a young rainbow cloud. When it is completely transformed, it becomes the essence of the Vajra wisdom of all Tathagatas, like a vast and expansive solar mandala, clear and free from all obscurations. A network of a thousand rays of light dispels all the darkness of the ten directions. Thus abiding in the essence of loving-kindness, compassion, and wisdom, the three seats of lotus, moon, and sun, all arise from compassion and aspiration, accomplished by uncontaminated wisdom, unsoiled by the waters of affliction, and never consumed by the pervasive reach of conceptual thought. Above that, in the center of a clear, pleasing, pure, and unobstructed ground of precious fire crystal, is the essence of one's own mind, the white letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: hūṃ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Seed syllable), free from the duality of grasper and grasped, possessing a white and reddish radiance, standing upright. From that letter, hands of white light extend in eight directions, at whose tips, with clouds of offerings arising from the emanations of the sons of the Buddhas, Samantabhadra, the noble ones are offered to. The four objects of gathering accomplish the benefit of sentient beings. Again, it dissolves into the Dharmakaya, the unborn realm of Dharma. Therefore, by the power of compassion, the form body arises: oneself transforming into the wrathful king, the body color like camphor, clear and cool like a mountain of snow, possessing the radiance of hundreds of thousands of fully waxing moons, encircled by chains of light. The body is stout and short, elegant and charming, possessing the youthful vigor of an eight-year-old child. The sole of the right foot is firmly planted on the base of power, like a golden mountain. The left foot spirals upward like an ocean of nectar, with the knee touching the ground, displaying a peaceful and subdued demeanor. The three red and round eyes whirl, causing fear in demons, gods, asuras, and nagas. From the mouth extend two white, oily, thick-rooted, sharp-tipped fangs, one pointing downward and one pointing upward, destroying all conceptual thoughts, possessing a heroic posture. The reddish-yellow hair, like a raging fire at the end of an eon, stands upright. The reddish-yellow eyebrows and beard blaze upward, causing fear in the demon world. The belly, capable of containing all three worlds, hangs downward. A great snake is wrapped around as a belt. In front is a human skin, behind is an elephant skin, and above is a tiger skin as a shawl. Adorned with a necklace of fifty human heads and ornamented with bone ornaments. The right hand holds aloft a curved knife that destroys all obstacles, and the left hand holds a skull cup filled with blood, embracing the wisdom mother, emitting the sound of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: hūṃ, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Seed syllable). Thus, visualize. --------------------------------------------------------------------------------